تسجيل الدخولمشاركة
ตอนที่3 โลกแคบ
تاريخ النشر:
2026-06-27 21:23:58ตอนที่3 โลกแคบ
"ทำไมคุณไม่ป้องกันคะ ถ้าฉันติดโรคจากคุณจะทำยังไง" เธอโวยวายลั่นห้อง จ้องหน้าเขาเขม็ง
"หึ หึ" เขาหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ ขยับตัวขึ้นนั่งหลังตรง ผ้าห่มเลื่อนลงเล็กน้อยตามแรงขยับ
"คุณหัวเราะอะไรคะ ทำไมคุณเป็นผู้ชายมักง่ายแบบนี้"
"ผมสะอาดพอ คุณมั่นใจได้ ผมไม่ได้สำส่อนขนาดนั้น คุณคือผู้หญิงที่ผมขึ้นเตียงด้วยในรอบสองปี และที่สำคัญ ผมตรวจสุภาพทุกปี ผลเลือดปกติ" เขาลงจากเตียง คว้าผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอว เดินเข้ามาใกล้ หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
“ผมไม่ใส่ถุง…คุณก็รู้สึกดี…ไม่ใช่หรือไง” เขาก้มลงเล็กน้อย เสียงต่ำชิดหู
"เสียงครางคุณเพราะมาก” เขายิ้มมุมปาก จับปลายผมยาวสลวยขึ้นมาสูดดม สายตาไล่มองเธอช้า ๆ ตั้งแต่ใบหน้า ลงมาถึงเนินอกอวบที่โผล่พ้นผ้าเช็ดตัว
"อีตาบ้า ฉันไม่น่าเจอคุณเลย" เธอตะโกนใส่หน้าเขา แก้มขึ้นสีแดงจัด จนแทบควบคุมสีหน้าไม่ได้ แล้วหันหลังจะเดินหนี แต่ข้อมือถูกจับไว้
“จะไปง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ” เสียงเรียบเอ่ยถาม ไอร้อนลมหายใจเป่ารดต้นคอ
“ตื่นเช้ามา มอร์นิ่งคิสผมหรือยัง” เขากระซิบ ริมฝีปากหยักสัมผัสใบหูเนียนขาวเบา ๆ ทำเอาเธอขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เขา เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้เลยสักครั้ง
"นี่คุณ ปล่อยฉันเถอะค่ะ ฉันมีเรียนตอนสิบโมง และฉันสายไม่ได้เพราะต้องส่งรายงาน" เธอยืนตัวแข็งทื่อ เอ่ยขอร้องเขาออกไป ภาคภูมิยกยิ้มมุมปาก เมื่อแกล้งจนพอใจจึงปล่อยเธอไปแต่โดยดี
ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที พิพิมพ์ก็เดินออกมาจากห้องน้ำในชุดเดิมเมื่อคืน พร้อมกระเป๋าสะพายใบเล็ก
“ฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“เดี๋ยวผมไปส่ง”
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเรียกแท็กซี่กลับเองสะดวกกว่าค่ะ”
“คิดว่าจะมีแท็กซี่ว่างหรือไง เวลานี้ชั่วโมงเร่งด่วน รอผมสิบนาที”
เขาไม่รอให้เธอปฏิเสธ ลุกจากเตียงในสภาพเปลือยล่อนจ้อน ก่อนหยิบผ้าขนหนูมาพันรอบเอวช้า ๆ ราวกับตั้งใจให้เธอมอง พิพิมพ์หน้าแดงจัด รีบเบือนหน้าหนีไปมองทางอื่น
“อายเหรอ เมื่อคืนก็เห็นหมดแล้ว จะอายอะไร” เขากระซิบข้างใบหูขณะเดินผ่านไป
บนรถ
“บอกทางผมด้วย” ใบหน้าคมหันมองเสี้ยวหน้าเรียวสวยที่เอาแต่นั่งนิ่งมองไปด้านหน้า ขณะที่เลี้ยวออกมาจากโรงแรมและกำลังวิ่งอยู่ถนนหลัก
“ตรงไปค่ะ ฉันพักอยู่แถวรังสิต”
“คุณเรียนแถวนั้นเหรอ”
“ค่ะ”
มหาวิทยาลัยxxx
“ยัยพิมพ์ ทำไมแกมาสายเอาป่านนี้ ฉันโทรหาก็ไม่รับสายฉันนึกว่าแกตายคารายงานแล้ว แล้วนี่แกส่งรายงานหรือยัง” รินดาหันไปถามทันทีที่พิพิมพ์นั่งลงข้าง ๆ
