เข้าสู่ระบบในวันครบรอบแต่งงานปีที่สาม เสิ่นเยี่ยนจือ มอบสร้อยคอเพชรชื่อ "เลิฟ จี้อี่หนิง" ให้ภรรยาของเขา เพื่อประกาศความรักมั่นคงให้โลกได้รับรู้ ทว่าในขณะที่คนนอกพากันอิจฉา จี้อี่หนิงกลับนั่งอยู่เพียงลำพังในบ้านที่ว่างเปล่า จ้องมองภาพถ่ายที่ส่งมาจากคนแปลกหน้า มันคือภาพของฉินจืออี้ เลขาสาวคนใหม่ของสามีเธอ กำลังสวมสร้อยคอเส้นเดียวกันนั้นในอ้อมกอดของเสิ่นเยี่ยนจือ ตลอดสามปี จี้อี่หนิงเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบและอยู่ในโอวาทมาโดยตลอด แต่สิ่งที่เธอได้รับตอบแทนกลับเป็นการหักหลัง การดูถูกเหยียดหยามจากแม่สามี และคำแก้ตัวที่น่าสะอิดสะเอียนของเสิ่นเยี่ยนจือที่บอกว่าการนอกใจของเขาเป็นเพียง "ความต้องการทางร่างกาย" ในขณะที่เขายังรักเธออยู่ เขาเชื่อว่าจี้อี่หนิงไร้ทางหนีและต้องพันธนาการตัวเองไว้กับเขาด้วยค่ารักษาพยาบาลมหาศาลของพ่อเธอ เขาคิดว่าเธอจะยอมกล้ำกลืนฝืนทนต่อคำดูถูกและช่วยเลี้ยงดูลูกของชู้รักของเขา เขาคิดผิด เธอจัดการขายคฤหาสน์ รวบรวมหลักฐาน และสาดความจริงเรื่องการคบชู้ที่ไม่อาจปฏิเสธได้ใส่หน้าเขา... จี้อี่หนิงหันหลังเดินจากมา สลัดผ้ากันเปื้อนทิ้งแล้วสวมเสื้อกาวน์สีขาวแทน เปลี่ยนตัวเองในชั่วข้ามคืนให้กลายเป็นนักวิจัยยาชั้นนำที่สร้างความสั่นสะเทือนไปทั้งวงการ เมื่อเสิ่นเยี่ยนจือผู้ซึ่งเพิ่งจะมานึกเสียใจเอาในวันที่สายไป อ้อนวอนขอให้เธอกลับมาด้วยนัยน์ตาแดงก่ำ เขาได้เห็นอดีตภรรยาที่แสนเย็นชาถูกโอบกอดอย่างอ่อนโยนโดย เสิ่นซื่อ ผู้เป็นอาของเขา ชายผู้สูงส่งกว่าเหลือบมองหลานชายด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความน่ากลัวว่า "แกเรียกใครว่าเมีย? เรียกเธอว่า 'คุณอาสะใภ้' สิ"
