مشاركة

ตอนที่5

last update تاريخ النشر: 2024-12-25 13:24:03

“ผมขอรับเธอมาเลี้ยงดู”ไม่รู้อะไรดลใจผมให้พูดออกไปอย่างนั้นตามที่ใจผมคิด ทำให้ลุงนัยตาเบิกโตขึ้นด้วยความตกใจและเขาก็ยิ้มกว้างขึ้นอย่างคนดีใจ

“ท่านเจ้าสัวพูดจริงๆเหรอครับ?”ลุงนัยรีบวิ่งเข้ามาที่โต๊ะทำงานของผมพลางเอ่ยถามผมด้วยความดีใจ

“ผมเป็นคนมีความคิด ไม่พูดอะไรเล่นๆหรอกครับ”ผมบอกเขาไปพลางยกมือขึ้นมากุมไว้และมองเขา

“เป็นบุญของเวียงพิงคะจริงๆขอบคุณครับขอบคุณ”เขายกมือไหว้ผมทันทีแทบจะกราบผมเลยด้วยซำ้

“ผมยกหนี้ทั้งหมดให้คุณแลกกับตัวของเวียงพิงค์ ผมจะรับเธอมาอยู่ในการดูแลของผมทุกอย่าง”ผมพูดขึ้นลุงนัยก็ยิ้มมาให้ผม

“ผมดีใจนะครับที่ท่านเจ้าสัวเอ็นดูลูกสาวผม เธอเป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อคนง่าย เรียบร้อยนิสัยดีครับรับลองได้เลย”

“ครับ แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?”ผมเอ่ยแกล้งถามเขาไปเพราะบางทีเขาอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าลูกสาวเขาอยู่ที่นี้เพื่อมาตามหาพ่อของเธอ

“อยู่ที่บ้านครับ เธอต้องทำงานบ้าน”เขาบอกผม ผมจึงพยักหน้าเข้าใจลุกขึ้นยืน

“ไปครับ เราไปรับตัวเวียงพิงค์กัน”ผมเอ่ยขึ้นลุงนัยก็รีบก้มหัวอยู่หลายรอบและผายมือเชื้อเชิญให้ผมเดินนำหน้าเขา ผมก็เดินเอามือล้วงกระเป๋านำหน้าเขามา

“ท่านครับ มีเหตุรถชนกันที่หน้าทางเข้าคาสิโนของเราครับท่าน!”มีลูกน้องของผมคนหนึ่งรีบวิ่งมาดักหน้าผมและเอ่ยรายงานผมทันที ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะมารายงานผมทำไมเรื่องแบบนี้

“แล้ว?”

“รถยนต์ชนเข้ากับรถจักรยานครับท่าน และมีร่างของคุณชายนายพลนอนสลบอยู่ครับ มีบาดแผลจากการโดนทำร้ายครับ!”ลูกน้องของผมเอ่ยรายงานผมรัว ผมเบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจ กับชื่อที่เขาเอ่ย นายพลคือหลานชายผมเองลูกพี่สาวคนโตของผมน่ะ

“เอานายพลส่งโรงพยาบาลรึยัง!!”ผมหันไปถามลูกน้องคนที่มารายงานด้วยนำ้เสียงและเเววตาที่ดุดัน ผมมีหลานชายเพียงคนเดียว ใครกันที่กล้าทำร้ายหลานชายของผม

“เรียบร้อยแล้วครับท่าน ตอนนี้คุณชายนายพลได้รับการรักษาแล้วครับ!!”ลูกน้อวผมรายงานอย่างเสียงดังฟังชัด ผมพยักหน้ารับรู้และรีบเดินไปยังรถสปอร์ตตันสีดำที่จอดอยู่ตรงหน้าคาสิโนทันที

“ไปโรงพยาบาล ฉันจะไปหานายพล!!”ลูกน้องผมวิ่งมาเปิดประตูรถให้ผมอย่างไวผมก็พูดขึ้นอย่างไวเช่นกัน

“ครับ!!”ลูกน้องผมรับคำสั่งและรีบวิ่งขึ้นอ้อมไปที่นั่งประจำคนขับทันที และลูกน้องของผมที่ชื่อโก้ก็รีบเหยียบมิดไมค์เพื่อไปโรงพยาบาลให้เร็วที่สุด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่97(ภพรักที่ภูดาว17THEEND)

