Home / รักโบราณ / อดีตที่เลือนหาย / ตอนที่ 10 สตรีที่เสแสร้งแกล้งทำ

Share

ตอนที่ 10 สตรีที่เสแสร้งแกล้งทำ

last update publish date: 2026-09-14 10:50:31

เยว่ซินที่ปลีกตัวจากการสนทนาที่น่าเบื่อหน่ายก่อนหน้านี้ออกมานั่งพักหลบอยู่ทางด้านหนึ่งในท้องพระโรงที่ใช้จัดงานเลี้ยงโดยมีหลี่หยางติดตามมาด้วย

“ซินซิน..เมื่อครู่ข้าดูแล้วเจ้ากับแม่นางซูหนี่มีปัญหาอันใดกันมาก่อนหรือเปล่า” หลี่หยางถามตามตรง เพราะสังเกตได้จากท่าทางและคำพูดที่ซูหนี่เอ่ยกับเยว่ซินก่อนหน้านี้

“อืม..เจ้านี่ช่างสังเกตยิ่งนัก ข้ามีปัญหากับนางจริงๆนั่นแหละ”

“เรื่องอันใดกัน?” หลี่หยางซักไซ้ เยว่ซินยิ้มพลางถอนหายใจน้อยๆก่อนตอบออกไป

"ก่อนหน้านี้ข้าดันหน้ามืดตามัวไปชอบพอบุรุษที่ไม่สมควรข้องเกี่ยวด้วยน่ะ”

“ความจริงเจ้าเองก็น่าจะเคยได้ยินข่าวระหว่างข้า ลู่ชินอ๋องแล้วซูหนี่มาบ้างแล้วนะ”

เยว่ซินตอบตามความจริง เรื่องนางและคู่รักสองคนนั่นออกจะโด่งดังเป็นที่เลื่องลือในเมืองหลวงนานแล้ว ต่อให้หลี่หยางย้ายไปอยู่ชายแดน หากแต่เพียงไม่กี่ปี ไม่มีทางที่เขาจะพลาดข่าวเหล่านี้

“ข้ายอมรับว่าเคยได้ยินเรื่องพวกนั้นแล้วจริงๆ”

“ก่อนหน้านี้เราสองคนไม่มีโอกาสได้พบปะพูดคุยกันตามลำพัง ในเมื่อตอนนี้มีเวลาเหมาะสมแล้วข้าจึงอยากถามเจ้าโดยตรงน่ะ”

“ใช่..เรื่องที่เจ้าได้ยินมาล้วนเป็นความจริงทั้งสิ้น หากแต่นับจากนี้ไปมันจะเป็นเพียงอดีตเท่านั้น”

“เจ้าหมายความเช่นไรกัน ที่ข้ารู้มาคือเจ้าปักใจรักมั่นอยู่กับท่านอ๋องมานาน ยามนี้นึกจะตัดก็ตัดได้รวดเร็วเช่นนั้นเลยหรือ”

“ได้สิ..แต่ก็ไม่ได้เร็วขนาดนั้นหรอก มันนานพอควรเลยทีเดียวกว่าข้าจะคิดได้”

“และเมื่อคิดได้แล้วตาข้าก็สว่างจิตใจปลอดโปร่ง มองเห็นอย่างชัดแจ้ง เข้าใจอะไรมากขึ้น สุดท้ายจึงสามารถวางลงในสิ่งที่ควรปล่อยมือนานแล้วได้อย่างไรล่ะ”

‘แน่นอนว่านางไม่ได้เพิ่งคิดได้เมื่อวันสองวันนี้หรอก กว่าจะคิดได้กลับใช้เวลาเนิ่นนานถึงชาติหนึ่งเลยทีเดียว’

“หากเจ้าคิดได้เช่นนั้นจริงข้าก็ดีใจด้วย เพราะดูแล้วคนอย่างฮวาซูหนี่ไม่น่าเข้าไปข้องเกี่ยวด้วยจริงๆนั่นแหละ” หลี่หยางเอ่ย

“นี่เจ้าดูนางออกด้วยงั้นเหรอ” เยว่ซินถามอย่างประหลาดใจเมื่อหลี่หยางจะดูออกว่าซูหนี่ที่ภายนอกสุภาพอ่อนหวาน บอบบางแต่ความจริงแล้วเสแสร้งแกล้งทำเพียงใด

“การอ่านคนให้ออกก็เป็นหนึ่งในสิ่งที่ท่านแม่สอนข้าเอาไว้ สำหรับทำการค้าและการใช้ชีวิตโดยมีผู้คนมากมายรายล้อมเช่นกันนะ ข้าจึงพอจะพิจารณาได้ว่าคนอย่างนางเป็นเช่นไร”

