MasukShare
บทที่ 4/1
Tanggal publikasi:
2026-02-27 06:00:53“สวัสดีค่ะ เชิญเลือกโต๊ะนั่งตามสบายเลยนะคะ ดิฉันจะนำเมนูไปให้ค่ะ” ยังไม่รู้สถานการณ์ ดาริกาวางกล่องพยาบาลลง ส่งเสียงไปยังด้านหน้าเคาน์เตอร์และหันกลับไปหยิบเมนู แม่ค้าคนสวยขายของเก่งยังยิ้มแย้ม ส่วนลูกค้าคนนั้นกำลังเข้ามาใกล้มากขึ้นและเบือนหน้าไปมองพี่สะใภ้
เธอคนนี้คือดรุณี เป็นพี่สะใภ้เขาอย่างนั้นเหรอ หนุ่มนักเรียนนอกรู้สึกอกหักทั้งที่ไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน
“ดรีม” เรียกน้องด้วยใบหน้าเจื่อนๆ ละอายใจเหลือเกิน
“มีอะไรคะพี่ดา” เอียงใบหน้าจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูมามองพี่สาว ส่วนสองมือยังค้นหาหวังหยิบโปรโมชั่นให้ครบทุกใบ
“คุณมีน ลูกชายคนเล็กของคุณแก้ว” บอกออกไปเท่านั้นมือของน้องก็ชะงักงัน มองชายแปลกหน้าที่ตนเองไม่เคยเจอมาก่อน สีหน้าดาริกาเปลี่ยนสีเป็นเข้มขึ้น รอยยิ้มแสนสดใสเมื่อสักครู่เลือนหายไปราวกับว่าก่อนหน้านี้ไม่เคยยิ้มมาก่อน
ภูมินทร์ทอดสายตามองสองพี่น้อง เขาแทบไม่รู้จักสองคนนี้เลย ทั้งที่พี่ชายจดทะเบียนสมรสกับดรุณีมาหลายปี แม้กระทั่งหลานแท้ๆ เขาก็ยังไม่เคยเจอตัวจริงด้วยซ้ำเคยเห็นแค่ในรูปถ่าย ดังนั้นเขาจึงไม่แปลกใจเลยถ้าหากน้องสาวของดรุณีจะมีสายตามึนตึงแบบนั้น
“สวัสดีครับ คุณดา คุณ… ดรีม”
“สวัสดีค่ะ มาถึงร้านเล็กๆ ของเรา ไม่ทราบว่าอยากกินเค้ก กินอาหาร อยากดื่มเครื่องดื่มเย็นๆ หรืออยากมาหาเรื่องพวกเราเหรอคะ”
เปิดฉากตวาดใส่ทันที เพราะครั้งก่อนที่ ‘ดารินทร์’ พี่สาวคนโตมาก็ด่าเอาด่าเอาทั้งที่เราสองคนไม่ได้ทำอะไรผิด
ภูมินทร์เองก็ดูเหมือนจะอึ้งไป แรงจริงด้วยโว้ย ไม่ใช่กล้าเถียงแค่แม่เขา แต่พาลคนในบ้านนี้ไปหมดเลยนี่หว่า
หนุ่มหล่อลนลานสะบัดมือปฏิเสธ ยกถุงของฝากในมือประกอบการอธิบาย “เปล่าครับ เปล่า ผมแค่แวะมาเยี่ยมหลานเท่านั้น”
“หนูขวัญอายุสองขวบเศษๆ แล้วนะคะ ไม่รวมเก้าเดือนที่แกอยู่ในท้องพี่สาวฉัน ไม่เห็นคุณสนใจจะมาเยี่ยมเลย”
“ดรีม” ปรามน้อง “อย่าเสียมารยาทสิ สวัสดีคุณมีนก่อน”
ถูกดุอย่างนั้นน้องสาวตัวดีกลับเชิดใส่ ดื้อแพ่งตามเดิม ยังไม่ยอมยกมือไหว้
ชิ! คงจะสะใจมากสินะที่ทำให้พี่ดาดุหล่อนได้
ดาริกาแยกเขี้ยวใส่อีตาหน้าขาวตัวขาว ผู้ชายอะไรโคตรขาวเลย ไฟดับเอาไปส่องแทนไฟฉายได้ไหมเนี่ย ถ้าใช้ส่องไม่ได้ก็แสดงว่าไม่มีประโยชน์!
