Home / วาย / องศาเดือดเชือดหัวใจ [End] / คราบน้ำตาและสัญญาฉบับใหม่

Share

คราบน้ำตาและสัญญาฉบับใหม่

last update publish date: 2026-03-29 03:38:27

เช้าตรู่วันที่สามของข้อตกลง... วันนี้คือเส้นตายที่ร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง" ต้องย้ายออก

บรรยากาศหน้าร้านที่เคยคึกคักไปด้วยเสียงตะหลิวและควันพริกแกง บัดนี้เหลือเพียงกองลังกระดาษสีน้ำตาลวางซ้อนกันระเกะระกะ เหนือในชุดเสื้อยืดสีซีดกำลังก้มหน้าก้มตาใช้เทปกาวปิดกล่องใบใหญ่ ใบหน้าคมคายหมองคล้ำลงอย่างเห็นได้ชัดจากการอดนอนและทำงานหนักทั้งที่ร้านของตัวเองและที่ 'L'Étoile'

"เหนือ... แม่ขอโทษนะลูก ที่ทำบานปลายจนเราไม่มีแม้แต่เงินก้อนไปเช่าที่ใหม่" ป้าหอมลูบหลังลูกชายด้วยดวงตาแดงก่ำ

"แม่ไม่ต้องคิดมาก ผมยังมีแรง เดี๋ยวผมทำงานที่ร้านเชฟนั่นครบสามเดือน ผมจะไปหาทำกะดึกเพิ่ม เราเริ่มใหม่ได้แม่" เหนือฝืนยิ้ม กุมมือที่หยาบกร้านของแม่ไว้แน่น

โครม!!

ลังกระดาษที่วางเรียงอยู่หน้าร้านถูกเตะจนล้มระเนระนาด ชายฉกรรจ์หน้าตาถมึงทึงสองคนเดินกร่างเข้ามา เหยียบย่ำลงบนข้าวของที่หล่นกระจาย

"จะรีบย้ายไปไหนป้าหอม! ดอกเบี้ยเดือนนี้ยังไม่จ่ายเลยนะเว้ย จะชิ่งหนีเฮียเรอะ!" หนึ่งในนั้นตะคอกเสียงดังลั่น

"ผมบอกพวกพี่แล้วไงว่าขอเวลาอาทิตย์นึง! พวกผมกำลังเดือดร้อน โดนไล่ที่ พี่ไม่เห็นสภาพเหรอวะ!" เหนือพุ่งตัวไปขวางหน้าแม่ไว้ทันที ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด

"เดือดร้อนแล้วกู้เงินเฮียไปทำไมแต่แรกวะ! วันนี้ไม่มีจ่าย ก็เอาของมีค่าในร้านมาขัดดอกก่อน!"

ชายร่างยักษ์ผลักอกเหนืออย่างแรงจนเด็กหนุ่มเซถลาชนโต๊ะเหล็กพับ ก่อนที่มันจะพุ่งเข้าไปกระชากสร้อยพระที่คอของป้าหอม

"หยุดเดี๋ยวนี้นะโว้ย!!" เหนือคว้าท่อนเหล็กขาโต๊ะที่หักพุ่งเข้าไปเงื้อจะตี แต่ชายอีกคนไวกว่า มันคว้าข้อมือเหนือไว้แล้วง้างหมัดเตรียมชกเข้าที่หน้า!

เหนือหลับตาปี๋ เตรียมรับความเจ็บปวด...

"ถ้าหมัดนั้นกระทบหน้าพนักงานของผม... ผมจะฟ้องพวกคุณข้อหาทำร้ายร่างกาย บุกรุก และทวงหนี้ผิดกฎหมาย เอาให้ติดคุกหัวโตเลย"

น้ำเสียงเยียบเย็นและทรงอำนาจดังขึ้นแทรกอากาศที่กำลังเดือดพล่าน

ทุกคนหันขวับไปมองที่หน้าร้าน... คินยืนอยู่ตรงนั้น ในชุดสูทสีน้ำกรมท่าเนี้ยบกริบตั้งแต่หัวจรดเท้า ด้านหลังเขามีชายใส่แว่นท่าทางภูมิฐานซึ่งดูเหมือนจะเป็นทนายความส่วนตัวยืนถือไอแพดบันทึกวิดีโอเหตุการณ์ไว้ทั้งหมด