“อืม..ท่านป้าฉินช่างเป็นสตรีที่น่าเลื่อมใสจริงๆที่สอนสั่งบุตรชายเช่นเจ้าออกมาได้เฉลียวฉลาดเช่นนี้”

“ว่าแต่แล้วข้าเล่า? เจ้าเห็นข้าอย่างไรบ้างล่ะ?” เยว่ซินเอ่ยพร้อมถามหลี่หยางถึงมุมมองความคิดของเขาที่มีต่อนางด้วยความสนใจ

“เจ้านะเหรอ มองภายนอกอาจดูร้ายกาจ เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ แต่ความจริงแล้วกลับมีนิสัยตรงไปตรงมาที่สุด”

“คิดอะไรอยากได้อะไรก็เข้าไปไขว่คว้าทุกวิถีทาง กล้ารักกล้าเกลียดน่านับถือดีออก” หลี่หยางชื่นชมเยว่ซิน

“คงมีแต่เจ้ากับท่านลุงฉินและครอบครัวของข้ากระมังที่คิดเช่นนั้น”

“ก่อนหน้านี้ข้าเองก็เสแสร้งแกล้งทำมาเยอะเช่นกันเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ” เยว่ซินบอกหลี่หยางตามตรง

เมื่อก่อนนางแสร้งทำตัวสุภาพอ่อนหวานช่างเอาอกเอาใจ ใส่ใจต่อหน้าลู่ซือจนนางไม่รู้แล้วว่ายามนั้นตัวตนที่แท้จริงของนางเป็นเช่นไร แต่นับว่าโชคดีที่สุดท้ายนางก็ผ่านเรื่องราวในอดีตเหล่านั้นมาได้

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 56 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 2

    ผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนทางวังหลวงก็มีงานมงคลถูกจัดขึ้นในท้องพระโรงเพื่อทำพิธีพระราชทานสมรสระหว่างลู่ชินอ๋องและเยว่ซิน ซึ่งกำลังจะกลายเป็นพระชายาแห่งตำหนักเฉินคุนอย่างเป็นทางการในไม่ช้าผู้คนมากมายทั้งนอกแลในแคว้นต่างเดินทางมาร่วมอวยพร แสดงความยินดีแก่คู่บ่าวสาวตอนนี้เรื่องที่เยว่ซินถูกซูหนี่ซึ่งทุกคนเคยเข้าใจว่านางเป็นเสมือนเทพเซียนที่บริสุทธิ์งดงาม โดนเยว่ซินกลั่นแกล้งรังแกมาโดยตลอดหากแต่สุดท้ายความจริงถูกเปิดเผยว่าเรื่องราวกลับกันทั้งหมด เป็นเยว่ซินเองต่างหากที่ถูกซูหนี่ใส่ความทำร้ายเหล่าบรรดาคุณหนู เชื้อพระวงศ์และผู้ที่เคยเข้าใจเยว่ซินผิด จึงพากันมาขอโทษพร้อมอวยพรนางถ้วนหน้าทำให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดีน่าจดจำที่สุดอีกคืนหนึ่ง สำหรับเยว่ซินที่ต้องทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสในชาติก่อนหลังถูกส่งตัวเข้าห้องหอ ขณะที่นางนั่งรอลู่ซืออยู่เยว่ซินก็อดตื่นเต้นไม่ได้ แม้นนางกับเขาจะมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกัยมาก่อนหน้านี้แล้วแต่ในพระราชพิธีสำคัญวันนี้ทำให้นางย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวในชาติก่อนอีกครั้งหากแต่ครั้งนี้สตรีที่ลู่ซือหมายอยู่ครองค

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 55 ชีวิตสุขสมหวังในชาตินี้ 1

