LOGINShare
70
publish date:
2026-05-17 10:08:56เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ
รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...
บทส่งท้าย...
เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...
พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแล
น่ะ...
ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิ
ก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...
เฮ้อ...
ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่างล่ะ ว่าไม่ได้จริงๆ แถมยังพิสูจน์ตัวเองจนเพลิงจำต้องยอมรับได้ในที่สุด
“พี่เพลิง...เดี๋ยวลูกเข้าหอแล้วนะคะ อวยพรลูกดีๆ ล่ะ”
คนข้างๆ สะกิดอย่างรู้จักสามีของเธอดี วันนี้เป็นวันที่ตวงรักปลาบปลื้มมาก ลูกสาวของเธอในชุดวิวาห์ ช่างสวยน่ารักเหลือเกิน และสามีที่จดทะเบียนสมรสด้วยกันอย่างธงราม ก็ช่างสวยสมกัน เหมาะกันในทุกสิ่ง มือของเขาจับมือของหวานใจไว้แทบไม่ปล่อย สีหน้านั้นยิ้มละไมอยู่ตลอดเวลา นัยน์ตาของคนทั้งสอง ส่องประกายแห่งความสุข บรรยากาศของงานเต็มไปด้วยความอบอุ่นแห่งรัก...
“ไม่อวยพรได้ไหมล่ะ ขอลูกสาวเราคืนแทน”
“พี่เพลิง”
ตวงรักทำเสียงดุๆ เพลิงถอนใจเฮือก เขาโน้มศีรษะลงเกยศีรษะของภรรยา แล้วกระซิบเบาๆ
“พี่ใจหาย...ตวง...แต่งงานแล้วลูกจะต้องตะลอนไปกับหมอนั่น จนรอบโลกเลย...ไม่ให้ทำได้ไหมล่ะ ไอ้โปรเจ็กต์อะไรนั่นน่ะ มาทำสวนส้มก็ได้ อยากทำอะไรก็ได้ไม่ว่า แต่อย่าพากันไปไกลพวกเราไม่ได้หรือไง”
“แหม...เค้าก็ไปกันสองสามเดือน แล้วก็กลับไทยทีนี่คะ รามก็สัญญาแล้ว ว่าจะพาลูกสาวเรากลับมาพักที่เมืองไทยเป็นระยะ เพราะรู้ว่าเราคิดถึง เราห่วง ก็ไม่ได้พาไปสมบุกสมบั่นมากอะไร จะยังไงตวงก็มั่นใจว่ารามน่ะ ดูแลปกป้องแม่ตัวแสบของเราได้ทุกสถานการณ์นั่นแหละ”
“หมั่นไส้ จะรักลูกเขยมากกว่าผัวล่ะ” เขาว่า เลยโดนตวงรักหยิกเอา แล้วหัวเราะ
“ทำตัวน่ารักๆ สิคะ อย่างอแง”
“แล้วถ้ายัยหวานท้องแล้วมีลูกระหว่างทำโปรเจ็กต์อะไรนี่ล่ะ” เพลิงกระแอม
“จะยกเลิกไหม?”
