FAZER LOGINCompartilhar
ตอนที่ 1
Data de publicação:
2026-07-08 21:49:46สำหรับบางคนความรักอาจอยู่ใกล้เพียงแค่เอื้อมมือ
และบางคนความรักก็มาทักทายในวันที่ไม่ทันได้ตั้งตัว
ไม่เว้นแม้แต่กับเธอ …
+++++++++
เสียงเพลงดังกระหึ่ม ผู้คนมากมายกำลังสังสรรค์เฮฮา บางโต๊ะตะโกนคุยกันวุ่นวาย บางโต๊ะออกมาวาดลวดลายแข่งกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
แถมยังแต่งกายให้เข้ากับเทศกาล มีคาดผมบ้าง สวมแว่นตาที่เพิ่มความเก๋ไก๋ด้วยไฟกะพริบหลากสีบ้าง มองแล้วพลอยทำให้คนไม่ค่อยได้ออกมาเที่ยวอย่างกิติมารู้สึกสนุกตามไปด้วย
“อะ อย่ามัวแต่เหม่อค่ะ มา ๆ ชนค่ะชนนน”
คำเชียร์หลุดออกมาจากปากของสาวที่นั่งทำหน้าระรื่นเป็นหนที่เท่าไรก็ไม่อาจนับได้ ขณะที่มือก็ดันก้นแก้วของผู้เป็นอีกหนึ่งในสามข้ออ้างของการออกมาท่องราตรีในคืนข้ามปีเป็นเชิงบังคับให้ยกดื่ม
“อื้อ ดะ..เดี๋ยวสิ”
กิติมาครางประท้วง หากแต่สุดท้ายก็พ่ายให้แก่แรงยุยง ยอมอ้าปากรับเอาเครื่องดื่มสีสวยเข้าปากจนหมดทุกหยาดหยด
“เก่งมากค่ะเพื่อนรัก~”
ทั้งที่เป็นคำชมทว่าคนฟังกลับไม่รู้สึกภาคภูมิใจเลยสักนิด กิติมา กลอกตาใส่ธัญญ่า เพื่อนสนิทพลางใช้หลังมือปาดเอาคราบของเหลวออกมาจากขอบปาก
หญิงสาวสะบัดข้อมือ ตบพวงแก้มของตัวเองเบา ๆ เพื่อเรียกสติ ความร้อนระอุที่เคลือบอยู่บนผิวหน้าเป็นเครื่องบ่งบอกได้อย่างดีว่าเธอเริ่มไม่เหมือนเดิมแล้ว
ก็นะ จะเหมือนเดิมได้ยังไงในเมื่อนี่มันแก้วที่สามเข้าไปแล้ว!
“สุดหล่อ! เอาแบบนี้อีกสองแก้วค่ะ”
“เฮ้ย! ไม่ต้องสั่งเผื่อเรานะญ่า เรากินไม่ไหวแล้ว”
กิติมาพยายามปฏิเสธ แต่ก็ช้าไปเสียแล้ว พริบตาเดียวเครื่องดื่มสีหวานก็ถูกนำเสิร์ฟขึ้นโต๊ะตรงหน้าเธออีกครั้งพร้อมรอยยิ้มหวานหยดที่เธอมองแล้วอยากยื่นมือไปดีดปากมากกว่ายิ้มรับ
“อะ งั้นแค่จิบ ๆ พอ อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เที่ยงคืนแล้ว เดี๋ยวค่อยยกหมดตอนนั้นก็ได้”
“อยู่ให้ถึงตอนนั้นก่อนดีไหมคะคุณธัญญ่า”
“ฉันอะอยู่แน่ แกต่างหากวันนี้ห้ามหนีกลับก่อนนะ ไม่งั้นฉันจะงอน!”
