67

​“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”

คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน

​“ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”

​“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ”

คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที

​“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”

​“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน”

ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้

​“เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”

​“คุณราช”

​“หึๆ ตามนั้นล่ะครับแม่”

ธงรามแอบขยิบตากับบิดา ที่มักจะไกล่เกลี่ย เข้าข้างบุตรชายทั้งสองเสมอ คุณสีดาได้แต่บ่น ว่าไม่มีใครได้ดั่งใจสักคน ธงรามแอบสะกิดหวานใจให้หลีกไปทางอื่น ไม่อย่างนั้นมีหวังจะต้องฟังท่านบ่นอีกยาวแน่ๆ

​เขาขอคุณสีดาเรื่องโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหวานใจ เขาอยากพาเธอเดินทางไปทั่วโลก ทำคลิป เขียนหนังสือไปด้วย เพื่อการชวนให้ผู้คนเห็นใจโลก รัก และรักษ์โลกใบนี้ ตอนแรกคุณสีดาก็จะไม่ยอม แต่ได้น้องชายแฝดกับบิดาช่วยคุย และหาคนมาช่วยทำงาน ธงรามบอกว่าจะไม่ขอรับเงินเดือนกงสีใดๆ ระหว่างที่เขาไปทำงานของตัวเอง เพราะไม่อยากเอาเปรียบคนในครอบครัว และเขาจะทำให้สิ่งนี้เป็นรายได้เพื่อดูแลครอบครัว และขณะเดียวกับก็จะช่วยสร้างชื่อเสียงให้กิจการของท่านไปด้วยกัน

​คุณสีดาจำต้องยอม เธอไม่อยากให้ลูกชายไปลำบากลำบนในการสร้างตัวหรือทำอะไร เพราะมีกิจการงานที่กำลังรุ่งเรืองของครอบครัวอยู่แล้วนั่นแหละ แต่เมื่อเห็นว่าขวางก็คงยาก ก็ลองให้ไปพิสูจน์ตัวกันดู ลึกๆ เธอก็เชื่อว่าธงรามจะทำได้ดี เพราะนั่นเป็นสิ่งที่เขารัก

​เธอนึกดีใจที่ธงรามเจอะเจอกับคนที่คิดเหมือนกัน และเข้าใจในความเป็นเขาอย่างหวานใจ แม้ทางผู้ปกครองของฝ่ายนั้น ในตอนแรกจะทำให้เธอแอบหนักใจมากไม่ใช่น้อย ว่าสองคนนี้จะได้ลงเอยกันไหมหนอ แต่ธงรามก็เอาชนะใจเพลิงจนได้...ในที่สุด

​คืนนี้พ่อเสือหวงลูกก็ไม่อยู่ ไม่ได้ส่งสายตาดุๆ ใส่ลูกชายของเธอ ให้ชวนใจหายใจคว่ำว่าพ่อเจ้าประคุณอาจจะลุกมาต่อยลูกเธอเข้าหรือเปล่า เฮ้อ...จนจะแต่งงานกันวันสองวันนี้แล้ว เพลิงก็ยังมีมาด มีฟอร์ม และสร้างระยะห่างใส่ธงรามอยู่ดี

​“จุนย่า จุนย่า”

เสียงน้อยๆ สองเสียงดังขึ้นข้างๆ เธอ หลานแฝดของเธอนั่นเอง แม่ตัวยุ่งทั้งสองวิ่งหนีพ่อมาประจบย่า เพราะไปทำซนน้ำหกแล้วโดนธงลักษณ์ดุ เลยวิ่งมาหาที่หลบภัยคือท่านนั่นเอง

​“อะไรจ๊ะ มาๆ มาให้ย่ากอดเร้ว”

​แม่ตัวน้อยทั้งสองปีนขึ้นนั่งบนตักท่าน เอ่ยอ้อนฉอเลาะให้ท่านหยิบขนมส่งให้ และฟ้องด้วยแจ้วๆ ตามประสาที่เด็กสองขวบจะถ่ายทอดได้ พอฟังได้ความว่า โดนพ่อดุ ท่านจึงบอกว่าจะจัดการธงลักษณ์ให้ ข้อหาที่กล้ามาดุหลานสาวของท่าน

