INICIAR SESIÓNCompartir
47
Fecha de publicación:
2026-05-15 20:10:18“หวาน หวาน เป็นอะไรมากไหมลูก”
ตวงรักมองหาลูกสาว เธอส่งเสียงเรียกหาบุตรสาว เจอแต่สร้อยสายที่กำลังดูแลความเรียบร้อยให้กับนางงามของเธออย่างนาวินอยู่
“สร้อย หวานล่ะลูก”
“ยัยหวานไปเข้าห้องน้ำน่ะค่ะ พี่รามพาไป”
“เอ๋...”
คิ้วของตวงรักขมวด เธอว่าเธอเร็วแล้วในการรีบเข้ามาดูลูกสาว แต่มีคนเร็วกว่าเธออีกหรือนี่ แถมเป็นธงรามอีกด้วย
หรือว่าสองคนนี้...
ชักจะยังไงล่ะน้า
“หวานเป็นหนักมากไหมลูก ถ้าเป็นเยอะป้าจะได้พาไปโรงพยาบาล”
“เห็นบอกว่าจะให้พี่รามพาไปน่ะค่ะ ถ้าไม่หาย หวานสั่งไว้ เพราะป้าตวงกับลุงเพลิงต้องดูแลเรื่องงาน”
“ไปกินอะไรมานะนั่น” เธอบ่น
“พากันไปกินอะไรมาแสลงหรือลูก ถึงได้ปวดท้อง ประกาศกลางงานขนาดนั้นน่ะ”
“เห็นพี่หวานกินแต่มาม่านะฮ้า เพราะชุดมันรัดติ้ว กินอะไรไม่ค่อยจะได้” นาวินตอบแทน พลางบ่นเบาๆ กับตนเอง
“ไม่รู้ว่าปวดท้องจริง หรือว่าปวดท้องการเมืองไม่อยากประกวดก็ไม่รู้”
“เอ๋?”
“ป้าตวงไปทำหน้าที่ต่อไม่ต้องห่วงยัยหวานกับนาวินหรอกค่ะ สร้อยจะดูแลทางนี้เอง ทางโน้นสำคัญกว่านะคะ”
สร้อยสายว่า ตวงรักเลยเดินออกมาจากหลังเวที เธอได้ยินที่นาวินพูดล่ะ ก็สงสัยนิดๆ แต่สิ่งที่สงสัยมากกว่า คือความสัมพันธ์ระหว่างธงรามและลูกสาวของเธอ
อืม...
เธอแอบมองสามี ขณะที่ทรุดลงนั่งข้างเขา บอกรายงานว่าหวานใจเข้าห้องน้ำ ถ้าปวดท้องมากสร้อยสายจะจัดการดูแลเรื่องพาไปโรงพยาบาล ดูสามีของเธอไม่ค่อยห่วงลูกสาวมากเท่าที่ควร ก็น่าสงสัยล่ะว่าจะแอบไปตกลงอะไรกันไว้ แต่ก็ช่างเถอะ ตอนนี้เธอมีเรื่องชวนเป็นห่วงมากกว่าล่ะ
เธอชอบธงรามไม่ต้องสงสัย เป็นเอฟซีเขาด้วยซ้ำไปเพราะผลงาน และจากการติดตามอินสตาแกรมของอีกฝ่าย ที่ทำให้พอจะเห็นนิสัยใจคอคร่าวๆ
ถ้าเกิดเขามาชอบยัยตัวป่วนของเธอ เธอก็ไม่ขัดข้องหรอก
แต่ใครบางคน คงจะหนวดกระดิกแน่ๆ ล่ะหนนี้
“อะไรของพี่หวานนะ”
นาวินบ่นกับสร้อยสาย ที่เพียงแค่ยักไหล่ ก่อนจะรุนหลังน้องชายที่กำลังเริ่มขาสั่นพับๆ ให้ไปเดินเฉิดฉายบนเวที พิธีกรประกาศชื่อของนาวิน พร้อมการปรากฏตัวของเขา เรียกเสียงโห่ฮาได้ในระดับหนึ่ง นาวินยิ้มปากสั่น ตลกไม่ออกล่ะตอนนี้ อยากจะวิ่งหนีลงเวทีเอาเสียดื้อๆ ไม่เอามันแล้วเงินหมื่น เขาเดินเก้ๆ กังๆ ไปยืนยิ้มปากสั่นอยู่ข้างกับหมายเลขก่อนหน้าที่ถูกเรียก
“เราจะมานับคะแนนลูกโป่งกันเน้อเจ้า แฟนคลับไผแฟนคลับมันเน้อ ให้เวลารับลูกโป่งสิบนาที”
เสียงเรียกนางงามคนนั้นคนนี้ดังขึ้นหน้าเวที นาวินยืนขาสั่นอยู่ตรงนั้น เขาเห็นหลังสร้อยสายที่ร้านลูกโป่งแว้บๆ นึกดีใจที่ตนเองจะได้มีอะไรมาถือแก้เขิน เพราะเป็นเขาคนเดียวที่ตอนนี้ยังไม่มีลูกโป่งในมือเลย
“นาวิน นาวิน”
เสียงเรียกชื่อจริงๆ ของเขาดังขึ้น ทำให้เขาหันขวับ แล้วนาวินก็ตะลึงไปชั่วครู่ เมื่อเห็นคนเรียก ทางนั้นโบกมือให้เขา หล่อนถือลูกโป่งสวรรค์หลายลูกในมือ ยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาวที่เรียงสวย
“มานี่สิ”
เขาเดินเหมือนลอยไปหารอยยิ้มนั้น มือสั่นเล็กน้อยเมื่อเอื้อมรับลูกโป่งจากเธอ พัดชาขยิบตาให้กับเขา แล้วเอ่ยเสียงใส
“เราเป็นกำลังใจให้นะ เต็มที่ล่ะ”
“จ้ะ”
ตาของเขายังคงมองจ้องไปยังสาวเท่ ที่ยืนยิ้มโบกมือให้กำลังใจเขาอยู่ตรงนั้น ใจเขาหล่นตุบแถวๆ นั้นพร้อมสติ ขนาดว่าสร้อยสายเรียกเขาไปเอาลูกโป่งเขายังไม่ได้ยินเลยด้วยซ้ำ
..................................................................................................................................................................
