Home / โรแมนติก / หัวใจในตะวัน / บทที่ 11 ยัยตัวยุ่ง

Share

บทที่ 11 ยัยตัวยุ่ง

last update Last Updated: 2025-11-21 22:03:17

"วันนี้บ้านยายแช่มไม่มีรสมันฝรั่งแท้ ข้าไปซื้อแล้วไม่มีว่ะ"

เสียงผู้แข่งขันคนหนึ่งตะโกนบอก ทุกคนรู้ดีว่าเจ้าแม่ศรีมหาพร้าวจะโปรดเลย์รสมันฝรั่งแท้เป็นพิเศษ...เพราะจะสั่งทุกครั้ง

"เรอะ! อ้อ งั้นก็เอารสเอ็กซตร้าบาร์บิคิวก็ได้ เจ้าแม่ท่านค่อนข้างยืดหยุ่นไม่เรื่องมาก ถ้าไม่มีก็เอาอะไรก็ได้ที่เป็นเลย์... แต่ข้าขอบอกไว้ก่อนว่า เจ้าแม่ท่านไม่โปรดถั่วปากอ้านะโว้ย ห้ามซื้อเด็ดขาด วันก่อนใครซื้อไปถวายวะ... ไม่รู้หรือไงว่าเจ้าแม่ท่านแก่แล้ว ฟันไม่ดี มันแข็ง!"

หัวหน้าแก๊งผู้เป็นสาวกของเจ้าแม่ตะโกนบอก ทุกคนก็พยักหน้าและยกมือไหว้รับทราบอย่างพร้อมเพรียงกัน

"เอ้า ผลการแข่งขันออกแล้วทุกท่าน...ผู้ชนะในรอบที่หนึ่งได้แก่....ไอ้....ไอ้...ไอ้ธง!"

สิ้นเสียงประกาศไอ้ธงก็ร้องเฮไชโยลั่นด้วยความดีใจ คนที่พนันอยู่ข้างล่างก็เฮ คนที่ชนะก็ดีใจกันใหญ่ คนเดาผิดก็เสียตังค์ไปตามระเบียบ ไอ้ธงวิ่งเข้ามาหาพิณตะวันซึ่งกำลังโบกแบงค์พันไปมา

"เอ้า เอารางวัลไปโว้ย...อย่าลืมเครื่องเซ่นล่ะเอ็ง ดูด้วยว่านมหมดอายุหรือยัง เพราะเดี๋ยวเจ้าแม่ท้องเสีย เอ็งจะซวยเอา"

สั่งกำชับเสร็จ จากนั้นก็เฮโลกันเข้าไปด้านในลึกอีกหน่อย ต้นมะพร้าวอีกสิบต้นได้ถูกคัดเลือกเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ผู้เข้าแข่งขันรอบที่สองก็เข้าประจำที่

"เอ้า เตรียมตัว เราต้องทำเวลา เพราะข้าจะแข่งรอบที่สาม แล้วจะต้องรีบไปทำธุระให้นายหัว เอ้าแทงๆ ดวงดีได้ ดวงร้ายเสีย รอบแรกไอ้ธงชนะ ไอ้แหลมคัดซองแยกเร็ว ที่มีชื่อไอ้ธงเอ็งถือไว้ ที่ไม่ใช่เอ็งรวบเอามาใส่กระเป๋าข้าไว้ก่อน"

หัวหน้าแก๊งจัดแจงอย่างคล่องแคล่ว ต้องรอให้แข่งเสร็จก่อน คนที่ทายถูกในซองถึงจะได้เงินที่พนันไว้

"โอโห...มีคนทายไอ้ธงอยู่ 4 คน ใครทายก็รู้ตัวนะ เดี๋ยวรอรอบสุดท้ายเสร็จเราจะจ่ายเงินให้ท่านอย่างแน่นอน ไม่มีการเบี้ยวเด็ดขาด รับประกันความเสี่ยงโดยไอ้ตะวันตามเคย สมกับที่ท่านไว้วางใจมาเนิ่นนาน"

