66

“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”

​“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”

หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย

​“อะแฮ่ม”

คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้

​“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”

ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...

​แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ่อของสาวบอกให้ตัดนี่รีบทำเลย เอาใจกันสุดๆ จริงๆ

​“กับหวานพี่ก็ตามใจ เหมือนกับพ่อเพลิงนั่นแหละ”

เขาตอบยิ้มๆ แล้วโอบเอวบางเข้าหาตัว แล้วจุ๊บแก้มเธอเบาๆ อาการแสดงความรักเล็กๆ น้อยๆ จากเขาแบบนี้ มันเหมือนการเติมรินรดน้ำทิพย์ให้หัวใจชุ่มชื่นอยู่เสมอ

​“ตามใจที่ไหน พี่รามดุกับหวานจะตายไป บางที”

เธอแย้ง มองเขาเหมือนจะค้อน เสียงเรียกจากเพื่อนๆ ของหวานใจดังขึ้นเรียกเธอให้ไปถ่ายรูปร่วมกัน ธงรามเดินตามถ่ายรูปให้กับเธอและเพื่อนๆ เนื่องจากมีฝีมือทางนี้อยู่บ้าง ภาพที่เขาถ่ายออกมาสวยทุกภาพ จนเพื่อนๆ ของหวานใจขอร้องให้เขาถ่ายให้เพราะติดใจฝีมือการถ่ายภาพของชายหนุ่ม

​“พี่รามหายไปในดงสาวๆ แล้วนะพี่หวาน”

น้องชายมาสะกิด พร้อมกับเอ่ยหยอกแหย่ หวานใจหัวเราะ แล้วใช้นิ้วจิ้มหน้าอกตัวเอง ยืดขึ้นอย่างภาคภูมิ

​“ได้แต่แทะเล็ม ตัวจริงคือพี่ อิอิ”

​“หูย...มั่นสุดเลยพี่สาวเรา”

​“ขืนพี่รามทำพี่เสียใจ นอกใจพี่ พี่รามตายแน่ พ่อเพลิงจ๋าเอาตาย”

หวานใจว่า นาวินสั่นหน้า พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง

​“ไม่ต้องถึงมือพ่อเพลิงหรอก พี่หวาน พี่รามไม่กล้าทำร้ายหัวใจตัวเองหรอก พี่หวานก็เหมือนหัวใจของพี่รามนั่นแหละ โอ๊ย...อิจฉา ริษยา หมั่นไส้”

​“มาหมั่นไส้อะไรพี่กับพี่รามเล่า เรากับพัด ก็เป็นไปด้วยดีไม่ใช่เหรอ?”

​“ดีแบบ พาผมตระเวนประกวดยามว่างจากเรียน ชวนผมไปเป็นแบบแต่งหน้าให้ เห็นผมเป็นคนสนิทที่แบบ สนิทจน...เฮ้อ...เมื่อวานนี้พัดก็ถอดเสื้อต่อหน้าผมเหลือแต่เสื้อกล้ามเฉยเลยอะ ไม่คิดบ้างหรือไงวะ ว่าผมแบบ ผมเป็นผู้ชายนะเฮ้ย! แถมเวลามีคนมาเกาะแกะ นั่นนี่ผม...เอ่อ...ผมนะพี่หวาน โอ้โห...นางก็แมนเกิ๊น มาปกป้อง มาจัดการให้ จนผมแบบว่า เฮ้ย...กูผู้ชายนะเว้ยเฮ้ย นี่จนผมคิดไปล่ะว่าอยากเป็นตุ๊ดขึ้นมาจริงๆ ให้รู้แล้วรู้รอด”

​“เป็นแล้วดีไหมล่ะ?”

หวานใจแกล้งถาม มองสีหน้ากลัดกลุ้มของคนความรักคับอก ไม่มีทางออกแล้วก็ให้แต่สงสาร นาวินป่านนี้ยังไม่บอกความจริงกับพัดชาเลยว่า จริงๆ แล้วเขาเป็นผู้ชายแท้ ทั้งแท่ง ที่ยอมแต่งหญิง ยอมทำเป็นแบบนั้น ก็เพราะดันไปโกหกพัดชาไว้แต่แรก แล้วก็ล่วงเลยยาวนานมาจนถึงป่านนี้ นาวินดูจะรักพัดชาจริงจังมาก อีกฝ่ายเอง ยามเธอพบเจอพวกเขาอยู่ด้วยกัน นัยน์ตายามพัดชามองนาวินนั้น ก็บอกล่ะว่า...ไม่ได้คิดกับนาวินแค่เพื่อนสนิทแน่ๆ

​“ก็ดีที่ได้อยู่กับเขา แต่เครียดอะ ที่แบบทำอะไรก็ไม่ได้งะ เครียด หมั่นไส้พี่หวานกับพี่รามด้วย รักอะไรกันนักกันหนา แง่งๆ”

