Chapter: The Epic Brawl - ศึกสายเลือดลานเกียร์หมาจนตรอกบุกถิ่นหวังหมิ่นเกียร์ พาพรรคพวกมาเหี้ยมหวังเหยียบย่ำ เลือดวิศวะเดือดพล่านต้านระยำ ขอเอาตัวเข้าค้ำ...ปกป้องหัวใจเสียงไม้เบสบอลเหล็กฟาดเข้ากับถังขยะใบใหญ่ดังก้องกังวานไปทั่วลานเกียร์ที่เคยเงียบสงบในยามวิกาล สะท้อนกลับไปกลับมาเหมือนเสียงกลองรบที่ตีรัวประกาศศึกคินน์ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ด้านหลังแผ่นหลังกว้างของนอร์ธ มือเรียวที่เพิ่งสอดประสานกันเมื่อครู่กำชายเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มของคนตรงหน้าไว้แน่นจนข้อศอกขาวซีด ลมหายใจที่เพิ่งกลับมาเป็นปกติเริ่มหอบถี่อีกครั้งเมื่อเห็น 'เต้' แฟนเก่าที่เขาเคยคิดว่าแสนดี บัดนี้ยืนหน้าดำหน้าแดงด้วยความเคียดแค้น พร้อมกับกลุ่มอันธพาลรับจ้างนับสิบคนที่ถืออาวุธครบมือ"มึงเก่งนักใช่ไหมไอ้นอร์ธ! เก่งนักใช่ไหมที่แฉกูกลางไลฟ์สด!" เต้แผดเสียงลั่น ชี้ปลายไม้เบสบอลมาทางช็อปวิศวะ "มึงทำชีวิตกูพัง! วันนี้กูจะเอาเลือดหัวมึงออกล้างตีนกูให้ได้ มึงออกมา!"ความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมช็อปวิศวะไปชั่วอึดใจคินน์เงยหน้ามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของนอร์ธ สันกรามคมกริบขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน เส้นเลือดที่ลำคอเต้นตุบๆ ตามแรงอารมณ์ที่เดือดพล่าน นัยน์ตาสีเข้มที่เคยมองเขาด้วยความอ
Last Updated: 2026-04-04
Chapter: The Live Stream - สัญญาณภาพกระชากหน้ากากความจริงที่ถูกซ่อนจะสะท้อนผ่านหน้าจอ คนลวงต้องทนท้อถูกแฉกลับจนดับสูญ จับมือกันฟันฝ่าคำนินทาที่เพิ่มพูน ประกาศรักให้สมบูรณ์กลางโลกโซเชียลแคมเสียงเครื่องยนต์ของบิ๊กไบค์คันโตคำรามก้องฝ่าความมืดยามค่ำคืน คินน์ซ้อนท้ายนอร์ธโดยมีเสื้อช็อปสีน้ำเงินเข้มตัวใหญ่คลุมทับร่างเพื่อกันลม สองแขนเรียวกอดรัดรอบเอวสอบของหนุ่มวิศวะแน่น ใบหน้าซบลงกับแผ่นหลังกว้างที่แผ่ความอบอุ่นมาให้ตลอดทางจากคนที่เคยเอาแต่หนีและซ่อนตัวร้องไห้ ตอนนี้หัวใจของเดือนสถาปัตย์กลับเต้นด้วยจังหวะที่มั่นคงขึ้น... เพราะเขารู้แล้วว่าเขาไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับความโหดร้ายนี้เพียงลำพังรถมอเตอร์ไซค์เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าช็อปคณะวิศวกรรมศาสตร์ บรรยากาศที่นี่คึกคักผิดกับเวลาสองทุ่ม แก๊งเสื้อช็อปนับสิบชีวิตยืนออหน้าคอมพิวเตอร์เกมมิ่งสเปกเทพที่ถูกยกมาตั้งไว้กลางโต๊ะประชุมช่าง โดยมี 'แจ็ค' รับบทเป็นโปรแกรมเมอร์หัวโจกกำลังรัวแป้นคีย์บอร์ดอย่างเมามัน"มาแล้วเหรอวะไอ้พระเอก! กูเซตระบบรอเรียบร้อยแล้ว!" แจ็คหันมาตะโกนเรียกทันทีที่นอร์ธจูงมือคินน์เดินเข้ามาในช็อป "กูเชื่อมต่อจอขึ้นโปรเจกเตอร์ให้ด้วย จะได้เห็นคอมเมนต์ชัดๆ เอาแอคเคาท์ IG ของคิน
Last Updated: 2026-04-04