“ห้องน้ำอยู่ทางไหนกันนะ น้องหวานเดินสะดวกไหมครับ ยิ่งเดินยิ่งปวดท้องหรือเปล่า”
ธงรามถามคนข้างๆ อย่างเป็นห่วง ทันทีที่เธอประกาศกลางเวทีว่าปวดท้อง เขาก็รีบปรี่มาดักรอเธอ ถามไถ่อาการ แทบจะอุ้มเธอพามาหาห้องน้ำเสียด้วยซ้ำ
“เอ่อ...”
หวานใจผู้ถูกกึ่งดึงกึ่งลาก พามาจากหลังเวที แทบจะปลิวตามหลังคนตัวสูง ตอบแทบจะไม่ทันแล้วก็ร้องร้องกรี๊ดเบาๆ อย่างตกใจ เมื่อเขาทำท่าจะหันมาอุ้มเธอ จนต้องห้ามให้วุ่นวาย
“ทำอะไรคะพี่ราม เดี๋ยวๆๆ”
เธอเกือบจะโดนเขาอุ้มลอยขึ้นมาแล้ว ธงรามทำหน้าจริงจัง แล้วเอ่ยเสียงดุๆ
“ให้พี่อุ้มพาไปห้องน้ำดีกว่า จะเร็วกว่า น้องหวานปวดท้องมากไม่ใช่เหรอครับ”
“โอ๊ย...อย่ามาอุ้มอะไรหวานนะ หวานแค่ป่วยแกล้งๆ ต่างหากล่ะคะ หวานไม่อยากประกวด ถึงได้ทำอะไรแบบนั้นอะ หวานก็บอกพี่รามไปแล้วไง ว่าหวานจะตกรอบแรก แล้วเป้ของหวานพี่รามเอามาด้วยหรือเปล่านี่”
“อ้าว...”
ธงรามถึงกับอ้าปากค้าง จริงสิเขาลืมไปได้ยังไงกันนะ ว่าเธอบอกเป็นกลายๆ อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น แต่เขาก็นึกว่าเธอจะพูดล้อเล่นเพราะไม่มั่นใจตัวเอง มากกว่าจะคิดแผนแผลงๆ หนีงานแบบนี้ นึกถึงวิธีที่หนีการประกวดของเธอแล้ว เขาก็เริ่มยิ้ม แล้วก็เริ่มขำ จนหวานใจถึงกับค้อน
“หัวเราะอะไรคะ? แหม...หวานไม่ถนัดจะมาทำอะไรแบบนี้หรอกค่ะ เขิน...อีกอย่างหนึ่งที่ยอมทำตอนแรกเพราะแม่ แต่ตอนนี้ยอมถอนตัวเพราะ ฮี่ๆ เพราะพ่อเพลิงจ้างหวานมาตั้งห้าหมื่นแนะ”
“โอ้โห” ธงรามอุทาน หวานใจเลยพูดเล่าต่ออย่างเพลินๆ
“พ่อน่ะเรียกหวานไปดูชุด จับหวานหมุนซ้ายหมุนขวา หน้างี้มุ่ยมากพี่ราม ที่ยอมควักเงินจ้างให้หวานล้มประกวดห้าหมื่นนี่ เพราะหวงหวานน่ะสิ เลยยอมลงทุนแบบครึ่งหนึ่งของรางวัลเลย”
“คุณเพลิงนี่หวงน้องหวานมากเลยนะ แบบนี้...พี่จะต้องเตรียมอะไรหรือเปล่า”
“คะ?”