“ยัง ฉันยังทำไม่เสร็จ” พิพิมพ์ตอบกลับสีหน้าเจื่อนลง
“แล้วทำไมแกไม่ทำให้เสร็จ เมื่อคืนแกไปเที่ยวมาใช่ไหม” รินดาจ้องหน้าเพื่อนเขม็งอย่างจับผิด และเหลือบไปเห็นรอยแดงเล็ก ๆ ที่ต้นคอขาว
“ก็ฉันเครียด ฉันเบื่อ ฉันเซ็ง ก็เลยออกไปดื่มนิดหน่อย กลับถึงห้องเลยเผลอหลับไป”
“แกไม่ต้องมาแก้ตัว เมื่อคืนแกไปกับผู้ชายมาใช่ไหม” สีหน้าพิพิมพ์เปลี่ยนไปทันที
“เปล่า”
“ถ้าแกโกหก ขอให้โดนอาจารย์ลงโทษแกหนัก ๆ” รินดาตอบกลับไม่จริงจังนัก พิพิมพ์รีบหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาทำรายงานที่ค้างอยู่ ส่วนรินดาก็ช่วยเพื่อนหาข้อมูล
ตึก ตึก ตึก
เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาในห้อง เสียงพูดคุยภายในห้องเรียนเงียบลง สไลด์ถูกฉายบนหน้าจอ ขณะที่พิพิมพ์และรินดากำลังก้มหน้าก้มตาทำรายงาน
“สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้น พิพิมพ์ละสายตาจากหน้าจอขึ้นมองด้านหน้าห้องทันที
“ฉิบหายแล้ว ทำไมโลกมันแคบขนาดนี้” รีบก้มหน้างุดลงกับแล็ปท็อป คิ้วเรียวผูกเข้าหากัน
“แกเป็นอะไรพิมพ์ แกหลบหน้าใคร” รินดาหันไปถามสีหน้างุนงง
“ปะ…เปล่า ฉันแค่ง่วงนอนน่ะ” พิพิมพ์โกหกออกไปคำโต ทั้งที่ตอนนี้สารอะดรีนาลีนสูบฉีดไปทั่วร่างกาย หัวใจเต้นเร็ว มือเย็นแต่มีเหงื่อซึมออกตามซอกมือ
“แกมีพิรุธ”
“ผมขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะครับ ผมชื่อภาคภูมิ เป็นอาจารย์ประจำสาขาคณิตศาสตร์วิศวกรรม สัปดาห์ที่แล้วผมติดภารกิจ เลยให้อาจารย์พิธามาสอนแทน และฝากให้พวกคุณทำรายงาน กำหนดส่งไม่เกินสิบโมงวันนี้ หลังจากนั้นผมจะไม่รับ ไม่ว่ากรณีใด ๆ ถือว่าเราได้ตกลงกันไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว”
“ผมไม่ตามงานนะครับ ใครไม่ส่งคือศูนย์ เวลาในมหาวิทยาลัยสำคัญมาก สิบโมงคือสิบโมง ไม่ใช่สิบโมงหนึ่งนาที ผมถือเวลาตามระบบ ผมไม่รับงานย้อนหลัง”
“ยัยพิมพ์ เสร็จหรือยัง แกกดส่งไปก่อนแล้วค่อยตามแก้ทีหลัง” มือเล็กกำลังอัปโหลดไฟล์ลงวันไดร์ ใจจดใจจ่อมองเวลาสลับกับไฟล์ที่กำลังดาวน์โหลดอยู่ที่เก้าสิบแปดเปอร์เซ็นต์
“ตอนนี้สิบโมงตรงพอดี ขอปิดรับงานครับ” เสียงเขาดังขึ้นราวกับว่าเขากำลังใช้ค้อนปอนด์ทุบลงกลางหัวเธอ ดวงตากลมโตจ้องหน้าอาจารย์หนุ่มเขม็ง จังหวะที่เขากำลังมองมาที่เธอเช่นกัน
أحدث فصل
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่30 ใช้ร่างกายนำทางหัวใจ
