Share

69

last update publish date: 2026-05-17 10:08:23

“เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!

พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ  เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น

ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ

นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!

“คุยกันตรงนี้ละกัน”

นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย

“จะคุยอะไร”

พัดชาช้อนตามอง เพื่อน แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?

“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม”

แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบจะหายเข้าไปในอกเป็นมัดๆ ของเขานั่น

“นาวิน!

“เราชอบแก แบบว่าชอบมากอะ เราไม่ใช่ตุ๊ด ไม่ได้ชอบแต่งหญิงเว้ย แต่เราชอบแก พัด!

คำรามกระหึ่ม เสียงก็ห้วนห้าวรัวๆ เป็นคำบอกรักที่ช่าง...ฟังแล้วไม่ชวนเป็นคำบอกรักสุดๆ มันเหมือนคำขู่มากกว่า

หึๆ

คนในอ้อมกอดดูเหมือนจะไม่ตกใจ ไม่โวยวาย หรือว่าทุบตีเขา พร้อมกับเล่นบทดราม่า ว่าเขาหลอกหล่อน เหมือนที่เขาจินตนาการ หล่อนดันหัวเราะเสียอย่างนั้น 

อะไรกันนี่?

“หัวเราะทำไมวะ เฮ้ย! นี่เราชอบแกจริงๆ นะเว้ย ถึงได้ยอมให้จับเล่นเราเป็นตุ๊กตาอยู่ได้ตั้งนานสองนานอะ

“เอ่อ...รู้แล้วโว้ย”

เสียงงึมงำดังมาจากอกของเขา แล้วหล่อนก็หัวเราะจนตัวสั่น จนนาวินต้องดันหล่อนออกมาจากการซุกอยู่ตรงนั้น เพื่อจะได้มองหน้าหล่อนให้ชัดๆ

“อะไรนะ รู้แล้ว? รู้แล้วว่า”

“รู้แล้วเรื่องแกล้งแต่งหญิง”

เธอพูด ขณะที่พยายามหยุดหัวเราะ แต่เจ้ากรรม เธอมองหน้าของนาวินตอนนี้ เธอก็หัวเราะออกมาอีก

“หา!” นาวินอ้าปากหวอ ทำตาโต ท่าทีขึงขังหายไปในทันที

“รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่อะ

“ก็รู้มาจะปีแล้วล่ะ”

เอ้า...เฮ้ย” เขายกมือทั้งสองขึ้นกุมศีรษะ

เอ้า...แล้ว ไอ้พัด นี่แกให้เราไปตระเวนประกวดนั่นนี่ นั่นรู้แล้วเหรอ หะ! ว่าไม่ได้ชอบแต่งหญิง ไม่ได้ชอบเป็นตุ๊ดอะ

อืม...”

“แล้วทำไมไม่บอกวะ”

“ก็จะดูว่าจะหลอกเราไปได้ถึงเมื่อไหร่ไง แล้วก็อยากจะรู้ว่าหลอกอยู่ได้นี่เพราะอะไร”

พัดชายักไหล่ เธอหักข้อนิ้วกร๊อบๆ แล้วหรี่ตาลง เสียงนั้นเข้มขึ้นทันที

“ใช่มะ แกหลอกเรา เรื่องเป็นตุ๊ด เรื่องชอบแต่งหญิง หลอกแบบนี้เพื่อจะได้มาอยู่ใกล้ๆ กับเรา ใช่ปะวะไอ้วิน รู้ไหม แกทำให้เราโมโหมาก...แล้วก็สับสนมาก ไอ้...”

เธอด่าเขา ก่อนจะเงื้อมือ นาวินหลับตาปี๋เลยล่ะ ยื่นแก้มให้ด้วยเอ้า! เงื้อมาขนาดนี้ ตบกูแน่ๆล่ะ แต่ยอมวะ...ก็ทำผิดจริงๆ

แปะ...