“ดรีมขอตัวไปหลังร้านก่อนนะคะ แล้วจะมาทำแผลให้”
“ขอโทษแทนน้องด้วยนะคะ เชิญนั่งก่อนค่ะ ฉันจะทำเครื่องดื่มไปให้” ลุกขึ้นยืนยากลำบาก ผายมือไปยังโต๊ะเล็กๆ ไม่ไกลจากเคาน์เตอร์ ภูมินทร์ยอมเดินไปนั่งอย่างสงบ ดรุณีมองตามแผ่นหลังนั้นก่อนสั่งน้องในร้านให้ชงกาแฟ ลงมือเพ้นท์หน้ากาแฟเสร็จสรรพก่อนเดินกะเผลกๆ ไปเสิร์ฟด้วยตัวเอง
“ขอบคุณครับ” หนุ่มหล่อลุกขึ้นมาช่วยรับแก้วกาแฟโดยไม่ลืมที่จะเลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวนั่ง
“ขอบคุณค่ะ”
“คุณน่าจะให้ผมพาไปทำแผลที่โรงพยาบาล” แอบเห็นว่ามีรอยถลอกหลายจุด ถูกทิ้งไว้นานจนเลือดเปรอะตามขอบแผล เจ้าหล่อนยังไม่ได้ทายาแต่อย่างใด
“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันให้น้องสาวทำแผลให้ อีกวันสองวันคงดีขึ้น”
“ถ้ามีอะไรอยากให้ช่วยก็บอกได้นะครับ”
“ค่ะ เอ่อ… ขอโทษนะคะ ที่เจอกันแต่ไม่ได้แนะนำตัว” ดรุณีหลบสายตา
“ไม่เป็นครับ ผมผิดเองที่ไม่เคยรู้จักหน้าคุณดา”
“…”
“ของฝากครับ ผมเพิ่งกลับจากอังกฤษ ไม่รู้จะซื้ออะไรมาให้ดี เห็นเสื้อผ้าน่ารักก็เลยอยากให้หลานได้ใส่” ภูมินทร์นำถุงของฝากขึ้นมาวางบนโต๊ะกาแฟ
“ขอบคุณนะคะ แต่ครั้งหน้าไม่ต้องก็ได้นะคะ คุณแก้วซื้อมาให้หลานบ่อยมากแล้วค่ะ”
“ผมเสียใจที่ไม่เคยมาทำความรู้จักคุณดาเลย ทั้งที่คุณก็จดทะเบียนสมรสกับพี่ชายผมหลายปีแล้ว” สีหน้าเขาค่อนข้างเจื่อน เช่นเดียวกับดรุณีที่ยิ้มไม่ออก
“คุณมีนอยู่อังกฤษ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเข้าใจคุณดีทุกอย่าง”
“น้องสาวของคุณดา คง… เกลียดผมมากนะครับ”
“อ๋อ ไม่ใช่หรอกค่ะ น้องดรีมแค่เป็นคนใจร้อน จริงๆ ไม่ได้เกลียดคุณ”
ใจจริงอยากตอบว่าดาริกาเกลียดทุกคน แต่มันจะตรงเกินไป
หนุ่มหล่อหัวเราะแห้งๆ ดรุณีช่างโกหกไม่เนียนเลย
เกิดความเงียบปกคลุมทั่วอาณาบริเวณ ถ้าหากไม่มีเสียงเพลงเบาๆ ในร้านหรือเสียงลูกค้าบางโต๊ะคุยกัน เขาก็คงวางตัวไม่ถูก
ภูมินทร์ยกกาแฟขึ้นจิบลอบมองใบหน้าสวย ดวงตาของหล่อนกลมโตแฝงไปด้วยความเศร้า ล้อมรอบด้วยแพขนตาหนางอน ไร้มาสคาร่าอย่างสาวๆ ที่เขาเคยรู้จักชอบใช้กัน ผิวพรรณหล่อนเนียนใสเปล่งปลั่ง จมูกเล็กรั้นเชิดปลายไร้การศัลยกรรม เรียวปากจิ้มลิ้มมีสีพีชอ่อนค่อนไปทางซีด เวลาพูดก็แสนจะหวาน โดยรวมดรุณีถือเป็นผู้หญิงที่หวานมาก มีเสน่ห์อีกต่างหาก สวยขนาดนี้ทำไมพี่ชายเขาเมินนะ แหกตาดูบ้างไหมเนี่ย หรือใช้เท้ามองถึงไม่เห็นของสวยๆ งามๆ ตรงหน้า คิดแล้วหงุดหงิด!
