Home / รักโบราณ / องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ / ตอนที่ 5 นางไม่หาเรื่องใครก่อน

Share

ตอนที่ 5 นางไม่หาเรื่องใครก่อน

last update publish date: 2026-05-15 13:10:27

ทางด้านไห่เฉิงไท่จื่อที่ตรงกลับมาห้องทรงงานเพื่อพูดคุยกับมู่เฉิน หลังปรึกษาหารือเรื่องงานสำคัญเสร็จก็ชักชวนสหายอยู่ดื่มชาทานของว่างด้วยกันก่อน

“อาเฉิน เจ้าว่าน้องหญิงคนเล็กของเราวันนี้ดูแปลกไปหรือไม่” ไห่เฉิงไท่จื่อตรัสถามความเห็นสหาย

“กระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบกลับไปน้ำเสียงเรียบเฉย

“เจ้าจะไม่รู้ได้อย่างไรกัน ก่อนหน้านี้หากนางได้พบเจอเจ้าก็จะยิ้มแย้มยินดีเข้ามาพูดจาเอาอกเอาใจคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ”

“แต่วันนี้นางกลับมองเจ้าด้วยสายตาเย็นชาท่าทีเฉยเมยจนรู้สึกได้ ทั้งยังเรียกเจ้าตามตำแหน่งหน้าที่การงานว่าหัวหน้าองครักษ์ หาได้เรียกพี่มู่เฉินอย่างเคยไม่”

“แล้ววันนี้ยังพูดจาออกหน้ารับผิดตามคำกล่าวหาของฉีเอ๋อด้วย ช่างน่าแปลกประหลาดใจเสียจริง”

“เจ้าไม่รู้สึกแปลกบ้างงั้นหรือ?” ไห่เฉิงทวงถามสหายอีกครั้งเมื่อเห็นมู่เฉินมีท่าทีนิ่งเฉยและเงียบไป

“บางทีอาจเป็นเพราะองค์หญิงสามกระทำผิดจริง คิดได้จึงยอมรับออกมาตามตรงกระมังพ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ

“เจ้านี่นะช่างมองผู้คนไม่ออกเลยจริงๆ น้องหญิงเล็กของข้าแม้นดื้อรั้นเอาแต่ใจ ทำตัวซุกซนไม่เห็นหัวผู้อื่นอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยทำร้ายหรือเป็นฝ่ายหาเรื่องผู้ใดก่อนเป็นแน่” ไห่เฉิงไท่จื่อตรัสอย่างมั่นใจ

            เนื่องจากเสด็จแม่ของเขาทรงเลี้ยงดูนางมากับลู่เฟยตั้งแต่แรกเกิด เนื่องด้วยหลังคลอดสุขภาพร่างกายของลู่เฟยไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก มารดาเขาจึงรับหน้าที่ดูแลอันหนิงด้วยตนเอง

            เขากับน้องหญิงฝาแฝดก็ช่วยกันดูแลนางมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยย่อมรู้จักนิสัยใจคออันหนิงดี

            “อาเฉินเหตุใดเจ้าจึงมีอคติกับหนิงเอ๋อนักเล่า นางหาใช่เด็กสาวร้ายกาจดังที่เจ้าคิดไม่”

            “หรือเป็นเพราะนางเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเจ้ามากเกินไป เจ้าถึงได้ไม่ชอบนาง”

“หากแต่ก็ไม่น่าจะด้วยเหตุผลนี้นะ เพราะซูฉีเองก็เข้าไปคลุกคลีพูดคุยกับเจ้าเช่นกันแต่กับนางดูเจ้าจะเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดีทีเดียว”

“ตกลงเป็นด้วยเหตุใดกัน? เจ้าไม่ชอบน้องหญิงเล็กของข้าจริงๆงั้นรึ?” ไห่เฉิงไท่จื่อเอ่ยถามออกไปตามตรง

“กระหม่อมมิบังอาจ” มู่เฉินตอบกลับไป เพียงเท่านี้ไห่เฉิงไท่จื่อซึ่งเป็นสหายกับเขามานานก็รู้ว่าเขาไม่ชอบอันหนิงจริงๆนั่นแหละ

“อาเฉิน เจ้าว่าข้าเป็นคนเช่นไร? เชื่อถือได้หรือไม่?” ไห่เฉิงไท่จื่อถามมู่เฉินกลับไป