    บ้านสวน นฤมลเช้าตรู่วันต่อมา…..“นั่นรถใครน่ะชบา….”หญิงชราเจ้าของไร่สวนนับพันไร่นฤมลเอ่ยขึ้นถามชบาสาวรับใช้ของเธออย่างสงสัยที่เห็นรถสปอร์ตคันสีดำจอดอยู่ที่หน้าบ้านของเธอ“คลับคล้ายคลับคลาเหมือนรถของคุณแดนไทยเลยนะคะ….”เป็นนวลแก้วพยาบาลสาวคนสวยประจำตัวของคุณหญิงนฤมลตอบมาแทน เธอแอบพึงพอใจในตัวของแดนไทยอยู่ไม่น้อยจึงมักชั่งหาข้อมูลเกี่ยวกับเขาอยู่เสมอ เธอเองก็หวังลึกๆว่าเขาจะชอบเธอบ้าง“แดนไทยเหรอ….?”หญิงชราเอ่ยออกมาอย่างสงสัยและดีใจปะปนกันไป เธอไม่รอช้ารีบเดินจ้ำอ้าวไปที่รถของแดนไทยที่จอดไว้หน้าประตูรั้วทางเข้าบ้านของเธอทันทีโดยมีทั้งสาวใช้และนางพยาบาลคนสวยต่างช่วยกันพยุงคนแก่ใจร้อนอย่างหญิงชรานฤมลพรึบ“แดนไทย!”เสียงแหบแห้งเอ่ยเรียกหาหลานชายสุดที่รักของเธอทันทีที่เดินมาถึงรถสปอร์ตของแดนไทยแล้ว แต่ภายในรถกลับไม่มีคนอยู่ เธอจึงมองหาไปรอบๆของตัวรถและรอบๆทั่วบริเวณเพื่อหาร่างของแดนไทย“แดนไทย”หญิงชราร้องเรียกชื่อของแดนไทยพลางหันมองไปรอบๆเพื่อหาเสียงนั้น“คุณแดนไทยคะ?”ชบาสาวใช้ของหญิงชราก็ช่วยร้องเรียกหาหลานชายของเจ้านาย“คุณแดนไทยครับ?”สนคนสวนของบ้านสวนนฤมลเองก็ร้องเรียกหาแดนไทยด้วยอีกแรง

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่96(ภพรักที่ภูดาว16)

    ประตูมิติเชื่อมระหว่างสองภพ ภพอดีตและภพปัจจุบันจะถูกทำลายลงไปก็ต่อเมื่อ พรายสมิงหรือผู้ที่ร่ายมนต์เสกประตูมิตินี่ขึ้นมาได้ตายจากโลกนี้ไปแล้วเท่านั้นประตูมิติแห่งนี้จะถูกทำลายไปพร้อมๆกับดวงวิญญาณของพรายเสือสมิงร้ายที่ลงสู่ห้วงนรกอเวจีและจะไม่มีทางที่ประตูมิติภูดาวแห่งนี้จะถูกเปิดขึ้นมาอีกเลยชั่วกัปชั่วกัลป์……..และเหล่าวิญญาณที่ถูกไอ้พรายสมิงกัดกินและกักขังวิญญาณไว้ในตัวของมันจะถูกปลดปล่อยไปด้วยพร้อมๆกับลมหายใจที่หมดลมแล้วของพรายเสือสมิง…………………………………………………….2เดือนต่อมากรุงเทพมหานคร……..กองบัญชาการตำรวจ……….“ทำไมถึงจะลาออกล่ะ….สารวัตรเบญจมินทร์”เสียงทุ้มของนายตำรวจยศใหญ่เอ่ยถามแดนไทยสารวัตรหนุ่มที่ทุ่มเทแรงกายและแรงใจเพื่อการเป็นตำรวจมาก อยู่ดีๆเขาก็มายื่นใบขอลาออกจากการข้าราชการตำรวจทั้งๆที่นี่มันคือความฝันและความตั้งใจที่แท้จริงของเขามาตั้งแต่เด็กๆแล้ว“ผมอยากกลับไปอยู่กับคุณย่าของผมครับ”แดนไทยตอบผู้บังคับบัญชาการของเขาไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา ตลอดระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมา เขาไม่เคยใช้ชีวิตได้อย่างมีความสุขเลย ไม่มีวันไหนที่เขาไม่คิดถึงเธอ ร้อยดาวของเขา เขาตัดสินใจที่จะลาขาดจากเมืองก

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่95(ภพรักที่ภูดาว15)

