Share

ชิงความได้เปรียบ 1

last update Tanggal publikasi: 2026-03-26 11:15:05

         หลังส่งบิดาเป็นที่เรียบร้อย สตรีงดงามในคราบหญิงชาวบ้านก็รีบออกมาพบหลิวหมิงหย่วนทันที เห็นอีกฝ่ายนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่าที่แทบผุพังด้วยใบหน้าเรียบเฉย ในใจอดชื่นชมไม่ได้ที่คุณหนูสูงศักดิ์ผู้นี้ไม่ถือตัวหรือวางท่ากดข่มผู้คน กลิ่นอายบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาช่างแตกต่างกับสายตาโหดเหี้ยมอำมหิตยามจ้วงแทงปิ่นบนมือหัวหน้าอันธพาลราวเป็นคนละคน

         “เมิ่งหรูขอบคุณคุณหนูที่ช่วยเหลือ คุณหนูต้องการให้เมิ่งหรูตอบแทนเช่นไรโปรดบอกกล่าว” เสียงสั่นเครือตะกุกตะกักเอ่ยถามอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

         “เจ้าชื่อเมิ่งหรู” หลิวหมิงหย่วนถามทั้งที่รู้จักอีกฝ่ายเป็นอย่างดี โดยเฉพาะชะตาชีวิตในวันข้างหน้าของสตรีที่ชื่อ ‘ถางเมิ่งหรู’

         ถางเมิ่งหรู หญิงสาวชาวบ้านผู้พลิกฟ้าคว่ำดินแผ่นดินแคว้นอู๋จนสั่นสะเทือน เพราะบิดาไปกู้เงินเศรษฐีคนหนึ่งแล้วไม่มีเงินจ่ายคืน นางจึงถูกขายไปยังหออวี้เหยา หอคณิกาอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ความงดงามที่ไม่เป็นสองรองผู้ใดทำให้นางถูกอู๋ซั่วหยางซื้อตัวไปในวันแรกที่เปิดประตูต้อนรับแขก จากนั้นให้นางคณิกาอันดับหนึ่งมาฝึกฝนทักษะการยั่วยวนบุรุษ จุดประสงค์คือส่งนางเข้าวังไปมอมเมาโอรสสวรรค์ซึ่งเป็นพี่ชาย หวังแทรกแซงราชกิจ สั่งสมอำนาจบารมี ปูเส้นทางสู่การขึ้นนั่งบัลลังก์ในอนาคต

         นอกจากมอมเมากษัตริย์ให้ละเลยราชกิจ ภารกิจอีกอย่างของถางเมิ่งหรูคือทำให้ฮองเฮาถูกปลด ซึ่งสตรีผู้ดำรงตำแหน่งมารดาแผ่นดินไม่ใช่ใครอื่น นางคือหลิวซีอิ๋ง พี่สาวแท้ ๆ ของหลิวหมิงหย่วน หลังหลิวซีอิ๋งถูกปลดและขับไปตำหนักเย็น อู๋ซั่วหยางก็จะทำตัวเป็นคนดีออกหน้าช่วยเหลือ แม้ไม่ต้องระเห็จไปตำหนักเย็น ทว่าตำแหน่งฮองเฮายังคงถูกริบคืน เปิดทางให้ถางเมิ่งหรูซึ่งเป็นพระสนมคนโปรดได้เข้ากุมอำนาจในวังหลัง วันหน้าคิดทำการสิ่งใดล้วนราบรื่น

         การช่วยเหลือหลิวซีอิ๋ง ผลประโยชน์ที่อู๋ซั่วหยางต้องการคือทำให้ตระกูลหลิวซาบซึ้งใจจนยอมให้การสนับสนุนงานใหญ่ เพื่อให้ได้ใจคนตระกูลหลิวอย่างสมบูรณ์ สิ่งที่ขาดไม่ได้ย่อมเป็นการแต่งงาน นี่คือที่มาของตำแหน่งพระชายาชินอ๋องที่หลิวหมิงหย่วนได้รับ ตั้งแต่ต้นจนจบไม่มีความรักเฉกที่นางเพ้อฝันสักเศษเสี้ยว