“ฝ่าบาทได้รับความไว้วางใจจากประมุขของแผ่นดิน แต่งตั้งให้เป็นองค์รัชทายาทแห่งแคว้นเหยียน ย่อมมีวาจาสัตย์เชื่อถือไว้วางใจได้อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบตามตรง

“เช่นนั้น เราบอกเจ้ากี่ครั้งแล้วว่าหนิงเอ๋อน้องหญิงเล็กของเราไม่เคยหาเรื่องกลั่นแกล้งรังแกผู้ใดก่อน ทำไมเจ้าจึงไม่เชื่อเล่า” ไห่เฉิงไท่จื่อถามสหายย้ำอีกครั้ง มู่เฉินนิ่งเงียบไป

“ไท่จื่อตรัสเช่นนี้ ทรงหมายความว่าองค์หญิงรองเป็นฝ่ายหาเรื่ององค์หญิงสามก่อนงั้นหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“หากข้าบอกเช่นนั้นเจ้าจะเชื่อหรือไม่ล่ะ”

มู่เฉินฟังประโยคนี้แล้วก็ทำหน้าปั้นยาก แต่บ่งบอกในทางไม่เชื่อว่าสตรีบอบบาง สุภาพอ่อนน้อมจิตใจดีมีเมตตาอย่างซูฉีจะเป็นสตรีที่หาเรื่องผู้อื่นก่อน โดยเฉพาะกับอันหนิงที่ดื้อรั้นเอาแต่ใจ มีนิสัยไม่ยอมคน

“เรื่องในวันนี้กระหม่อมเห็นไม่ชัดเจนจึงไม่อาจตัดสินว่าผู้ใดถูกหรือผิดพ่ะย่ะค่ะ”

“ทั้งที่เป็นเช่นนั้นแต่คำพูดของเจ้าวันนี้ที่เอ่ยปากถามย้ำหนิงเอ๋อว่าไม่ได้ตั้งใจถอยหลังมาชนกับซูฉี สามารถบ่งบอกได้แล้วว่าเจ้าลำเอียงเข้าข้างผู้ใดมากกว่า”

ไห่เฉิงไท่จื่ออ้างถึงเรื่องราวก่อนหน้านี้ ที่มู่เฉินถามอันหนิงเหมือนไม่เชื่อว่านางไม่ได้ตั้งใจกลั่นแกล้งซูฉี

“นั่นเป็นเพราะกระหม่อมเห็นองค์หญิงสามทรงลอบแย้มสรวล ดูราวกับว่ากำลังเยาะเย้ยองค์หญิงรองอยู่พ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบกลับไปตามตรง

“เพียงเท่านั้น เจ้าก็ตัดสินเอาเองว่าน้องหญิงเล็กของเราเป็นคนผิดแล้วหรือ?” ไห่เฉิงไท่จื่อถามกลับไปเพื่อให้สหายย้อนคิดตาม มู่เฉินนิ่งเงียบเมื่อคิดเห็นจริงดังคำกล่าวของไท่จื่อ

“นอกเหนือจากเรื่องนั้นแล้วมีสิ่งใดอีกงั้นหรือที่ทำให้เจ้าปักใจคิดว่าน้องหญิงเล็กของเราเป็นสตรีร้ายกาจ คอยแต่จะกลั่นแกล้งรังแกซูฉีเช่นนั้น” ไห่เฉินไท่จื่อทรงตั้งคำถามขึ้นอีกครั้ง

มู่เฉินมองสบตาสหายผู้สูงศักดิ์ พลางคิดรวบรวมเรื่องเลวร้ายที่เคยได้พบเห็นมากับตาตัวเองว่าอันหนิงร้ายกาจเช่นไร