ตอนที่30 ใช้ร่างกายนำทางหัวใจเช้าวันจันทร์นดาปรากฏตัวในชุดเดรสยาวสีขาว เรียบจนคล้ายชุดเจ้าสาวผ้าพลิ้วไหวตามจังหวะก้าว ขณะเธอเดินลงบันไดมาอย่างเชื่องช้า ใบหน้าเรียบเฉย ไร้ร่องรอยของความตื่นเต้นหรือความสุขใด ๆวันนี้ไม่ใช่วันมงคล แต่มันคือวันที่อิสระทางกฎหมายของเธอกำลังจะสิ้นสุดชีวิตของเธอจะถูกผูกมัด ด้วยกระดาษเพียงแผ่นเดียว ที่เรียกว่า ‘ทะเบียนสมรส’“นดา มาแล้วเหรอลูก เอกสารทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้วใช่ไหม” พิมพ์ดาวเอ่ยทักด้วยรอยยิ้ม ดูเป็นคนเดียวในบ้านที่มีความสุขในเช้านี้“พร้อมแล้วค่ะ เอกสารหนูไม่ได้มีอะไรมาก” นดาตอบเสียงเรียบ“นั่งลงทานข้าวก่อน”นดาเดินไปหย่อนสะโพกลงนั่งบนเก้าอี้ตัวสุดท้ายที่ว่างอยู่ ข้างไบรอัน เธอไม่หันไปมอง ไม่เอ่ยทัก และมื้อเช้านั้นก็ผ่านไปเงียบ ๆบนรถ“ฉันรู้ว่ามันอาจดูเหมือนฉันมัดมือชก แต่ฉันสัญญาว่าฉันจะให้อิสระเธอทุกอย่าง” ไบรอันเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เป็นประโยคแรกที่เขาได้พูดกับเธอหลังจากสวมแหวนให้เธอเมื่อวาน“ฉันเข้าใจค่ะ” เธอตอบกลับสั้น ๆ เพียงแค่นั้น“นดา ฉันรู้ว่าตอนนี้เธออาจจะยังไม่ได้รู้สึกรักฉัน แต่เราสามารถเรียนรู้กันได้ เรายังมีเวลาอีกทั้งชีวิต”“แ
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่29 บีบบังคับให้ต้องเลือก
ตอนที่29 บีบบังคับให้ต้องเลือกพรึบ!!ทุกสายตาในห้องหันไปจับจ้องที่ไบรอันทันที หัวใจนดาเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา เลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกาย“นี่นาย” เธอกำลังจะเอ่ย แต่คำพูดกลับติดอยู่ที่ลำคอ สายตาทั้งหมดเปลี่ยนเป้ามาที่เธอในพริบตาเดียว นดาจำต้องกลืนคำพูดนั้นกลับลงไปอย่างฝืนใจ“ทำไมนดาถึงได้ไปนอนค้างที่คอนโดแก” โทนี่ถามต่อด้วยน้ำเสียงปกติ แต่แฝงแรงกดดันให้ตอบความจริง“เมื่อคืนเธอดื้อ ผมเลยลงโทษนิดหน่อย” ไบรอันตอบเสียงเรียบ ใบหน้าเรียบนิ่งไร้แววรู้สึกผิด“นดา เมื่อคืนไปทำอะไรมา” พิมพ์ดาวหันไปถามบุตรสาวเสียงแข็ง“คือ…หนู หนูแค่”“เธอแค่ออกไปเต้นสนุกหน้าเวที แล้วมีผู้ชายเข้ามาวุ่นวายด้วยนิดหน่อย ผมเลยลงโทษที่เธอขัดคำสั่งเพราะแอบหนีเที่ยวตอนที่ผมไม่อยู่” ไบรอันบอกความจริงออกไปจนหมด นดานั่งน้ำตาคลอเบ้า มือเล็กกำแน่น“นดา ทำไมลูกทำแบบนั้น ไหนบอกแม่ว่าจะไปเคลียร์งานบ้านแพรว”“หนูก็แค่ไปเต้นสนุก ๆ เองค่ะ หนูไม่ได้ทำอะไรไม่ดีสักหน่อย” นดาแก้ตัวออกไปเสียงสั่นพร่าคล้ายจะร้องไห้“แล้วทำไมเมื่อคืนแกไม่ส่งนดากลับบ้าน ทำไมถึงพาไปค้างที่คอนโด” โทนี่ถามเสียงเข้มขึ้น“มันดึกมากแล้ว เธอง่วงนอน” ไบรอันตอบสั้น ๆ
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่28 ไม่บอก=บอกหมด