Chapter: The Safe Zone - อ้อมกอดของหมาบ้าลานเกียร์เมื่อโลกทั้งใบโหดร้ายและมืดมิด ขอแค่สิทธิ์โอบกอดไว้ไม่ยอมหนี น้ำตาเปื้อนสองแก้มไม่หลีกลี้ กอดดวงนี้ให้รู้ว่า...ยังมีกูลมพัดแรงบนชั้นดาดฟ้าร้างหอบเอาความเย็นเยียบมากระทบผิว แต่คินน์กลับรู้สึกหนาวเหน็บจากข้างในมากกว่า เขานั่งขดตัวอยู่มุมกำแพง ปล่อยให้น้ำตาแห่งความหวาดกลัวไหลอาบแก้ม พร้อมกับเอ่ยปากไล่ผู้ชายคนเดียวที่พยายามเดินเข้ามาหา"มึงคิดว่ากูตามหามึงแทบพลิกแผ่นดิน... เพื่อมาฟังคำบอกเลิกปัญญาอ่อนนี่เหรอคินน์"คำตวาดของนอร์ธไม่ได้ทำให้คินน์กลัว แต่มันทำให้เขายิ่งสะอื้นหนักขึ้น ร่างโปร่งหลับตาปี๋ เตรียมใจรับความโกรธเกรี้ยว หรือไม่ก็นอร์ธที่หันหลังเดินจากไป ทิ้งเขาไว้กับความมืดมิดเหมือนที่คนอื่นๆ เคยทำแต่ทว่า... สิ่งที่ตามมากลับไม่ใช่เสียงฝีเท้าที่เดินห่างออกไปสวบ...นอร์ธทิ้งตัวลงคุกเข่าบนพื้นซีเมนต์สากๆ ตรงหน้าคินน์อีกครั้ง โดยไม่สนว่ากางเกงยีนส์ตัวเก่งจะเปื้อนฝุ่นหนาแค่ไหน ชายหนุ่มร่างใหญ่ไม่ได้พูดพร่ำทำเพลง เขาขยับตัวเข้าประชิด สอดท่อนแขนแข็งแรงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเข้าใต้รอยพับเข่าและแผ่นหลังที่กำลังสั่นเทา ก่อนจะออกแรงดึงรั้งร่างของเดือนสถาปัตย์เข้ามากระแทกอกกว้างอย่างจัง!"
Last Updated: 2026-04-01
Chapter: The Disappearance - โลกที่พังทลายของดวงอาทิตย์คำลวงสาดซัดดั่งพายุคลั่ง แผลเก่าตอกย้ำจนใจพังต้องหนีหาย ปิดกั้นทุกทางหลบซ่อนตัวคล้ายคนตาย พลิกแผ่นดินแทบมลาย...ตามหาหัวใจที่หลุดลอยติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันต่างๆ ในโทรศัพท์ของทุกคนในสตูดิโอสถาปัตย์ดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน ราวกับมีใครมากดปุ่มระเบิดเวลาคินน์นั่งตัวแข็งทื่ออยู่ที่โต๊ะดราฟต์ไฟ ดวงตากลมโตจ้องค้างอยู่ที่หน้าจอโทรศัพท์ของมิกซ์ ตัวอักษรในแคปชั่นเพจแฉรายวันมหาลัยพร่ามัวไปหมด เสียงซุบซิบนินทาที่เคยดังแว่วๆ ตอนนี้เริ่มขยายวงกว้างและพุ่งเป้ามาที่เขาโดยตรง"เฮ้ย... ในเพจบอกว่าคินน์แอบคบซ้อนตั้งแต่วันปฐมนิเทศเลยว่ะ" "จริงดิ? มิน่าล่ะ พอเลิกกับพี่เต้ปุ๊บก็เปิดตัวคบเด็กช่างปั๊บ ไวไปป่าววะ" "ดูหน้าใสๆ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าจะเป็นคนแบบนี้ สงสารพี่เต้ว่ะ โดนสวมเขามาตั้งสามปี"เสียงกระซิบกระซาบจากโต๊ะรอบๆ แม้จะพยายามกดให้เบา แต่มันกลับดังก้องอยู่ในโสตประสาทของคินน์ชัดเจนทุกถ้อยคำภาพในอดีตเมื่อสามปีก่อนตีรวนขึ้นมาเป็นฉากๆ... วันที่เต้แอบไปมีคนอื่น แต่กลับจัดฉากโยนความผิดให้คินน์เป็นคนงี่เง่า วันที่เพื่อนหลายคนตีตัวออกห่างเพราะเชื่อคำโกหกของเต้ วันที่เขาต้องฝืนย
Last Updated: 2026-04-01