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 53 : ค่ำคืนแห่งแสงดาว

    พวกอันหนิงทานมื้อกลางวันพร้อมพักผ่อนคลายความเหนื่อยล้า รอให้แสงแดดบรรเทาเบาบางลงสักนิด หลังจากนั้นจึงออกเดินทางไปยังพื้นที่ชุ่มน้ำแหล่งใหญ่อันเป็นจุดหมายปลายทางวันนี้ “พื้นที่ทะเลทรายแทบไม่มีต้นไม้และสัตว์น้อยใหญ่ให้เห็นเลยนะเจ้าคะ”อันหนิงมองไปโดยรอบ รู้สึกว่ามันช่างแห้งแล้งเสียเหลือเกิน ดีหน่อยที่มีพื้นที่ชุ่มน้ำให้พักพิง ไม่เช่นนั้นเหล่าบรรดานักเดินทางและชาวโปสือจะอยู่กันอย่างไร“เป็นธรรมดาผืนทรายแห้งแล้งแทบไม่มีความชื้นหลงเหลืออยู่อากาศก็ร้อน โดยเฉพาะผืนทะเลทรายแดนโปสือต่างเต็มไปด้วยแอ่งเกลือเค็ม ไม่เหมาะกับการเจริญเติบโตของพืชพันธุ์” ปู่ถังอธิบาย“อย่างนี้เองสินะเจ้าคะ ไม่มีพืชพันธุ์จึงไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่” อันหนิงงึมงำ“มีนะ ในทะเลทรายมีนกและสัตว์เลื้อยคลานกินแมลงอยู่บ้าง ทั้งยังมีแมวทรายกับสุนัขจิ้งจอกด้วย”“มีตัวลาป่าที่คล้ายกับม้า ทั้งยังมีเสือลายจุดเป็นวงสีดำอีกต่างหาก แต่น้อยนักจะได้เห็น”&ld

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 52 : ข้ามผ่านผืนทราย

    พวกอันหนิงพักผ่อนเที่ยวเล่นอยู่ที่ตลาดและชุมชนท้องถิ่นของชาวโปสือราวสามสี่วันจากนั้นปู่ถังก็เตรียมจัดขบวนพาทุกคนเดินทางไปยังทะเลทรายพร้อมออกท่องเที่ยวตามเส้นทางการค้าในระยะไม่ไกลเกินไปนัก“ข้าตื่นเต้นจังเลยเจ้าค่ะฮูหยินน้อย ในที่สุดพวกเราก็จะได้เห็นทะเลทรายกันแล้ว” เจินจูเอ่ยอย่างตื่นเต้นยินดี แววตาเป็นประกาย“นั่นสินะ ข้าเองก็ตื่นเต้นมากเหมือนกัน ไม่รู้ว่าทะเลทรายในแดนโปสือนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง”“นังหนู ดินแดนทะเลทรายในแถบโปสือจะร้อนมาก แตกต่างจากทะเลทรายในแคว้นดินแดนเราซึ่งมีความหนาวเย็นมากกว่านะ”“แต่ไม่ต้องห่วง ข้าพาพวกเจ้าผ่านเส้นทางที่มีพื้นที่ชุ่มน้ำอยู่ไม่ไกลจากจุดหมายหลักมากนัก การเดินทางเส้นนี้จะไม่หนักหนาสาหัส พอให้เจ้าได้เปิดหูเปิดตาอย่างสบายใจเลยล่ะ”“ขอบคุณท่านปู่เจ้าค่ะที่ละเอียดรอบคอบทุกอย่าง” อันหนิงเอ่ยอย่างซาบซึ้ง ปู่ถังเพียงยิ้มรับและหันไปสั่งงานลูกหาบต่อพวกอันหนิงออกเดินทางโดยมีลั่วถัว(อูฐ)เป็นพาหนะนำไปยังผืนทะเลทรายเบื้องหน้า“โห ทะเลทรายกว

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 51 : อาหารการกิน

    ปู่ถังพาทุกคนมายังร้านอาหารข้างทางในตลาด ซึ่งตอนที่อันหนิงพักผ่อนอยู่บนเรือเขาได้ลงมาสำรวจด้วยตนเอง เห็นว่าร้านนี้มีผู้คนมาทานกันไม่น้อย การปรุงอาหารจัดว่าสะอาดสะอ้านดี ตอนที่มาถึงร้านก็ราวเที่ยงกว่าแล้วพอจะมีโต๊ะที่นั่งเหลืออยู่ พวกเขาจึงรีบเข้าไปจับจองโดยไม่รอช้า “อาหารที่นี่นิยมใส่เครื่องเทศคล้ายกับอาหารเทียนจู๋แต่หอมละมุนนุ่มนวลกว่า มีการปรุงแต่งรสชาติเปรี้ยวอมหวานจากผลไม้แห้ง ควบคู่ไปกับเครื่องเทศพื้นฐานคล้ายกับเทียนจู๋”“แต่อาหารเทียนจู๋เผ็ดร้อนจัดจ้าน ใช้เครื่องเทศหนักมือกว่าที่นี่มาก พวกเจ้าเคยลิ้มลองอาหารเทียนจู๋มาแล้ว น่าจะชอบอาหารของโปสือมากกว่านะ” ปู่ถังอธิบาย“ดีจริงเจ้าค่ะ น่าสนใจมากเลยที่ชาวโปสือนำเอาผลไม้รสชาติเปรี้ยวอมหวานมาปรุงแต่งอาหาร ข้าอยากลองชิมแล้วสิ”อันหนิงเอ่ยอย่างตื่นเต้นที่จะได้ชิมอาหารแปลกใหม่ ปู่ถังยิ้มก่อนหันไปสั่งอาหารด้วยภาษาโปสือ ซึ่งยามนี้ทุกคนไม