         “เจ้าค่ะ ข้าแซ่ถาง นามว่าเมิ่งหรู”

         เสียงตอบกลับของถางเมิ่งหรูดึงหลิวหมิงหย่วนออกจากภวังค์ความคิด สองมือที่กำแน่นในแขนเสื้อยามหวนนึกถึงอดีตพลันผ่อนคลาย “ข้ามีธุระอยากสนทนาตามลำพังกับแม่นางถาง พวกเจ้าสองคนกลับไปรอที่รถม้า หลังเสร็จธุระข้าจะรีบตามไป”

         ดวงตาจื่อหรานทอประกายลึกล้ำก่อนเลือนหายอย่างรวดเร็ว “ได้อย่างไรเจ้าคะ ระยะทางจากบ้านหลังนี้ไปถึงรถม้าไม่ใช่ใกล้ ๆ ตลอดสองข้างทางยังเต็มไปด้วยขอทานอีก เกิดพวกเขาทำร้ายคุณหนูจะทำเช่นไร” จื่อหรานคัดค้านไม่เห็นด้วย “จื่อหรานจะอยู่กับคุณหนูที่นี่” นางยืนกรานเสียงแข็งพลางรอดูท่าทีตอบกลับของผู้เป็นนาย

         หากเป็นหลิวหมิงหย่วนในอดีตย่อมไม่ยอมให้จื่อหรานกำเริบเสิบสานขัดคำสั่งดังที่เห็น ทว่าหญิงสาวในวันนี้กลับต้องยอมลงให้อีกฝ่ายหลายส่วน เพราะนอกจากจื่อหรานแล้ว คงไม่มีบ่าวไพร่คนใดจงรักภักดีถึงขั้นยอมตายแทน “ได้! แต่เจ้าต้องรับปากว่าจะฟังเงียบ ๆ ห้ามถาม ห้ามสงสัย ที่สำคัญคือห้ามเอ่ยแทรก”

         จื่อหรานพยักหน้าถี่รัว “จื่อหรานจะทำตัวเสมือนไร้ตัวตนเจ้าค่ะ”

         หลิวหมิงหย่วนพยักหน้าพึงพอใจ เลื่อนสายตาไปยังสารถี “เจ้าไปรอที่รถม้าเถอะ สตรีพูดคุยกัน บุรุษย่อมไม่สะดวกอยู่ฟัง”

         “ขอรับ” สารถีตอบรับคำสั่งอย่างว่าง่าย หน้าที่ของเขานอกจากคุ้มครองคุณหนู การเชื่อฟังก็ถือเป็นอีกเรื่องที่ท่านโหวกำชับก่อนออกเดินทางไปทำศึกที่ชายแดน

         หลังสารถีจากไป หลิวหมิงหย่วนได้เชื้อเชิญถางเมิ่งหรูให้นั่งลง “แซ่ถาง... เจ้าเป็นอะไรกับถางเจิ้นหมิง”

         ยามได้ยินชื่อนี้ ดวงตาถางเมิ่งหรูบังเกิดความเคียดแค้นชิงชัง ฟันขาวสะอาดกัดริมฝีปากล่าง เนื้อตัวสั่นเทาตามแรงอารมณ์ที่ปะทุอยู่กลางอก “เขาคือคนเลวทรามต่ำช้าที่ทรยศได้กระทั่งพี่น้องสายเลือดเดียวกัน เป็นคนอกตัญญูที่ทำร้ายครอบครัวเมิ่งหรู”

         “เจ้าอยากแก้แค้นหรือไม่ ข้าสามารถช่วยเจ้าได้”