“คืนนี้ผมต้องกลับอังกฤษแล้ว คุณพ่อคุณแม่ก็จะบินไปด้วยกัน ผมเพิ่งเรียนจบปริญญาโท”
“ยินดีด้วยนะคะ” แววตาดรุณีมีความชื่นชม ทำคนมองเขินไปสองม้วน ยังเสียดายไม่หายเลยที่คนตรงหน้าเป็นเมียพี่ชาย ถ้าเจอกันเร็วกว่านี้ เขาคงไม่ลังเลที่จะทำความรู้จัก
“ผมชินกับการอยู่ต่างประเทศซะแล้ว อยู่มาเป็นสิบๆ ปี ไม่รู้ว่ากลับมาอยู่ไทยคราวนี้จะปรับตัวได้มากแค่ไหน”
“อยู่ไปสักพักคงชินเองค่ะ”
“ครับ ถ้าหากถึงวันนั้นผมขอแวะมาที่นี่บ่อยๆ นะครับ”
“ได้ค่ะ แล้วแต่คุณมีนเลย”
“ผม… อยากชดเชยช่วงเวลาที่ผ่านมาให้หลาน อยากให้หลานรู้จักอามีนให้มากขึ้น อยากให้แกรักผม”
จริงใจ มั่นคง ดรุณีรู้สึกเหมือนเห็นคุณภูธเนศในร่างของผู้ชายคนนี้ เขาคงจะถอดแบบมาจากท่านอย่างแน่นอน คุณปู่ของหนูขวัญใจดี อ่อนโยน ทุกคืนก่อนนอนท่านจะวิดีโอคอลมาคุยกับหลานประจำ วันหยุดก็มานั่งเล่นที่ร้าน ช่วยหล่อนขายของ เสิร์ฟขนมอย่างไม่ถือตัว ดรุณีซาบซึ้งมาก
“แค่ได้ยินคุณมีนพูดแบบนี้ ฉันกับลูกก็ดีใจมากแล้วค่ะ”
“ผมดีใจที่คุณดาไม่เกลียดผมนะครับ”
Bab terbaru
หัวใจสลักรัก ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษหลายเดือนผ่านมา นอกจากจะทำขนมขายในร้านตามปกติแล้ว ตามคำแนะนำของคุณป้าคุณหมอกท่านให้ลูกชายมาติดต่อซื้อขนมจากที่ร้านไปจัดอีเว้นท์ด้วย ช่วงนี้ดาริกาจึงงานยุ่งทำขนมกับน้องในร้านเกือบจะทุกวัน ได้ค่าเหนื่อยกลับมาอย่างคุ้มค่า หายเหนื่อย เริ่มจะอิจฉาแล้ว น้องมีเงินเก็บเยอะ รวยเกินหน้าเกินตาดรุณียังทำงานช่วยสามีในตำแหน่งเลขาผู้ช่วย เขาไม่ยอมให้ย้ายไปช่วยงานคุณมีนให้ฝ่ายนั้นไปหาเลขาเอง คุณหมอกน่ะขี้หวง ขี้หึง ใครเข้ามาคุยกับหล่อนก็ไม่ยอม เช้านี้น้องนำขนมหลายร้อยชิ้นไปส่งที่โรงแรมแห่งหนึ่ง โดยมีปฐวีอาสาขับรถมารับส่ง เขาเพิ่งกลับจากพม่ามาติดต่องานที่กรุงเทพก็ยังไม่วายตามมาจีบน้องสาวต่อ ไม่เข็ดเลย น้องยังเปรยๆ ไว้ว่าจะหัดขับรถแล้วซื้อมาใช้สักคัน เวลาส่งขนมจะได้ไม่ต้องรบกวนคนอื่น ซึ่งคนอื่นที่ว่าก็คือคุณปฐวีของเรานี่แหละ รอลุ้นกันไปยาวๆวันอาทิตย์ลูกค้าค่อนข้างเยอะแต่ดรุณีไม่ได้ทำอะไรมาก เพราะน้องรับสมัครพนักงานเพิ่มสองตำแหน่ง รวมถึงกุ๊กด้วย จึงแค่มานั่งสวยๆ รอเช็กบิลลูกค้า“มาแล้วค่ะ ถามคุณแม่สิคะว่าเหนื่อยไหม” เสียงโทนเข้มดัดให้อ่อนลงได้ดัดจริตมาก ดรุณีละสายตาจากลูกค้าในร้านมองกลับไปยั