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 50 : ของดีแดนโปสือ

    หลังอันหนิงพักผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทางแล้ว ปู่ถังก็นำทุกคนลงเรือไปเที่ยวชมแดนโปสือ“ผู้คนที่นี่ผิวขาวเหลือง รูปหน้ายาว ตาสองชั้นคมลึก มีเค้าโครงหน้าชัดเจน จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วหนาได้รูป ช่างหน้าตาดีกันเสียจริง” อันหนิงเอ่ยขณะมองบุรุษและสตรีชาวโปสือที่เดินไปมาอยู่รายรอบตัว“นั่นสิเจ้าคะ แตกต่างจากชาวนามเหวียตและชาวเทียนจู๋ไม่น้อยเลย ผู้คนรูปโฉมงดงามแปลกตาไปอีกแบบ” เจินจูคิดชื่นชมชาวโปสือเช่นกัน“อะแฮ่มม” จิ่นเยว่อดกระแอมกระไอไม่ได้เมื่อเห็นเจินจูมองบุรุษชาวโปสือ รูปร่างสูงโปร่งดูล่ำสันเช่นนั้นในขณะที่จ้าวเหว่ยมีความสุขุมเยือกเย็นสีหน้านิ่งเฉยไม่ได้แสดงท่าทีหึงหวงที่อันหนิงมองชาวโปสือด้วยสายตาชื่นชมแต่อย่างใด‘ไม่ใช่ว่าเขาไม่หวงอันหนิงเพียงแต่เขาเชื่อใจนาง เข้าอกเข้าใจดีว่าเป็นเพราะนางตื่นเต้นที่ได้พบเห็นผู้คนลักษณะท่าทางแปลกแตกต่างออกไปจากตนเองและดินแดนที่ผ่านมาเท่านั้น’“อาเยว่เป็นอะไร มีสิ่งใดติดคอเจ้างั้นรึ” เจินจูถามจิ่นเยว่ รู้ทันว่าคนรักของนางออกอาการหึงหวง ดื่

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 49 : จุดหมายที่สามแดนโปสือ

    “ที่ชาวเทียนจู๋นิยมทำขนมของว่างรสหวานจัดเช่นนี้มีที่มาที่ไปอยู่นะ” ปู่ถังเกริ่นกับอันหนิง พลันได้เห็นสายตาอยากรู้จากนางจนเขาอดยิ้มเอ็นดูไม่ได้ “แดนเทียนจู๋เป็นแหล่งกำเนิดของต้นอ้อยและน้ำตาล อีกทั้งพวกเขายังมีความเชื่อว่าความหวานสื่อถึงความสุข ความโชคดี การต้อนรับ การอวยพรและใช้บูชาเทพเจ้า” “อีกอย่างชาวเทียนจู๋ก็แยกระหว่างของหวานและของคาวอย่างชัดเจน อาหารคาวแบบดั้งเดิมจะไม่มีการใส่น้ำตาลลงไปเลย ทำให้ความหวานทั้งหมดมารวมกันอยู่ในขนมต่างๆนี่แหละ” “อืม ไม่นึกเลยว่ารสชาติการทำอาหารจะโยงใยไปถึงความเชื่อที่ยิ่งใหญ่เพียงนี้” อันหนิงอดทึ่งไม่ได้ หลังเที่ยวเล่นซื้อขนมของกินของว่างจนพอใจ ทุกคนก็เดินทางกลับขึ้นเรือ 