         ถางเมิ่งหรูหันขวับ ดวงตาอาฆาตแค้นแปรเปลี่ยนเป็นลึกล้ำยากหยั่งถึง นางมองหลิวหมิงหย่วนอย่างเคลือบแคลง “เราสองคนไม่เคยรู้จักกัน ที่พบเจอล้วนเป็นความบังเอิญของโชคชะตา เหตุใดคุณหนูถึงอยากช่วยเมิ่งหรู”

         หลิวหมิงหย่วนลุกจากเก้าอี้ด้วยท่วงท่าเกียจคร้าน “ถางเจิ้นหมิงไม่ใช่ขุนนางที่ดีอะไร เป็นถึงนายอำเภอแต่แอบรับสินบน ช่วยคนรวยขูดรีดคนจน ตัดสินคดีไร้ความเที่ยงธรรม เอื้อประโยชน์ชนชั้นสูง เอาเปรียบชนชั้นล่าง หากไม่ใช่มีชินอ๋องคอยหนุนหลัง ป่านนี้คงถูกจับลงโทษไปแล้ว ที่ข้าต้องการช่วยไม่ได้มีแค่เจ้า เป็นชาวบ้านอีกหลายร้อยชีวิตที่ได้รับความไม่เป็นธรรมจากขุนนางโฉดชั่วผู้นี้”

         “ค่าตอบแทนสำหรับความช่วยเหลือครั้งนี้?” ขึ้นชื่อว่ามนุษย์ ไม่มีผู้ใดทำดีโดยไม่หวังผลตอบแทน ถางเมิ่งหรูไม่ใช่สตรีโง่เขลา เป็นธรรมดาที่จะเล็งเห็นจุดนี้ แต่สำหรับหลิวหมิงหย่วน ต้องยอมรับว่านางไม่สามารถอ่านความคิดรวมถึงจุดประสงค์ของอีกฝ่ายออก จึงต้องเอ่ยถามตามตรง

         ปลายนิ้วเรียวยาวดุจลำเทียน เนียนขาวเสมือนหยก เชยคางถางเมิ่งหรูขึ้น ดวงตางดงามแฝงอันตรายจ้องลึกเข้าไปในดวงตาดำขลับ ครั้นเห็นถึงความประหม่าและหวาดกลัว หลิวหมิงหย่วนจึงคลี่ยิ้มอ่อนโยน “ข้าไม่ต้องการอะไรมาก ต้องการเพียงความจงรักภักดีจากเจ้าเท่านั้น”

         สรรพสิ่งตกอยู่ในความเงียบ ถางเมิ่งหรูถูกดวงตาลึกล้ำไร้ที่สิ้นสุดของหลิวหมิงหย่วนดึงดูดให้ตกอยู่ในภวังค์ ภาพเหตุการณ์เลวร้ายในอดีตหวนคืน โดยเฉพาะยามมารดากระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ความเด็ดเดี่ยวฉายชัดในแววตา “หากคุณหนูช่วยทวงความเป็นธรรมให้ครอบครัวเมิ่งหรูได้ เมิ่งหรูยินดีมอบความจงรักภักดีให้ท่าน”

         “รวมถึงชีวิตด้วยหรือไม่”

         “ขอเพียงคุณหนูต้องการ เมิ่งหรูพร้อมมอบให้”

         “ดี! ข้าชอบความตรงไปตรงมาของเจ้า เพื่อทดสอบความจงรักภักดี เจ้าจำเป็นต้องเดินเข้าไปในหออวี้เหยา” กล่าวจบปล่อยมือจากปลายคางถางเมิ่งหรู