Chapter: The Pre-quel - ก่อนจะเป็นตัวอักษร Nลายเส้นสลักรักซ่อนไว้เนิ่นนาน ก่อนโลกออนไลน์จะเชื่อมใจสอง ความลับเปิดเผยหมดสิ้นไร้กรงทอง ถึงเวลาเดินหน้ารุก...ไม่กั๊กใจ08:00 น. หน้าห้องพักคอนโดของคินน์ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก...เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นตรงเวลาเป๊ะราวกับตั้งนาฬิกาปลุก ทำเอาคนที่นั่งตาค้างอยู่บนโซฟามาทั้งคืนสะดุ้งสุดตัว คินน์ในสภาพสวมเสื้อยืดตัวย้วยกับกางเกงขาสั้น ใต้ตาคล้ำเป็นหมีแพนด้า ยันตัวลุกขึ้นยืนด้วยขาสั่นๆ ในมือของเขากำ 'สมุดสเก็ตช์ปกดำ' ของนอร์ธไว้แน่นจนข้อนิ้วซีดขาวเขาเดินไปที่ประตู สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะกระชากบานประตูเปิดออกร่างสูงใหญ่ในชุดนักศึกษาที่ไม่ค่อยเรียบร้อยนักยืนอยู่ตรงหน้า นอร์ธพับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นลวกๆ มือข้างหนึ่งถือแก้วอเมริกาโน่เย็น ส่วนอีกข้างถือถุงแซนด์วิชแฮมชีสแบบไม่ใส่มายองเนส กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นผสมกับกลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ ลอยมาปะทะจมูกคินน์"ตื่นเช้าเหมือนกะ..." นอร์ธกำลังจะเอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มมุมปาก แต่เสียงของเขาก็ขาดหายไปเมื่อสายตาเลื่อนลงมาเห็น 'วัตถุพยาน' ในมือของคินน์บรรยากาศหน้าประตูห้องชะงักกึกไปชั่วอึดใจคินน์เชิดหน้าขึ้น พยายามทำใจดีสู้เสือ ชูสมุดสเก็
Last Updated: 2026-04-01
Chapter: The Alibi - คำแก้ตัว(น้ำขุ่นๆ)ของเดือนสถาปัตย์จับมือกันอยู่ดีๆ เพื่อนดันเห็น เกิดอาการซ่อนเร้นจนสับสน แก้ตัวน้ำขุ่นๆ ชวนขบขันกันทุกคน ยิ่งดิ้นรนยิ่งโดนแซว... แฟนวิศวะแสงแฟลชจากกล้องโทรศัพท์มือถือของแจ็คสว่างวาบเข้าตา คินน์สะดุ้งสุดตัวราวกับถูกไฟช็อต ร่างโปร่งกระชากมือตัวเองออกจากการเกาะกุมของนอร์ธอย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าถ้าเกิดประกายไฟได้คงเกิดไปแล้ว!"ชะ... เชี่ย! ไม่ใช่นะเว้ย! พวกมึงเข้าใจผิดแล้ว!"คินน์แหกปากลั่นถนนเจริญกรุง ใบหน้าขาวเนียนที่เพิ่งซับสีเลือดจากความเขินเมื่อครู่ ตอนนี้แดงเถือกลามไปถึงยันคอหอย สมองของเดือนสถาปัตย์ผู้ชาญฉลาดประมวลผลหาทางรอดอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่แก๊งเสื้อช็อปนับสิบชีวิตยืนอ้าปากค้าง สลับกับมองหน้านอร์ธและคินน์ไปมา"เข้าใจผิดอะไรวะคินน์! เมื่อกี้กูเห็นเต็มสองตาว่าไอ้นอร์ธมันจับมือมึงเดินยิ้มหน้าบานออกมาจากซอย!" แจ็คตะโกนกลับ มือยังคงถือโทรศัพท์ถ่ายคลิปไม่ยอมลดลง "นี่มึงสองคนไม่ได้แค่เล่นละครตบตาแฟนเก่าตามที่ข่าวลือในมอเขาว่ากันเหรอวะ! มึงคบกันจริงดิ!""บ้า! คบจริงที่ไหนเล่า! กู... กู..." คินน์ละล่ำละลัก สายตาล่อกแล่กมองซ้ายมองขวา ก่อนจะโพล่งประโยคแรกที่แล่นเข้ามาในหัวออกไป "กูสะดุดล้ม! เออ! ถนนมัน
Last Updated: 2026-04-01