เสียงใสกล่าวด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจในการทำมาหากินอย่างซื่อสัตย์ของตัวเอง

"ซองขาวๆ รอบสองๆ มามะพี่น้อง เร่เข้ามาๆ ผู้เข้าแข่งขันเตรียมตัวและเตรียมตีนให้พร้อม"

"รอบนี้ คนชนะจะต้องถวายอะไรวะไอ้ตะวัน"

คนหนึ่งตะโกนถามก่อนจะเริ่มรอบที่สอง

"อ้อ เดี๋ยวๆ ขอถามเจ้าแม่สักประเดี๋ยว... โอม...มะอึก มะโอ มะโหไม่ดี โอม...เจ้าแม่ศรีมหาพร้าวเอ๊ย รอบสองนี้โปรดอะไรจ๊ะ..."

เสียงสาวกเจ้าแม่ถามแล้วก็หลับตาเอียงหูฟัง ดูเหมือนผู้คนจะเงียบเสียงกริบมากในรอบนี้ คงจะรอฟังว่าเจ้าแม่จะกระซิบอะไร

"อืม...เจ้าแม่ศรีมหาพร้าวเอ๊ย...รอบสองโปรดอะไรจ๊ะ...ดูเหมือนสัญญาณจะไม่ค่อยดี รอแปร๊บ"

คนสื่อสารเอ่ยบอกทั้งที่ยังหลับตาอยู่ คนเงียบมากจริงๆ สำหรับเวลานี้ คงจะลุ้นมากนั่นเอง

"อ้อ...เจ้าแม่โปรด..."

"เจ้าแม่โปรดอะไรหือ..."

เสียงห้าวที่ดังอยู่ข้างหลัง ลมหายใจร้อนเป่ารดใบหูที่กำลังเอียงรอให้เจ้าแม่ศรีมหาพร้าวกระซิบทำให้พิณตะวันสะดุ้งโหยง รีบลืมตาขึ้นมามองอย่างทันควัน ภาพตรงหน้าที่เห็นเมื่อนาทีก่อนว่าเต็มไปด้วยแนวร่วมวันเสาร์สากลนั้น เวลานั้นว่างเปล่า! ไม่มีหน่วยร่วมเหลือแม้แต่คนเดียว!

พิณตะวันรีบหันขวับไปมอง ร่างสูงใหญ่ของนายหัวยืนเท้าสะเอวมองตาเขม็งอยู่

"อุย!...เอ่อ...นาย...เอ่อ ไหนว่านายไปดูหอยมุกท้ายเกาะไงจ๊ะ..."

เสียงเล็กเอ่ยถามพลางขยับถอยหลัง พร้อมจะใส่เกียร์สุนัขพันทางวิ่งหนีถ้าหากมีโอกาส แต่ดูเหมือนจะมีคนรู้ทันความคิด มือใหญ่จึงเอื้อมมาคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน

"ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามเล่นการพนัน และห้ามปีนต้นมะพร้าว!"

"ตะวันไม่ได้เล่นพนันและไม่ได้ปีนต้นมะพร้าวสักหน่อย ยืนหัวโด่อยู่นี่ไง ปีนตรงไหนเล่า!"

มีการเถียงอีก ไอลวิลส่ายหน้า... ถ้าเขาไม่แกล้งหลอกแล้วแอบอ้อมเกาะมาดูเพราะสงสัยก็คงจะจับไม่ได้ไล่ไม่ทันเจ้าหล่อน นี่ขนาดจับได้คาหลังคาเขา ยังจะทำเสียงแข็งปฏิเสธอีก!

"ไม่ต้องมาเถียง! ถ้าฉันไม่มา เราก็คงจะปีนรอบที่สามสินะ!"

เพราะเขาทันมาได้ยินตอนแม่คุณประกาศเสียงแจ๋วเข้าพอดี

"โธ่..."

"ไม่ต้องมา โธ่! อย่างนี้จะต้องส่งไปไกลๆ ส่งไปดัดนิสัยที่ฝั่งโน่น อยู่แบบไม่รู้จักโตแบบนี้ ฉันปวดหัว!"