กิติมาส่ายหัวอย่างอ่อนใจกับคำขู่ ปกติคนที่หายก่อนร้านปิดเห็นทีจะมีแต่เพื่อนเธอนั่นแหละ
“อะ ๆ สัญญาว่าคืนนี้จะนั่งอยู่ด้วยจนถึงเคาท์ดาวน์” แต่ถ้าพอข้ามปีปุ๊บแล้วเธอกลับปั๊บ แบบนั้นก็ถือว่าไม่ผิด
คนเริ่มง่วงคิดประโยคหลังต่อในใจแล้วทำเป็นเออออตามให้จบเรื่องไปก่อน
ทว่าระหว่างรอให้ถึงเวลานั้นแม้เธอจะพยายามสั่งตัวเองไม่ให้เคลิ้มตามคำชวน พอสบเข้ากับสายตาเว้าวอนยามเพื่อนเชียร์ให้ยกดื่มพร้อมกันทีไรเธอก็ใจอ่อน ยอมยกเครื่องดื่มขึ้นจิบอยู่ร่ำไป
ไม่นานความมึนเมาและแสงสีก็พาให้หัวใจเริ่มผ่อนคลายและคล้อยตาม
แววตาแววหวานเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์กวาดมองไปรอบ ๆ บาร์ที่มาแทบนับครั้งได้ มุมปากโค้งตัวขึ้นเผยรอยยิ้มน้อย ๆ ยามมีคนทอดไมตรีมาให้
หากนี่ไม่ใช่วันพิเศษและเพื่อนรักกอดขาอ้อนวอนให้มาด้วยกันล่ะก็ เธอคงไม่สละเวลานอนอันแสนมีค่ามานั่งอยู่ที่นี่
ในวันที่คนแปลกหน้าต่างพร้อมใจกันออกมาเฉลิมฉลองและรอนับถอยหลังข้ามปีไปด้วยกัน ... สนุกนะแต่วุ่นวายเป็นบ้าเลย
“เฮ้ เบาได้เบา~”
กิติมาตะโกนหยอกเย้า หากสาวลูกครึ่งในชุดเดรสสีดำตัวสั้นสุดแซ่บกลับไหวไหล่แล้วยิ่งเพิ่มความร้อนแรงของท่าเต้น โปรยยิ้มยั่ว
เพียงอึดใจความงามนั้นก็ดึงดูดให้ชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันแวะเวียนมาขอชนแก้ว ทำความรู้จัก
‘เดี๋ยวมานะ’
หลังสนทนากับคนนู้นทีคนนี้ที ในที่สุดธัญญ่าก็พบเจอเป้าหมายที่ถูกใจ ข้อความไร้เสียงเลยถูกส่งมาให้ กิติมาพยักหน้ายิ้ม ๆ อย่างคนรู้กัน
มองตามเพื่อนที่ย้ายไปยืนกระซิบกระซาบกับหนุ่มคนนั้นที่โต๊ะของอีกฝ่ายแล้วถอนหายใจเบา ๆ
สงสัยคืนนี้เธอจะได้กลับบ้านคนเดียวซะแล้วมั้งเนี้ย
“ตรงนี้มีคนนั่งไหมครับ?”
“คะ?”
กิติมาหันไปมองตามเสียง ครั้นพอเห็นมือขาว ๆ ชี้ไปยังเก้าอี้ตัวข้าง ๆ ที่ไม่มีใครนั่งจึงเงยขึ้นมาส่ายหน้า
“อ้อ ไม่มี ... ค่ะ”
น้ำเสียงอ้อแอ้สะดุดเล็กน้อยในตอนเห็นใบหน้าหล่อเหลาของชายเจ้าของคำถามเต็ม ๆ ตา สันกรามคมชัด จมูกโด่งรับกับคิ้วเข้ม
ไหนจะดวงตาสีนิลที่เพียงแค่เผลอสบประสานด้วยเพียงไม่กี่วินาทีกลับทำหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะ
++++++++
1 ในซีรี่ส์ หวาม
1. หวามข้ามปี ( ดนตร์+กิติมา) 2. หวงรักเลขาจำเป็น (ก้องภพ+เจณิสตา) 3. เรื่องราวของดิษยะ
Último capítulo
หวามข้ามปี ตอนพิเศษ 5