"มึงเป็นใครวะ! อย่าแส่เรื่องของคนอื่น!" นักเลงคนหนึ่งชี้หน้าคิน

คินไม่ตอบโต้ด้วยอารมณ์ เขาก้าวเข้ามาในร้านอย่างใจเย็น รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบหลบเศษข้าวของอย่างระมัดระวัง สายตาคมกริบมองผ่านนักเลงทั้งสองไปที่ทนายความ

"คุณทนาย... โทษจำคุกคดีกรรโชกทรัพย์และปล่อยเงินกู้เกินอัตราที่กฎหมายกำหนด กี่ปีนะครับ?"

"รวมๆ แล้วไม่ต่ำกว่าห้าปีครับบอส และหลักฐานวิดีโอนี้ชัดเจนมาก พอที่จะให้ตำรวจรวบตัวได้ภายในครึ่งชั่วโมงครับ" ทนายความตอบเสียงเรียบพร้อมขยับแว่น

นักเลงทั้งสองชะงัก มองหน้ากันเลิ่กลั่ก พวกมันเป็นแค่นักเลงทวงหนี้รายย่อย ไม่ได้อยากมีเรื่องกับคนรวยที่มีทนายประกบติดแบบนี้

"ฝากไว้ก่อนเถอะมึง!" พวกมันสบถด่า ก่อนจะรีบเดินจ้ำอ้าวหนีออกจากซอยไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อสถานการณ์สงบลง ความเงียบก็เข้าปกคลุมร้านเจ๊หอมตามสั่ง เหนือทิ้งท่อนเหล็กในมือลงพื้น เข่าทรุดลงอย่างหมดแรง ความโกรธเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงความอับอายที่ปะทุขึ้นมาเต็มอก... อับอายที่ศัตรูคู่อาฆาตอย่างเชฟคิน ต้องมาเห็นสภาพที่น่าสมเพชที่สุดในชีวิตของเขา

"คุณ... มาทำไม" เหนือก้มหน้าถาม เสียงสั่นพร่า

"ผมมาตรวจดูพื้นที่ก่อนให้ผู้รับเหมาเข้ามารื้อถอนพรุ่งนี้" คินตอบเรียบๆ ก่อนจะหันไปทางป้าหอมที่กำลังตัวสั่น "คุณป้าไม่เป็นไรนะครับ?"

"ป้า... ป้าไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณคุณมากนะคะ" ป้าหอมยกมือไหว้ปลกๆ

คินรับไหว้ด้วยท่าทีสุภาพผิดกับตอนที่ปะทะคารมกับเหนือ เขาหันกลับมามองเด็กหนุ่มที่นั่งก้มหน้าอยู่บนพื้น ฝ่ามือหนาที่เคยจับมีดแล่เนื้ออย่างแม่นยำ ล้วงเข้าไปในกระเป๋าสูท หยิบซองกระดาษสีขาวที่เตรียมมา ยื่นไปตรงหน้าเหนือ

"รับไปสิ"

เหนือเงยหน้าขึ้นมองซองนั้นอย่างหวาดระแวง "อะไร? จดหมายไล่ที่ฉบับสมบูรณ์เหรอ? ไม่ต้องย้ำหรอกน่า ผมกำลังจะไปแล้วนี่ไง!"

"เปิดดู" คินสั่งสั้นๆ

เหนือลังเลเล็กน้อยก่อนจะกระชากซองมาเปิดดู สิ่งที่อยู่ข้างในไม่ใช่หนังสือไล่ที่... แต่มันคือ เช็คเงินสดจำนวนห้าแสนบาท พร้อมกับกระดาษสัญญาหนึ่งแผ่น

"นี่มันหมายความว่าไง..." เหนือเบิกตากว้าง เงยหน้ามองคินอย่างไม่เข้าใจ

"เงินนั่น... เอาไปใช้หนี้นอกระบบซะ แล้วก็เอาไปเป็นทุนมัดจำร้านใหม่ให้แม่คุณ" คินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังพูดเรื่องสภาพอากาศ "ส่วนสัญญาแผ่นนั้น... เป็นสัญญาจ้างงานฉบับใหม่"

"จ้างงาน?"