​“เอ๊า” หวานใจหัวเราะขำ เธอถอนใจ แล้วคล้องคอน้องชายให้มาใกล้

“นาวิน พี่รู้ว่าแกรักพัดเค้าจริงๆ แบบแล้วพัดเค้าก็จริงๆ แล้วเป็นผู้หญิง แกก็เป็นผู้ชาย เอากันตรงๆ เพศสภาพมันก็ถูกต้อง ถูกมะ”

​“อืม...แต่แบบ เค้าก็อยากเป็นผู้ชายไง แล้วเค้าก็คิดว่าผมน่ะอยากเป็นผู้หญิง”

​“ใช่...มันก็ซับซ้อนนิดหน่อยตรงนี้ล่ะ” หวานใจถอนใจ แล้วเอามือตบอกล่ำๆ ของน้องชาย

“แต่ตรงนี้ของนาวิน มันก็รักเค้าใช่ไหมล่ะ ความรักมันไม่มีเพศหรอก ถ้านาวินรักเค้าจริงๆ ที่ตัวเค้าจริงๆ ไม่ใช่แค่ว่าเค้าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย พี่ว่ามันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”

​“ปัญหาอยู่ที่ผมโกหกเค้าไว้ไงพี่หวาน” นาวินมีสีหน้าเครียดขรึม

“ผม...ผมกลัวว่าถ้าสารภาพแล้ว”

​“อย่าขี้ขลาดสิ ถ้าสารภาพแล้วเค้าโกรธแก แกจะหมดรักเค้าไหมล่ะ”

​“ไม่อะ ผมจะยิ่งตามพิสูจน์ให้เค้าเข้าใจว่าผมน่ะชอบเค้าจริงๆ รักเค้าจริงๆ พัดเป็นผู้หญิงที่แมนมาก เอ่อ...ก็น่ะ ลืมไปว่าพัดอยากเป็นผู้ชาย คุยกับผมได้ทุกอย่าง ผมสบายใจมากตอนอยู่กับเค้า ผมไม่มีทางจะยอมให้พัดโกรธแล้วเดินไปจากผมแน่ๆ”

​“งั้นก็สารภาพไปเลย จัดการไปเลย บอกไปว่าอะไรเป็นยังไง”

​“ผมจะไปสารภาพเดี๋ยวนี้แหละ”

น้องชายว่า ทำเสียงจริงจัง ก่อนจะเดินปังๆ จากไป หวานใจมองตามแล้วก็ถอนใจเฮือก แต่แล้วก็ต้องกะพริบตา เมื่อเห็นนาวินวิ่งกลับมาหาเธอ

​“อ้าว...กลับมาทำไมล่ะ ไหนบอกว่าจะไปสารภาพกับพัด”

​“ขอทำใจอีกหน่อยก็แล้วกัน แหะๆ”

​หวานใจสั่นหน้า อมยิ้ม มองน้องชายแล้วก็ได้แต่นึกสงสารปนกลุ้ม กับความรักที่แสนจะสับสนอลม่านของนาวิน พวกผู้ใหญ่ที่มาถ่ายรูปในงานรับปริญญาของเธอและนาวิน พากันกลับไปก่อน ปล่อยให้พวกเขาอยู่กับเพื่อนๆ ที่จบการศึกษาด้วยกัน พาไปเตรียมงานเลี้ยงเย็นนี้ ตกลงใจว่าจะจัดขึ้นที่บ้าน ฉลองให้กับหวานใจและนาวิน ที่คว้าเกียรตินิยมมาทั้งคู่

​พอได้เวลา ธงรามก็พาสองพี่น้องกลับไปยังบ้านเอกภูมิ ตอนนี้แขกสำคัญๆ มากันครบแล้ว สร้อยสายมายืนรับหน้าอยู่พร้อมกับชายหนุ่มต่างชาติ ที่เป็นคนรักของเธออย่างทอม

​“ยินดีต้อนรับจ้าสองบัณฑิต ของกินพร้อมแล้ว คาราโอเกะพร้อมแล้ว ไปม่วนกันเน้อ”

​เธอคล้องแขนหวานใจพาเข้าไปยังงานที่จัดปาร์ตี้เล็กๆ แบบครอบครัว ที่ตอนนี้ไม่ใช่ครอบครัวเล็กๆ แต่อย่างใด เพราะรวมไว้เกือบทุกคน ครอบครัวของธงรามก็มางานนี้ครบทุกคน คุณสีดา คุณราช ธงลักษณ์ จันดาลี ลูกแฝดทั้งสองของพวกเขา และแพนเค้กเพื่อนสนิทของเพลิงก็มาด้วย ยกเว้นก็แต่เพลิงและตวงรักที่กลับไปก่อนหลังจากถ่ายภาพกับลูกสาวแล้วเรียบร้อย เพราะมีเหตุเกิดขึ้นด่วนที่สวนของเพลิง เกิดไฟไหม้ขึ้นที่สวนข้างๆ คือสวนเก่าของพ่อเลี้ยงอุดมที่ตอนนี้โดนจับไปแล้ว เลยต้องเร่งบินกลับไปดูแลจัดการ