ตลอดมื้ออาหารมีเสียงพูดคุยดังเป็นระยะ ๆ แทรกด้วยเสียงหัวเราะบ้างในบางคราที่มีคนเล่นมุกขบขัน บรรยากาศอบอวลด้วยความสุขชนิดที่ทำให้ทุกคนยิ้มไม่หุบโดยเฉพาะกิติมาที่วันนี้ได้รับการเอาใจใส่เป็นพิเศษ ทั้งจากแฟนหนุ่ม จากพี่ชายต่างสายเลือด และจากคนที่แทนตนว่าแม่ในทุกประโยคแต่หากถามว่าใครคือคนที่หน้าบานที่สุดคงเป็นคุณนายมาลินี แววตาอ่อนโยนทอดมองภาพเบื้องหน้าแล้วตื้นตันจนน้ำตารื้น นานมากแล้วที่เธอไม่ได้สัมผัสความรู้สึกแบบนี้ น่าจะนับตั้งแต่สะใภ้ใหญ่จากไปเหตุการณ์นั้นทำให้ดิษยะไม่คิดแต่งงานใหม่ ซึ่งเธอก็เข้าใจดี แต่กับดนตร์ ลูกชายอีกคนที่ไม่คิดแต่งงานเพราะไม่อยากผูกมัด เธอไม่ยอม!ดังนั้นในวันที่เธอบังเอิญไปเจอรูปถ่ายในหนังสือของลูกชาย แผนการตามหาตัวว่าที่ลูกสะใภ้จึงบังเกิดซึ่งหลังจากสั่งให้ดิษยะช่วยสืบเสาะ และได้ก้องภพมาช่วยวางสถานการณ์ให้ทั้งคู่ใกล้ชิดกัน ไม่นานวันที่เธอเฝ้าฝันก็มาถึง แบบนี้อีกไม่เกินปีเธอคงมีโอกาสได้อุ้มหลานแบบบ้านอื่นเขาแน่หลังจบมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยความสุข ทุกคนก็พากันแยกย้ายไปตามภาระและหน้าที่ ส่วนกิติมาถูกพาตัวขึ้นมายังชั้นสอง รอยยิ้มยังติดอยู่บนใบหน้าหวานไม่จางช่างเ
หวามข้ามปี ตอนพิเศษ 4
“โอ๊ะ มากันแล้ว”มาลินีวางมือจากกล่องเครื่องประดับ หันไปส่งยิ้มให้ทันทีที่เห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนจูงมือว่าที่ลูกสะใภ้เข้ามาในห้องโถงใหญ่ จากนั้นก็ตบมือลงบนพื้นที่ว่างข้างกาย“ตาดนตร์ พาน้องปิ่นมานั่งตรงนี้สิ”ดนตร์ทำตามคำขออย่างไม่มีอิดออด ยิ้มอย่างหน้าชื่นตาบาน ผิดกับกิติมาที่เกร็งหน้าจนยิ้มแปลก สองมือยกขึ้นพนมไหว้ผู้ใหญ่ของบ้านด้วยท่วงท่าที่คิดว่าอ่อนช้อยที่สุดในชีวิต“สวัสดีค่ะคุณน้า สวัสดีค่ะพี่ดิษ”ทักทายตามลำดับอาวุโสแล้วกิติมาก็หันไปส่งยิ้มให้เจณิสตา เลขาประจำกายพี่ชายที่อายุไล่เลี่ยกัน“น้าอีกแล้ว”คนอายุมากหากยังสวยไม่สร่างท้วง ทำเอากิติมาหน้าแดงซ่าน อ้อมแอ้มเรียกขานด้วยสรรพนามใหม่“ค่ะคุณแม่”รอยยิ้มพลันจุดขึ้นที่มุมปากของทุกคนที่นั่งอยู่ในห้องโถง เพราะต่างก็รู้ว่ากิติมากับดนตร์นั้นคบหาดูใจกันมานานร่วมปีได้แล้ว“เหนื่อยไหม นั่งรถมานานหรือเปล่า ในเมืองคงรถติดน่าดู”“อา ไม่เลยค่ะคุณแม่”“แม่ครับ ปิ่นจะเหนื่อยได้ยังไงในเมื่อผมเป็นคนขับ”ดนตร์ประท้วงเมื่อเห็นมารดาดูจะห่วงใยแฟนของเขามากเกินจำเป็น มาลินีเลยหันไปมองค้อนใส่ลูกชายแล้วโน้มกายเข้าไปใกล้ มองดวงหน้าหวานอย่างปลื้มปริ่มแล
หวามข้ามปี ตอนพิเศษ 3