​“มาอ้อนอะไรคุณย่าหืม สองแฝด”

ธงลักษณ์เดินมาหาลูกสาว ที่อยู่บนตักของมารดา ท่านมองค้อนบุตรชายทันที แล้วเอ่ยเสียงดุๆ

​“เรานั่นแหละ ดุอะไรหลานแม่ ดูสิ วิ่งหัวซุนกันมาฟ้องแม่ ว่าเราจะตีเอา”

​“แนะ...” คุณราชกระแอมขัด “แบบนี้ไงล่ะ ลูกถึงไม่กล้าเอาหลานมาให้เลี้ยง”

ธงลักษณ์ต้องกลั้นขำไว้ เมื่อมารดาทำตาเขียวใส่บิดา แล้วทำเสียงแหลม

​“คุณราช!”

​“ไปทางโน้นไป๊ ตาลักษณ์ พ่อกับแม่จะดูแลยัยแฝดเอง”

โบกมือไล่บุตรชาย ที่รู้คิวกันดี จึงรีบเลี่ยงหลบออกมา เพราะไม่อยากฟังมารดาบ่นว่าอะไรเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกของตน

​“เอาแตงโมไหมหนูนิด หนูหน่อย” ท่านหันไปล่อหลานด้วยของกิน ก่อนจะเอ่ยชวนภรรยาคุย

“จริงสิ พรุ่งนี้ผมว่าจะชวนคุณไปดูหาของขวัญรับขวัญลูกสะใภ้สักหน่อย ดีไหม?”

​“เอาอะไรดีนะคะ หนก่อนที่เราเผลอไปให้ของขวัญวันเกิดหนูหวานต่อหน้าคุณเพลิง ทางนั้นก็ทำตาแบบ...”

เธอทำตาเลียนแบบเพลิง ที่มองเหยียดสุดอะไรสุด คุณราชถึงกับหัวเราะ ตอนนี้ท่านรับแฝดน้องคือหนูหน่อยมาไว้บนตัก ส่วนหนูนิดอยู่กับย่า

​“แถมยังพูดแขวะมาอีกว่า แหม รวยเนาะรวยจัง แน่จริงน่าจะซื้อบ้านให้สักหลัง แทนที่จะให้สร้อยมุก”

​คุณราชถึงกับหลุดขำออกมา ส่วนคุณสีดาได้แค่ค้อนลมไปถึงคนที่กำลังกล่าวถึง พร้อมกับถอนใจเฮือก เพราะทำอะไรมากไปกว่านั้นไม่ได้

​“ดีล่ะ ที่ตารามไม่ต้องแต่งเข้าบ้านนั้น”

​“ก็ดีที่หนูหวานไม่ได้แต่งมาเข้าบ้านเรา ไม่อย่างนั้นคุณเพลิงคงแวะมาเยี่ยมบ่อยล่ะ”

​“โอ๊ย อึดอัดตาย” คุณสีดาโวย “ดีแล้วล่ะที่สองคนนั่นมีโปรเจ็กต์แบบนั้น ถึงดูจะไม่ทำกำรี้กำไร ไม่รู้ว่าจะรวยได้ยังไงก็เถอะนะ”

​“เงินที่มีอยู่คุณใช้จนตายก็ไม่หมดหรอกคุณดา” สามีว่า หนนี้เลยโดนเธอหยิกเอาแรงๆ

​“คุณราช”

​“หนูหน่อยช่วยปู่ด้วย คุณย่าทำร้ายปู่”

ฟ้องหลานตัวน้อยในอ้อมแขนที่กำลังกินผลไม้อยู่ แม่ตัวเล็กชะโงกหน้ามาทำตาแป๋วๆ ใส่ย่า

​“จุนย่า ห้ามเปี๊ยะๆ จุนปู่”

​“ทำไม่ได้ แม่ตีๆๆๆ”