หัวใจสลักรัก บทส่งท้าย
บทส่งท้ายร่างอรชรของดาริกาเดินเข้ามาทางหลังร้าน การแต่งตัวยังเป็นสไตล์เดิมเพิ่มเติมคือความแมน ดรุณีเริ่มจะหนักใจกลัวน้องสาวจะพาน้องสะใภ้มาเจอมากกว่าน้องเขย ยังดีหน่อยที่ดาริกาไม่ได้แสดงออกว่าชอบผู้หญิง ไม่อย่างนั้นคงลุ้นยากหน่อย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูถึงกับมีหนุ่มมาตามจีบถึงบ้าน แวะเวียนกันมาไม่ว่าจะเป็นคุณวีคุณมีน น้องน้อยคนนี้ก็ไม่มีวี่แววว่าจะสนใจใคร สนใจแค่ทำขนมขายผู้ท้าชิงคนที่ 1 ปฐวี มาช่วยงานในร้านพร้อมกับสโลแกนจีบสาวว่ารุ่นใหญ่พร้อมเปย์ แต่ก็อกเดาะเพราะถ้าพูดถึงเรื่องเปย์คงแพ้ภูมินทร์ที่ฐานะรวยมากกว่าผู้ท้าชิงคนที่ 2 ภูมินทร์ อายุมากกว่าสี่ปีไม่ห่างมากแบบปฐวี หล่อ รวย พร้อมการันตีความแซ่บ แต่ดรุณีมองตาเดียวก็รู้ว่าน้องสาวไม่สนใจใครเลยว่าแต่… อยากรู้จัง ว่าน้องชอบผู้ชายแบบไหนกันนะ“น้องดรีม บนบานศาลกล่าวอะไรไว้ทำไมไม่ยอมทำตาม ไหนบอกถ้าคุณหมอกรักพี่ จะยอมทำตัวเรียบร้อยอ่อนหวานแต่งตัวน่ารักๆ ล่ะ ถ้าเจ้าที่เจ้าทางมาทวงคุณหมอกกลับไปพี่ไม่เป็นม่ายเหรอ ยากมากนะรู้ไหม กว่าพี่จะลงเอยกับคุณหมอกได้” น้องเดินเข้ามาถึงหน้าเคาน์เตอร์ยังไม่ทันอ้าปากทักอะไร ก็เจอประโยคบ่นยาวดรุณีหลุบสายตา
หัวใจสลักรัก บทที่ 22
22ร้านถูกปิดไว้และใส่กุญแจคล้องจากด้านนอก หนุ่มๆ ยืนเฝ้าและตะโกนเสียงดังจนคนผ่านไปผ่านมาไล่ให้หยุดส่งเสียงรบกวนภูดิศพยายามต่อสายหาภรรยาและดาริกาทว่าไร้การตอบรับใดๆ เมื่อเปลี่ยนไปโทรหามารดาท่านจึงสั่งให้กลับบ้าน“พวกกูไปส่งมึงที่บ้านเอง” เพื่อนๆ ออกอาสาและเดินทางไปที่บ้านหลังใหญ่ของประธานบริษัทไทยออลสตาร์ หนุ่มๆ อดฉลองกันไปเป็นแถบเมื่อมาถึงบ้านแล้วเห็นหน้าคุณแก้วกัลยากับคุณภูธเนศกำลังเคร่งเครียด“แม่ครับ ผมไปหาน้องดาที่บ้านแต่ไม่มีใครอยู่เลย”“ใช่ ทั้งสองคนเขาไปหาที่อยู่ใหม่” ท่านตอบห้วนๆ คนในบ้านเงียบกริบต่างไม่มีใครพูดอะไร ชวนให้อึดอัดแท้แม้แต่ก๊วนสถาปนิกก็ยังตกใจ ปีนขึ้นนั่งเบียดกันบนโซฟาใหญ่ส่งสัญญาณมือไปถามภูมินทร์ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่ก็คุยกันไม่รู้เรื่อง ต้องหันกลับไปมองคุณแก้วกัลยา ซึ่งท่านกำลังใช้สายตาว่างเปล่ามองภูดิศ“หา… หาที่อยู่ใหม่ทำไมครับ แล้วบ้านล่ะ ร้านล่ะ” ภูดิศถามไปแล้วจะร้องไห้ อาการน้อยใจเดิมตีตื้นกลับมาเพราะจนถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เลยว่าตัวเองทำอะไรผิด ทำไมภรรยาถึงเมินเฉย ไม่รักเขาเหมือนเมื่อก่อน“แม่ครับ พ่อครับ ตอบผมหน่อยสิ” เข้าไปจับแขนท่านทั้งสอง เขย่าเบาๆ“หมอ