“พี่ดนตร์ขา พี่ว่าปิ่นใส่ชุดนี้ หรือว่าชุดนี้ดี”เสียงหวานใสเอ่ยถามขึ้นเป็นหนที่สามแล้วของเช้านี้ ดนตร์มองชุดเดรสตัวยาวสีครีมในมือซ้ายของเธอที มองชุดเดรสตัวสั้นครึ่งเข่าสีโอรสที่อยู่อีกมือของเธอที จากนั้นก็ชี้มือไปทางชุดด้านขวา“พี่ชอบตัวนี้ครับ”ทว่าหลังให้คำตอบไปแล้ว สีหน้าหญิงสาวกลับไม่คลายความกังวลลง ยิ่งเมื่อนำเดรสมาทาบบนตัว หมุนไปหมุนมาครู่หนึ่งเธอก็วางมันลงบนเตียงแล้วถอนหายใจเฮือก“ทำไงดีอะพี่ดนตร์ ปิ่นไม่มีชุดสวย ๆ เหมาะ ๆ เลย”คนกำลังจะได้เจอหน้าผู้ใหญ่ของแฟนเป็นครั้งแรกคิดไม่ตก ทั้งตื่นเต้นทั้งกังวลผสมปนเปกันไปหมด เพราะถึงเธอจะมีโอกาสได้คุยผ่านโทรศัพท์อยู่บ้าง มันก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากการนั่งคุยกันต่อหน้าอยู่ดี“โถว เด็กน้อย”ดนตร์ได้ยินแบบนั้นก็อมยิ้ม รั้งคนคิดมากมากอดแนบอกแล้วลูบแผ่นหลังเธอเบา ๆ อย่างปลอบประโลม“แม่พี่ท่านเป็นคนง่าย ๆ สบาย ๆ เพราะงั้นหนูแต่งตัวแบบไหนไปก็ได้ครับ ขอแค่เป็นตัวของตัวเองก็พอ แล้วไม่ต้องห่วงเลยว่าแม่พี่จะไม่ปลื้มหนู เพราะตั้งแต่พี่เปรย ๆ ว่าจะพาไปให้เจอนะ โทรมาจิกพี่ทุ๊กวัน ถามแต่ว่าเมื่อไรจะมา ถ้ามาจะมากี่โมง ตื่นเต้นซะจนพี่นี่เลิกตื่นเต้
หวามข้ามปี ตอนพิเศษ 2
กิติมาเลิกคิ้วฉงน คราแรกคิดว่าเขาหมายถึงเสื้อรัดรูปเกินไป แต่พอหลุบตาลงมองแล้วหางตาบังเอิญไปเห็นเป้ากางเกงของคนนั่งไขว่ห้างเธอก็หลุดอมยิ้มที่แท้ก็ ... หื่นจริง ๆ เลย!แววตาทอประกายซุกซนละจากความคับตุง ช้อนขึ้นมาสบกับแฟนหนุ่มแล้วปั้นหน้าใสซื่อ“ปิ่นก็หายใจได้ปกตินะคะ ไม่ได้อึดอัดอะไรด้วย”จากนั้นก็แกล้งเอื้อมมือไปหยิบแก้วน้ำที่ฝากวางไว้ฝั่งชายหนุ่ม เพื่อให้สองเต้าเบียดต้นแขนล่ำมากกว่าเดิม พอดูดเสร็จก็ยืดตัวไปวางมันที่เดิมบังเกิดเสียงถอนหายใจดังเฮือกอย่างไม่คิดปิดบังขึ้นทันที เธอไม่อึดอัด แต่จะรู้ไหมว่าเขาน่ะอึดอัดจนแทบเป็นบ้า โดยเฉพาะตรงกลางหว่างขา โอ๊ย ทรมานโว้ย!“ร้านนี้เค้กอร๊อยอร่อย น่ามาบ่อย ๆ นะคะ ปิ่นชอบครีมมันมากเลย นุ่ม ละมุนลิ้น โอ๊ะ”เสียงอุทานดึงให้คนที่กำลังพยายามท่องบทสวดข่มอารมณ์ในใจหันไปมองตาม ฉับพลันน้ำลายก็คล้ายเหนียวหนืด กลืนไม่ลงคอขึ้นมาเสียอย่างนั้น“เลอะเลยอะ”ใช่เลอะ นมเธอเลอะ เป้ากางเกงเขาก็เลอะ!ฮืม ไม่กงไม่กินมันแล้วโว้ยคนกระสันสั่นระริกทั้งตัวทั้งขาที่สามพ่นลมหายใจหนัก ๆ หยิบธนบัตรใบสีม่วงออกมาวางบนโต๊ะพร้อมกันนั้นก็ส่งสายตาบอกพนักงานเป็นเชิงสื่อว่าคิดเงิน
หวามข้ามปี ตอนพิเศษ 1
‘พี่ดนตร์ ไหน ๆ วันนี้ก็ว่างแล้ว เราไปเดตกัน~’คำชักชวนมาในเช้าของวันที่พวกเขาบังเอิญได้หยุดพร้อมกัน ซึ่งแน่นอนว่าดนตร์ไม่คิดปฏิเสธแฟนสาวเลยสักครั้งหากมันไม่เหลือบ่ากว่าแรง เว้นเพียงหนนี้ที่เขาอยากขัดใจเธอเหลือเกินเอาซะกูเหมือนเป็นพวกตาแก่นิยมกินเด็กเลยคนกลัวโดนตำรวจรวบตัวไปก่อนกลับถึงบ้านลอบถอนหายใจไปเหล่ตามองคนที่กำลังเดินทอดน่องข้าง ๆ กันไป