ยัยหนูนิดเสริม แล้วทำท่าตีๆๆ เลยเรียกเสียงหัวเราะได้จากท่านทั้งสอง

​ธงลักษณ์และจันดาลี มองไปยังบุตรสาวแฝดและปู่กับย่า พลางยิ้มให้แก่กัน ธงลักษณ์นั่งโอบไหล่ภรรยา เขาใช้นิ้วไล้ผิวเนียนนั่นเล่นไปมา แล้วก้มลงกระซิบให้ได้ยินกันสองคน

​“พี่ว่าเอาแฝดมาฝากคุณแม่เลี้ยงสักพักก็ดีนะ เพราะแก้มหอมยุ่งมากเลย เหนื่อยมากกับยัยจอมซนของเรา จนแทบไม่มีเวลาให้พี่เลย”

​“แก้มหอมเลี้ยงไหวนะเจ้า” เธอว่า แล้วทำตาวาวๆ ใส่สามี

“แล้วบ่มีเวลาได้ยังไง? อ้ายลักษณ์น่ะ...”

ว่าเองแล้วก็แก้มแดงเอง ธงลักษณ์ยังคงหลงและคลั่งไคล้ในตัวภรรยา แทบไม่ว่างเว้น แต่งงานกันเข้าปีที่สี่แล้ว เขาก็ยังคงเหมือนเดิมทุกอย่าง บางทีก็ออกจะมากเกินไปจนเธอต้องปรามๆ กันบ้างเพราะเธอเหนื่อย

​“ก็...อยากอยู่กับแก้มหอมสองคนบ้าง อยากจะ...” เขาทำตาเจ้าชู้ใส่ภรรยา ที่เขารักเธอมากขึ้นไปทุกวัน

“ทั้งวันทั้งคืนบ้าง”

​“คนบ้า!”

จันดาลีทุบเขาแก้เขิน ธงลักษณ์หัวเราะชอบใจ เขาทำทีจะซุกหน้ากับอกเธอ หยอกแหย่กันตามประสาสามีภรรยา ภรรยาสุดที่รัก ที่แม้ว่าตอนแรกเขาจะต้องปราบพยศเธออย่างหนัก จนกว่าจะได้เธอมาก็ตามที

​“เบาๆ ก่อนนาวิน”

ผู้เป็นพี่สาวรีบห้าม เมื่อเห็นน้องชายกำลังดื่มเหล้าเพียวๆ เข้าไปอีกแก้ว โดยมีสร้อยสายรินให้ไม่ขาด นี่ก็ยังไง ไม่ห้ามกันบ้างเลย!

​“ผมไม่ไหวล่ะพี่หวาน”

จู่ๆ นาวินก็ลุกพรวดขึ้น ตอนนี้เขาปลดกระดุมเสื้อออกหลายเม็ด เผยให้เห็นแผงอกขาวล่ำ และเนื้อตัวที่ออกแดงเพราะพิษสุรา  

​“อะไรของแก”

​“ผมจะไปหาพัด”

​“มา! พี่ไปส่ง”

สร้อยสายลุกพรวดตามนาวิน แล้วคว้าข้อมือนาวินเดินลิ่วจากไป ทิ้งให้หวานใจได้แต่มองตามหลัง ทอมที่คุยกับธงรามเพลินๆ ถึงกับร้องอ้าว เมื่อจู่ๆ คนรักหาย...ไม่บอกสักคำว่าไปไหน

​จะหมู่หรือจะจ่าหนอ...

​หวานใจได้แต่เอาใจลุ้น

​มือของธงรามเอื้อมมาจับมือเธอ เขาโน้มหน้าหาเธอ แล้วกระซิบเสียงแผ่ว เมื่อทอมถูกแพนเค้กฉุดไปร้องเพลงคาราโอเกะ

​“พี่เมาจัง อยากนอนพัก”

​ใจของเธอเต้นแรงขึ้นมาเมื่อเขาเอ่ยแบบนั้น แม่ตัวแสบแอบกัดริมฝีปากเบาๆ ใจกำลังคิดแผลงๆ ขณะที่พยุงเขาไปยังตัวบ้าน ขณะที่ทุกคนกำลังสนุกสนานกับงานปาร์ตี้