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ส่งท้าย

    เสียงหัวเราะสดใสแว่วดังตามลมมาเป็นระยะ ๆ ในศาลารับลมยามคิมหันต์มาเยือน ปรากฏภาพเด็กน้อยสามคนกำลังนั่งล้อมวงสนทนา คนแรกเป็นเด็กชายวัยเก้าขวบ ยิ่งโตเค้าโครงความหล่อเหลายิ่งเด่นชัด อีกสองคนเป็นเด็กหญิงหน้าตาจิ้มลิ้มวัยห้าขวบ เวลานี้ทั้งสามนั่งดื่มน้ำบ๊วยแช่เย็นอย่างเอร็ดอร่อย “น้ำบ๊วยที่มารดาพี่จื่อเทียนทำอร่อยมาก” เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยขึ้นหลังเช็ดคราบน้ำบ๊วยที่เลอะตามปากเรียบร้อยแล้ว มีคนชื่นชมมารดา เด็กที่ใดจะไม่ภาคภูมิใจ ซ่งจื่อเทียนในฐานะที่เป็นเด็กผู้ชายเพียงคนเดียวยืดอกขึ้น พูดว่า “ไม่ใช่เพียงน้ำบ๊วยที่อร่อย ท่านแม่ของพี่จื่อเทียนยังทำอาหารอร่อยอีกด้วย เย็นนี้น้องหยุนหรงเตรียมลิ้มรสได้เลย ไม่ง่ายที่พวกเราสามครอบครัวจะมารวมตัวกัน ดังนั้นท่านแม่พี่จื่อเทียนจึงลงมือเข้าครัวด้วยตนเอง” ดวงตาเด็กหญิงเปล่งประกาย ปรบมือชอบใจพลางลูบท้อง “เย็นนี้หยุนหรงจะกินให้พุงแตกทีเดียวเชียว” ซ่งจื่อเทียนยิ้มเอ็นดู ยื่นมือไปเล่นมวยผมที่มัดเป็นจุกคล้ายซาลาเปาสองก้อนบนศีรษะเจิ้งหยุนหรง หยุนหรงหรือเจิ้งหยุนหรง เป็นบุตรสาวของเจิ้งเหวินเสียนกับสุ่ยหนิง เว

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ครอบครัวสมบูรณ์6

    ความสัมพันธ์ของคนในราชวงศ์ลึกลับซับซ้อน เดี๋ยวรักใคร่ เดี๋ยวชิงชัง เดี๋ยวห่วงใย เดี๋ยวหลอกใช้ เดี๋ยวให้อภัย เดี๋ยวทำลายล้าง สรุปแล้วจริงใจหรือเสแสร้ง คงมีเพียงเจ้าตัวที่แจ่มแจ้ง บานประตูถูกผลักเปิดจากภายนอก ซ่งเทียนเหิงจับมือหลิวหมิงหย่วนเดินเข้าไปในห้อง การประดับตกแต่งและข้าวของเครื่องใช้ในห้องนี้เรียกได้ว่าไม่มีอะไรแตกต่างจากชาติก่อนเลย ยกเว้นภาพหญิงงามที่แขวนโดดเด่นอยู่กลางห้อง หลิวหมิงหย่วนยืนอึ้งกับภาพหญิงงามที่ได้เห็น นางคงไม่เป็นเช่นนี้ถ้ามันไม่ใช่ภาพที่อู๋ซั่วหยางเคยวาดให้นางในชาติก่อน เวลานั้นนางกับเขาแอบนัดพบกันที่สวนท้อนอกเมือง หญิงงามยืนอยู่ใต้ต้นท้อ ส่วนบุรุษหล่อเหลาสะบัดปลายพู่กันร่างความงามทั้งหมดลงบนกระดาษ ไฉนภาพนี้จึงมาอยู่ในห้องนอนของอู๋ซั่วหยาง ทั้งที่ชาตินี้ระหว่างนางกับเขาไม่เคยมีช่วงเวลาเหล่านั้น “ข้าพานางมาตามคำขอของเจ้าแล้ว” สุ้มเสียงซ่งเทียนเหิงที่ดังขึ้นดึงหลิวหมิงหย่วนให้หลุดจากภวังค์ความคิด นางหันไปมองเขา เห็นว่าสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ที่หนึ่งจึงมองตาม ภาพที่สะท้อนนัยน์ตาคือเตียงหลังหนึ่ง บนนั้นมีบุรุษรูป