    เช้าวันต่อมาเยว่ซินตื่นขึ้นในอ้อมกอดของลู่ซือ นางรู้สึกเขินอายกับความไม่คุ้นเคยนี้ นางพยายามขยับตัวลุกขึ้นหากแต่ลู่ซือก็ไขว่คว้าเอวบางเอาไว้ ก่อนจะดึงรั้งร่างงามเข้ามาในอ้อมกอดของเขาอีกครั้ง“จะรีบไปไหนหืมม”“เช้าแล้วหม่อมฉันจะไปเรียกนางกำนัลมาปรนนิบัติรับใช้ท่านอ๋องเพคะ” เยว่ซินเอ่ยอย่างเขินอาย“เรียกมาได้ แต่คนที่ปรนนิบัติข้าต้องเป็นเจ้าเท่านั้น ได้หรือไม่เล่า” ลู่ซือเรียกร้องน้ำเสียงออดอ้อนอย่างยากจะได้เห็น“เพคะ” เยว่ซินตอบใบหน้างามแดงปลั่งก่อนจะลุกขึ้น แต่ลู่ซือกลับรั้งนางไว้อีกครั้ง เขาลุกขึ้นมานั่งพร้อมโอบกอดเยว่ซินเข้ามาแนบอกจ้องมองสบตานาง“ซินเอ๋อ ข้าจะเข้าเฝ้าเสด็จพ่อเสด็จแม่ขอพระราชทานสมรสกับเจ้าโดยเร็วที่สุดนะ” ลู่ซือพูดน้ำเสียงทุ้มต่ำฟังแล้วชวนให้ใจสั่น“ไม่ต้องรีบถึงเพียงนั้นก็ได้เพคะ”“ไม่รีบไม่ได้หรอกเพราะตอนนี้ในครรภ์เจ้า อาจมีพระราชนัดดาของเสด็จพ่อเสด็จแม่อยู่ในนั้นแล้วก็ได้” ลู่ซือกล่าวพลางอดใจไม่ไหวก้มหน้าลงไปจูบนางเนิ่นนานคราหนึ่ง

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 54 รอยต่อของความฝัน

    เยว่ซินไม่ตอบรับคำร้องขอดูแลปกป้องนางจากลู่ซือ แต่กลับเอ่ยปากตั้งคำถามเขากลับไป“เจ้าถามมาเถอะ”“ท่านอ๋องทรงชอบพอในตัวหม่อมฉันจริงๆงั้นหรือเพคะ”“เปล่า ข้าไม่ได้ชอบพอในตัวเจ้า”“อ้าว เช่นนั้นแล้ว..” เยว่ซือเงยหน้ามองลู่ซือพร้อมทำท่าจะผลักเขาออกทันที หากแต่ลู่ซือก็รีบเอ่ยแทรกขึ้นมาก่อน“แต่ข้ารักเจ้า รักเจ้าจริงๆนะไม่ใช่เพียงแค่ชอบพอเจ้าธรรมดา มิเช่นนั้นแล้วข้าจะกระโดดตามเจ้าลงไปทันทีที่เจ้าตกหน้าผากระนั้นหรือ”ลู่ซือพูดพร้อมกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น เมื่อย้อนคิดถึงวันที่เยว่ซินโดนทำร้ายตกลงไปในหน้าผาใจเขาก็เจ็บปวดยิ่งนัก“แต่..”“แต่อันใดอีก”“บอกตามตรงข้าเองก็เคยคิดสงสัยเหมือนกัน ว่าเหตุใดเจ้าจึงดูไม่ไว้วางใจในตัวข้าเลยสักนิด”“นับตั้งแต่งานพระราชพิธีสมรสของไท่จื่อเจ้าก็ดูแปลกไปดูเหมือนจะเกลียดข้ามากด้วยซ้ำ”ลู่ซือถามในสิ่งที่ค้างคาใจมาโดยตลอด“หากหม่อมฉันบอกว่าก่อนวันงานพระราชทานสมรสของไท่จื่อ หม่อมฉันฝันร้าย เป็นฝันที่ยาวนานเกี่ยวกับเรื่องราวระหว่างหม่อมฉัน ท่านอ๋องแล้วก็ซูหนี่”“ฝันร้ายที่

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 53 เปิดใจ

    ลู่ซือยืนยันอยากฟังเรื่องราวในอดีตตอนที่เยว่ซินช่วยเขาเอาไว้นางนิ่งคิดพักหนึ่งสุดท้ายจึงยอมเล่าให้เขาฟัง“ถ้าท่านอ๋องทรงอยากรู้หม่อมฉันเล่าให้ฟังก็ได้เพคะ ความจริงเรื่องราวก็ไม่ได้มีอะไรมาก ยามนั้นหม่อมฉันเข้าวังไปกับท่านแม่ซึ่งมาเข้าเฝ้าฮองเฮาพร้อมกับพี่หนิงฮวา หลี่หยางแล้วก็ซูหนี่”“พวกเราวิ่งเล่นซ่อนหากันไปทั่ว แล้วหม่อมฉันก็บังเอิญมาซ่อนตัวที่ตำหนักเย็นจากนั้นก็ได้ยินเสียงคนร้องเรียกให้ช่วย สุดท้ายจึงเดินตามเสียงไปและได้พบกับท่านอ๋อง”“ตอนนั้นในบ่อน้ำร้างค่อนข้างมืด หม่อมฉันไม่รู้ว่าเด็กชายคนนั้นเป็นผู้ใดและตกลงไปได้ยังไง เพียงแต่คิดว่าหากเป็นหม่อมฉันต้องกลัวมากแน่จึงรีบไปตามทหารรักษาการณ์ในวังหลวงมาช่วย”“แล้วยังไงต่องั้นหรือ”“ต่อมาหม่อมฉันเห็นทหารช่วยเด็กคนนั้นขึ้นมาได้แล้วแต่ยังไม่ทันได้เห็นหน้า หลี่หยางก็เข้ามาตามตัวแจ้งว่าท่านพ่อเรียกหาหม่อมฉันจึงต้องรีบกลับไปพร้อมกับเขา เรื่องก็มีเท่านี้แหละเพคะ”“แล้วเรื่องลงไปช่วยแมวอะไรที่เจ้าบอกเล่า เป็นเช่นไรกัน”

