LOGINShare
68
publish date:
2026-05-17 10:07:47“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”
หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้
“หึ หึ”
ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน
“ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”
“ครับ”
เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย
“พี่ราม พี่รามขา”
มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ
“พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”
“...”
“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”
ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลม
เธอรักเขาเหลือเกิน...
รักจนจะทนไม่ไหว
แม่ตัวยุ่งจุ๊บเบาๆ ที่หน้าผาก แก้ม แล้วจุ๊บปากเขาเบาๆ เจ้าชายนิทราก็ไม่มีวี่แววว่าจะตื่น
มือนุ่มนั่นเริ่มซุกซน สัมผัส และสำรวจเนื้อตัวเขา...
ทำใจกล้าปลดกระดุมเขาลงด้วย
ทว่าเขายังคงนอนนิ่ง กางแขนขาเหมือนคนหลับสนิท
ผิวนุ่มๆ แน่นๆ ของคนรักทำให้แม่ตัวร้ายสำรวจเพลิน
กระดุมถูกปลดจนหมดแถว เปิดเผยให้เห็นผิวแกร่ง...ขนอ่อนบริเวณหน้าท้องที่ไล่เรียงเป็นระเบียบ หายไปในขอบกางเกงยีนของธงราม
หวานใจกัดริมฝีปาก เธอไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาจนไม่เคยรู้เห็นอะไร เรื่องแบบนี้ก็ต้องเคยแอบดูกันบ้างล่ะ...แล้วการสำรวจเขา มันทำให้เธอ...รู้สึกแปลกๆ
แต่ก็เขินที่จะทำ
มือน้อยแปะลงบนหน้าท้องเขา เธอเห็นว่าขนของเขากำลังลุกเกรียวขึ้นมาทันที หวานใจมองหน้าเขา หากนัยน์ตานั้นยังคงหลับพริ้ม
เธอกลั้นลมหายใจ แล้วค่อยเคลื่อนมือไปยังกระดุมกางเกงยีน
“นั่นแนะ! จะทำอะไรพี่”
มือใหญ่ตะปบมือเธอไว้เสียทัน ก่อนที่มันจะซุกซนไปมากกว่านั้น พร้อมกับคนที่ทำเหมือนเป็นหลับ ก็ดึงเธอไปกอด และพลิกให้เธออยู่ใต้ร่างเขา รวบมือน้อยๆ จอมวุ่นวายนั่นไว้เสียด้วยมือใหญ่ข้างเดียวของตน
“พี่ราม...”
หวานใจหน้าแดงก่ำ เมื่อถูกจับได้ว่าซุกซนไปถึงไหน ธงรามมองแม่ตัวยุ่งในอ้อมแขน ดึงมือนั้นขึ้นจรดปาก แล้วถามเสียงทุ้ม
“จะลักหลับพี่หรือไง?”
“คือหวาน...โอ๊ย...ไม่หลับก็ไม่บอก”
“หึๆ ตัวร้าย บอกมานะจะทำอะไรพี่”
“อื้อ...”
หลับตาเอาเสียเลย แก้เขิน กับสายตาแพรวพราวนั่น ธงรามหัวเราะ แล้วกระซิบชิดปากนุ่ม
“เมื่อกี้ตาหวานแล้ว ตอนนี้ตาพี่บ้าง”
“พี่ราม...”
ริมฝีปากได้รูปร้อนรุ่ม แต้มลงมาบนปากอิ่ม จูบคลึงเคล้า มือของเขาอีกข้างก็ลูบเลื่อนไปทั่วผิวละมุนนั่น ปรกติแล้ว...แน่นอนว่าธงรามจะหยุดแค่นี้ แค่จูบ จูบแล้วจูบเล่าเคล้าจนหัวใจของหวานใจแทบวาย มันทำให้เธอสุขนัก แต่...ร่างกายบอกว่ามันยังต้องได้มากกว่านี้...ได้จากเขาอีก ได้ความสุขจากเขา...
มันเหมือนโหยหาอะไรที่มากไปกว่าสัมผัสนี้
มือร้อนนั่นคลึงเคล้าไปยังผิวเนื้อบางส่วน ที่แทบจะล้นมือเขา หวานใจครางแผ่ว สะดุ้งน้อยๆ เมื่อเขาแตะต้องมัน ธงรามยังคงไม่ละริมฝีปาก เหมือนตักตวงเท่าไหร่ก็ไม่พอ
มือของเขาสอดเข้าไปใต้เสื้อ
สอดเข้าไปในบรา...ที่ห่อหุ้มบัวแฝดไว้
“อะ...อื้อ”
กอบกุมเคล้นคลึงเต็มมือ เจ้าของบัวแฝดถึงกับผวา เขาปัดนิ้วไล้ตรงปลายยอดทับทิม ความเสียวซ่านร้อนผ่าวพุ่งปราดจากตรงนั้น ไปรวมอยู่ตรงกึ่งกลางกาย ที่กำลังเริ่มชุ่มฉ่ำ...และเต้นตุบ
“พี่ราม...อุ๊ย...”
เสียงของหวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อเขาปลดกระดุมเธออย่างรวดเร็ว ปลดบารเซียร์ตะขอหน้าของเธอออก เบี่ยงผ้าลูกไม้ให้พ้นบัวงาม แล้วก้มหน้าลงดูดดึง คลุกเคล้า
โอ...