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ครอบครัวสมบูรณ์5

    ซ่งเทียนเหิงมองเด็กน้อยในอ้อมแขนหลิวหมิงหย่วนอย่างโง่งม เรื่องหลิวหมิงหย่วนตั้งครรภ์สายเลือดตระกูลซ่งแน่นอนว่าเขาไม่รู้ ในมือหลิวหมิงหย่วนมีตราคำสั่งที่สามารถสั่งการหน่วยลับของเขา นายหญิงให้เก็บเป็นความลับ ย่อมไม่มีใครไม่กลัวตายเอาไปแจ้งผู้เป็นนาย ระหว่างนายหญิงกับผู้เป็นนาย ใครมีอำนาจชี้เป็นชี้ตายสูงสุด ทุกคนต่างเห็นอยู่ในสายตา “เทียนเอ๋อร์ของแม่มาได้อย่างไร มิใช่เล่นอยู่ที่เรือนท่านปู่กับท่านย่าหรือ” เห็นแก้มกลมป่องขึ้นสีชมพูดอกท้อ หลิวหมิงหย่วนอดไม่ได้ที่จะฝังจมูกลงไป “ท่านย่า มาส่ง ไปแล้ว” ซ่งจื่อเทียนตอบมารดาสั้นง่ายได้ใจความตามประสาเด็กหัดพูด ดวงตากลมโตไร้เดียงสามองบุรุษแปลกหน้า บุรุษแปลกหน้าก็มองเขา ต่างฝ่ายต่างจ้องตากัน คนหนึ่งมึนงง คนหนึ่งสงสัย “ท่านแม่ ใคร” หลิวหมิงหย่วนเห็นสายตาของสองพ่อลูกพลันหลุดขำ เพราะความหมายที่สื่อออกมาช่างเหมือนกัน นั่นคือ เจ้าเป็นใคร! นางย่อตัวปล่อยบุตรชายให้ยืนบนพื้น ยิ้มอธิบายว่า “เทียนเอ๋อร์ คนผู้นี้คือบิดาที่เจ้าเฝ้าถามถึงทุกวัน ท่านพ่อกลับมาหาเทียนเอ๋อร์แล้ว รีบคารวะท่านพ่อเร็ว” เพราะความสูง

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ครอบครัวสมบูรณ์4

    สุ่ยหนิงเข้าใจความคิดหลิวหมิงหย่วน เพราะนางเองก็ไม่ต่างกัน เฝ้ารอให้ชายคนรักกลับมาอย่างปลอดภัย ถึงเจิ้งเหวินเสียนจะเป็นเพียงหมอ ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในค่ายคอยดูแลรักษาทหารที่ได้รับบาดเจ็บ ทว่าเมื่อใดที่กองทัพแพ้ศึก โอกาสรอดของเขาจะมีสักเท่าไรกันเชียว “แม้ประสบการณ์ในสนามรบของซื่อจื่อจะน้อย ฝีมือและชั้นเชิงด้านกลยุทธ์กลับไม่อ่อนด้อย หลายเดือนมานี้มีแต่ข่าวดีไม่มีข่าวร้าย เจ้าควรวางใจแล้วหันมาดูแลตนเองกับลูก อีกอย่างข้างกายซื่อจื่อก็มีนักรบผู้มากประสบการณ์คอยให้คำชี้แนะ เจ้าคงไม่ได้ลืมบิดาตนเองไปกระมัง” “เพราะมีท่านพ่ออยู่ข้างเขาข้าถึงวางใจ ศึกก่อนหน้านี้ทั้งสองร่วมมือกันจนได้รับชัยชนะ ศึกครั้งนี้ทั้งสองก็ต้องทำได้เช่นกัน ข้ามั่นใจ” ศึกรวมแคว้นไหนเลยจะใช้เวลาเพียงสั้น ๆ วันคืนหมุนเปลี่ยนเวียนผัน นับจากวันนั้นหิมะได้มาเยือนหลิวหมิงหย่วนกับลูกเป็นครั้งที่สี่แล้ว ข่าวการศึกถูกส่งเข้าเมืองหลวงโดยม้าเร็วแปดร้อยหลี่อย่างต่อเนื่อง ยิ่งเข้าใกล้เมืองหลวงแคว้นจิ้งการศึกยิ่งเข้มข้น ถึงขั้นผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ กองทัพภายใต้การนำของซ่งเทียนเหิงกับหลิวโหย่งหลิน