เกร็งรับแรงตบ แต่กลับโดนนิ้วนั่นแตะมาที่หน้าเบาๆ แล้วมือของหล่อนทั้งสองข้างก็จับประคองหน้าเขา นาวินลืมตาขึ้นมา ก็พบกับใบหน้าของพัดชาที่ลอยอยู่ใกล้ๆ เธอดึงเขาลงมาแล้วจูบเขา

โอ...

นาวินถึงกับตาลายไปครู่ หัวหมุนไปกับจูบนั้น คนจูบเองยืนกอดอก แล้วมองเขาด้วยนัยน์ตาวาวระยับ

“แกน่ะ ทำให้ฉันเสียสถาบันทอมหมด ไอ้ห่า! ไอ้คนบ้า เฮ้อ...แต่แม่ง...เอ่อ รักว่ะ”

“หะ อะไรนะ”

หูผึ่งเลยล่ะ แล้วดึงเธอเข้ามากอด ก่อนจะร้องไชโยเสียงดังลั่น จนคนแถวนั้นหันมามอง พัดชาต้องใช้มือปิดปากเขาไว้

“เงียบสิ อายคน”

“พัดรักเราจริงๆ อะนะ”

“เอ่อ...ก็...ก็นั่นแหละ ตอนแรกแม่งโคตรสับสนในตัวเอง ว่ายังไงกันแน่ ก็แกน่ะ...แบบ จริงๆ แกเป็นผู้ชายใช่มะ ฉันเองก็...”

“จะสนใจอะไรเรื่องเพศที่ตัวเองอยากเป็นล่ะ” นาวินว่า

“พัดเป็นของพัดยังไง เราก็รักแกว่ะ”

“ถ้าเราชอบให้แกแต่งหญิงล่ะ”

“เอ่อ...” นาวินถึงกับตัวแข็งไปครู่ แล้วก็ถอนใจ

“ถ้าพัดชอบเราก็โอเคอะนะ”

“แต่ว่าเราไม่มีนมนะ นมนาวินน่ะ ยังใหญ่กว่านมเราอีก” พัดชาว่า ทำเอานาวินหัวเราะ แล้วกระซิบ

“เราไม่ได้สนใจที่นมหรอก ว่าจะเล็กจะใหญ่...เข้ากันได้ เราก็โอเค”

“ไอ้บ้า!

นาวินหัวเราะ แล้วก้มลงจูบสาวห้าวในอ้อมแขน

เฮ!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หวานใจ   71

    กลิ่นหอมที่กรุ่นเข้าจมูก ปลุกให้ธงรามตื่นจากนิทราอันแสนสุข เขารู้สึกว่ากำลังกอดอะไรบางอย่างไว้ ที่ไม่ใช่หมอนข้างแน่ๆ จึงก้มลงมอง ก่อนจะยิ้มออกมา เมื่อเห็นว่าเจ้าของกลิ่นหอมคือหวานใจ ภรรยาของเขาที่นอนซุกอยู่ในอ้อมแขนเขานั่นเอง​อา...​เขาหลับไปสินะ​หลับสนิทเลยด้วยสิ​เฮ้อ...​ความตั้งใจที่จะให้คืนวิวาห์หวานฉ่ำ พังไปเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไร เขาจะแก้ตัว...​“อื้อ...อืม...”​ริมฝีปากรุ่มร้อน แตะแต้มไปทั่วใบหน้าเนียน มือของเขาปลดนั่น ดึงนี่เพียงครู่เดียวคนในอ้อมแขนก็เปลือยเปล่า หวานใจลืมตาขึ้นมา เธอตกใจในตอนแรก แต่เมื่อรับรู้ว่าคนที่กำลังสัมผัส กอดจูบเธอคือสามี เธอก็โอนอ่อน แล้วเผยอปากรับจูบจากเขา​“พี่ขอโทษที่พี่หลับไป” ธงรามเอ่ย​“อา...พี่ราม” เสียงหวานนั้นครางออกมา เมื่อมือร้อนของเขากำลังเคล้นเคล้าความอวบนุ่ม​“แต่พี่จะแก้ตัว...หวานจ๋า...น่ารักเหลือเกิน”​เขาก้มลงจูบ ดูดดื่มกับบัวแฝด มือน้อยจิกบ่าเขาแน่น เธอหลับตาพริ้ม ร่างกายร้อนวูบวาบไปหมด ผีเสื้อนับพันกำลังกรีดปีก อยู่ที่ท้องน้อยของเธอ...​เขาจูบฟัดบัวแฝดจนหนำใจ อิ่มเอม ก็จูบไล้ไล่ต่ำลง หวานใจอุทานอย่างตกใจ เมื่อถูกแยกเรียวขาออก เธอหลั

