Partager

บทที่ 3

last update Date de publication: 2025-02-25 00:12:34

ตอนที่ 3 ใครลงโทษใคร

ก่อนที่จะค่อยๆ ลากมือผ่านหน้าท้องแกร่ง ที่มีซิกแพล็กเป็นก้อนๆ สวยงามจนข้าวหอมคิดว่ามันเซ็กซี่ที่สุดในเวลานี้มากกว่าวันไหนๆมืออีกข้างของเธอค่อยๆ ลูบแกนกายของชายหนุ่มจากภายนอกก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมกางเกงของเขาออกซี้งชายหนุ่มก็ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่โดยไม่มีการขัดขืนแต่อย่างใดหญิงสาวสอดมือเข้าไปทักทายแก่นกายที่ตอนนี้มันออกมาชี้หน้าหญิงสาวอย่างยั่วยวนข้าวหอมรูดคลึงมันเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มแรงหนักหน่วงขึ้นเรื่ิอยๆ จนชายหนุ่มร้อง

“ซี๊ดดด! อ่าร์ เร็วอีกข้าวหอม อ่าส์ๆ” ชายหนุ่มยิ่งร้องมากเท่าไรก็ยิ่งเป็นการกระตุ่นหญิงสาวมากเท่านั้น

ข้าวหอมเห็นอย่างนั้นจึงค่อยๆ ก้มลงไปดูดตรงส่วนปลายแก่นกายของชายหนุ่มด้วยความตั้งใจไล้เลียมันอย่างเมามัน เหมือนกับดูดไอติมจนทำให้ซันเดย์รู้สึกเสียวซ่านเป็นอย่างมาก ยิ่งข้าวหอมดูดแกนกายของชายหนุ่มแรงเท่าไรเสียงร้องร้องของซันเดย์ก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

“โอัวววว! ซี๊ดด!สุดยอดข้าวหอมอ่าส์เสียวสุดๆซี๊ดด”

ซันเดย์กดหัวข้าวหอมให้แนบกับแก่นกายของตนเองมากยิ่งขึ้น ก่อนจะค่อยๆโยกสะโพกซอยถี่ๆไปพร้อมกัน

“อืมมม!”

“โอ้วววอ่าส์ ๆ ยัยแว่นใกล้แล้วอืมมมซี๊ดดสุดยอด!”

ชายหนุ่มซอยสะโพกเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนข้าวหอมรับแรงกระแทกนั้นแทบจะไม่ไหว...แต่ไม่รู้ทำไมยิ่งเขาขยับสะโพกถี่ๆ แรงๆ เท่าไหร่ เธอยิ่งชอบใจ คงเป็นเพราะฤทธ์ยาที่ชายหนุ่มให้เธอกินละมั้งคงเป็นอย่างนั้นมั้ง...

“โอ้ววววว...ซี๊ดดด! อืมมสะๆ ๆ ...เสร็จแล้วอ่าส์อืมม!”

ไม่นานน้ำเหลวๆ สีขุ่นข้นๆ ก็ไหลออกมาจากแก่นกายของซันเดย์ แล้วข้าวหอมก็ดื่มกลืนมันไว้ทุกหยาดหยดและดูดเลียมันจนสะอาดอย่างไม่นึกรังเกียจเลยด้วยซ้ำ

“อืมม เยอะจัง...จ๊วบๆแต่แค่นี้ไม่พอหรอกนะ” หญิงสาวดูกลืนมันจนหมด

“จะทำอะไรก็แล้วแต่เลย...จะรีดพิษงูให้หมดก็ได้นะถ้าไหวนะ...”

ข้าวหอมได้ยินอย่างนั้นก็รีบกระโจมเข้าไปซันเดย์ทันทีเพราะตอนนี้เวลานี้เธอก็ต้องการเขาจนแทบจะระเบิดอยู่แล้วเหมือนกัน

“อ่าส์ๆ ๆ โอ้ววว!”

ซันเดย์ร้องเสียงหลงทันทีเมื่อข้าวหอมนั่งทับบนแก่นกายเขาทีเดียวมิดด้าม อย่างที่ชายหนุ่มยังไม่ทันตั้งตัวเลยด้วยซ้ำ...

ข้าวหอมเริ่มขยับสะโพกเข้าออกแกนกายของชายหนุ่มอย่างรุนแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่ขยับเธอควบคุมตัวเองไม่ได้เธอรู้แค่ว่าตอนนี้เธอต้องการเขามากถึงมากที่สุดจนทนไม่ไหวแล้ว...

เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้องแข่งกับเสียงครางของทั้งสองคนแยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร

“อ่าส์ๆ อ่าส์ๆ อ่าส์ ๆ ซี๊ดดด! โอ้วววว”

มือของชายหนุ่มบีบเคล้นหน้าอกหญิงสาวอย่างรุนแรงตามอารมณ์จนเกิดเป็นรอยแดงก่อนจะดูดกลืนหน้าอกหญิงสาวที่ขยับตามการขยับตัวของหญิงสาวยั่วสายตาของชายหนุ่ม...ไม่นานชายหนุ่มก็ละจากหน้าอกหญิงสาว...ทั้งคู่ประกบปากจูบกันอย่างดูดดื่มจนได้ยินเสียงจ๊วบจาบดังไม่ขาดสาย...การร่วมรักครั้งนี้ร้อนแรงทั้งแต่เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ...

ซันเดย์โหมกระแทกสะโพกใส่ข้าวหอมรุนแรงยิ่งขึ้นโดยที่ไม่คิดว่าข้าวหอมจะเจ็บหรือเปล่าเลยด้วยซ้ำ...ข้าวหอมเองก็ตอดรัดแกนกายของชายหนุ่มแบบหนักหน่วงไม่ยอมเหมือนกัน...ชายหนุ่มเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เด้งสะโพกสวนขึ้นอย่างรุนแรง

“อ่าส์ ๆ ยัยแว่นซี๊ดด! สุดยอดเอาแบบนี้อีกนะ อ่าส์ๆ ฉันชอบ จ๊วบๆ ตอดค...สุดๆซี๊ดด”

ในเวลาต่อมาทั้งคู่ก็ไปถึงฝั่งฝันพร้อมๆ กันธารน้ำสีขาวขุ่นข้นที่เขาปลดปล่อยเข้าไปในถ้ำสวาทของข้างหอมจนเธอจุกเธอแช่ไว้สักพัก ข้าวหอมก็ค่อยๆ ถอดถอนสะโพกสวยออกมาจากแกนกายของชายหนุ่ม...

ก่อนจะก้มลงไปทำความสะอาดมันอีกครั้ง เธอดูดกลืนธารน้ำของชายหนุ่มจนหมดตั้งแต่ปลายยอด จนถึงโคน ไม่เว้นแม้แต่ลูกบอลเล็กๆ ทั้งสองลูกด้วยการกระทำของเธอทำให้ซันเดย์ตกตะลึงและเคยคิดไม่คิดว่าแค่ยาแค่นี้จะทำให้ยัยแว่นที่ไม่เคยมาทำอะไรอย่างนี้ให้กับเขาแม้แต่ครั้งเดียวตั้งแต่แต่งงานกันมามีแต่เขาเริ่มก่อนทั้งนั้นดีจริงๆ ยาเนี๊ย หึ

“ขออีกทีนะ...ยัยแว่น”

ว่าแล้วซันเดย์ก็จัดท่าใหม่โดยการให้ข้าวหอมนอนราบแล้วห้อยขาลงไปที่ขอบเตียงก่อนที่ตัวเองจะมายืนอยู่ที่ขอบเตียง พร้อมกับรวบขาเรียวงามของข้าวหอมมาเกี่ยวไว้ที่สะโพกของตัวเองจากนั้นก็จัดการสอดใส่แกนกายเข้าไปทีเดียวมิดด้ามเลย

ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกอย่างช้าๆ ค่อยๆ แต่ทุกครั้งก็จะกระแทกอย่างหนักหน่วงและรุนแรงจนข้าวหอมต้องจิกเล็บลงบนบ่าแกร่งเพื่อคลายความเสียวซ่านที่เกิดขึ้น หญิงสาวจ้องมองแก่นกายที่ขยับเข้าออกในตัวเธออย่าตกใจเพราะขนาดของมันอวบใหญ่ยาวขนาดนั้นแต่กลับเข้าไปในตัวเธอได้?

เธอชอบให้เขาสอดใส่เข้ามาในตัวเธอและจะชอบมากยิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นใบหน้าเหยเกที่เกิดจากการตอดรัดของเธอมันทำให้เธอมีความสุขที่ทำให้เขาเสียวได้....

เมื่อชายหนุ่มรู้สึกถึงแรงตอดรัดที่มันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ จนจะทนไม่ไหวชายหนุ่มจึงเริ่มกระแทกกระทั้นรัวเร็วรุนแรงขึ้นไปอีกจน เขาใก้จะเสร็จอีกครั้งแล้วก็ยัยแว่นเล่นตอดรัดเขาแรงซะขนาดนี้ ต่อให้เขาอึดแค่ไหนก็ต้องเสร็จเป็นธรรมดา...

ชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะก้มตัวลงไปดูดเลียหน้าอกของหญิงสาวที่กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงกระแทกของตัวเอง

ไม่นานชายหนุ่มก็เริ่มซอยสะโพกถี่ๆจนตัวของข้าวหอมสั่นไปทั้งตัวจนเกิด เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น รั่นห้องดีนะที่ห้องนี้เก็บเสียงถ้าไม่อย่างนั้นคงได้ยินกันทั้งคอนโดไปนานแล้ว...

“ซี๊ดดโอ้วว ๆใก้ลแล้วๆอ่าส์ๆ ยัยแว่น..อีกนิดเดียว...”

เมื่อใก้ลจะถึงฝั่งฝันซันเดย์เริ่มลดจังหวะในการซอยลง เขาเริ่มกระแทกตัวอย่างช้าๆเข้าลึกไปจนสุดทางรักก่อนดึงแก่นกายของตนออก แล้วปลดปล่อยธารรักที่มีน้อยกว่าครั้งแรกนิดเดียวลงบนหน้าอกของข้าวหอม...ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆ หญิงสาวด้วยความเหนื่อยล้า

แต่ทะว่าฤทธ์ยาที่ชายหนุ่มให้หญิงยากินเข้าไปยังไม่หมดฤทธ์นะซิ...ข้าวหอมค่อยๆ ลูบไล้แก่นกายของซันเดย์อีกครั้งเพื่อให้มันตื่นตัว...

“อือโอ้วว! ยัยแว่นฉันไม่ไหวแล้วเหนื่ิอยไม่มีแรงอยากอย่า อ่าส์ ซี๊ดดด!”

“ไม่ไหวก็ต้องทนเพราะนายเป็นคนทำให้ฉันเป็นแบบนี้ใครทำอะไรไว้ต้องรับผิดชอบ...”

ว่าแล้วข้าวหอมก็จัดการขึ้นควบขี่ซันเดย์อีกครั้งและอีกครั้ง และหลายๆ ครั้งจนกว่าฤทธ์ยาจะหมดก็ปาเข้าไปเกือบรุ่งสางของอีกวันกันเลยทีเดียว
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 97

    ตอนพิเศษ ครอบครัว ณ บ้านซันเดย์ “อุแว๊ๆ อุแว๊ๆ” เสียงเด็กดังขึ้นอีกครั้งในรอบหนึ่งปีที่ผ่านมา...เป็นเด็กทารกเพศหญิงชื่อว่า “ใบข้าว” ลูกสาวคนสุดท้องของซันเดย์หลังจากตอนนั้นคุณพ่อสุดหล่อได้หมายมั่นเอาไว้ว่าจะมีน้องให้ลูกชายฝาแฝดของเขาในที่สุดเขาก็ทำมันได้สำเร็จ “ไอ้ซันกูว่ามึงเบาๆ หน่อยก็ได้มีลูกท

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 96

    “ลูกมึงร้องทำไมวะ” “คงหิวแล้วแหล่ะส่วนผมมึงเห็นหน้าหลานก็กับกันไปได้แล้วกวนเวลาการพักผ่อนเมียกู” ผมบอกพวกมัน “เออพวกกูอยู่เล่นกับหลานแป๊บนึงเดี๋ยวก็จะกลับแล้วเนี้ย” “ไอ้ซันพวกกูดีใจกับมึงด้วยจริงๆ นะเว้ยที่ได้มีครอบครัวที่อบอุ้นแบบนี้...” “เออกูรู้เดี๋ยวสักวันพวกมึงก็มีเหมือนกู” “ของกูคงอีกนาน.

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 95

    ตอนพิเศษวันคลอด ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง เก้าเดือนต่อมา อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ อุ๊แว๊ๆ เสียงเด็กทารกเพศชายร้องดังขึ้นทำให้ผู้เป็นพ่อดีใจจนน้ำตาลที่กั้นมันเอาไว้ไหลออกมาด้วยความดีใจเขามองไปที่ภรรยาด้วยสายตาที่สื่อความหมายด้วยความรักและห่วงใยแล้วมองไปยังเด็กทารกเพศชายทั้งสองคน.... “ยินดีด้วยนะครับคุ

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 94

    “จ้าพ่อกับแม่ก็รักลูกกับหลายยายมากๆเลย” แม่บอกฉันพร้อมกับยื่นมือมาลูบที่หน้าท้องของฉันเบาๆ “ตาด้วยตาก็รักลูกกับหลานมากเหมือนกัน” พ่อบอกฉันพร้อมกับลูบหน้าท้องฉันเบาๆ ทางด้านเจ้าบ่าว ซันเดย์ที่อยู่ในชุดสูทสีขาวสะอาดตอนนี้กำลังอยู่ในขั้นตอนการผ่านประตูเงินประตูทองตามธรรมเนียมไทยโดยมีคนที่อยู่หน้าประ