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ครอบครัวสมบูรณ์3

    ซ่งเทียนเหิงพูดเรื่องลูกหลายครั้งหลายหนแล้ว ดูท่าจะอยากเป็นพ่อคนมากจริง ๆ การไปเยือนประตูผีครั้งนี้ทำให้หลิวหมิงหย่วนค้นพบสัจธรรมข้อหนึ่ง ชีวิตคนเราไม่แน่นอน เมื่อมีโอกาสก็ควรรีบทำในสิ่งที่อยากทำ อย่าได้รั้งรอจนเป็นเหตุให้ต้องมานั่งเสียใจภายหลัง บางอย่างเมื่อพลาดไปแล้ว จะมีสักกี่คนที่ได้รับโอกาสหนที่สอง หลิวหมิงหย่วนหมุนตัวเข้าหาซ่งเทียนเหิง ยกสองมือขึ้นกุมใบหน้าหล่อเหลา ส่งสายตาเชื้อเชิญอย่างไม่ปกปิด “สงครามเป็นเรื่องยืดเยื้อ สิ้นสุดเมื่อใดไม่มีใครล่วงรู้ แทนที่จะรออย่างไร้จุดหมาย มิสู้ลองดูสักหน ถ้าสวรรค์เมตตา ไม่แน่ท่านอาจประทานตัวแทนความรักให้เราสองคนในคืนนี้ก็เป็นได้” ดวงตาหมาป่าเริ่มเปล่งประกายหื่นกระหาย นานแล้วที่ซ่งเทียนเหิงไม่ได้ใกล้ชิดหลิวหมิงหย่วน ภรรยาเปิดทางให้ขนาดนี้ ผู้ใดจะกล้าชักช้าเสียเวลา จุมพิตเริ่มต้นอย่างร้อนแรงดูดดื่ม สองสามีภรรยาเปรียบเสมือนเปลวไฟที่พร้อมแผดเผากันและกัน ส่งผลให้เลือดลมพลุ่งพล่านยากระงับ หลิวหมิงหย่วนยกตัวขึ้นคร่อมขาซ่งเทียนเหิง สองแขนโอบรัดร่างกำยำ ยื่นทรวงอกอิ่มให้เขาปรนเปรอ ซ่งเทียนเหิงพึงพอใจกับควา

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ครอบครัวสมบูรณ์2

    ซ่งเทียนเหิงก้มหน้าให้หน้าผากแตะหน้าผาก จ้องลึกเข้าไปในดวงตาซุกซนของภรรยา “ข้าเป็นเจ้าหนี้ที่ค่อนข้างหน้าเลือด ไม่มีทางยกหนี้ให้ฮูหยินง่าย ๆ หรอก” ไม่รู้ใต้น้ำมีงูตั้งแต่ยามใด มันถึงเลื้อยสำรวจเรือนร่างคนไม่หยุด หลิวหมิงหย่วนรีบจับงูตัวนั้น ก่อนที่มันจะเหิมเกริมไปมากกว่านี้ “บรรดานักรบไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อยเหมือนท่านทุกคนหรือไม่” “ทุกอย่างบนโลกล้วนมีข้อยกเว้น การใช้แรงที่เต็มไปด้วยความสุข ไม่มีผู้ใดปฏิเสธหรือไม่ต้องการหรอก” เสียงทุ้มนุ่มเริ่มแหบพร่า หลิวหมิงหย่วนคร้านถกเถียงเรื่องพรรค์นี้กับหมาป่าเจ้าเล่ห์ นางเปลี่ยนอิริยาบถเป็นนั่งพิงหลังกับอกแกร่ง ให้แขนของเขาโอบเอวคอดกิ่ว ผิวพรรณขาวเนียนเมื่อมีตำหนิย่อมโดดเด่นสะดุดตา สายตาซ่งเทียนเหิงจับจ้อง ประทับจุมพิตลงไปแผ่วเบา “ทำให้ฮูหยินพบเจอเรื่องเลวร้าย ต้องโทษสามีที่บกพร่องต่อหน้าที่ ดูแลเจ้าได้ไม่ดีพอ” สัมผัสอ่อนโยนน้ำเสียงนุ่มนวลทำหัวใจหลิวหมิงหย่วนอบอุ่น ซ่งเทียนเหิงเป็นเช่นนี้เสมอ ไม่เคยกล่าวโทษหรือตำหนินาง ยินดีให้นางเป็นฝ่ายถูก ส่วนเขาแบกรับความผิดไว้เพียงผู้เดียว “เ