เขาเอ่ยเสียงห้วนและหน้าเครียด พิณตะวันทำหน้ามุ่ย...

"นายจะปวดหัวไปทำไมกัน เรื่องเล็กแค่นี้เอง มันก็แค่เอ็นเทอร์เทนเมนต์เล็กๆ น้อยๆ ของคนบ้านป่า จะไม่ให้เล่นอะไรกันเลย จะให้ทำแต่งานกันงกๆ งั้นเหรอ"

ผิดแล้วยังจะมาเถียงอีก ไอลวิลไม่อยากจะทะเลาะกับยัยตัวดีกลางสวนมะพร้าว เขาดึงแขนเล็กให้เดินไปยังรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดซุ่มห่างออกไป

"กลับบ้าน แล้วเราจะต้องคุยกันเสียที... เรื่องเรียน ฉันจะส่งเธอไปเรียนที่แผ่นดินใหญ่!"

เขากล่าวเสร็จก็ขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์สีดำคันเก่าแต่เครื่องยังดีอยู่

"ขึ้นมา"

เสียงห้าวสั่งเรียบแต่ฟังแล้วพิณตะวันรู้ว่าคราวนี้นายหัวเอาจริง!

"ตะวันเอาจักรยานมา" เอ่ยพร้อมกับชี้ไปที่รถประจำตำแหน่ง พยายามจะชิ่งในนาทีสุดท้าย

"เจ้าโก้...เอาจักรยานไปให้ตะวันด้วย ลงมาได้แล้วเอ็ง!"

นายหัวตะโกนไปบนต้นมะพร้าวต้นหนึ่ง โก้จึงโผล่หน้ามายิ้มแหยให้

พิณตะวันส่งสายตาเข้มไปด่า...ไอ้โก้มันดูต้นทางยังไงของมัน! นายหัวตัวเบ้อเริ่ม ทำไมมันไม่เห็น!

ร่างสูงใหญ่สตาร์ทรถ พิณตะวันก็ก้าวขึ้นไปนั่งซ้อนท้าย ซึ่งก็ทำอยู่บ่อยๆ เป็นภาพชินตาของคนแถวนี้ที่เห็นตะวันซ้อนรถนายหัวตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยกจนถึงทุกวันนี้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 308 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 14 NC 25+(จบ)

    "เมื่อกี้คุณตอบว่าอะไรนะ ผมได้ยินไม่ถนัด" คนเจ้าเล่ห์ทำหน้าซื่อถาม แต่ดวงตาพราวด้วยความดีใจ ไข่มุกค้อนให้เขาอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาทำให้ตกใจเสียมากมาย เวลานี้ไข่มุกได้เห็นแล้วว่าเขาว่ายน้ำแข็งและดำน้ำได้นานมาก ไม่น่าไปทึกทักจากหน้าขาวๆ ของเขาว่าจะทำอะไรไม่อึดและทน"ตกลงแต่งงานกับผมนะ" เขาขออีกครั้ง หญิงสาวถอนหายใจก่อนจะพยักหน้า"ก็ได้ค่ะ ถ้าคุณคิดว่ามุกดีพอ" เสียงตอบรับทำให้ทรงพลยิ้มกว้างออกมาด้วยความยินดีอย่างที่สุด ชายหนุ่มคว้าร่างบางมากอดและพรมจูบไปด้วยใบหน้านวล"ขอบคุณมากมุกจ๋า...ขอบคุณมาก"เขาพึมพำอย่างมีความสุข ประกบปากไปบนเรียวปากอิ่ม จุมพิตหนักหน่วงทว่าอ่อนหวาน ไข่มุกโอบแขนไปรอบลำคอและจูบตอบเขาอย่างเต็มใจ เป็นการซีลสัจจะสัญญาต่อกันต่อมาจุมพิตอ่อนหวานก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปเป็นดื่มด่ำและเร่าร้อน มือใหญ่เลื่อนไปเกาะกุมทรวงอกคู่งาม ดึงชุดว่ายน้ำให้ไปอยู่ใต้ฐานอก ก้มไปจูบไซ้เต้างามอย่างหิวกระหาย"ผมขอฉลองข่าวดีของเราสักรอบนะคนดี" เขากระซิบขอ ไข่มุกโอบกอดไปรอบแผ่นหลังกว้างเป็นคำตอบ เขายิ้มพอใจกับร่องอกอิ่ม จากนั้นปากและลิ้นก็เริ่มบรรเลงเพลงรักเร่าร้อนตรงซอกหิน เสียงครางพลิ้วดังปนกับเสี