หัวใจสลักรัก บทที่ 21/2
แม้ลำดับการพรีเซนต์ของบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นจะมาเป็นลำดับต้นๆ แต่ผลงานกลับแย่เกินบรรยาย แม้แต่เจ้าของโครงการยังกระอักกระอวลใจในการฟังการนำเสนองาน จนมาถึงคิวของหนุ่มๆ จากไทยออลสตาร์คอนสตัคชั่น ซึ่งก็สมชื่อบริษัท รวมดาวเด็กหนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงไว้ทั้งนั้น ทุกคนพูดเก่ง มั่นใจ พรีเซนต์เก่ง ตอบคำถามเยี่ยม ภาษาอังกฤษฉะฉานกันทุกคน มีการนำเสนอทั้งในสไลด์ แบบจำลองสามมิติ และตัวโมเดลขนาดย่อส่วนบริษัทอื่นก็มีสิทธิ์ในการฟัง ทุกคนไม่ได้รับอนุญาตให้ลุกออกจากห้องหรือใช้โทรศัพท์ในขณะฟังการพรีเซนต์ จนกระทั่งครบทุกบริษัท ทางเจ้าของโครงการขอเวลาปรึกษากันราวครึ่งชั่วโมงก็พร้อมประกาศผล โดยในช่วงประกาศผลทางผู้จัดงานยินยอมให้นักข่าวจากหลายสำนักเข้ามาเก็บภาพ เก็บวิดีโอนำไปลงข่าวคอลัมธุรกิจสิ้นเสียงประกาศผู้ชนะ หนุ่มๆ จากออลสตาร์ร้องเฮกันลั่นห้องจัดประชุม ได้ขึ้นไปเซ็นสัญญาโครงการ ณ ขณะนั้นเลย ภูดิศยังใส่ผ้าพันข้อมือแต่สามารถเซ็นได้สบายมากรับหน้าที่เป็นผู้คุมงาน พวกเขาถ่ายรูปคู่กันกับเจ้าของโครงการ คนในนั้นปรบมือพอผ่านๆ เพราะต่างก็เสียดายที่บริษัทตนผลงานไม่เข้าตากรรมการทีมงานของภูดิศเข้ามายืนซ้อนหลังถ่ายรูป อดห
หัวใจสลักรัก บทที่ 21/1
21“รบกวนคุณมีนจอดข้างหน้านี้ให้หน่อยนะคะ”“ทำไมล่ะครับ ยังไม่ใกล้ถึงร้านเลยนะ”ถามหลังจากหยุดรถให้ตามความต้องการของพี่สะใภ้ ถนนเส้นนี้เป็นทางไปร้านดรุณีก็จริงแต่ก็อีกหลายกิโลกว่าจะไปถึง ภูมินทร์ไม่ต้องการให้หล่อนกลับบ้านด้วยตัวเอง สภาพจิตใจย่ำแย่ขนาดนี้คงไม่แคล้วลงไปเดินร้องไห้ข้างถนนน้ำตาคลอเปิดประตูเตรียมจะลงจากรถ “คุณมีนกลับไปเถอะนะคะ ดาไม่อยากให้น้องสงสัย”“แต่ว่า…” ภูมินทร์มีสีหน้าหนักใจ “ให้ผมไปส่งร้านเถอะนะครับคุณดา”“คุณมีนกลับไปเถอะนะคะ ดาขอร้อง ดาอยากอยู่คนเดียว”ใบหน้าสวยแดงก่ำไปหมดเกิดจากการร้องไห้ติดต่อกันเป็นเวลาหลายนาทีดรุณีหลบไปพักทำใจที่อื่นเกือบสองชั่วโมงจึงกลับมาที่ร้าน ด้วยใบหน้าเรียบเฉยไร้คราบน้ำตาให้น้องสาวสงสัย“พี่ดาหายไปไหนมาคะ” ออกจากร้านไปตั้งแต่ตอนเที่ยงจนตอนนี้บ่ายสามกว่าเพิ่งจะกลับมา ภูดิศมาหาตั้งสองรอบพอตอบว่ายังไม่เห็นกลับบ้านก็รีบขับรถออกไป ท่าทางแปลกๆ เหมือนสองคนมีปัญหาอะไรกัน“พี่แวะห้างดูเครื่องทำวาฟเฟิลมาน่ะ อันเก่าของเราเริ่มใช้งานไม่ดีแล้ว”“จริงค่ะ แต่ว่าวันนี้ร้านเงียบจังเนอะพี่ดา ตั้งแต่พี่ดาออกไปมีลูกค้าเข้ามาสองโต๊ะเอง สั่งแค่เครื่องดื่มค
หัวใจสลักรัก บทที่ 20/2
เปิดร้านได้สักพักคุณปู่คุณย่าน้องขวัญก็มาหาที่ร้านและรับหลานไปเที่ยวเล่น หลังคุณท่านทั้งสองออกไปได้สักพักภูดิศก็เริ่มลนลานอยากออกไปบ้าง ทว่าใจปอดไม่กล้าขออนุญาตเมีย ถึงขั้นที่ดรุณีต้องเป็นฝ่ายออกปากพูดเอง “ถ้ามีธุระก็ไปเถอะค่ะ ไม่จำเป็นต้องมาเฝ้ากันถึงขนาดนี้”“พี่ว่าพี่พูดเคลียร์ทุกอย่างแล้วนะน้องดา ทำไมน้องดายังไม่หายโกรธสักทีล่ะ”“เอาเป็นว่า ถ้าจะไปตอนไหนก็ตามใจนะคะ ดาจะไปดูขนมหลังร้าน” บอกเท่านั้นก็เดินผ่านสามีเข้าหลังร้านทันทีภูดิศถอนหายใจหนักมากตวัดสายตาขวางๆ มองน้องพนักงาน ก่อนจะหัวฟัดหัวเหวี่ยงถอดผ้ากันเปื้อนและขับรถออกจากร้านขนมหวาน ไปหาที่จอดใหม่ในห้างฯ แถวนี้ เขาต้องใส่แจ็คเก๊ตตัวหนา ใส่แว่นเพื่ออำพรางตัวตนแฟนคลับน้ำหวานมากันค่อนข้างเยอะ มีทั้งแฟนพันธุ์แท้และคนทั่วไปที่มาเดินห้างในวันหยุด หล่อนมาเปิดตัวเครือข่ายโทรศัพท์ใหม่ที่เพิ่งจะได้รับเกียรติเป็นพรีเซนเตอร์ ยืนอยู่กลางเวทีพูดถึงประสบการณ์ใช้โทรศัพท์ ภูดิศกอดอกมองจากด้านหลังด้วยความเบื่อหน่าย พลางส่งข้อความไปหาก๊วนเพื่อน‘อีกหนึ่งชั่วโมงกูจะหลอกเหยื่อเข้าไปบริษัท พวกมึงเตรียมรับมือไว้’กรุ้งกริ้ง กริ้งกริ้ง เสียงโมเดลเ
Anda juga akan menyukai
ท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.1K Dibacaเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน79.0K Dibacaภาระพ่อเลี้ยงหมอกคราม
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว140.6K Dibacaรอยร้าวรัก
Sitha60.1K Dibacaซีอีโอร้ายแพ้ทางรัก
นามปากกา ไขขวัญ55 Dibacaรักร้อนๆของนายตัวร้าย Love Addicted
DharDhara35 Dibacaสะใภ้อวบควบสอง
กาสะลอง326 Dibacaฝูเหลียนไม่ใช่ดอกบัวขาว
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว107 Dibaca