  • หวานใจ   70

    เสียงปรบมือเกรียวกราวจากคนที่มาแอบมุงอยู่ห่างๆ ดังขึ้น โดยการนำของสร้อยสาย ทำเอาสองหนุ่มสาวผละออกจากกันแทบไม่ทัน พ่อกับแม่ของพัดชา ถึงกับโผเข้ากอดนาวินกันเลยล่ะ คุณจามรอาการหนักกว่าภรรยา ถึงกับร้องห่มร้องไห้ แล้วจะจับนาวินเข้าหอกับพัดชาเสียตั้งแต่คืนนี้ ไม่ต้องแต่งกันล่ะ ยกข้ามตอนไปเลย เพราะกลัวลูกสาวจะเปลี่ยนใจ รักอลวนของนาวินและสาวทอม ก็จบลงด้วยคำว่ารัก...ที่พาให้คนทั้งสองข้ามผ่านได้ทุกสิ่ง...บทส่งท้าย...​เวลานี้เป็นเวลาที่เพลิงยังไม่อยากให้มาถึงเลย...​พ่อเสือเฒ่าแอบถอนใจ มองภาพบนเวทีแล้วต้องกลั้นน้ำตาไว้จนสุดความสามารถ มันทั้งอาลัย ทั้งตื้นตัน และทั้งยินดี ที่ลูกสาวจะได้เติบโตไปอีกก้าว ที่ลูกสาวเขาจะได้ไปอยู่ในมือของผู้ชาย....ที่เขาพอจะวางใจได้ให้ดูแล​น่ะ...​ยอมรับล่ะว่าธงรามเป็นคนดีจริงๆ และเขาก็คงจะสบายใจถ้าปล่อยหวานใจไว้ในอ้อมอกแกร่งนั่น แต่ด้วยมาดของพ่อเสือ ก็ต้องตีหน้าดุ ชักสีหน้าใส่ลูกเขย...จะให้มาทำดีรวดเร็ว ก็คงไม่ใช่เขาสิ​ก็หมอนี่พรากแก้วตาดวงใจเขาไปกอดไปเป็นของตัวเองนี่...​เฮ้อ...​ว่าไปงั้นแหละว่าพราก ก็มาขอดีๆ นั่นแหละ เข้าตามตรอก ออกตามประตู ทำตามเงื่อนไขทุกอย่

  • หวานใจ   69

    “เดี๋ยวสิ เดี๋ยว จะพาไปไหนน่ะ เฮ้!”พัดชาออกแรงขืนตัวไว้ เธอถูกเพื่อนสนิท...เอาน่ะ...เธอเรียกผู้ชายคนนี้เป็นกรณีพิเศษว่าเพื่อนสนิท ลากออกมาจากงานเลี้ยงของครอบครัว ท่ามกลางสายตางุนงง ตกใจ ของคนสำคัญของเธอที่จู่ๆ ลูกสาวสุดห้าว ที่พวกท่านถอดใจไปแล้วล่ะว่าคงจะไม่มีวันที่จะได้ลูกสาวจริงๆ เพราะพัดชาทำให้พวกท่านยอมรับในตัวเธอ ที่เป็นแบบนี้ได้แล้ว แต่กับมาถูกผู้ชายที่ทั้งล่ำ ทั้งบึก ลากออกมาแบบนั้น ​‘ผมชอบลูกสาวพ่อกับแม่คร้าบบบบ ขอพาไปเคลียร์นะคร้าบบบ’​นั่นคือประโยคแรก ที่พ่อยอดชายนาวินประกาศ ก่อนจะพาพัดชาออกมา!​“คุยกันตรงนี้ละกัน”นาวินว่าเสียงห้วนๆ ทำไมจะต้องเล่นบทหนุ่มซาดิสม์ กระชากลากถูขนาดนี้ก็ไม่รู้ เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันวุ้ย​“จะคุยอะไร”พัดชาช้อนตามอง ‘เพื่อน’ แน่ล่ะ เธอสนิทกับนาวินมากตั้งแต่วันนั้น ยอมรับว่าสนิทมากจนเกินขั้นของคำว่าเพื่อนก็ได้ แก้มของเธอแดงขึ้นนิดๆ เมื่อมองสบตานาวิน แต่ก็แสร้งทำหน้าขึงขัง ไอ้ความลับของเขานั้น...เธอรู้มาพักใหญ่แล้ว แต่ดูสิว่า เขาจะหลอกเธอไปได้ถึงเมื่อไหร่กัน?​“เรื่องที่เรา เอ่อ...อะแฮ่ม” แล้วเขาก็กระชากเธอเข้ามากอดไว้ รัดจนแน่น จนพัดชาแทบ