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 307 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 14 NC 25+(จบ)

    "แต่คุณก็ต้องอยู่กรุงเทพฯ กับผม เพราะงานและชีวิตผมกับคุณแม่อยู่ที่นั่น... ผมไม่มีทางเลือกจริงๆ คงจะพาคุณกับลูกมาที่นี่ได้ในช่วงวันหยุดเท่านั้นเอง" ชายหนุ่มเอ่ยอย่างรู้สึกผิด ไข่มุกปัดปอยผมออกจากหน้าผากให้เขาอย่างอ่อนโยน"ไม่เป็นไรนี่คะ มุกโอเค...คุณไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ"เสียงอ่อนหวานเอ่ย ทรงพลถอดแว่นตาออก สายตาคมมองสบตากับหล่อนอย่างรู้สึกขอบคุณและรู้สึกแสนรักลึกซึ้ง"ขอบคุณมากที่คุณเสียสละ ผมโชคดีมากที่มีคุณกับลูกเข้ามาในชีวิต แต่ผมจะมีความสุขมากกว่านี้ ถ้าหากคุณยอมแต่งงานกับผม อยากให้ลูกคนที่สองของเราเกิดมาในตอนที่ผมกับคุณจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เป็นสิ่งที่ผมใฝ่ฝันและต้องการเหลือเกิน"เขารำพัน ยกมือหญิงสาวขึ้นไปจูบ ไข่มุกนิ่งฟังเงียบๆ หญิงสาวรู้ว่าเขาต้องการทำทุกอย่างเพื่อแสดงถึงความให้เกียรติยกย่องหล่อน เขาพูดถูกเรื่องที่ว่า ถ้าหากลูกคนที่สองเกิดมา จะเป็นการดีสำหรับลูกที่ได้เกิดมาด้วยสถานะที่บิดามารดาสมรสกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ไข่มุกก็ยังกลัวกับคำว่า... ลูกสะใภ้คุณหญิง อย่างไม่อาจจะขจัดความรู้สึกกลัวไปได้ง่ายๆ"คุณไม่อายหรือคะที่มุกเป็นเพียงแค่ผู้หญิงธรรมดา ถ้าหากแต่งงานกัน สังคมจะม

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 306 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 14 NC 25+(จบ)

    รุ่งเช้า ไข่มุกตื่นแต่มืดเข้าไปหาลูกน้อย ซึ่งก็ยังคงหลับสนิทอย่างสงบ หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกออกมา เวลานี้พ่อกับลูกต่างก็ยังนอนหลับอยู่ในนิทรารมณ์อันเป็นสุข หญิงสาวก้มไปปัดผมนุ่มให้พ้นใบหน้าเล็ก ดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้ถึงคอ จากนั้นก็เข้าห้องน้ำอาบน้ำสระผมและล้างหน้าก๊อก-ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นในขณะที่หญิงสาวกำลังถูสบู่อยู่"เปิดประตูหน่อย ผมเอง" เสียงเรียกแผ่วเบา เมื่อรู้ว่าเป็นใคร ไข่มุกจึงรีบเปิดประตูให้... ร่างสูงก้าวเข้ามา"ตื่นทำไมไม่ยอมปลุกผมด้วยหือ" เขาเอ่ย รีบถอดเสื้อผ้าออกจนเนื้อตัวล่อนจ้อน ดึงร่างบางไปหอมแก้ม จากนั้นก็เดินไปแปรงฟันที่ซิงก์ ไข่มุกเขินหน้าแดง ยังไม่ยอมชินกับการได้เห็นเขาตัวเปลือยเปล่า เขาแปรงฟันเสร็จก็หันมาหา หญิงสาวอาบน้ำสระผมเสร็จพอดี กำลังจะคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่ม แต่ก็ต้องร้องว้ายเมื่อถูกดึงเข้าไปจูบหนักหน่วงรับอรุณ"อื้อ...อย่าค่ะ เดี๋ยวลูกตื่น"หญิงสาวรีบกระซิบบอกเมื่อเขาปล่อยปาก ก้มไปจูบไซ้ทรวงอกคู่งามที่มีหยดน้ำเกาะพราว ไล้ลิ้นตวัดหยดน้ำเข้าปากแล้วดูดยอดถันอย่างหิวกระหาย"ผมหิวเมียที่สุด ขอสักรอบเพื่อต้อนรับวันใหม่นะที่รัก" เขากระซิบเสียงพร่าด้วยอารมณ์ปรารถ

