MasukShare
ตอนที่ 8 เรื่องบังเอิญ
Terakhir Diperbarui:
2025-11-05 15:06:30สุพิชฌาย์ติดต่อไปยังคอนโดมิเนียมเดียวกับอาจารย์ปณัยกรเมื่อรู้ว่าเขาซื้อคอนโดห้องไหน หญิงสาวก็แจ้งกับทางคอนโดว่าอยากจะได้ห้องที่อยู่ตรงกันข้าม แต่ตอนนี้มีคนจองไว้ก่อนแล้วและเขาจะย้ายเข้ามาในเดือนหน้าสุพิชฌาย์จึงเสนอซื้อห้องต่อจากเจ้าของเดิมในราคาที่แพงขึ้นส่วนเจ้าของเดิมเลือกซื้อห้องใหม่ที่อยู่ในตึกเดียวกัน
“แกเข้าไปอยู่ที่คอนโดนั้นหลายวันแล้วได้เจอกับอาจารย์ไนท์บ้างหรือยังเปียโน” ณัฐมลถามระหว่างที่นั่งทานอาหารกลางวันด้วยกันที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัย
“ยังไม่เจอเลยทางคอนโดบอกว่าอาจารย์ไนท์จะย้ายเข้าอาทิตย์หน้า”
“แล้วแกแน่ใจนะว่าอาจารย์เขาจะมาอยู่ห้องนั้นจริงๆ ไม่ใช่ถึงเวลาแล้วเป็นใครก็ไม่รู้มาอยู่ห้องนั้นทีนี้ก็เสียเงินฟรีเลยนะ”
“ไม่หรอกใบตอง ฉันสืบแล้วรับรองไม่มีพลาด”
“แล้วถ้าแกเจอกับเขาแล้วแกจะทำยังไงถึงจะสนิทสนมกับเขาได้ล่ะ ตอนนี้เขาก็ไม่ได้มาสอนที่นี่แล้ว มีเรื่องอะไรต้องคุยกัน”
“ก็คุยกันในฐานะเพื่อนบ้านไง มีอะไรหลายอย่างที่เพื่อนบ้านอยู่ด้วยกันแล้วต้องพึ่งพาอาศัยกัน”
“ฉันว่าในหัวแกตอนนี้มีแต่แผนการจะใกล้ชิดกับอาจารย์ไนท์มากเกินไปแล้วนะอย่าลืมสนใจการเรียนล่ะ”
“ไม่ลืมหรอกน่าเจน แล้วเมื่อไหร่พวกแกจะไปเที่ยวห้องฉันล่ะไปเย็นนี้เลยดีไหม ซื้ออะไรไปกินที่นั่นแล้วไปค้างกับฉัน” เพราะย้ายออกมาอยู่คนเดียวหลายวันแล้วสุพิชฌาย์ก็เลยรู้สึกเหงา
“เอาไว้ช่วงใกล้สอบแล้วกันจะได้ไปติวหนังสือกันด้วยแกว่าดีไหมใบตอง”
“ก็ดีนะ แล้วถ้าแกต้องไปเรียนเมืองนอกล่ะ ห้องนี้จะเอายังไง ทิ้งไว้เฉยๆ หรือให้คนอื่นเช่า”
“ฉันยังไม่คิดเรื่องนั้นเลยใบตอง บางทีก็อยากจะเก็บห้องไว้เผื่อกลับมาเมืองไทยจะได้เจอกับอาจารย์ไนท์” หญิงสาวพูดไปยิ้มไปจากนั้นทั้งสามคนก็เดินกลับมายังห้องเรียน
แล้ววันที่สุพิชฌาย์รอคอยก็มาถึงเมื่อเย็นวันหนึ่งหลังจากเธอเลิกเรียนและขับจนรถมาจอดในที่ประจำก็เห็นรถยนต์ของอาจารย์ปณัยกรจอดอยู่ใกล้ๆ กับรถของเธอ คอนโดแห่งนี้เป็นคอนโดที่มีที่จอดรถให้กับผู้เช่าทุกห้องและเรียงตามห้องพักรถของเธอกับปณัยกรก็เลยอยู่ในบริเวณใกล้ๆ กัน
สุพิชฌาย์รีบกลับขึ้นไปบนห้องอาบน้ำแต่งตัวและสั่งขนมจากร้านประจำให้มาส่งจากนั้นก็ไปเคาะห้องของชายหนุ่มในเวลาค่ำ เธอรออยู่หน้าห้องด้วยความตื่นเต้นเพราะนี่ก็เกือบจะสิบวันแล้วที่เธอไม่ได้เจอกับอาจารย์คนนี้ แต่ก็ติดตามข่าวคราวของเขาผ่านทางอาจารย์กิ่งแก้วภรรยาของอาจารย์ทรงวุฒิอยู่ตลอด หัวใจหญิงสาวเต้นแรงและเมื่อประตูห้องเปิดออกก็ยิ้มกว้างเมื่อเห็นอาจารย์ปณัยกรอยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นต่างจากทุกครั้งที่เจอกัน