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ภาคพิเศษ 48 : ขนมของว่าง

    อันหนิงใช้เวลาเที่ยวเล่นอยู่ที่แดนเทียนจู๋นานราวหนึ่งเดือน โดยนางให้ความสนใจกับการเพาะปลูกเครื่องเทศชนิดต่างๆโดยเฉพาะซีหงฮวาเครื่องเทศสมุนไพรล้ำค่าราคาแพงในแคว้นบ้านเกิดของนาง นางใช้เวลาศึกษาเดินทางไปดูแหล่งเพาะปลูกซีหงฮวาในแดนเทียนจู๋ ทั้งยังรวบรวมต้นกล้าและเมล็ดพันธุ์ดีเก็บขึ้นเรือตั้งใจนำกลับไปเพาะปลูกด้วยตนเองที่แคว้น นอกจากซีหงฮวาแล้วนางยังนำเครื่องเทศสมุนไพรอย่างเจียงหวง ตะไคร้ จือหรัน ผักชี พริกไทยดำพริกไทยขาว กระวานและอื่นๆอีกมากมายกลับไปด้วย ซึ่งจ้าวเหว่ยกับปู่ถังสนับสนุนเต็มที่ “นังหนูเหนื่อยแล้วอยากกินขนมท้องถิ่นอีกไหม มีร้านอยู่แถวนี้เดี๋ยวข้าพาไปชิม” ปู่ถังเสนอหลังอันหนิงเสร็จธุระจากสวนเครื่องเทศสมุนไพร “อยากเจ้าค่ะเหนื่อยมาทั้งวัน ยามนี้ต้องการทานอะ

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ตอนที่ 10 ไม่เหมาะสมคู่ควร

    “องค์หญิงเพคะ องค์หญิง” เจินจูเรียกอันหนิงเมื่อเห็นว่านางนิ่งเงียบไป“อ่ะ เจ้าว่าอะไรนะจูจู” อันหนิงได้สติหันกลับไปถามคนสนิท“เปล่าเพคะ เพียงแค่หม่อมฉันเข้าใจแล้วว่าเหตุใดองค์หญิงจึงคิดตัดใจจากหัวหน้าองครักษ์เมิ่งได้”“ทรงตัดใจเสียได้

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ตอนที่ 9 บุรุษเลือดเย็นไร้หัวใจ

    “องค์หญิงเพคะ เหตุใดระยะหลังมานี้ท่านจึงไม่เสด็จไปเยี่ยมเยือนหัวหน้าองครักษ์เมิ่งเหมือนเมื่อก่อนอีกล่ะเพคะ” เจินจูถามอันหนิงด้วยความสงสัยด้วยก่อนหน้านี้องค์หญิงของนางชอบพอในตัวหัวหน้าองครักษ์อย่างมู่เฉินมาก คอยตามติดเขาไปทั่ววังหลวงเป็นที่โจษขานโดยถ้วนหน้า“บุรุษผ

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ตอนที่ 8 ดีดพิณให้วัวฟัง

    “เป็นอย่างไรอาเฉิน ฟังเรื่องราวจากหมอหลวงทั้งสองคนแล้ว หูตาเจ้าสว่างขึ้นบ้างหรือไม่เล่า” ไห่เฉิงไท่จื่อหันไปถามสหาย“ยามนี้กระหม่อมรู้แล้วว่าองค์หญิงรองหาใช่สตรีที่ผู้ใดมารังแกได้โดยง่ายไม่” มู่เฉินเอ่ย ไห่เฉิงไท่จื่อพยักหน้าเห็นด้วย“หากแต่ที่องค์หญิงส

  • องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ   ตอนที่ 7 สอบปากคำหมอหลวง

    เพียงไม่นานหมอหลวงที่เป็นผู้รับผิดชอบตรวจรักษาอาการบาดเจ็บและล้มป่วยของทั้งซูฉีและอันหนิง ในเหตุตกน้ำและเหตุชนกันล้มกระแทกพื้นวันนี้ก็มาเข้าเฝ้าไห่เฉิงไท่จื่อกันพร้อมหน้า“เอาล่ะ พวกเจ้าบอกผลตรวจรักษาองค์หญิงรองกับองค์หญิงสามตอนที่พวกนางตกลงไปในสระน้ำก่อนหน้านี้ให้ข้าฟังหน่อยสิ&rdquo

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status