  • หวานใจ   68

    “ใครเอาเหล้ามอมพี่รามกันคะนี่?”หวานใจถาม เมื่อพาเขามายังชั้นสอง ที่เป็นห้องส่วนตัวของเธอ ถ้าเธอแอบนึกดีใจที่ไฟไหม้ลามมาถึงสวนจนพ่อเพลิงต้องเร่งบินด่วนนี่ จะบาปไหมหนอนั่น มันเป็นโอกาสที่ทำให้เธอได้...อยู่กับธงรามแบบสองต่อสองแบบนี้​“หึ หึ”ธงรามเพียงแค่หัวเราะ เขานอนหงายลงบนโซฟาตัวนุ่มที่อยู่ปลายเตียงใหญ่ของหวานใจ แล้วเอามือก่ายหน้าผาก พลางทำท่าจะหลับ หากหวานใจฉุดให้เขาลุกขึ้นยืน ​“ไปนอนบนเตียงค่ะ จะได้สบายหน่อย”​“ครับ” เขาค่อยๆ โซเซลุกอย่างว่าง่าย แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียง หวานใจทรุดลงนั่งข้างเขา เธอใจเต้นตึกๆ ก่อนจะทำใจกล้า นอนข้างเขา ธงรามยังคงปิดตาแน่น หายใจสม่ำเสมอ มีกลิ่นเหล้าอ่อนๆ เจือจางมากับลมหายใจของเขา มือนิ่มไล้แก้มเขาเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงหวานสั่นเล็กน้อย ​“พี่ราม พี่รามขา” ​มีเพียงเสียงหายใจที่ตอบเธอมา หวานใจตบแก้มเขาเบาๆ ​“พี่ราม หลับจริงๆ หรือเปล่านะ?”​“...”​“เดี๋ยวก็ลักหลับเสียหรอก”ยัยตัวยุ่งว่า พลางเขยิบเข้าใกล้เธอ เธอประคองใบหน้าเขาไว้ในมือ มองเขา...อย่างพินิจ ทุกสิ่งที่ประกอบเป็นเขา ในตอนนี้เป็นทุกสิ่งที่เธอจะดูแลและรัก...ไปจนกว่าเธอจะสิ้นลม​เธอรักเขาเหลือเกิน..