“อ้าว......อาจารย์ไนท์” หญิงสาวทำสีหน้าตกใจเหมือนไม่รู้ว่าห้องที่ตนเองมาเคาะคือห้องของเขา
“เปียโนมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”
“หนูพักอยู่ห้องนี้ค่ะอาจารย์และหนูรู้จากนิติว่าผู้เช่าคนใหม่ย้ายเข้ามาหนูก็เลยเอาขนมมาให้ต้อนรับเพื่อนบ้านค่ะ” หญิงสาวส่งของคุกกี้ที่เพิ่งส่งมาเมื่อครู่ให้กับอาจารย์หนุ่ม
“ขอบคุณนะเปียโน แต่ผมไม่มีอะไรให้คุณเลยเพิ่งย้ายเข้ามาน่ะ ของยังเก็บไม่เข้าที่เลย”
“ให้หนูช่วยอาจารย์จัดของไหมคะ”
“ไม่เป็นไรอีกนิดเดียวก็จะเสร็จแล้ว ผมเพิ่งรู้ว่าคุณพักอยู่ที่นี่”
“อันที่จริงหนูก็พักอยู่ที่บ้านค่ะ แต่ช่วงนี้อยากออกมาใช้ชีวิตคนเดียวก็เลยมาอยู่ที่นี่ค่ะ”
“บังเอิญมากเลยนะ” เขามองหน้าเธอแล้วยิ้มแต่ก็แอบสงสัยว่าทำไมมันบังเอิญมากขนาดนี้
“อาจารย์จัดของอีกเยอะหรือเปล่า”
“อีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว มีอะไรเหรอเปียโน”
“อาจารย์กินข้าวเย็นหรือยังคะ แถวนี้มีร้านอาหารอร่อย เยอะเลยให้หนูพาอาจารย์ไปเลี้ยงต้อนรับดีไหม”
“แต่ผมยังต้องจัดของต่อนะคุณจะไม่หิวแย่เหรอ”
“ไม่หิวหรอกค่ะ ถ้าอาจารย์จัดของเสร็จแล้วไปเคาะห้องหนูนะคะ แล้วหนูจะพาอาจารย์ไปกินของอร่อยๆ ตกลงไหม”
“แต่ผมว่า.....”
“อาจารย์อย่าปฏิเสธเลย ตอนนี้เราไม่ใช่อาจารย์กับนักศึกษากันแล้วนะคะ เราคือเพื่อนบ้านกันค่ะและการเลี้ยงต้อนรับเพื่อนบ้านก็เป็นอะไรที่คนอื่นเขาทำกันตกลงนะหนูจะรอ”
“เอางั้นก็ได้ครับ” ปณัยกรเห็นด้วยกับสิ่งที่หญิงสาวเขาจึงตอบตงลงเพราะเขาเพิ่งย้ายมาวันแรกเลยไม่รู้จักร้านอาหารบริเวณนี้
เมื่อสุพิชฌาย์เดินกลับห้องของตัวเองไปแล้วปณัยกรก็ปิดประตูแล้วเอาคุ้กกี้มาวางบนโต๊ะทานอาหารในห้องครัวก่อนจะจัดของที่เหลือเข้าที่โดยเร่งความเร็วขึ้นกว่าเดิมเพราะเมื่อหญิงสาวพูดถึงการกินข้าวเขาก็เริ่มหิวขึ้นมาเนื่องจากใช้พลังงานเยอะในการจัดของให้เข้า
หลังจากจัดของเสร็จเขาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวก่อนจะเดินไปเคาะประตูห้องตรงข้าม ปณัยกรยืนรอไม่นานเจ้าของห้องก็เปิดประตู
“เสร็จแล้วเหรอคะอาจารย์”
“เสร็จแล้วไปกันเลยไหมต้องเอารถไปหรือเปล่า”
“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ ร้านที่เราจะไปเดินไม่กี่ช่วงตึกเอง”
ระหว่างทางไปร้านอาหารหญิงสาวก็ชวนเขาคุยไปเรื่อยไม่นานนักทั้งสองก็หมายถึงร้านอาหารบรรยากาศดีแห่งหนึ่ง
“อาจารย์อยากกินอะไรคะ ที่นี่มีอาหารหลายแบบเลยค่ะ”