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   กระดานหมากพลิกครั้งแล้วครั้งเล่า4

    “เจ้าเคยได้ยินเรื่องเจิ้งปั๋วปราบต้วนในเมืองเยียน[1]หรือไม่ พี่ชายข้าคือเจิ้งจวงกง ส่วนข้าคือก้งซูต้วน เขารู้เห็นจิตใจมักใหญ่ใฝ่สูงของข้า ทว่าแสร้งปล่อยปละละเลยเหมือนคนเลอะเลือน ความจริงแล้วเขาหาใช่ฮ่องเต้ผู้มีจิตใจเมตตาอันใด สิ่งที่เขาเฝ้ารอมาตลอดคือเหตุผลที่จะใช้สังหารข้า บัดนี้ข้ากลายเป

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   กระดานหมากพลิกครั้งแล้วครั้งเล่า2

    หลิวหมิงหย่วนจากไปแล้ว เหออิ้งอี๋จึงขอตัวเช่นกัน เนื่องจากกระโจมที่เตรียมไว้ให้อู๋ซั่วหยางถูกผู้อื่นยึดครอง เหอหงเชาจึงเชิญเขาไปสนทนาที่กระโจมตนเองแทน “ท่านอ๋อง ข้อตกลงความร่วมมือระหว่างเราสองคน หวังว่าท่านอ๋องจะไม่ลืม” เหอหงเชาเปิดบทสนทนาทันทีที่นั่งลง เรื่องที่อู๋ซั่วหยางมีใจให้

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   ปิดบัญชีหนี้แค้นไปอีกหนึ่ง4

    ซุนกงกงได้ยินดังนั้นก็ยิ่งไม่เข้าใจ ครั้นต้องการถามให้รู้เรื่อง กลับหาจุดเริ่มต้นของคำถามไม่ได้ ราวเขากับนางกำลังพูดกันคนละเรื่อง “เจ้าไม่เข้าใจสิ่งที่ข้าพูดกระมัง” หลิวหมิงหย่วนเอ่ยขึ้นเพราะอ่านความคิดฝ่ายตรงข้ามออก “ข้าช่วยไขความกระจ่างเพิ่มให้ดีหรือไม่ เพื่อที่เจ้าจะได้ตายตาหลั

  • ห้วงแค้นนางร้ายพลิกชะตา   คลื่นลมเริ่มก่อตัว2

    เกาซีเหมิงสายตาเลื่อนลอยขณะมองอู๋ซั่วหยาง สามวันมานี้นางเห็นเขาปรากฏตัวตรงหน้านับไม่ถ้วน ทว่ายามเอื้อมมือไขว่คว้า พระสวามีที่นางคิดถึงกลับกลายเป็นหมอกควันที่มิอาจจับต้องได้ อู๋ซั่วหยางทิ้งตัวลงนั่งขอบเตียง วางมือข้างหนึ่งบนมือเกาซีเหมิง “ได้ยินว่าพระชายาเฝ้ารอข้า ข้าจึงรีบทิ้งงานม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status