Chapter: (ตอนพิเศษ) รสชาติความหึงหวงระดับมิชลิน... และตั๋วเครื่องบินไปปารีสบ่ายวันอาทิตย์ที่ร้าน "เจ๊หอมตามสั่ง & แกสโตรโนมี" ยังคงคึกคักไปด้วยลูกค้าที่ตามรอยรางวัลมิชลิน บิบ กูร์มองด์ มาชิมฝีมือพ่อครัวสุดฮอตเหนือในชุดเสื้อยืดสีดำสวมทับด้วยผ้ากันเปื้อนกำลังยืนเช็ดโต๊ะสเตนเลสที่เพิ่งว่างลง เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายตามกรอบหน้า ขับให้ผิวขาวๆ ดูเปล่งปลั่งสุขภาพดีจนดึงดูดสายตาใครหลายคน... รวมไปถึงลูกค้ารายใหม่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน"กวิน" หนุ่มหล่อหุ่นนายแบบ ทายาทเจ้าของธุรกิจอสังหาฯ ที่ตามรีวิวมาถึงร้าน ก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าเหนือด้วยรอยยิ้มแพรวพราว"ขอโทษนะครับน้อง... โต๊ะนี้ว่างไหมครับ?" กวินถามเสียงนุ่ม สายตาจดจ้องไปที่ดวงตากลมโตและริมฝีปากบางของเถ้าแก่ตัวน้อยอย่างไม่ปิดบัง"อ๋อ ว่างครับ นั่งได้เลย! รับอะไรดีครับ เมนูแนะนำวันนี้มีกะเพราวากิวสับ กับ...""รับคนทำได้ไหมครับ?" กวินแทรกขึ้นมาดื้อๆ พร้อมกับยื่นสมาร์ตโฟนที่เปิดหน้าสแกนคิวอาร์โค้ดค้างไว้ "พี่เห็นรีวิวบอกว่าอาหารร้านนี้เผ็ดจัดจ้าน... แต่ดูจากหน้าเชฟแล้ว น่าจะ 'หวาน' มากกว่า พี่ขอสแกนจ่ายค่าอาหารล่วงหน้า... ด้วยไอดีไลน์ส่วนตัวของน้องได้ไหมครับ?"เหนือชะงักตาโต อ้าปากค้างกับมุกจีบสาว(หนุ่ม)แบบตรงไปตรงม
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: (ตอนจบ) มงกุฎที่ขอปฏิเสธ... กับร้านอาหารตามสั่งระดับมิชลิน"ผู้ชนะเลิศ รายการ Siam Culinary Crown ประจำปีนี้ ได้แก่... เชฟเหนือ จากร้าน L'Étoile ครับ!!"สิ้นเสียงประกาศของพิธีกร พลุกระดาษสีทองและสีเงินก็ถูกยิงขึ้นฟ้า ร่วงหล่นลงมาท่ามกลางเสียงโห่ร้องยินดีที่ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสตูฯ!พัชร์ยืนหน้าซีดเผือด เข่าแทบทรุดเมื่อจานของเขาถูกกรรมการวิจารณ์ว่า 'ไร้วิญญาณเพราะอีโก้ที่ล้นเกิน' ในขณะที่จานของเหนือและคิน ได้รับคำชมเชยจากเชฟอองตวนว่าเป็น 'ความสมบูรณ์แบบที่เกิดจากความรักและความเข้าใจในรากเหง้าของตัวเอง'เหนือยืนอึ้ง น้ำตาแห่งความปิติไหลอาบแก้ม ก่อนที่ร่างโปร่งจะถูกรวบเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย คินสวมกอดเด็กหนุ่มแน่น ลูบกลุ่มผมนุ่มด้วยความภาคภูมิใจที่สุดในชีวิต"ผมทำได้แล้วคิน... ผมทำได้แล้ว!" เหนือสะอื้น ซุกหน้าลงกับลาดไหล่กว้าง"คุณทำได้... คนเก่งของผม" คินกระซิบ กระกดจูบลงบนขมับชื้นเหงื่ออย่างไม่อายสายตากล้องนับสิบตัวที่จับภาพอยู่พิธีกรเดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยรางวัลเกียรติยศและป้ายรางวัลใหญ่ "ขอแสดงความยินดีด้วยครับเชฟเหนือ! และนี่คือรางวัลสูงสุดของคุณ... เงินรางวัลสิบล้านบาท พร้อมกับตำแหน่ง Executive Chef ประจำห้องอาหารฝรั่งเศสระดับ 5 ดาว