ตอนที่28 ไม่บอก=บอกหมด“แดดข้างนอก 35 องศา” ไบรอันตอบกลับมาแค่นั้น น้ำเสียงเรียบเฉยราวกับไม่สนใจกับท่าทีร้อนรนปนกังวลของเธอ“ฉันไม่สน ต่อให้ร้อนเหมือนตกนรกฉันก็ไม่กลัว จอดรถ!” นดาหันไปตวาดใส่เขาเสียงดัง ใบหน้าร้อนผ่าวไม่รู้ว่าเพราะอากาศข้างนอกหรือเพราะอารมณ์ที่เดือดพล่าน เธอปลดเข็มขัดนิรภัย ตั้งท่าจะเปิดประตูลงจากรถ“นั่งดี ๆ รัดเข็มขัดให้เรียบร้อย” เสียงเขาดังขึ้นทันที แข่งกับเสียงสัญญาณเตือนเข็มขัดนิรภัยที่ร้องดังไม่หยุด“นายฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องหรือไง ฉันบอกให้จอดรถ” นดาโวยวาย ใบหน้าแดงจัด ดวงตาวาวด้วยโทสะ“เธอจะดื้อไปถึงไหน ฉันบอกว่าให้นั่งดี ๆ แล้วก็รัดเข็มขัด” ครั้งนี้น้ำเสียงไบรอันแข็งขึ้นชัดเจนกึ๊ก!รถชะลอฮวบจากแรงเหยียบเบรก นดารีบเอื้อมมือไปที่มือจับประตู แต่ยังไม่ทันได้เปิด ร่างสูงก็เอี้ยวตัวเข้ามาใกล้จนพื้นที่แคบลงทันที เขาคร่อมทับเธออย่างไม่มีโอกาสขยับตัวไปไหนได้“อ้ะ!” นดาสะดุ้งฝ่ามือหนาคว้าสายเข็มขัดนิรภัย ดึงกลับมารัดตัวเธอแน่น เสียง คลิก ดังขึ้นชัดเจน ราวกับตอกย้ำว่าเธอไม่มีสิทธิ์ขยับไปไหนไบรอันชะงักอยู่ใกล้เธอเพียงเสี้ยววินาที สายตาคมกริบกดต่ำลงมา เหมือนกำลังเตือน
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่27 ชดใช้ให้สาสม
ตอนที่27 ชดใช้ให้สาสมปากอวบอิ่มกลืนแท่งเนื้อขนาดใหญ่เข้าไปเกือบสุดโคนความยาว เธอแช่คาไว้อย่างนั้นขณะกำลังขยับตัวยืดขึ้นอีกหน่อย ไบรอันเห็นแบบนั้นก็ย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ความสูงพอดี ไบรอันไม่ทันระวังเผลอดันแท่งเนื้อดันเข้าคอลึก จนนดาเกือบอ้วกออกมา น้ำตาไหลซึมออกหางตา"อื้อ…""อ่าส์…ขยับหน่อย" ไบรอันไม่สนใจ เขาสั่งเสียงแหบพร่า จับกลุ่มผมเธอขยับศีรษะเข้าออก นดาทำได้แค่ห่อปากไม่ให้ฟันโดนของชายหนุ่ม"ปากเธอโคตรนุ่ม นดา"นดาเริ่มจับจังหวะได้ เธอใช้มือชักลำยาวพร้อมกับใช้ลิ้นดูดดุนตรงส่วนปลาย"เร็วอีก นดา""แบบนั้น"เส้นเอ็นปูดโปน น้ำสีใสไหลซึมออกมาไม่หยุด นดาดูดกินราวกับมันคือคาราเมลแสนอร่อย"อ่าส์…ลุกขึ้นมา นดา" เขาจับเธอลุกขึ้น พลิกหันหน้าเข้ากระจก ยืนในท่าโก้งโค้ง"อื้อ…จุก" เธอหันมาว่าเขาเสียงแข็ง เมื่อไบรอันกระทุ้งแก่นกายเข้ารูคับแคบไร้สัญญาณเตือน ฝ่ามือเล็กกุมตรงท้องน้อยราวจะช่วยบรรเทาอาการจุกที่ก่อตัวขึ้น"อย่าเกร็ง ยิ่งเกร็งเธอยิ่งจุก" ไบรอันเอ่ยบอกเสียงกระเส่า ลมหายใจดังหืดหาด ยามลิ้นสากโลมเลียใบหูและต้นคอระหง"ทำเบา ๆ ไม่เป็นหรือไง" เธอแหวกลับเสียงแข็ง"ไม่""อร้าย…" ใบหน้าเรียว
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่ 26 ยกสอง NC18+
ตอนที่ 26 ยกสอง NC18+"นี่คุณ ทำไมไม่ให้ฉันใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน""จะใส่ทำไม ขี้เกียจถอด"ติ๊ด!ทันทีที่ก้าวพ้นขอบประตูก็ใช้เท้าดันปิดกลับทันที แล้วพาเธอเดินตรงดิ่งไปยังห้องนอนพรึบ!