"ใช่ กติกาเดิมคือคุณแพ้ คุณต้องย้ายออก และมาเป็นลูกมือผม 'ฟรีๆ' สามเดือน" คินย่อตัวลงนั่งยองๆ ให้ระดับสายตาอยู่ตรงกับเหนือ ดวงตาสีเข้มฉายแววบางอย่างที่อ่านไม่ออก "แต่ผมเปลี่ยนใจแล้ว... ผมจะจ้างคุณเป็น Commis Chef ประจำร้าน 'L'Étoile' อย่างเป็นทางการ สัญญาหนึ่งปี เงินเดือนหักลบกับเงินก้อนนี้ที่คุณต้องผ่อนคืนผมทุกเดือนแบบไม่มีดอกเบี้ย"

เหนือกำกระดาษในมือแน่น หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมานอกอก "ทำไม... ทำไมคุณต้องช่วยผม? คุณเกลียดขี้หน้าผมจะตายไม่ใช่เหรอ อาหารผมมันก็แค่ของข้างถนนสำหรับคุณ"

คินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อสูทให้เข้าที่ "ผมเป็นนักธุรกิจ เหนือ... การลงทุนกับลูกมือที่แก้ปัญหาซอสฮอลลันเดสแตกได้ภายในสามสิบวินาที และทำไข่เจียวหมูสับได้อร่อยจนผมต้องแอบคิดสูตรออมเล็ตไปข่ม... มันเป็นการลงทุนที่คุ้มค่า"

พูดจบ เชฟหนุ่มก็หันหลังเดินกลับไปที่รถยุโรปคันหรู ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคที่ทำเอาคนฟังหน้าเห่อร้อนขึ้นมาดื้อๆ

"พรุ่งนี้สิบโมงเช้า... ไปเซ็นสัญญาที่ห้องทำงานของผม และอย่าสายล่ะ... เชฟเหนือ"

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   (ตอนพิเศษ) รสชาติความหึงหวงระดับมิชลิน... และตั๋วเครื่องบินไปปารีส

    บ่ายวันอาทิตย์ที่ร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง & แกสโตรโนมี" ยังคงคึกคักไปด้วยลูกค้าที่ตามรอยรางวัลมิชลิน บิบ กูร์มองด์ มาชิมฝีมือพ่อครัวสุดฮอตเหนือในชุดเสื้อยืดสีดำสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนกำลังยืนเช็ดโต๊ะสเตนเลสที่เพิ่งว่างลง เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามกรอบหน้า ขับให้ผิวขาวๆ ดูเปล่งปลั่งสุขภาพดีจนดึงดูดสายตาใครหลายคน... รวมไปถึงลูกค้ารายใหม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน"กวิน" หนุ่มหล่อหุ่นนายแบบ ทายาทเจ้าของธุรกิจอสังหาฯ ที่ตามรีวิวมาถึงร้าน ก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเหนือด้วยรอยยิ้มแพรวพราว"ขอโทษนะครับน้อง... โต๊ะนี้ว่างไหมครับ?" กวินถามเสียงนุ่ม สายตาจดจ้องไปที่ดวงตากลมโตและริมฝีปากบางของเถ้าแก่ตัวน้อยอย่างไม่ปิดบัง"อ๋อ ว่างครับ นั่งได้เลย! รับอะไรดีครับ เมนูแนะนำวันนี้มีกะเพราวากิวสับ กับ...""รับคนทำได้ไหมครับ?" กวินแทรกขึ้นมาดื้อๆ พร้อมกับยื่นสมาร์ตโฟนที่เปิดหน้าสแกนคิวอาร์โค้ดค้างไว้ "พี่เห็นรีวิวบอกว่าอาหารร้านนี้เผ็ดจัดจ้าน... แต่ดูจากหน้าเชฟแล้ว น่าจะ 'หวาน' มากกว่า พี่ขอสแกนจ่ายค่าอาหารล่วงหน้า... ด้วยไอดีไลน์ส่วนตัวของน้องได้ไหมครับ?"เหนือชะงักตาโต อ้าปากค้างกับมุกจีบสาว(หนุ่ม)แบบตรงไปตรงม

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   (ตอนจบ) มงกุฎที่ขอปฏิเสธ... กับร้านอาหารตามสั่งระดับมิชลิน