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: บทเพลงประสานสองโลกบรรยากาศในสตูดิโอถ่ายทอดสดรอบ Grand Finale ของรายการ ‘Siam Culinary Crown’ ตึงเครียดและร้อนระอุยิ่งกว่าทุกรอบที่ผ่านมา ผู้ชมบนอัฒจันทร์ล้นหลาม แสงสปอตไลต์สาดส่องลงมาที่สเตชั่นทำอาหารสองฝั่งที่เหลือรอดเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศฝั่งหนึ่งคือ พัชร์ เชฟขนมหวานสุดไฮโซ ที่วันนี้ต้องจับคู่กับโค้ชของเขา เชฟวิคเตอร์ และอีกฝั่งคือ เหนือ พ่อครัวสตรีทฟู้ดม้ามืดในชุดเชฟสีดำสนิท ที่ยืนเคียงข้างโค้ชของเขา... เชฟคิน ในชุดเชฟสีขาวสะอาดตา ความแตกต่างของสีเสื้อราวกับหยินและหยางที่ดึงดูดสายตาทุกคนในสตูฯ"โจทย์ในรอบชิงชนะเลิศวันนี้คือ 'Symphony of Two Worlds' (บทเพลงประสานสองโลก)!" พิธีกรประกาศก้อง "ผู้เข้าแข่งขันจะต้องทำอาหารร่วมกับ 'โค้ช' ในสเตชั่นเดียวกัน ภายในเวลา 90 นาที เพื่อผสานสองเทคนิค สองตัวตน ให้กลายเป็นจานที่สมบูรณ์แบบที่สุด... เริ่มได้ครับ!"สิ้นเสียงสัญญาณ พัชร์และวิคเตอร์ก็พุ่งตัวไปที่ตู้แช่วัตถุดิบ แต่อีโก้ที่สูงปรี๊ดของเชฟไฟน์ไดนิ่งทั้งสองคนทำให้พวกเขาเริ่มเถียงกันตั้งแต่การเลือกเนื้อสัตว์ตัดภาพมาที่สเตชั่นของเหนือและคิน... ไม่มีการถกเถียงใดๆ มีเพียงสายตาที่สบกัน และรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก"พร้อ
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: รอยแดง และกองเสื้อผ้าแสงแดดยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงเข้ามาในห้องนอนกว้างขวางของเพนต์เฮาส์หรูเหนือค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดเมื่อยร้าวไปทั้งร่างราวกับเพิ่งถูกรถสิบล้อทับ... ไม่สิ ราวกับถูกเชฟมิชลินร่างยักษ์เคี้ยวกลืนลงท้องไปทั้งตัวต่างหาก! เด็กหนุ่มขยับตัวซุกเข้าหาผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนบนเคาน์เตอร์หินอ่อน (และลามมาถึงเตียงคิงไซส์) เมื่อคืนฉายซ้ำในหัวเป็นฉากๆ"ตื่นแล้วเหรอ เด็กดี"เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้น เหนือสะดุ้งหันไปมอง คินในสภาพที่สวมเพียงกางเกงวอร์มสีเทาตัวเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่าโชว์แผงอกและซิกซ์แพ็กแน่นๆ ที่มีรอยข่วนจางๆ (ฝีมือใครก็ไม่ต้องสืบ) กำลังยืนพิงกรอบประตู ในมือถือแก้วกาแฟดำส่งกลิ่นหอมกรุ่น"มองขนาดนี้... อยากกินมื้อเช้า หรืออยากกินเชฟครับ?" คินเลิกคิ้ว ยิ้มกริ่มอย่างคนอารมณ์ดีขั้นสุด"กินบ้ากินบออะไร! ลุกไม่ขึ้นแล้วโว้ย!" เหนือโวยวายเสียงแหบพร่า รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดหน้าจนมิด "ออกไปเลยนะไอ้เชฟหื่น! ไปทำข้าวต้มมาเสิร์ฟเลย ผมหิวจนไส้จะกิ่วแล้ว!"คินหัวเราะร่วนในลำคอด้วยความเอ็นดู เขาเดินเข้ามายีกลุ่มผมนุ่มของคนที่มุดอยู่ใต้ผ้าห่มเ