แจ็กเกตถูกโยนทิ้งไปกองอยู่ที่พื้น แล้วพาเธอไปยืนใต้ฝักบัว จากนั้นจัดการเปิดน้ำจากฝักบัวรดตัวเธอ"อ้ะ! หนาว" เธอสะดุ้งโหยงเมื่อน้ำเย็นเฉียบกระทบตัวเธอ"อดทน น้ำเย็นจะทำให้เธอตื่นตัว""มันดึกแล้วทำไมต้องตื่นตัว" นดาถามกลับสีหน้างุนงง ถ้าให้เธอเดาตอนนี้น่าจะเป็นเวลาของวันใหม่แล้ว"เพราะเธอยังไม่มีสิทธิ์นอนตอนนี้""ทำไม""เพราะฉันยังลงโทษเธอไม่เสร็จ""ในรถก็ทำแล้ว""ความผิดของเธอ ทำโทษแค่นั้นพอหรือไง""อ้ะ!" พูดจบเขาก็จับเธอพลิกตัวหันหน้าเข้ากำแพงกระจก ขณะที่สายน้ำยังไหลผ่านตัวเธอครีมอาบน้ำกลิ่นหอมถูกชโลมลงบนตัวเนียนนุ่ม ฝ่ามือหนาลูบไล้ถูไถไปทั่วร่างบาง ไม่เว้นแม้กระทั่งกลีบอวบนูน เขาหยุดอยู่บริเวณใช้มือถูไถซ้ำ ๆ และเน้นตรงกึ่งกลางใจสาว"แยกขาออก" ขาสองข้างถูกดันแยกออกจากกัน นิ้วเรียวยาวกรีดยาวกลางร่องลากมาถึงร่องก้น นดาเผลอขมิบเมื่อนิ้วลากผ่าน"อื้อ…เสร็จหรือยัง""ยังไม่สะอาด" ฝ่ามือหนายังลูบไล้ตรงสะโ
ห้องพักอาจารย์ร้อน ตอนที่25 ลงโทษ NC18+
ตอนที่25 ลงโทษ NC18+“กรอด…เซ็กซี่เป็นบ้า” ไบรอันพยายามอดทน เขาปวดหนึบจนแทบทนต่อไปไม่ไหว“อื้อ...ไบรอัน” เสียงครางกระเส่าชื่อชายหนุ่มดังต่อเนื่องไม่หยุด เธอกัดริมฝีปากล่างเพื่อกลั้นเสียงและความรู้สึกที่กำลังปะทุ“ครางดัง ๆ นดา ฉันชอบฟังเสียงเธอ อ่าส์…โคตรเสียว”“อ่าส์…ไบรอัน อื้อ…” ใบหน้าเชิดขึ้นมือเล็กจิกไหล่หนาทั้งสองข้าง เมื่อเธอกดสะโพกลงมาจนกลีบอวบนูนของเธอกลืนกินแท่งยาวเข้าไปจนสุดโคนความยาว“ค่อย ๆ ขยับ” ฝ่ามือช่วยประคองจังหวะขึ้นลงในช่วงแรก“อื้อ…อ่าส์ ไบรอัน ไบรอัน” เสียงครางดังระงมไปทั่วรถ ถ้ามีคนอยู่บริเวณนี้คงเห็นความผิดปกติของรถที่สั่นตามแรงขย่ม“ขึ้นสูงอีกนดา” เขาออกคำสั่ง และเธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย ยกสะโพกสอบขึ้นเกือบสุดแล้วกระแทกลงมาอยู่แบบนั้น หน้าอกคัพซีกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะ“ใกล้แล้วนดา”ปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!สะโพกสอบกระแทกสวนขึ้นเมื่อใกล้ปลดปล่อย เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องแข่งกับเสียงคราง ทั้งสองช่วยกันทำอย่างบ้าคลั่ง จนลืมไปว่าที่นี่คือลานจอดรถ ไม่ใช่บนเตียงส่วนตัวก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะกระจกด้านข้างคนขับดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงเรียกของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย“ด้
قد تعجبك أيضًا
บำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn97.0K وجهات النظرแอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์142.2K وجهات النظرเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.6K وجهات النظرคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.1M وجهات النظرรักนี้มีอัคนี #7Days (sun)
ศรีประภา. - เสือสาวแสนสวย80 وجهات النظرสถานะหมดแรงรัก
r.mustang412 وجهات النظرย้อนเวลาเปลี่ยนชะตารักฉบับนางร้าย
องค์หญิงโนเนม140 وجهات النظرสามีของหนูเป็นคุณอา
Treenapa55 وجهات النظر