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 93

    “อ๊าาาห์...ทะ...ที่รักเค้าไม่ไหวแล้วเอาจริงแล้วนะ” พูดจบไม่ฟังคำตอบของร่างบ้างสะโพกหนาก็ตอกอัดเข้ากลางใจสวยอย่างรวดเร็วย้ำๆ “อะ...อะ...อ๊าห์...สะ...เสียวจัง” ข้าวหอมพูดพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างคล้องคอซันเดย์ไว้แน่น “อื้มมห์..ทะ...ที่รักทำแบบนี้เค้าจะเสร็จเอานะ...” ซันเดย์พูดพร้อมกับมองไปที่ข้าวหอมท

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 92

    ตอนพิเศษวันแต่งงาน!! "จะเอาชุดนี้แล้ว! " "ไม่เอา...เลือกใหม่มันสั้นไป!" และนี้คือเสียงที่ฉันได้ยินมาตลอดหนึ่งชั่วโมงที่เลือกชุดแต่งงานกันจากรูปภาพที่ร้านส่งมาให้เลือก...และเสียงนี้ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนเสียงนายซันเดย์ยังไงละ "งั้นเอาชุดนี้! " ฉันชี้ไปที่อีกชุดที่อยู่ใกล้ๆด้วยความหงุดหงิด " อืมมมม!

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 71

    ตอนที่ 32 ซาตานลงทัณฑ์ "เออมึงได้สนุกแน่ไอ้โอ๊ต" หลังจากที่ผมมองไอ้ผู้ชายที่คุยกับพี่เนยถูกลากเข้าไปหลังร้านพวกผมก็เดินตามไปทันทีน่าแปลกมาหลังร้านไม่มีคนเลยสักนิด...แถมก่อนจะถึงหลังร้านมีป้ายตัวหนังสือตัวใหญ่ๆ เขียนไว้ว่า 'พื้นที่อัตรายเข้ามาอาจตายได้! ' ตัวอย่างใหญ่ผมก็รับรู้ได้ทันทีว่าเพราะอะไรพ

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 69

    ตอน31 เกมของซาตาน... หลังจากที่ผมพาพี่เนยออกมาจากมหาลัยแล้วผมก็พาพี่เขามาที่คอนโดผมแน่นอนมันไม่ใช่ห้องผมแน่ๆ ...ไม่มีวันด้วย... “ไอ้วีมึงเอาจริงหรอวะ” ไอ้ตูนมันถามผม “เออ!” ผมบอกมัน “แต่กูว่าแค่ขู่ให้พี่เขากลัวเฉยๆ ก็ได้เว้ย” ไอ้ซีครับ แค่ขู่หรอไม่ผมไม่ทำ “แค่นั้นมันไม่พอหรอกกับแผนชั่วๆ ของผู้ห

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 67

    ตอนที่ 30 เป็นเรื่อง! ทางด้านข้าวหอม คณะการตลาด... "ว่าไงยะ...พี่ซันสามีฉันมาส่งถึงที่เลยนะย่ะ" ซาร่า "บ้าไม่ใช่ซะหน่อย...สามีใหม่ฉันมาส่งต่างหากที่มาส่ง" ใช่สามีคนใหม่ที่เหมือนจะดีกว่าเดิม อิอิ น่ารัก... "อุ๊ย! แร๊งงงง...เดี๋ยวนี้นอโผล่แล้วหรอจ๊ะ" ซาร่า "พอๆ เลยไอ้ซาร่า..." ยัยน้ำห้าม"ข้าวแกม

  • อย่าบอกใครนะเมียผมคือยัยแว่นขี้เหร่นี่ครับ!!   บทที่ 61

    "เจน...คือฉันมีอะไรจะบอก" มาประโยคนี้คงไม่ดีแล้วล่ะเจนสัมผัสได้ " อะไร? " ฉันถามมัน " คือ...พี่สายน้ำมาไม่ได้แล้วอะ " นั่นไงว่าแล้ว ห่ะ พี่สายน้ำมาไม่ได้ตายแล้ววววว!! " ห๊ะ! หมายความว่าไงมาไม่ได้ ก็คุยกันแล้วนิหว่า! " ฉันเผลอตะคอกใส่ยัยน้ำทันทีด้วยความตกใจ " ก็คือว่าแบบว่า...บังเอิญบังเอิญพี่แยม

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status