  • หวานใจ   67

    ​“ยินดีด้วยนะจ๊ะ ลูกสาวของแม่ เรียกได้เต็มปากล่ะ”คุณสีดาเอ่ย ขณะที่มอบซองและกล่องของขวัญแสดงความยินดีให้กับหวานใจ ที่ยิ้มรับอายๆ และพนมมือไหว้ท่าน ​“ขอบคุณมากค่ะ คุณแม่”​“แต่งแล้วก็รีบมีหลานให้แม่เลยล่ะ เอามาให้แม่เลี้ยงนะ” คุณสีดาว่า ธงรามที่นั่งอยู่ตรงนั้น รีบเอ่ยขัดขึ้นทันที​“ยังหรอกครับแม่ ผมขอเวลาอยู่กันสักพักก่อนเถอะครับ เรื่องหลาน แม่ก็เลี้ยงเจ้าแฝดของนายลักษณ์แล้วนี่ครับ”​“แหม...มาให้ย่าชื่นใจแป๊บๆ ก็กลับไปฝั่งโน้น แม่ได้เลี้ยงที่ไหน แม่แก้มหอมเค้าเลี้ยงของเค้าเอง ตาลักษณ์ก็กลัวแม่ตามใจหลาน ทำลูกเสียคน ก็พวกแกน่ะแม่ก็เลี้ยงมาเอง เสียคนที่ไหนกัน” ท่านบ่นอุบอิบ ค้อนเลยไปถึงบุตรชายคนเล็กด้วย ที่ตอนนี้กำลังสาละวนกับการจับลูกสาวฝาแฝด ที่อยู่ในวัยกำลังซน วิ่งเล่นกรี๊ดๆ อยู่กับแพนเค้กคนหนึ่ง ส่วนอีกคนกำลังวิ่งซนไปรอบๆ งานปาร์ตี้ ​“เดี๋ยวเค้ามี เค้าเลี้ยงกันไม่ไหว เราก็ได้มาเลี้ยงเองล่ะ” เสียงสามีเอ่ยแทรกขึ้นนิ่มๆ ตามแบบของท่าน “ตารามมีโปรเจ็กต์ที่จะทำกับหนูหวานอยู่นี่ เรื่องเดินทางรอบโลกรักษ์โลกอะไรนั่น เกิดท้องกลางทางโปรเจ็กต์ไม่เสร็จ เราก็ได้เลี้ยงกันล่ะ”​“คุณราช”​“หึๆ ตา

  • หวานใจ   66

    “ยินดีด้วยนะหวาน จบแล้วจะแต่งงานเลยอะอิจฉาจัง”​“อยากลาออกกลางครันไปแต่งก่อนแล้วกลับมาเรียนด้วยซ้ำ กลัวพลาดกับเจ้าบ่าว”หวานใจหัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่คนที่มาทักเธอ เพื่อนสาวของเธอเลยหัวเราะชอบใจ พลางเหลือบมอง ‘ว่าที่เจ้าบ่าว’ ของหวานใจ ที่มีกำหนดการแต่งงานกันในอาทิตย์หน้า เรียกว่าหลังรับปริญญาเกียรตินิยมอันดับสองที่น่ายินดีของเธอแล้ว ก็มีข่าวดีต่อไปเลย​“อะแฮ่ม”คนยืนข้างๆ กระแอม หน้าของเขาแดงนิดๆ หวานใจย่นจมูกให้เขาอย่างล้อๆ มองทรงผมใหม่ของธงรามที่ตัดสั้นเรียบร้อย แล้วอดบ่นเบาๆ ไม่ได้​“นี่ไปตัดผมมาจริงๆ น่ะเหรอคะ พี่ราม ทำตามใจพ่อทำไมก็ไม่รู้ พี่รามเอาใจพ่อจ๋าจนเหลิงไปหมดล่ะ”ธงรามหัวเราะเบาๆ แล้วเสยผมของตัวเองที่ตัดสั้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาไว้ผมสั้นขนาดนี้ แค่เพลิงเปรย ตอนที่เขาเข้าไปให้ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายดูความเรียบร้อยของการ์ดแต่งงาน ว่าไม่ชอบทรงผมของธงราม ขัดหูขัดตา เล่นเอาพากันตะลึงไปหมด แล้วก็มองหน้าธงรามด้วยสายตากวนๆ ถามว่าถ้าจะให้ตัดจะตัดไหม ธงรามแค่ยิ้มและรับคำสั้นๆ ว่าครับ...​แล้วเขาก็ไปตัดมาจริงๆ คุณสีดาถึงกับค้อนบุตรชาย แล้วเอ่ยแขวะว่าทีแม่บอกให้ตัดไม่เคยทำ ทีพ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status