ราคีซาตาน 4

“ไอ้สารเลว”  เพียงประโยคเดียวที่ออกจากริมฝึปากบางทำให้ภาธรจัดการฉีกกระชากเสื้อผ้าที่ติดดกายหญิงสาวอย่างรุนแรง โดยไม่สนว่าเสื้อผ้านั้นจะบาดผิวกายเนียนละเอียดของเธอจนเกิดรอยแดง จนเหลือเพียงบราเซียสีขาวลายลูกไม้ห่อหุ้ม ความนุ่มหยุ่นเท่านั้น ชายหนุ่มร่างสูงที่เต็มไปด้วยบรรดาโทสะผลักคนตัวเล็กล้มลงกับโซฟาที่ยู่ภายในห้องทำงานของเขาอย่างแรง ก่อนที่ภาธรจะตามไปคร่อมทับร่างเล็กที่กำลังจะลุกหนีเอาไว้ ริมฝีปากหนาประกบจูบริมฝีปากบางอย่างเร่าร้อนและรุนแรง ถึงแม้ว่ามือเล็กพยายามทั้งผลักทั้งดันเขาแต่ก็ไม่สำเร็จ

แต่แล้วภาธรก็ต้องลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อจัดการเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ติดกายทั้งของเขาและเธอ ชายหนุ่มลากมือสากลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าอย่างถือสิทธิ์ โดยอีกมือนั้นเลื่อนบีบขยำความนุ่มหยุ่นที่ขนาดพอดีมือเขาไม่น้อย ก่อนก้มชิมเม็ดเชอร์รี่สีหวานบนเนินอกหยอกเย้าขบเม้มจนคนใต้ร่างร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บเมื่อเขานั้นกัดและขมเม้มแรงๆ

“โอ้ย เจ็บ” ร่างเล็กพยายามดิ้นหนีแต่ก็ไม่เป็นผล มือเล็กที่ผลักดันคนตัวสูงให้ออกห่างถูกจับตรึงเอาไว้เหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา

ริมฝีปากร้อนเปลี่ยนเป้าหมายจากยอดอกสีหวานมายังริมฝีปากบางประกบจูบอย่างดูดดื่มนานอยู่หลายนาทีจวนจะทำให้คนใต้ร่างแทบจะขาดอากาศหายใจ ไม่นานริมฝีปากหนาได้รูปละออกจากริมฝีปากบางสวยของคนตัวเล็กอาศัยจังหวะที่ชายหนุ่มเลื่อนปากหนามาครอบครองเนินอกสล้างของคนตัวเล็กอีกครั้ง ปลายลิ้นเร่าร้อนตวัดโลมเลีย ทำเอาคนไม่ประสานั้นเกร็งตัวไม่น้อย มือหนาที่วางอยู่ไม่ปล่อยให้ละหน้าที่เสียเปล่าจัดการลูบไล้เอวบางค่อย ๆ ต่ำ ลงเรื่อย ๆ นิ้วร้ายกรีดกายหยอกเย้าเข้ากับกุหลาบกลางกายสาว ทำเอาคนที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับบทเพลงสวาทนั้นรู้สึกตัว

“คุณ หยุดนะ! อย่าตรงนั้น โอ๊ย เจ็บ!”  น้ำเสียงเหนื่อยหอบเอ่ยห้ามทั้งพยายามหุบเรียวขาเข้าหากันแต่ก็ไม่เป็นผล

ร่างสูงไม่เอ่ยอะไรนอกเสียจากล้วงนิ้วเรียวใหญ่เข้าเยี่ยมเยือนกลีบกุหลาบงามที่ปิดสนิทรวดเดียวจนสุด แล้วดึงออกมาแทงเข้าไปใหม่ ทำแบบนี้หลายต่อหลายครั้ง  จนร่างเล็กพยายามถดกายหนีด้วยความเจ็บปวด

“จุดติดง่ายดีนี่ แต่ฉันไม่ชอบโซฟา” ไม่นานชายหนุ่มก้มกระซิบที่ใบหูขาวของคนที่นอนอยู่ใต้ร่างแต่นิ้วร้ายยังคงไม่หยุดสร้างความเจ็บปวด ในกายเขาลงทัณฑ์ร่างเล็กของเธออย่างไม่หยุดย่อน มือร้ายส่งนิ้วเข้าออกในกายสาวจนรู้สึกเสียวซ่านปั่นป่วนจนร้อนผ่าวไปทั้งกายและเริ่มมีน้ำไหลซึมออกมา ชายหนุ่มเร่งจังหวะนิ้วให้แรง หนัก และรวดเร็วจนส่งหญิงสาวลอยค้างบนปุยเมฆ ทิ้งตัวอย่างเหนื่อยอ่อน