    "ผู้ชนะเลิศ รายการ Siam Culinary Crown ประจำปีนี้ ได้แก่... เชฟเหนือ จากร้าน L'Étoile ครับ!!"สิ้นเสียงประกาศของพิธีกร พลุกระดาษสีทองและสีเงินก็ถูกยิงขึ้นฟ้า ร่วงหล่นลงมาท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสตูฯ!พัชร์ยืนหน้าซีดเผือด เข่าแทบทรุดเมื่อจานของเขาถูกกรรมการวิจารณ์ว่า 'ไร้วิญญาณเพราะอีโก้ที่ล้นเกิน' ในขณะที่จานของเหนือและคิน ได้รับคำชมเชยจากเชฟอองตวนว่าเป็น 'ความสมบูรณ์แบบที่เกิดจากความรักและความเข้าใจในรากเหง้าของตัวเอง'เหนือยืนอึ้ง น้ำตาแห่งความปิติไหลอาบแก้ม ก่อนที่ร่างโปร่งจะถูกรวบเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย คินสวมกอดเด็กหนุ่มแน่น ลูบกลุ่มผมนุ่มด้วยความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต"ผมทำได้แล้วคิน... ผมทำได้แล้ว!" เหนือสะอื้น ซุกหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง"คุณทำได้... คนเก่งของผม" คินกระซิบ กระกดจูบลงบนขมับชื้นเหงื่ออย่างไม่อายสายตากล้องนับสิบตัวที่จับภาพอยู่พิธีกรเดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยรางวัลเกียรติยศและป้ายรางวัลใหญ่ "ขอแสดงความยินดีด้วยครับเชฟเหนือ! และนี่คือรางวัลสูงสุดของคุณ... เงินรางวัลสิบล้านบาท พร้อมกับตำแหน่ง Executive Chef ประจำห้องอาหารฝรั่งเศสระดับ 5 ดาว

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   บทเพลงประสานสองโลก

    บรรยากาศในสตูดิโอถ่ายทอดสดรอบ Grand Finale ของรายการ ‘Siam Culinary Crown’ ตึงเครียดและร้อนระอุยิ่งกว่าทุกรอบที่ผ่านมา ผู้ชมบนอัฒจันทร์ล้นหลาม แสงสปอตไลต์สาดส่องลงมาที่สเตชั่นทำอาหารสองฝั่งที่เหลือรอดเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฝั่งหนึ่งคือ พัชร์ เชฟขนมหวานสุดไฮโซ ที่วันนี้ต้องจับคู่กับโค้ชของเขา เชฟวิคเตอร์ และอีกฝั่งคือ เหนือ พ่อครัวสตรีทฟู้ดม้ามืดในชุดเชฟสีดำสนิท ที่ยืนเคียงข้างโค้ชของเขา... เชฟคิน ในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา ความแตกต่างของสีเสื้อราวกับหยินและหยางที่ดึงดูดสายตาทุกคนในสตูฯ"โจทย์ในรอบชิงชนะเลิศวันนี้คือ 'Symphony of Two Worlds' (บทเพลงประสานสองโลก)!" พิธีกรประกาศก้อง "ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหารร่วมกับ 'โค้ช' ในสเตชั่นเดียวกัน ภายในเวลา 90 นาที เพื่อผสานสองเทคนิค สองตัวตน ให้กลายเป็นจานที่สมบูรณ์แบบที่สุด... เริ่มได้ครับ!"สิ้นเสียงสัญญาณ พัชร์และวิคเตอร์ก็พุ่งตัวไปที่ตู้แช่วัตถุดิบ แต่อีโก้ที่สูงปรี๊ดของเชฟไฟน์ไดนิ่งทั้งสองคนทำให้พวกเขาเริ่มเถียงกันตั้งแต่การเลือกเนื้อสัตว์ตัดภาพมาที่สเตชั่นของเหนือและคิน... ไม่มีการถกเถียงใดๆ มีเพียงสายตาที่สบกัน และรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก"พร้อ