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 305 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 13 NC 25+

    ร่างบางอ่อนระทวย แต่ร่างสูงยังไม่หมดแรง เขาถอนถอยตัวตนออก จับร่างนุ่มให้พลิกนอนคว่ำ แยกขาออกจากกัน ใช้อาวุธที่เพิ่งคายพิษออกไปถูไถที่ร่องสะโพกหนั่นแน่นจนมันแข็งขันขึ้นมาอีกครั้้งอย่างรวดเร็ว เขาเขี่ยไล้หาเป้าหมาย เมื่อเจอก็กดพรวดเข้าไปอีกครั้ง"อ๊า...คุณพลขา...อื้อ..."ไข่มุกร้องครางเสียวอย่างไม่อาจทนไหว อารมณ์พิศวาสเร่าร้อนถูกจุดขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวซบหน้ากับหมอนในขณะที่ด้านหลังก็ถูกกระแทกกระทุ้งโยกใส่อย่างหนักหน่วงและรัวเร็วถี่ยิบๆ"โอว...เจ็บไหมที่รัก"เขามีแก่ใจถามแต่ก็ยังโยกรัวต่อไป เสียงเนื้อกระทบเนื้อได้ยินชัดเจนในความเงียบแห่งค่ำคืน"ไม่...ไม่เจ็บค่ะ แต่เสียวมาก...อ๊า" หญิงสาวตอบเสียงพลิ้ว กลั้นเสียงครางอย่างสุดความสามารถ เขาเอื้อมมือมาขยี้ปลายถันให้ และอีกข้างก็ขยี้เกสรอ่อน ไข่มุกรู้สึกเสียวซ่านสยิวสุดจะทนไหว"อื้อ...คุณพล...ไม่ไหวแล้ว...อีกนิดเดียว" หญิงสาวเอ่ยเร่งเร้าอย่างลืมอายเพราะอารมณ์มันพาไป สุดแสนทรมาน รู้ว่าอีกนิดจะถึงสวรรค์ที่แสนสุข เขาดึงมือกลับแล้วจับเอวเล็กไว้มั่น ขยับกระหน่ำแรงและเร็วเพื่อส่งให้หล่อนไปถึงจุดหมายปลายทาง"อ๊า..." เสียงร้องกรี๊ดส่งสัญญาณว่าถึงจุดส

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 304 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 13 NC 25+