    หมู่บ้าน นฤมล17:40น.บ้านของพ่อเฒ่า เขม……ที่ลานหน้าบ้านเรือนสองชั้น ด้านล่างใต้ถุนของบ้านที่โต๊ะม้านั่งไม้มีชายหนุ่มหน้าตาดีจากเมืองกรุงนั่งล้อมวงคุยกับพ่อเฒ่าชราภาพที่พวกเขาได้พบเจอเมื่อตอนไปหาแดนไทย“แล้วใครเป็นคนฆ่าเสือสมิงผีตนนั้นล่ะครับ?”ชายหนุ่มที่อายุน้อยที่สุดรูปงามหน้าตาน่ารักเอ่ยถามผู้เฒ่าเขมชายชราที่อายุมากที่สุดในหมู่บ้านนฤมลแห่งนี้ที่เมื่อก่อนเคยชื่อหมู่บ้านภูดาว เฒ่าคนนี้เขาเคยเป็นอดีตนายพรานเมื่อห้าสิบปีก่อนและเคยได้ยินเรื่องเล่าตำนานเสือสมิงพรายสมิงตนนี้มาบ้าง พ่อเฒ่าเขมคนนี้เป็นพ่อของพรานเท้า พรานเท้าที่เป็นคนนำทางชายหนุ่มทั้งสี่เข้าป่าในคืนวันพระใหญ่…..“ชายหนุ่ม….หน้าตาดี…ที่มาจากไหนไม่มีใครรู้…แล้วเขาก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างไม่มีใครรู้เช่นกัน”“เขาหลงเหลือไว้เพียงน้องสาวของเขาที่เขาพามาทิ้งไว้ให้ยายเฒ่าสารักษาและตั้งแต่วันนั้น….พ่อหนุ่มคนนั้นก็หายตัวไป…ไม่มีใครได้พบเห็นเขาอีกเลย”“และคุณตาเฒ่ามั่นใจได้ยังไงครับ….ว่าพรายเสือสมิงผีตนนั้นได้ถูกปลิดชีพไปแล้วจริงๆ”นนท์หนุ่มตำรวจช่างซักเอ่ยถามพ่อเฒ่า พ่อเฒ่าจึงยิ้มและหัวเราะแห้งๆออกมาเบาๆ“เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากที่ช

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่94(ภพรักที่ภูดาว14)

    “พี่แดนไทยจ๊ะ….”เสียงหวานๆไพเราะจากร้อยดาวดังเรียกปลุกแดนไทยที่เผลอหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ได้ให้ตื่นขึ้นมากินข้าวกินน้ำจะได้ออกเดินทางต่อไปยังหมู่บ้านภูดาว“ครับ…”แดนไทยลุกขึ้นและขานรับอย่างสะลึมสะลือเขาค่อยๆเอามือขยี้ตาตัวเองก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาเช้าแล้วและก็สายมากแล้วด้วย“มากินข้าวเถอะจ๊ะ….ฉันจัดเตรียมไว้ให้พี่แล้ว^^”เสียงหวานใสดังมาจากด้านล่างใต้ต้นไม้ทำให้แดนไทยยิ้มกริ่มขึ้นมา“เหมือนคู่สามีภรรยาเลยเนอะ^_^”แดนไทยว่าพลางยิ้มละมุนขึ้นมาเมื่อนึกถึงร้อยดาวที่ปรนนิบัติเขาเหมือนสามี ถ้าสมมุติว่าวันหนึ่งเขาต้องกลับไปภพของเขาจริงๆเขาจะคิดถึงเธอไหม…เพราะเขาก็เป็นผู้ชายเจ้าชู้พอตัวคนหนึ่งเจอและผ่านผู้หญิงมามากมาย เขาเองก็ไม่แน่ใจว่าเขารักเธอหรือแค่หลงในความสวยและความแสนดีของเธอกันแน่“ลงมาได้แล้วนะจ๊ะ….เราจะได้ถึงหมู่บ้านไม่สายมาก^_^”ร้อยดาวเอ่ยเร่งแดนไทย เขาจึงต้องหยุดคิดถึงเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นและเก็บของใส่ย่ามและทิ้งบันไดเชือกไตร่ลงมาข้างล่างอย่างช้าๆ เขาก็พบกับใบตองในใบตองมีอาหารอยู่หลายอย่าง ทั้งน้ำพริก ผักต้มข้าวสวยและปลาทอดที่มีควันลอยคละคลุ้งอยู่ เขามองหน้าร้อยดาวและคิดในใจว่าเธอทำอ

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่93(ภพรักที่ภูดาว13)