ไม่รู้เธอนึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรถึงได้หยิบชุดนักเรียนสมัยมอปลายมาใส่ซึ่งมันก็เข้ากับสถานที่อยู่หรอกเพราะวันนี้เธอชวนมารำลึกความหลังกัน ณ โรงเรียนเก่าที่พวกเขาเคยเรียนด้วยกันครั้งยังเด็กเพียงแต่ ‘เธอในวันนั้น’ กับ ‘เธอในวันนี้’ ช่างแตกต่างแม้ว่าช่วงเอวนุ่ม ๆ จะลดขนาดลงไปหลายนิ้ว ทว่าบางส่วนมันก็เติบใหญ่ขึ้นตามอายุหลายนิ้วเช่นกัน ชุดที่ใส่เลยดูรัดแน่นบางจุดเป็นพิเศษแต่ดูเหมือนอีกคนจะไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย มือข้างที่เกาะกุมกันแกว่งไปตามแรงเหวี่ยง แววตาสุกใสทอประกายระยับระยับ กวาดมองโรงเรียนที่เปลี่ยนแปลงไปจากสมัยนู้นพอสมควรด้วยความตื่นเต้น“โหว ตึกห้าตึกหกปรับเป็นห้องแอร์เกือบหมดเลยค่ะ แถมใต้ตึกที่เคยโล่ง ๆ ก็เอามาทำเป็นห้องสมุดใหม่ด้วย ใหญ่ดีจ
หวามข้ามปี ตอนที่ 22
นับจากวันนั้นชายหนุ่มก็พิสูจน์ให้เธอเห็นในทุก ๆ วัน เขาแสดงความจริงใจและจริงจังด้วยการเดินหน้าจีบเธออย่างที่คนปกติทำกันทั้งหมั่นมารอรับไปทานข้าวเย็น ออกเดทกันบ้างหากว่างตรงกัน แถมชอบส่งดอกไม้มาเซอร์ไพรส์ถึงที่ทำงานโดยไม่สนว่าเป็นวาระสำคัญ ให้เหตุผลว่าให้เพราะอยากให้แต่ถึงอย่างนั้นวันพิเศษเขาก็ไม่เคยละเลย หนำซ้ำยังเล่นใหญ่กว่า อย่างล่าสุดคือจ้างเชฟชื่อดังมาทำเชฟเทเบิ้ลถึงเพนท์เฮ้าส์ของเขา อ้างว่าเป็นวันครบรอบสามเดือนที่เรากลับมาคุยกันหากสิ่งที่ทำให้เธอประทับใจกว่านั้นคือเมนูอาหาร มันเป็นเมนูที่เธอเพิ่งเปรยกับเขาไปว่าอยากลองทั้งนั้นเลยความน่ารักและเอาใจใส่ตลอดช่วงที่กลับมาคุยกันทำเอากิติมาสำลักความสุขอยู่บ่อยครั้ง ในที่สุดหลังคบหาดูทั้งใจดูทั้งกายกันเข้าเดือนที่หกเธอก็ยอมใจอ่อน มอบสถานะคนรักให้เขาอย่างเป็นทางการ“น่ารักจังเลย”กิติมาเอียงคอมองคนที่กำลังนอนคว่ำหน้า ส่งเสียงกรนเบา ๆ ขณะที่ท่อนล่างเอาขาก่ายขาของเธอไว้คล้ายกลัวเธอหายไปไหนด้วยสายตาเปี่ยมสุขกระทั่งสมควรแก่เวลาจึงใช้ปลายนิ้วจิ้มข้างแก้มเขาไม่แรงแต่ก็ไม่เบา“พี่ดนตร์ขา จะเที่ยงคืนแล้วนะ ไหนว่าจะรอเคาท์ดาวน์พร้อมกัน”“อื้อ
Você também pode gostar
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)67.9K visualizaçõesลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.3K visualizaçõesรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ
กาสะลอง238.7K visualizaçõesเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก403.1K visualizaçõesคนโปรดของบุรินทร์
นิราอร138 visualizaçõesรักซ่อนลาย
แม่หมอซิน223 visualizaçõesลวงรัก ยัยซาแซงแฟน
Peach Poyy138 visualizaçõesดอกร่าน...บานฉ่ำ
พลับพลึงดำ492 visualizações