    "ยังไม่ตื่นหรอก ไม่ต้องกังวล ผมขอเวลาแค่ชั่วโมงเดียว" เขากระซิบส่งสายตาฉ่ำแพรวพราวมาให้ ไข่มุกรู้ดีว่าถ้าเขามีอารมณ์แบบนี้ก็จะต้องยอมโอนอ่อนผ่อนตาม ซึ่งความจริงหญิงสาวก็รู้สึกตัวร้อนระอุขึ้นมาเหมือนกันในเวลานี้ อารมณ์ธรรมชาติที่ตื่นตัวอย่างไม่ต้องใช้เวลานาน เขาเป็นผู้ที่มีความสามารถจุดไฟให้หล่อนได้อย่างรวดเร็วเสมอ"อย่าเสียงดังนะคะ" เอ่ยเตือนเพราะไม่ต้องการส่งเสียงให้ลูกตื่น"โอเค...ผมจะพยายาม ตอนนี้ตัวผมร้อนเหลือเกินมุกจ๋า...ต้องการเมียสุดๆ"เขากระซิบเสียงแตกพร่า ก้มมาประจบจูบอย่างเร่าร้อนและหนักหน่วงอย่างไม่รอให้เสียเวลา ไข่มุกปล่อยอารมณ์ ร่างกายอ่อนระทวยไปกับเขาทันที หญิงสาวจูบตอบอย่างเต็มใจ ทำให้อีกคนครางในลำคอด้วยความพอใจ มือใหญ่สะกิดตะขอหน้าของบราเซียร์ออก รูดกางเกงในตัวจิ๋วลงอย่างช่ำชอง เพราะความต้องการล้นหัวใจ"ผมขอเร็วๆ รอบหนึ่งก่อนนะที่รัก" เขากระซิบ ร่างบางเปลือยเปล่าตามที่เขาต้องการในเวลานี้ ชายหนุ่มดึงบ็อกเซอร์ของตัวเองออก เตะไปทางปลายเตียงอย่างไม่แยแส ร่างกายร้อนฉ่าด้วยอารมณ์กามรัก ต้องการเข้าไปในตัวเมียรักอย่างเร่งด่วนด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ทำให้ฮอร์โมนร่างกายร้อนระอุกว่า

  • หัวใจในตะวัน   บทที่ 303 คู่พิเศษ ทรงพล & ไข่มุก 13 NC 25+

    "เขาคงจะดีใจที่มุกกลับมากระมัง เลยอยากให้ออกเรือพาสามีไปเที่ยวชมเกาะหน่อย"ทรงพลเอ่ยพลางยิ้มกริ่ม รู้สึกพอใจที่ได้รู้ว่าโก้มีน้ำใจกับเขามากด้วยการให้ยืมเรือลำสุดหวง"ได้สิคะ ทะเลแถวนี้สวยไม่มีที่ไหนสู้ได้ พรุ่งนี้มุกจะพาคุณไปดู เอาน้องขวัญไปด้วย""เห็นโก้บอกว่าคิดถึงน้องขวัญ จะขอเอาตัวไว้ชื่นชมให้หายคิดถึง"ชายหนุ่มกล่าว ไข่มุกรู้สึกแปลกใจที่เขาเข้ากับโก้ได้เป็นอย่างดีเช่นนี้ คงจะเข้าใจกันแล้วกระมัง ถึงมีความเป็นมิตรกันอย่างที่เห็น เพราะไข่มุกก็พอจะทราบว่าเขาไม่ชอบโก้เมื่อในอดีต สืบเนื่องมาจากเรื่องที่รักผู้หญิงคนเดียวกัน"อย่างนั้นเหรอคะ ก็แล้วแต่คุณก็แล้วกันค่ะ มุกจะเตรียมอาหารใส่ตะกร้าไปด้วย"หญิงสาวเอ่ยอย่างนึกสนุกไปตามเขา เอาอาหารไปทานบนเรือในขณะที่ทอดสมออยู่กลางทะเล ไม่ได้ทำแบบนั้นนานมากแล้ว ตั้งแต่สมัยที่แม่ยังคงอยู่ หญิงสาวหน้าสลดลงไป เพราะคิดถึงแม่ แม่เสียตอนที่ไข่มุกท้องน้องขวัญได้สองเดือนพอดี หญิงสาวได้กลับมาทำพิธีให้ท่าน ทางนี้เขาเผาศพกันเหมือนเช่นชาวพุทธทั่วไป ซึ่งเกาะนี้นับถือพุทธอย่างคนไทยแผ่นดินใหญ่ ไม่นับถืออิสลามหรือนับถือผีเหมือนอีกหลายเกาะที่อยู่ไปทางมาเลเซียและอิน

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status