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: รางวัลทะลุจุดเดือด... กับเมนูพิเศษที่ชื่อว่า 'เหนือ'ติ๊ด... แกร๊ก!เสียงปลดล็อกประตูดิจิทัลของเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุดดังขึ้น ทว่าทันทีที่บานประตูหนาหนักปิดลงและล็อกอัตโนมัติ ร่างโปร่งของเหนือก็ถูกดันจนแผ่นหลังกระแทกเข้ากับบานประตูอย่างแรงโดยไม่ทันตั้งตัว!ความมืดมิดในห้องถูกแทนที่ด้วยลมหายใจร้อนผ่าวและกลิ่นซีดาร์วูดผสมไวน์แดงที่พุ่งเข้าจู่โจม แขนแกร่งสองข้างของคินกักขังเหนือเอาไว้ในวงแขนอย่างแน่นหนา"ชะ... เชฟ คิน! เดี๋ยวสิ ไฟยังไม่ได้เปิดเลยนะ อ๊ะ!"คำประท้วงถูกกลืนหายไปทันที เมื่อริมฝีปากหยักร้อนจัดทาบทับลงมาอย่างดุดันและเอาแต่ใจ! คราวนี้มันไม่ใช่จูบที่แฝงความละล้าละลังเหมือนที่หน้าลานจอดรถ หรือจูบที่เต็มไปด้วยความสับสนเหมือนคืนนั้น แต่มันคือจูบของการ 'ลงทัณฑ์' และการ 'ครอบครอง' อย่างสมบูรณ์แบบ!คินบดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วง ฟันคมขบเม้มกลีบปากล่างของเหนือจนเด็กหนุ่มต้องเผยอปากออกร้องประท้วง ซึ่งนั่นเป็นการเปิดทางให้เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปกวาดชิมความหวานภายในได้อย่างง่ายดาย"อื้อออ..." เหนือครางอือในลำคอ สองมือที่สั่นเทาระดมทุบแผงอกกว้างของคนพี่ แต่กลับถูกมือหนารวบข้อมือทั้งสองข้างตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียว!คินผละริมฝีปากออ
Last Updated: 2026-03-29
Chapter: ลานจอดรถเดือด... กับสถานะที่ไม่อยู่ในเมนูลานจอดรถวีไอพีชั้นใต้ดินของสตูดิโอมืดสลัวและเงียบสงัด แตกต่างจากความวุ่นวายและเสียงกึกก้องบนเวทีเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนลิบลับเหนือเดินควงกุญแจรถสปอร์ตของคินที่เพิ่งได้รับมอบหมายให้ล่วงหน้ามารอที่รถก่อน รอยยิ้มกว้างยังคงประดับอยู่บนใบหน้า ความรู้สึกตอนที่เชฟอองตวนลุกขึ้นยืนปรบมือให้ยังคงทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงไม่หยุด"ดีใจจนเนื้อเต้นเลยสิ... ที่ฟลุคชนะมาได้"เสียงทุ้มแหลมที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันดังขึ้นจากมุมมืดหลังเสาปูน เหนือชะงักฝีเท้า รอยยิ้มหุบลงทันทีเมื่อเห็นร่างสูงโปร่งในชุดเชฟสีขาวเดินกอดอกก้าวออกมาพัชร์ นั่นเอง ใบหน้าหล่อเหลาสไตล์ลูกครึ่งบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดและริษยาจนปิดไม่มิด"ผมไม่ได้ฟลุค เชฟพัชร์" เหนือตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ไม่ยอมหลบสายตา "อาหารของผมผ่านการคิดและฝึกซ้อมมาอย่างหนัก กรรมการชิมที่รสชาติ ไม่ใช่ดูแค่หน้าตา""หึ! รสชาติงั้นเหรอ?" พัชร์แค่นหัวเราะ เหยียดยิ้มร้ายกาจ "เด็กตลาดล่างที่วันๆ จับแต่ตะหลิวคั่วกะเพราอย่างเธอ คิดจริงๆ เหรอว่าเชฟระดับอองตวนจะมาอวยอาหารข้างถนนแบบนั้น ถ้า 'คิน' ไม่ได้ไปล็อบบี้หรือใช้เส้นสายแอบคุยกับกรรมการไว้ล่วงหน้า!""คุณอย่าม
Last Updated: 2026-03-29
LOGIN