“ผมตามใจคนเลี้ยงก็แล้วกันนะว่าวันนี้อยากกินอะไร”
“งั้นกินเป็นสเต๊กกับสลัดดีไหมคะ ที่นี่สเต็กอร่อยมากๆ เลยค่ะ อาจารย์ชอบกินสเต๊กอะไรคะ”
“ผมขอเป็นสเต๊กเนื้อก็แล้วกันคุณล่ะ”
“หนูขอเป็นสเต๊กปลาค่ะ”
จากนั้นสุพิชฌาย์ก็เรียกพนักงานมาสั่งเมนูสเต๊กของตนเองและปณัยกรและเพิ่มเติมสปาเกตตีและสลัดมาอีกสองจาน
การทานอาหารด้วยกันวันนี้ยังคงเป็นสุพิชฌาย์ที่ผูกขาดการคุยเช่นเดิมส่วนปณัยกรก็ได้แค่พยักหน้าหรือตอบรับและตอบคำถามสั้นๆ เท่านั้น
“อาจารย์อยากซื้อของใช้อะไรเข้าคอนโดไหมคะ” หญิงสาวถามเมื่อกำลังจะเดินผ่านร้านสะดวกซื้อ
“ก็ดีเหมือนกันนะ คุณรีบกลับหอหรือเปล่าล่ะ” ปณัยกรถามอย่างเกรงใจ
“ไม่หรอกค่ะหนูก็อยากซื้อของใช้อยู่เหมือนกัน”
ทั้งสองเข้าไปเลือกซื้อของในร้านสะดวกซื้อก่อนจะได้ของใช้ที่จำเป็นมาคนละหนึ่งถุง
“ให้ผมช่วยถือไหม”
“ไม่เป็นไรค่ะแค่นี้เองของอาจารย์ถุงใหญ่คงจะหนักน่าดูนะคะ”
“ไม่เท่าไหร่หรอกครับ เราไปกันเถอะนี่มันก็เริ่มจะดึกมากแล้วพรุ่งนี้ผมมีสอนแต่เช้า คุณล่ะมีเรียนหรือเปล่า”
“หนูก็มีเรียนแต่เช้าเหมือนกันค่ะ”
“ขอบคุณนะเปียโนที่เลี้ยงผม”
“ไม่เป็นไรค่ะอาจารย์ เราเป็นเพื่อนบ้านกันนี่คะ อาจารย์คะแล้วเมื่อไหร่อาจารย์จะให้เบอร์โทรศัพท์หนูล่ะ”
“คุณไม่ได้เรียนกับผมแล้วนี่เจ้าเบอร์โทรศัพท์ผมไปทำไม”
“ก็เราเป็นเพื่อนเหมือนกันไงคะ เพื่อนบ้านกันก็ต้องแลกเบอร์โทรศัพท์กันไว้ แต่สัญญาเลยค่ะว่าจะไม่โทรไปรบกวนเวลางานจองอาจารย์ และถ้าจะให้ดีขอแอดไลน์อาจารย์ด้วยได้ไหมคะ” เพราะเห็นว่าหญิงสาวเป็นเพื่อนบ้านและตอนนี้ล่ะสถานะระหว่างเขาก็ไม่ใช่อาจารย์กับลูกศิษย์แล้วปณัยกรเลยยอมให้เบอร์โทรศัพท์และแอดไลน์กับหญิงสาว ก่อนที่จะแยกย้ายกันเข้าห้องของตนเอง
Bab terbaru
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 40 ตอนจบ
หลังจากเคลียร์งานทุกอย่างเป็นที่เรียบร้อยปณัยกรก็เดินทางมาที่ประเทศอังกฤษเขาเข้าพักที่อพาร์ตเมนต์ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากหอพักของสุพิชฌาย์มากนักปณัยกรมาถึงที่นี่ตั้งแต่กลางดึกแต่ไม่อยากจะไปรบกวนเวลาพักผ่อนของสุพิชฌาย์ วันนี้เข้าจึงรีบตื่นนอนตั้งแต่เช้าแล้วไปดักรอหญิงสาวที่หน้ามหาวิทยาลัย เขารู้ว่าวันนี้สุพิชฌาย์ไม่มีเรียนแต่เธอมีนัดอ่านหนังสือกับเพื่อนผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมงคนที่เขาคิดถึงสุดหัวใจก็กำลังเดินเข้ามาใกล้ หญิงสาวไม่ทันสังเกตเพราะคนที่พิงกำแพงและก้มหน้าอยู่นั้นคือคนรักของตัวเอง“เปียโน” ปณัยกรเรียกชื่อคนรักเบาๆสุพิชฌาย์หยุดเดินเมื่อได้ยินเสียงเรียกเบาๆ หญิงสาวรู้สึกคุ้นหูกับเสียงที่เรียกและมันฟังดูไม่ใช่เพื่อนชาวต่างชาติของเธอเธอหันมองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคนยืนอยู่นั้นคือคนที่เธอกำลังคิดถึงมากที่สุดในตอนนี้ สุพิชฌาย์โผกอดด้วยความดีใจและไม่สนใจสายตาของคนอื่นที่เดินผ่านไปผ่านมา“พี่ไนท์ มาได้ยังไง” สุพิชฌาย์ร้องไห้ด้วยความดีใจเพราะก่อนหน้านี้ปณัยกรโทรมาบอกว่าพวกเขามาหาเธอตามนัดไม่ได้ทำให้เธอน้อยใจและงอนอยู่หลายวันแต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะมาอยู่ที่นี่ก่อนเวลาที่นัดไว้“คิดถึงก็เลย
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 39 พ่อที่เข้าใจลูกสาว
ช่วงปิดเทอมใหญ่ปณัยกรไม่มีสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐบาล ชายหนุ่มจึงมีเวลาเรียนรู้งานกับคุณสุชาติอย่างเต็มที่ ส่วนช่วงเปิดเทอมนั้นเขาก็วางแผนเอาไว้แล้วว่าจะสอนนักศึกษาวันจันทร์ถึงวันพุธเต็มวันส่วนวันพฤหัสกับวันศุกร์เขาจะสอนแค่ครึ่งวันเพื่อจะปลีกตัวมาทำงานที่มหาวิทยาลัยของคุณสุชาติชายหนุ่มปรึกษาเรื่องนี้กับรุ่นพี่และเขาก็บอกว่าไม่มีปัญหาอะไร ถ้าออกมาทำงานข้างนอกมันไม่ได้กระทบกับการสอน ปณัยกรไม่ใช่คนแรกที่ทำแบบนี้เนื่องจากยังมีอาจารย์อีกหลายท่านที่ทำงานอื่นแต่ต้องรับผิดชอบในวิชาของตนเองให้ครบถ้วนตอนนี้ก็ผ่านมาสองเดือนที่เขาเรียนรู้งานกับคุณสุชาติได้มากแล้ว ชายหนุ่มวางแผนเอาไว้ว่าก่อนที่มหาวิทยาลัยจะเปิดภาคเรียนที่หนึ่งเขาจะบินไปหาสุพิชฌาย์ที่อังกฤษ ซึ่งเรื่องนี้เขายังไม่ได้แจ้งคุณสุชาติแต่ก็คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาอะไรเพราะที่ผ่านมาเขาก็รับผิดชอบงานที่ได้รับมอบหมายอย่างดีมาตลอดอีกทั้งช่วงที่จะบินไปนั้นก็เป็นช่วงที่มหาวิทยาลัยของคุณสุชาติ ปิดภาคเรียนซัมเมอร์เพื่อให้นักศึกษาพักก่อนจะเริ่มเรียนในภาคเรียนต่อไปเมื่อคิดว่าจะได้เจอกับคนรักปณัยกรก็ยิ้มอย่างมีความสุขเขานั่งทำงานอยู่ในห้องของตัวเองจนกร
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 38 หนูไม่อยากไปเรียน
เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่สุพิชฌาย์จะต้องเดินทางไปเรียนต่อประเทศอังกฤษแล้ว แม้ในใจไม่อยากจะจากคนรักไปแต่เธอก็ยังรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับบิดาและเมื่อคิดว่ากลับมาแล้วจะได้ทำงานร่วมกับปณัยกรหญิงสาวก็เลยใช้ตรงนี้เป็นแรงผลักดันส่วนตัวปณัยกรก็รู้สึกใจหายเพราะตั้งแต่รู้จักกับสุพิชฌาย์มานานหลายเดือนเขากับเธอแทบไม่เคยอยู่ห่างกันเลย