“ก็คงจะทำไปเรื่อยๆ นั่นแหละค่ะ” ตวงรักว่า
“เห็นรามบอกไว้ว่า ถ้ามีหลาน จะให้ตวงกับพี่เพลิงช่วยเลี้ยง ถ้าพวกเขายังคงทำงานกันอยู่ เพราะคงพาตะลอนไม่ถนัดเท่าไหร่”
“จริงนะ” เอาวะ...ไกลลูก ได้หลานมาเลี้ยงเล่นก็ยังดี
“ไม่ใช่เอาไปให้บ้านโน้นนา คุณสีดาอะไรนั่น ดูจะอยากได้หลานมากเหมือนกัน เห็นพูดๆ อยู่ว่าหลานแฝดไม่ค่อยได้เลี้ยง ก็หวังจะเลี้ยงลูกของรามแทน”
“ค่ะ เค้าว่าจะให้ทางเราล่ะ” ตวงรักยิ้ม เหมือนจะจับจุดอ่อนของสามีได้ เธอลูบแขนเขาเบาๆ
“ไปกันค่ะ จะได้ฤกษ์แล้ว”
เพลิงจูงมือกับตวงรัก ไปรอลูกสาวและลูกเขย ในห้องหอที่จัดเตรียมไว้ที่โรงแรม มีคุณสีดาและคุณราชนั่งรออยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองมีสีหน้าปลาบปลื้มและมีความสุขกับวันสำคัญของลูกชาย
เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเดินเข้ามาในห้องเมื่อได้เวลา เพลิงมองหน้าของบุตรสาว ความสุขของเจ้าหล่อนนั้น ทำให้คนเป็นพ่อเต็มตื้นไปด้วย
“รักกันถนอมกันมากๆ นะลูกนะ”
พรจากคุณราชดังขึ้นก่อน เขาล้วงเอาอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท แล้วยัดลงมือของบุตรชายพลางกระซิบ
“ทุนเที่ยว ทำงาน รอบโลกของเรากับลูกหวาน ห้ามไม่รับล่ะ เงินส่วนตัวพ่อ”
“ขอบคุณครับ”
ธงรามยกมือไหว้ท่าน เขาและหวานใจก้มลงกราบเท้าท่าน ต่อมาเป็นคิวของคุณสีดา ที่มัวแต่น้ำตาไหลจนพูดอะไรไม่ค่อยออก เธอกอดลูกชาย แล้วกอดหวานใจ
“มีหลานให้แม่เร็วๆ ล่ะ ห้ามเลิกกับลูกชายแม่นะหนูหวาน”
“ค่ะ”
หวานใจยิ้ม แล้วหันไปมองเจ้าบ่าวของเธอ ที่กำลังมองเธออยู่เช่นกัน
“หวานไม่มีทางเลิกกับพี่รามหรอกค่ะ”
มาถึงคิวของเพลิง ที่ตวงรักสะกิดให้เขาให้พรลูก เขาดึงตัวลูกสาวมากอดไว้แน่น พึมพำเสียงแผ่วที่ข้างหูของเจ้าหล่อน เบา พร่า...แทบไม่ได้ยิน
“มีความสุขให้มากนะลูก ความสุขของหนูคือความสุขของแม่กับพ่อ”
“ค่ะพ่อ”
เธอก้มลงกราบเขาที่อก เพลิงคลายอ้อมแขน แล้วหันมารับไหว้ลูกเขย เขาตบบ่าธงราม แล้วเอ่ยเสียงเข้มๆ
“อย่าทำให้ลูกสาวฉันเสียใจเด็ดขาด”
ธงรามมองหน้าเขา นัยน์ตาสองคู่สบกันแน่วแน่
“ไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ”
“ถ้าหากว่าทำไม่ได้ นายไม่ตายดีหรอก”
ตวงรักสะกิดสามี ขณะที่คุณสีดาและคุณราช พากันสะดุ้ง เมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น เพลิงจึงทำหน้าขรึมตามแบบเดิม
“รักดูแลกันดีๆ มีฝากยัยหวานตัวแสบด้วยนะ ราม”
ตวงรักให้พรทั้งคู่เป็นคนสุดท้าย แล้วพากันทยอยออกไปจากห้องหอ เธอต้องลงทุนลากสามีที่ทำทีเป็นนั่งโอ้เอ้ ไม่ยอมออกไปจากห้องเสียที แต่ก็ยอมออกไปในที่สุด
สองสามีภรรยาใหม่มาดๆ มองหน้ากัน เมื่อได้อยู่กันตามลำพังแล้ว
มือของธงรามเอื้อมจับมือเธอ ดึงเข้าไปกอดไว้ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้ม
“หวานอาบน้ำก่อนได้เลย เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว”
“ค่ะ”
หวานใจพึมพำอ้อมแอ้ม หน้าแดงใจเต้นแรงไปหมด เมื่อวันสำคัญมาถึงจริงๆ โอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง...ได้ทำอะไรต่อมิอะไรตามใจปรารถนาจริงๆ เธอก็อดขวยอายไม่ได้
“ให้พี่ช่วยถอดชุดไหม?”