หวานใจมองหน้าเขา ธงรามจับมือเธอแล้วบีบเบาๆ พลางยิ้มส่งให้เธอ
“พี่จะไปคุยกับพ่อแม่ของน้องหวาน เรื่องที่เรา”
“หว๋าย” หวานใจทำตาโต สีหน้าของเธอทำให้ธงรามขมวดคิ้ว
“ทำไมล่ะครับ พี่จริงใจนะ แล้วพี่ก็จริงจังมากด้วยเรื่องน้องหวาน”
“หวานรู้ค่ะ ว่าพี่รามจริงจัง แต่...เอ่อ...หวานยังไม่พร้อมน่ะค่ะ พ่อของหวานน่ะ ไม่ธรรมดาหรอกนะคะพี่ราม”
“พี่จะต้องไปซื้อเสื้อเกราะกันกระสุนหรือเปล่างานนี้”
ธงรามถามเล่นๆ แต่เล่นเอาหวานใจสะดุ้งจริงจัง เพราะบิดาเธอน่ะ...ใครจะไปรู้ล่ะ เกิดว่าเพลิงของขึ้นจนเอาปืนไล่ยิงธงรามเข้าจริงๆ
“อาจจะต้องไปซื้อรถถังเลยก็ได้นะคะงานนี้”
“หึๆ พี่ยอมควักเงินซื้อเลยนะ เพื่อน้องหวาน”
“แหม...”
เขินจนตัวบิดขึ้นมาทันที เมื่อเขาพูดแบบนั้น หวานใจทุบเขาแก้เขิน ธงรามหัวเราะเบาๆ เขาบอกว่าจะกลับไปเอาเป้ให้เธอที่หลังเวที แต่หวานใจห้ามไว้เพราะกลัวโดนซักเรื่องอาการป่วยปลอมๆ ของเธอ แล้วก็ก้มลงมองตัวเองที่อยู่ในชุดประกวดนางงาม ที่เดินมาแบบนี้ก็เด่น จนคนเริ่มมอง
“ไปหาซื้อเสื้อกับกางเกงแถวๆ นี้มาเปลี่ยนดีกว่าค่ะ หวานอยากเดินเล่นในงาน แต่แบบ...ตีโป่งขนาดนี้ หน้าเต็มขนาดนี้ แหะๆ พี่รามจะกล้าเดินกับหวานหรือเปล่า?”
“หึๆ กล้าสิครับ หวานน่ารักตลอดนั่นล่ะ ไม่มีน่าเกลียดหรอกนะ”
“แหม...” หวานใจย่นจมูกใส่เขา
“จะเห็นหวานสวยไปถึงเมื่อไหร่กันน้อ...”
“จนหวานอายุเท่ากับคุณยายแก่ๆ คนหนึ่ง” ธงรามว่า
“จะคบกับหวานไปนานขนาดนั้นเลยหรือคะ”
เธอเอียงคอมองหน้าเขา หัวใจพองด้วยความปลาบปลื้ม
“ถึงตอนนั้นคงไม่ใช่แค่คบกันแล้วล่ะครับ เค้าเรียกว่าร่วมชีวิตแล้วล่ะครับ”
“พี่รามล่ะก็” เธอตีแขนเขาแก้เขิน
“ไปหาซื้อเสื้อผ้ากันดีกว่าค่ะ หวานคันจะแย่แล้ว”
ธงรามยิ้มและรับคำเธอ จูงเธอไปเดินเล่นในงาน ใจของเขาคิดจริงจังเรื่องอยากจะคุยกับผู้ใหญ่ของเธอ เขาอยากเข้าตามตรอกออกตามประตูกับคนที่เขามุ่งมั่นเลยล่ะ...ในตอนนี้ ว่าจะแก่ไปพร้อมๆ กันกับเธอ
หวานใจดูจะกลัวเพลิงมาก แต่เขาไม่ได้กลัวนี่นา เขาพร้อมจะยืดอกรับทำให้บิดาของเธอมั่นใจและเชื่อใจในเขา เขาคิดว่าจะทำให้เพลิงยอมรับเขาให้ได้
จริงสิ...
เรื่องของหมอผีเก๊นั่น จะเป็นเรื่องแรกที่เขาจะใช้พิสูจน์ตัวเองกับว่าที่พ่อตาของเขา ว่าเขาจะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยปัดเป่าเรื่องร้ายที่จะเข้ามาในครอบครัวของคนที่เขารักได้ ด้วยวิธีในแบบของเขา
เขาแอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของหวานใจแล้วคิดอย่างมุ่งมั่น
Último capítulo
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
También te puede gustar
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์341.4K vistasแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน
ลานิรินน์72.7K vistasบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย49.3K vistasชีวิตหลังความตายของเซินมาน
จี้เสี่ยวนวน95.0K vistasพ่ายรักราเชนทร์
เดลิล78 vistasคุณหนูฉ่ำสวาท
เย้ายวน6 vistasดามใจเจ้าเอย
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul85 vistasฉ่ำหวาม
เย้ายวน7 vistas