“หยุดนะ คุณจะทำอะไรฉันอีก” หญิงสาวร้องขึ้นด้วยความตกใจอีกครั้ง เมื่อภาธรนั้นช้อนร่างเปลือยเปล่าของเธอขึ้นจากโซฟาตรงไปที่ไหนสักแห่ง ร่างเล็กจะดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของเขาก็แทบจะไม่มีแรงขัดขืน จนรู้ตัวอีกทีที่แผ่นหลังเปลือยสัมผัสกับเตียงนุ่ม จึงรีบกระถดกายหนีทันที แต่ก็ถูกคว้าข้อเท้าเรียวเอาไว้แล้วกระชากกลับมาที่เดิม

“ปล่อยฉันไปเถอะนะ เรื่องทั้งหมดมันเป็นเรื่องเข้าผิด คุณเข้าใจพี่ชายฉันผิด”

“หุบปาก ถึงเวลาของฉันบ้าง”

ไม่รอช้าชายหนุ่มจับขาเรียวงามทั้งสองข้างให้แยกกว้างออก แล้วแทรกความเป็นชายที่แข็งขืนเข้ากุหลาบงามอย่างจาบจ้วง ด้วยความคับแน่นของกายสาว ทำให้ชายหนุ่มกัดกรามแน่นแทรกกายเข้าออกจนเกิดเสียงเนินเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้องนอนใหญ่ผสมกับเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของกชสร

“กรี๊ดดดด”

“อ่า…แน่นฉิบ!” สถบออกมาเมื่อพบกับความคับแน่นจากกายสาว

“ฉันเจ็บ หยุดเถอะนะ ฉะ…ฉันขอร้อง” กชสรอ้อนวอนขอร้องด้วยน้ำตา แต่เขากลับไม่ฟัง เพียงให้ความสนใจหลักฐานที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น ว่าหญิงสาวไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน เขาเป็นคนแรก

“ออกไป ได้โปรด” เสียงสะอื้นของหญิงสาวร้องขึ้นอีกครั้ง มือบางกำผ้าปูเตียงแน่นจนแทบขาดคามือเธอ

แม้จะดีใจไม่น้อยที่เป็นคนแรกของคนตรงหน้า แต่ก็ต้องเดินหน้าต่อไป ไม่มีคำที่อ่อนโยนมีเพียงคำพูดร้าย ๆ ของเขากลับมาเท่านั้น “แค่นี้มันเทียบไม่ได้กับสิ่งที่น้องสาวของฉันเจอหรอก”

เพลิงสวาทปรารถนาต้องการปลดปล่อยยังคงเดินต่อไป โดยไม่สนว่าหญิงสาวจะเจ็บปวดเพียงใด นอกเสียจากส่งจังหวะร่วมรักที่รุนแรงและหนักหน่วงถาโถมใส่คนตัวเล็กอย่างหนักหน่วง ก่อนร่างสูงจะกระตุกสองสามครั้งตามด้วยเสียงทุ้มที่คำรามลั่นอย่างสุขสม ปลดปล่อยสาธารแห่งชีวิตเข้าสู่กายสาวทุกหยดหยาด แล้วทิ้งกายบนตัวคนตัวเล็กที่หายใจอย่างเหนื่อยหอบ เรี่ยวแรงแทบไม่มีเพราะถูกเขาสูบออกจากกายจนแทบหมดสิ้น

“คุณจะทำอะไรฉันอีก แค่นี้ยังไม่พอหรือยังไง” กชสรถามขึ้นเมื่อรู้สึกถึงร่างกายของตนกำลังถูกรุกล้ำจากคนตัวสูง

“ยัง แค่นี้มันยังไม่พอ” ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะเอ่ยอะไรขึ้นมา ภาธรเริ่มบรรเลงบทรักที่แสนเร่าร้อนขึ้นอีกครั้ง…และอีกครั้ง เพราะคนอย่างเขานั้นไม่มีคำว่าพอหรืออิ่มหนำกับเรื่องอย่างว่า ชายหนุ่มนั้นไม่ได้สนใจคนใต้ร่างว่าสลบไปเมื่อใด เขายังคงหลงมัวเมากับร่างเล็กที่หอมกรุ่นตรงหน้านี้ เซ็กซ์ครั้งนี้มันทำให้เขาเพลิดเพลินเป็นอย่างมาก

ครั้งแล้วครั้งเล่ากับการลงทัณฑ์หญิงสาวโดยที่เขานั้นไม่รู้เลยว่าหญิงสาวนั้นสลบไปตั้งแต่เมื่อไร เขาจำเป็นต้องผละออกจากร่างนุ่มนิ่มอย่างเสียดาย แล้วทิ้งกายนอนข้าง ๆ ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมกายทั้งของเขาและเธอ ถึงแม้ว่าใจเขานั้นไม่อยากจะนอนร่วมเตียงกับกชสรก็ตาม หากแม้ว่าเรี่ยวแรงของเขานั้นหมดไปกับกิจกรรมเมื่อครู่จนหมดสิ้นเสียแล้ว