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 52 ทวงถามเรื่องราวในอดีต

    ลู่ซือจ้องมองเยว่ซินที่มีสีหน้าเรียบเฉยไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร ที่นางเห็นเขาเป็นหมากตัวหนึ่งในกระดานแล้วถูกเขาจับได้ “ช่วยไม่ได้นี่เพคะก็ท่านอ๋องเป็นคนพาหม่อมฉันเข้ามาอยู่ตำหนักในนี้เอง ทั้งยังไม่ยอมปล่อยให้หม่อมฉันออกไปด้วย หม่อมฉันจึงต้องยืมมือท่านอ๋อง ใช้วิธีนี้มาจัดการเรื่องราวต่างๆให้กระจ่างชัด”“ที่สำคัญการให้ซูหนี่สารภาพทุกอย่างออกมาเอง ท่านอ๋องจะได้รับรู้รับฟังกับหูเห็นอยู่กับตาตัวเองอย่างไรเล่าเพคะ ว่าเรื่องจริงมันเป็นอย่างไร”“เพราะหากฟังจากปากหม่อมฉันโดยตรง ท่านอ๋องคงไม่เชื่อและกล่าวหาว่าหม่อมฉันเป็นสตรีเจ้าล่ห์ร้ายกาจเหมือนเช่นที่ผ่านมาอีก” “เหตุใดเจ้าจึงคิดเช่นนั้น ไม่คิดว่าข้าจะเชื่อคำพูดเจ้าเลยงั้นหรือ” “ก็ยามหม่อมฉันกราบทูลว่าซูหนี่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังส่งคนมาสังหาร ท่านอ๋องไม่ทรงมีรั

  • อดีตที่เลือนหาย   ตอนที่ 51 เจ้าเห็นข้าเป็นหมากตัวหนึ่ง

    เมื่อซูหนี่ออกจากตำหนักในแล้ว นางก็มุ่งหน้าไปขอพบลู่ซือที่ตำหนักใหญ่ทันทีเพื่อถือโอกาสตอกย้ำทวงบุญคุณพร้อมพูดรายละเอียดเรื่องที่เยว่ซินเล่าให้นางฟังแก่ลู่ซือ เพื่อให้เขาเชื่อถือนางมากขึ้นและร่วมรำลึกถึงเรื่องราวเก่าๆด้วยกัน ทวงความสนิทสนมไว้วางใจที่ท่านอ๋องมีต่อนางกลับคืนมา“ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ” ซูหนี่มาขอเข้าเฝ้าลู่ซือที่ห้องทำงาน“มีเรื่องอันใดงั้นหรือซูหนี่”“หม่อมฉันเพิ่งกลับจากเยี่ยมเยว่ซินแล้วคิดถึงท่านอ๋อง จึงอยากชวนสนทนาเรื่องราวเก่าๆเสียหน่อยเพคะ”“เรื่องเก่าๆงั้นหรือ? ได้สิ เจ้าลองว่ามามีเรื่องอันใด”“ก็เรื่องเมื่อครั้งที่ท่านอ๋องติดอยู่ในบ่อร้างกับลูกแมวตัวน้อยอย่างไรเล่าเพคะ”“ยามนั้นแม้นยังเด็กแต่ท่านอ๋องช่างมีจิตใจเมตตานัก วันนั้นข้ายังจำได้ดีว่าเป็นเพราะท่านลงไปช่วยเจ้าแมวน้อยในบ่อจึงทำให้เดือดร้อนตนเองเช่นนั้น”“อ้อที่สำคัญหม่อมฉันลืมบอกไปเพคะ ตอนนั้นหม่อมฉันทำถุงหอมที่พกติดตัวหล่นหายไป มันเป็นถุงหอมปักลวดลายผีเสื้องดงามละเอียดลออเอ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status