เหมือนไฟฟ้าช็อต เมื่อเขาดูดเลีย ดื่มชิมเธอ หวานใจตัวอ่อนระทวย เผลอครางออกมาเสียงแผ่ว เขากำลังทำอะไรกับเธอกันนะ แล้วทำไม...มันถึงรู้สึกได้ขนาดนี้
มืออีกข้างของเขากำลังลูบไล้ขาอ่อนเธอ ลูบเลยขึ้นมาเรื่อยๆ ขณะที่ยังเปี่ยมสุข เมามัวกับบัวคู่นั้น เขาเองก็กำลังร้อนผ่าว แข็งขึง...จนเกินจะกลั้น
ทว่า...
เขาประกบมือกับส่วนสาว เต็มมือไปทุกส่วนจริงๆ หวานใจของเขา ก่อนจะรูดกางเกงในของเธอออกตามลำขา เขายังคงจูบเคล้ากับตรงนั้น หวานใจจิกมือแน่นที่บ่ากว้าง ลืมตัวข่วนเขาด้วยความซ่านเสียวที่เกินกลั้น ที่เพิ่งเคยถูกสอนให้ได้เรียนรู้ถึงอารมณ์กฤษณา
เขาลูบไล้...สอดแทรก เลียนแบบจังหวะรัก คนในอ้อมแขนเขาหอบฮัก หวีดร้อง กระตุกเกร็งขึ้นทั้งตัว นิ้วของเขาฉ่ำอาบ เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าส่งเธอถึงวิมานแล้ว
เขากอดเธอไว้ ในอ้อมแขน ถอดถอนนิ้วออกจากตรงนั้น พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ว่าที่เจ้าสาวของเขายังคงหายใจหอบระรัวอยู่ในอ้อมแขนเขา สักครู่...ลมหายใจของเธอก็เป็นจังหวะปรกติ
“พี่ราม”
หวานใจปรือตามองเขา เมื่อกี้เธอลอยคว้าง ราวกับไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไป เขาพาเธอไปเรียนรู้โลกอีกใบหนึ่ง...ด้วยสัมผัสของเขา
“ไว้ค่อยต่อ...ตอนวันแต่งก็แล้วกันนะจ๊ะ”
“แน้...”
หวานใจซุกหน้ากับอกเขาอย่างอายๆ ธงรามแข็งจนปวด แต่เขาก็ไม่อาจจะทำอย่างใจของตนได้ เพราะเขาสัญญาไว้แล้วกับเพลิง...
“ลงไปข้างล่างก่อนพี่นะคนดี เดี๋ยวคนจะสงสัยว่าเราหายมาทำอะไรกัน”
“ไม่มีใครไปฟ้องพ่อเพลิงหรอกค่ะ”
แม่ตัวดีว่าอ้อมแอ้ม ธงรามหัวเราะ ก่อนจะดึงเธอให้ลุกขึ้นนั่ง เขาช่วยเธอแต่งตัวเหมือนกับเธอเป็นเด็กๆ พอเรียบร้อยแล้ว ก็จุ๊บปลายจมูกเธอเบาๆ
“ไม่มีใครฟ้อง แต่เรารู้นี่ครับ...น่ะ ลงไปก่อน เดี๋ยวพี่ตามลงไป”
“หวานนี่โชคดีจริงๆ นะคะ” เธอพึมพำ แล้วโผเข้ากอดเขา ธงรามลูบเรือนผมนั้นเล่นไปมา
“โชคดีอะไรครับ”
“โชคดีที่ได้รักกับพี่รามยังไงล่ะคะ เอาล่ะ!ไม่ก็ไม่ แต่แต่งกันแล้ว...ห้าม! งอแงกับหวานนะ” เธอว่า ธงรามถึงกับหัวเราะชอบใจ
เดี๋ยวคืนแต่งงานเถอะ เขาจะทำให้เธอ...หายซ่า
เขาคิดในใจขณะที่มองตามหลังแม่ตัวร้าย แล้วหลบแว้บเข้าไปในห้องน้ำ...เพื่อทำให้ตัวเองเย็นลง สภาพพร้อมที่จะเจอผู้คนได้
เฮ้อ...
หวานใจหนอ หวานใจ
แสบเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ สิน่า
ชีวิตเขามีสีสันมากตั้งแต่มีเธอมาอยู่ด้วย
Latest chapter
หวานใจ 71
กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเองอา...เขาหลับไปสินะหลับสนิทเลยด้วยสิเฮ้อ...ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...“อื้อ...อืม...”ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั
หวานใจ 70
เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแลน่ะ...ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...เฮ้อ...ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่
หวานใจ 69
“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ
หวานใจ 68
“ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน “ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย “พี่ราม พี่รามขา” มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ “พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”“...”“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลมเธอรักเขาเหลือเกิน..
หวานใจ 67
“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน “ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ “เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”“คุณราช”“หึๆ ตา
หวานใจ 66
“ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ
You may also like
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว354.2K viewsฉันแท้ง... ในวันเกิดชู้รัก
คุณชายสายฝน49.6K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.9K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)63.8K viewsสายลับไซด์ไลน์ของคุณตำรวจสายเปย์
กระดิ่งจันทร์989 viewsสารภาพร้าย
มนสิกานต์41 viewsชู้รักVVIP
เย้ายวน3 viewsน้ำไหมคะพี่สิงห์นักปั่น
เย้ายวน1 views