เสียงทุ้มนั้นถาม หวานใจสั่นหน้า ก่อนจะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ ทั้งที่อยู่ในชุดเจ้าสาว ธงรามหัวเราะหึๆ เขาถอดเสื้อสูทออก ถอดเสื้อเชิ้ตออก แล้วนอนแผ่ลงบนเตียงที่มีกลีบดอกกุหลาบโปรยอยู่บนนั้น วันนี้เขาตื่นแต่เช้า จริงๆ แล้วแทบจะไม่ได้นอนเลยเพราะความตื่นเต้น มาถึงตอนนี้จึงเพลียมาก และขอพักสายตาสักนิด
หวานใจที่ปลุกปล้ำกับการถอดชุดที่ถอดได้ไม่ง่ายเลย แต่เธอก็เอามันออกจนได้ในที่สุด เธออาบน้ำเรียบร้อยแล้ว ก็ถ่วงเวลาอยู่อีกราวสิบนาที เพราะตื่นเต้นกับการต้องไปเผชิญหน้ากับเจ้าบ่าว
อา...
คืนนี้แหละนะ
คิดแล้วใจสาวก็ยิ่งเต้นแรง
ประสบการณ์ล้ำลึก ลึกล้ำที่เขาเคยสอนไว้ก่อนวิวาห์ ทำให้เธอ...อยากจะให้เขาสอนให้มากกว่านี้อีก
แอร๊...
ยัยคนลามก!
แต่เธอก็ไม่ได้ลามกกับใครอื่นเสียหน่อย เขาเป็นสามีของเธอแล้วเรียบร้อย เธอมีสิทธิ์ที่จะลามกกับเขาได้เต็มที่ล่ะ
อิอิ
ยัยตัวแสบคิดกับตัวเองอย่างซุกซน แล้วค่อยๆ ก้าวออกมาจากห้องน้ำ
ปรากฏว่าเจ้าบ่าวของเธอนอนหลับไปแล้ว...
“พี่ราม พี่รามคะ”
มือน้อยนั่นตบแก้มเขาเบาๆ แต่...ดูเหมือนว่าเขาจะหลับสนิท แนะ จะมาใช้ไม้นี้อีกหนไม่ได้หรอกนะพี่ราม
“แกล้งหลับหรือเปล่าน้า”
มือนิ่มนั่น แกล้งลูบไล้เนื้อตัวเขาไปมา เลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ลูบเขาเอง ก็ใจเต้นเอง ผิวของเขาแน่น...แต่นุ่ม มือของเธอเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆจนถึงตะขอกางเกง หวานใจหลับตาปี๋ ก่อนจะทำใจกล้า ปลดมันออก
เธอชักมือขึ้นมาทันที ใจเต้นตุบๆ อา...ขนาดนี้แล้วอะ พี่รามของเธอยังคงนอนนิ่ง หายใจสม่ำเสมอ...ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น
เอ๊อ...
หลับจริงๆ ล่ะสินี่
หวานใจถึงกับถอนใจ แล้วล้มตัวลงนอนข้างๆ เขา เธอพาดแขนกอดเขาไว้ ก่อนจะกระเถิบไปซุกที่อกกว้างนั่น บ่นพึมพำเบาๆ
“พี่ราม...เฮ้อ...ไอ้เราตื่นเต้นเกือบตาย มาหลับซะงั้นอะ”
“อืม...”
เสียงทุ้มของคนหลับงึมงำดังขึ้น พลางตะแคงหันมากอดเธอไว้ ตอนแรกหวานใจก็เกร็ง เพราะนึกว่าเขาเกิดตื่นขึ้นมา แต่ก็...ปล่อยให้เจ้าสาวอย่างเธอใจเต้นเก้อ เมื่อเจ้าบ่าวหลับไปเสียแล้วเพราะความเพลีย
“หวานรักพี่ราม”
เธอจูบที่บริเวณหัวใจเขาเบาๆ ก่อนจะซุกหน้าแนบตรงนั้น ฟังเสียหัวใจของเขาเต้น เป็นจังหวะที่กล่อมให้เธอหลับไปอย่างมีความสุข
Latest chapter
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
You may also like
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat50.7K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา55.9K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก389.2K viewsสัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา367.3K viewsรักกลางทุ่งรวงทอง
Sae-tan53 viewsแค่เล่นๆเท่ากับรักจริงๆ
เรนเดียร์ B-52448 viewsพ่ายรักสัญญากำมะลอ
นิฬารณ์50 viewsอยู่ดีๆ ก็กลายเป็นเมียหมอ
แคลร์ออสติน231 views