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   รอยแดง และกองเสื้อผ้า

    แสงแดดยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนอนกว้างขวางของเพนต์เฮาส์หรูเหนือค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดเมื่อยร้าวไปทั้งร่างราวกับเพิ่งถูกรถสิบล้อทับ... ไม่สิ ราวกับถูกเชฟมิชลินร่างยักษ์เคี้ยวกลืนลงท้องไปทั้งตัวต่างหาก! เด็กหนุ่มขยับตัวซุกเข้าหาผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนบนเคาน์เตอร์หินอ่อน (และลามมาถึงเตียงคิงไซส์) เมื่อคืนฉายซ้ำในหัวเป็นฉากๆ"ตื่นแล้วเหรอ เด็กดี"เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้น เหนือสะดุ้งหันไปมอง คินในสภาพที่สวมเพียงกางเกงวอร์มสีเทาตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกและซิกซ์แพ็กแน่นๆ ที่มีรอยข่วนจางๆ (ฝีมือใครก็ไม่ต้องสืบ) กำลังยืนพิงกรอบประตู ในมือถือแก้วกาแฟดำส่งกลิ่นหอมกรุ่น"มองขนาดนี้... อยากกินมื้อเช้า หรืออยากกินเชฟครับ?" คินเลิกคิ้ว ยิ้มกริ่มอย่างคนอารมณ์ดีขั้นสุด"กินบ้ากินบออะไร! ลุกไม่ขึ้นแล้วโว้ย!" เหนือโวยวายเสียงแหบพร่า รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าจนมิด "ออกไปเลยนะไอ้เชฟหื่น! ไปทำข้าวต้มมาเสิร์ฟเลย ผมหิวจนไส้จะกิ่วแล้ว!"คินหัวเราะร่วนในลำคอด้วยความเอ็นดู เขาเดินเข้ามายีกลุ่มผมนุ่มของคนที่มุดอยู่ใต้ผ้าห่มเ

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   รางวัลทะลุจุดเดือด... กับเมนูพิเศษที่ชื่อว่า 'เหนือ'

    ติ๊ด... แกร๊ก!เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลของเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุดดังขึ้น ทว่าทันทีที่บานประตูหนาหนักปิดลงและล็อกอัตโนมัติ ร่างโปร่งของเหนือก็ถูกดันจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว!ความมืดมิดในห้องถูกแทนที่ด้วยลมหายใจร้อนผ่าวและกลิ่นซีดาร์วูดผสมไวน์แดงที่พุ่งเข้าจู่โจม แขนแกร่งสองข้างของคินกักขังเหนือเอาไว้ในวงแขนอย่างแน่นหนา"ชะ... เชฟ คิน! เดี๋ยวสิ ไฟยังไม่ได้เปิดเลยนะ อ๊ะ!"คำประท้วงถูกกลืนหายไปทันที เมื่อริมฝีปากหยักร้อนจัดทาบทับลงมาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ! คราวนี้มันไม่ใช่จูบที่แฝงความละล้าละลังเหมือนที่หน้าลานจอดรถ หรือจูบที่เต็มไปด้วยความสับสนเหมือนคืนนั้น แต่มันคือจูบของการ 'ลงทัณฑ์' และการ 'ครอบครอง' อย่างสมบูรณ์แบบ!คินบดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วง ฟันคมขบเม้มกลีบปากล่างของเหนือจนเด็กหนุ่มต้องเผยอปากออกร้องประท้วง ซึ่งนั่นเป็นการเปิดทางให้เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานภายในได้อย่างง่ายดาย"อื้อออ..." เหนือครางอือในลำคอ สองมือที่สั่นเทาระดมทุบแผงอกกว้างของคนพี่ แต่กลับถูกมือหนารวบข้อมือทั้งสองข้างตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว!คินผละริมฝีปากออ

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   ลานจอดรถเดือด... กับสถานะที่ไม่อยู่ในเมนู