ครั้งนี้จึงเป็นการห่างกันเป็นครั้งแรกแต่เขาก็ต้องยอมให้หญิงสาวไปเรียนเพราะนั่นคืออนาคตของเธอก่อนวันเดินทางเขาและเธอต่างก็พากันไปรู้จักเพื่อนของอีกฝ่ายเพื่อเป็นการเลี้ยงส่งซึ่งดูเหมือนว่าสุพิชฌาย์จะเข้ากับเพื่อนของเขาได้ดี ส่วนเขากับเพื่อนสุพิชฌาย์นั้นเคยเจอกันใยฐานะอาจารย์กับลูกศิษย์มาบ้างแล้วแต่พอได้มารู้จักกันอีกครั้งก็รู้สึกแปลกไปบ้างแต่พอคุยไม่นานก็เริ่มปรับตัวได้วันนี้สุพิชฌาย์จะต้องเดินทางไปเรียนแล้ว ปณัยกรมาส่งเธอที่สนามบินและแยกตัวออกมาคุยกันตามลำพังส่วนบิดามารดาของเธอก็ยืนรออยู่ซึ่งทั้งสองคนจะตามไปส่งสุพิชฌาย์ที่อังกฤษด้วย “เปียโนต้องคิดถึงพี่ไนท์มากๆ แน่เลยค่ะ” สุพิชฌาย์เริ่มจะงอแงเมื่อถึงเวลาที่ต้องจากกันจริงๆ“เราวิดีโอคอลหากันไ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 37 เวลาที่เหลือ
“พ่อว่ายังไงบ้างคะพี่ไนท์” หญิงสาวถามเมื่อปณัยกรเปิดประตูเข้ามานั่งในตำแหน่งคนขับ“ท่านก็ไม่ได้ว่าอะไร”“พี่ไนท์คะตอบให้มันละเอียดหน่อยสิคะ”“พ่อของเปียโนไม่ว่าอะไรหรอกครับ”“หมายความว่าพ่อยอมให้เราคบกันใช่ไหม”“ครับ”“พ่อพูดอะไรกับพี่บ้างพี่หายไปนานเปียโนใจคอไม่ดีเลยนะคะ”ปณัยกรหันมายิ้มก่อนจะขับรถออกจากมหาวิทยาลัยระหว่างทางเขาก็เรื่องที่ตัวเองคุยกับบิดาของสุพิชฌาย์ให้เธอฟังทั้งหมด“โล่งอกไปทีค่ะ เปียโนมีความสุขที่สุดเลยค่ะ”“พี่ก็เหมือนกันครับ เย็นนี้พ่อของเปียโนให้พี่พาเปียโนไปที่บ้าน”“ไปทำไมคะ”“ท่านก็คงอยากเจอลูกสาว”“เปียโนว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่ๆ เลยค่ะ”“อย่าคิดมากไปเลยนะ ตอนนี้เราไปหาอะไรกินก่อนดีกว่ายังเหลือเวลาอีกนานกว่าจะถึงเวลานัดเปียโนอยากไปไหนล่ะ”“ไปกินข้าวแล้วก็ดูหนังสักเรื่องดีไหมคะ”“ครับ”ทั้งสองทานอาหารกลางวัน ดูหนังและเดินเล่นจนถึงเย็นจากนั้นปณัยกรก็ขับรถออกจากห้างสรรพสินค้าเพื่อนตรงไปยังบ้านของคุณสุชาติตามที่นัดไว้ระหว่างทางสีหน้าของสุพิชฌาย์ดูเป็นกังวล ปณัยกรเอื้อมมือมาจับไว้เพื่อหวังให้เธอรู้สึกผ่อนคลายและสบายใจมากขึ้น“พี่ไนท์ว่าพ่อกับแม่จะคุยอะไรกับ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 36 ลูกผู้ชาย
ปณัยกรมีสีหน้าเครียดอย่างเห็นได้ชัดเมื่อมาถึงมหาวิทยาลัยเอกชนที่คุณสุชาติบิดาของคนรักเป็นเจ้าของ ชายหนุ่มแจ้งกับเลขาที่หน้าห้องว่าเขานัดคุณสุชาติไว้แล้วเลขาของคุณสุชาติโทรเข้าไปแจ้งเจ้านายจากนั้นปณัยกรก็เคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไป“สวัสดีครับคุณสุชาติ”“สวัสดีครับอาจารย์ปณัยกร เชิญนั่งก่อน”“ขอบคุณครับคุณสุชาติเรียกผมว่าอาจารย์ไนท์ก็ได้นะครับเรียกเต็มยศแบบนี้ผมรู้สึกเกร็งๆ ยังไงก็ไม่รู้”“ได้สิว่าแต่วันนี้อาจารย์ไนท์เข้ามาพบผมมีอะไรจะคุยเหรอ ใช่เรื่องที่จะเริ่มสอนนักศึกษาช่วงซัมเมอร์นี้หรือเปล่าติดปัญหาตรงไหนแจ้งผมได้ตลอดเลยนะ” คุณสุชาติถามอย่างใจดี“ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกครับ”“อ้าวแล้วมีเรื่องอะไรล่ะอย่าบอกนะครับว่าเปลี่ยนใจจะไม่มาสอนที่นี่แล้ว ผมเสียดายอาจารย์ที่สอนเก่งๆ อย่างคุณแย่เลย”“คือคุณสุชาติครับ....” ชายหนุ่มมีท่าทางอึดอัดเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไงถึงเรื่องที่ตนเองตั้งใจมาหาคุณสุชาติในวันนี้“อาจารย์ไนท์มีอะไรก็พูดกับผมตรงๆ เลยนะครับไม่ต้องเกรงใจหรอก”“คือเรื่องที่ผมจะมาคุยกับคุณสุชาติวันนี้ก็คือเรื่องที่ผมกับเปียโนคบกันอยู่ครับ”“อะไรนะ....คบกันเหรอ” คุณสุชาติทำทีเป็นตกใจ
อาจารย์ขานักศึกษาขอจีบ ตอนที่ 35 จากเพื่อให้คิดถึง
ระยะเวลาที่อยู่ปราณบุรีสามวันสี่คืนเป็นช่วงเวลาที่สุพิชฌาย์และปณัยกรมีความสุขมากๆ ทั้งสองใช้เวลาด้วยกันอย่างเต็มที่แม้จะไม่ได้ออกไปเที่ยวไหนไกลจากที่พักแต่สุพิชฌาย์ก็มีความสุขที่ได้อยู่กับเขาตามลำพังและเมื่อถึงวันที่จะต้องเดินทางกลับหญิงสาวก็แทบไม่อยากจะขึ้นรถเลย“เปียโนครับ พี่ว่าเรารีบไปกันเถอะนะยืนอยู่ตรงนี้นานๆ ผิวเสียไม่รู้ด้วยนะ”“ก็เปียโนยังไม่อยากกลับนี่คะ เราอยู่ต่อไม่ได้เหรอคะ”“พี่ก็อยากจะอยู่ต่อนะแต่วันนี้พ่อกับแม่ของเปียโนกลับมาแล้วพรุ่งนี้พี่โดยจะเข้าไปคุยกับท่านที่มหาวิทยาลัย พี่โทรแจ้งกับเลขาของท่านไว้แล้ว”“พี่ไนท์คะ เปียโนว่ายังไม่ต้องบอกพ่อกับแม่ได้ไหมคะ” สุพิชฌาย์เริ่มเป็นกังวลเพราะกลัวจะถูกบิดาห้าม“ทำไมล่ะครับเปียโน เราคุยเรื่องนี้กันหลายครั้งแล้วนะ ว่าพี่จะต้องบอกพ่อกับแม่ของเปียโน”“เปียโนกลัวค่ะว่าถ้าบอกแล้วพ่อจะให้เปียโนย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านเปียโนคงทนไม่ได้แน่ๆ ถ้าไม่ได้อยู่กับพี่แบบนี้”“อย่าเพิ่งกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นเลยพี่เชื่อว่าพ่อกับแม่ของเปียโนเป็นผู้ใหญ่มากพอ แล้วที่ผ่านมาเปียโนก็ไม่เคยทำให้ท่านผิดหวังทั้งเรื่องเรียนจบได้เรื่องที่กำลังจะไปเรียนต่
Anda juga akan menyukai
คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย660.5K Dibacaเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์83.5K Dibacaเมียเด็ก Honey (I hate you)
ลำเจียก45.2K Dibacaพราวกลิ่นบุปผาตัณหารัก
พะเนินเทินทึก76.5K Dibacaมังกรคลั่งรัก
เฮียกังฟู93 Dibacaร่านรักสาวฟรีแลนซ์
Tiwa Tatree / นามปากกาอัษฎากร653 Dibacaภรรยาซาตาน [PWP] + [SM25+] #จบแล้ว
ณ ธารา953 Dibacaพันธะเมียแสนชัง
อินทุภา96 Dibaca