    ลานจอดรถวีไอพีชั้นใต้ดินของสตูดิโอมืดสลัวและเงียบสงัด แตกต่างจากความวุ่นวายและเสียงกึกก้องบนเวทีเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนลิบลับเหนือเดินควงกุญแจรถสปอร์ตของคินที่เพิ่งได้รับมอบหมายให้ล่วงหน้ามารอที่รถก่อน รอยยิ้มกว้างยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ความรู้สึกตอนที่เชฟอองตวนลุกขึ้นยืนปรบมือให้ยังคงทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงไม่หยุด"ดีใจจนเนื้อเต้นเลยสิ... ที่ฟลุคชนะมาได้"เสียงทุ้มแหลมที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมมืดหลังเสาปูน เหนือชะงักฝีเท้า รอยยิ้มหุบลงทันทีเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งในชุดเชฟสีขาวเดินกอดอกก้าวออกมาพัชร์ นั่นเอง ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดและริษยาจนปิดไม่มิด"ผมไม่ได้ฟลุค เชฟพัชร์" เหนือตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่ยอมหลบสายตา "อาหารของผมผ่านการคิดและฝึกซ้อมมาอย่างหนัก กรรมการชิมที่รสชาติ ไม่ใช่ดูแค่หน้าตา""หึ! รสชาติงั้นเหรอ?" พัชร์แค่นหัวเราะ เหยียดยิ้มร้ายกาจ "เด็กตลาดล่างที่วันๆ จับแต่ตะหลิวคั่วกะเพราอย่างเธอ คิดจริงๆ เหรอว่าเชฟระดับอองตวนจะมาอวยอาหารข้างถนนแบบนั้น ถ้า 'คิน' ไม่ได้ไปล็อบบี้หรือใช้เส้นสายแอบคุยกับกรรมการไว้ล่วงหน้า!""คุณอย่าม

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   ออเดอร์ลับ...กับซุป(ซ่อน)รสจัดจ้าน

    ค่ำวันศุกร์คือช่วงเวลาที่ครัวของ 'L'Étoile' เดือดพล่านที่สุด บิลออเดอร์ยาวเหยียดถูกเสียบเรียงราย เสียงกระทะ เสียงมีด และเสียงสั่งการของคินดังก้องไปทั่ว ทุกอย่างดำเนินไปอย่างสมบูรณ์แบบตามจังหวะที่ถูกเซ็ตไว้จนกระทั่ง... ผู้จัดการร้านวิ่งหน้าตั้งเข้ามาในครัวด้วยสีหน้าซีดเผือด"เชฟครับ! โต๊ะวีไอพี...

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   บทเรียนแรก...ในระยะประชิด

    สิบโมงเช้าตรงเป๊ะเหนือในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่รีดมาอย่างดีที่สุดเท่าที่จะหาได้ในตู้เสื้อผ้า นั่งตัวเกร็งอยู่บนเก้าอี้หนังอิตาลีแท้ในห้องทำงานส่วนตัวของเชฟคิน บนโต๊ะกระจกใสมีสัญญาจ้างงานและสัญญากู้ยืมเงินวางอยู่เด็กหนุ่มจรดปากกาเซ็นชื่อลงไปทีละหน้าจนครบ ก่อนจะดันแฟ้มกลับไปให้คนร่างสูงที่นั่งไขว่ห้า

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   ออมเล็ตไข่เยิ้ม...กับความในใจหลังครัวปิด

    เข็มนาฬิกาชี้บอกเวลาเที่ยงคืนครึ่งเสียงเครื่องดูดควันในครัวของ 'L'Étoile' ถูกปิดลงแล้ว เหลือเพียงเสียงน้ำไหลจากก๊อกสเตนเลสที่เหนือเพิ่งล้างกระทะใบสุดท้ายเสร็จ ร่างโปร่งทรุดตัวลงนั่งบนลังพลาสติกหลังร้านอย่างหมดสภาพ แขนสองข้างล้าจนแทบยกไม่ขึ้น การเป็นผู้ช่วยเชฟในร้านอาหารระดับนี้มันสูบพลังงานมากกว่า

  • องศาเดือดเชือดหัวใจ [End]   กฎเหล็กและรอยแผลใหม่

    แปดโมงเช้าตรงเป๊ะ เหนือก้าวเข้ามาในครัวของร้าน 'L'Étoile' (เลทวล) กลิ่นเนยสด ไวน์ขาว และโรสแมรี่ลอยอวลอยู่ในอากาศ ครัวที่นี่กว้างขวางกว่าบ้านทั้งหลังของเขาเสียอีก อุปกรณ์ทุกชิ้นทำจากสเตนเลสสตีลเงาวับ เชฟและผู้ช่วยเกือบสิบชีวิตในชุดสีขาวกำลังก้มหน้าก้มตาทำงานตามสเตชั่นของตัวเองอย่างเงียบเชียบ ไม่มีเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status