    กฏของการนั่งห้าง…..ให้ขัดห้างต้นไม้ที่ไม่มีรากโผล่พ้นขึ้นมาจากดิน ห้ามนั่งหลับขณะนั่งห้าง ห้ามผูกห้างใกล้กับต้นไม้ที่อยู่ใกล้ชิดกันหรือมีกิ่งก้านสาขาใกล้กันเพราะจะทำให้มีอันตรายจากพวกงูได้ ขึ้นนั่งห้างแล้ว…ห้ามลงเด็ดขาดไม่ว่าด้านล่างจะมีใครมาเรียกหรือปวดท้องเบาหนักก็ตาม ห้ามลงจนกว่าแสงสีทองของรุ่งอรุณวันใหม่จะมาเยือนห้ามพูดจาหยาบคาย….ห้ามท้าทาย ห้ามลบหลู่ต้องมีสติและสมาธิอยู่ตลอดเวลา ปืนตั้งลำใส่ลูกกระสุนให้พร้อมเพื่อทำการปลิดชีพ…………………………………………………17:30น.ภพภูดาวใจกลางภูเขาภูดาว……“เดี๋ยวพี่แดนไทยกินข้าวกินปลาเสร็จแล้ว…ขึ้นนั่งห้างเลยนะจ๊ะ”ร้อยดาวว่าพลางไตร่ลงมาจากห้างบนต้นไม้สูงจากพื้นเกือบสามเมตรบนต้นมะค่าใหญ่ โดยมีแดนไทยที่นั่งกินข้าวอยู่ด้านล่างต้นไม้มองร้อยดาวที่เธอขัดห้างได้อย่างชำนาญและการตัดไม้ของเธอก็ดูคล่องแคล่วโดยที่มีเขาคอยช่วยตัดต้นไม้มาทำห้างและหาฝืนมาก่อกองไฟในค่ำคืนนี้แค่นิดหน่อยเอง“แล้วร้อยดาวล่ะครับ…ไม่ขึ้นไปด้วยกันเหรอ?”แดนไทยว่าอย่างเป็นห่วงร้อยดาวที่เธอหยิบด้ายสายสิญจน์ออกมาจากถุงย่ามของเธอและเธอก็ไม่ได้ตอบอะไรเขา กลับทำการพนมมือหลับตาทำปากขมุบขมิบท่องบริกรร

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่92(ภพรักที่ภูดาว12)

    พุทธศักราช2465เช้าวันต่อมาใจกลางภูเขาที่ภูดาว13:30น.ณ.กลางป่าใหญ่ที่มีต้นไม้นานาพันธุ์อยู่เรียงกันรกทึบอย่างสะเปะสะปะไม่เป็นแถว ใต้ต้นมะขามต้นหนึ่ง มีร่างของชายหญิงกำลังนั่งพักกินข้าวกลางวันกันอยู่ เพราะพวกเธอเริ่มออกเดินทางจากเขาด้านทิศเหนือมาตั้งแต่เช้าตรู่ จุดหมายปลายทางของพวกเขาทั้งคู่คือ หมู่บ้านภูดาว ทั้งคู่ต่างพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย“อิ่มไหมจ๊ะพี่?”ร้อยดาวเอ่ยถามหลังจากที่เธอยื่นกระบอกไม้ไผ่ที่ใส่น้ำจากน้ำตกให้แดนไทยได้ดื่มกินหลังจากที่เขากินข้าวหมดแล้ว“อิ่มแล้วครับ….ขอบคุณมากนะครับ^_^”แดนไทยว่าพลางยื่นกระบอกไม้ไผ่คืนให้ร้อยดาวหลังจากที่เขาดื่มน้ำอิ่มแล้ว“จ๊ะ^_^”“ว่าแต่เราจะต้องเดินทางอีกไกลไหมครับ…กว่าไปถึงหมู่บ้านภูดาวน่ะ?”แดนไทยว่าอย่างสงสัยและมองลงไปด้านหน้าทางที่เขากับร้อยดาวต้องเดินทางไปตามคำสั่งของปู่ฤาษีตาไฟ“จะว่าไกลก็ไกล…จะว่าใกล้ก็ใกล้นะจ๊ะ^_^”ร้อยดาวว่าอย่างอารมณ์ตลกขบขันทำให้แดนไทยถึงกับงงกับคำกำกวมที่ร้อยดาวบอก“แต่พรุ่งนี้เช้าก็น่าจะถึงจ๊ะ”ร้อยดาวว่าพลางเก็บของใส่ถุงผ้าที่เธอใช้ผ้าสี่เหลี่ยมมาห่อหุ้มเพื่อใส่เสื้อผ้าของเธอและของแดนไทยและของกิน“แล้วเราจะต้

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่79

    “เจ้าสัวรักเวียงพิงค์”ฉันที่เงยหน้ามองขึ้นอีกถัดจากรูปหัวใจก็พบกับเทียนที่ถูกจุดอยู่ในแก้วและถูกวางไว้เป็นรูปตัวอักษรที่เรียงกันเป็นคำว่า เจ้าสัว❤️เวียงพิงค์ “ลองมองสูงไปกว่านั้นอีกสิคะ”มาดามที่ยืนอยู่ข้างๆฉันเอ่ยบอกฉันขึ้น ฉันจึงเลื่อนสายตาไปตามคำบอกเล่าของมาดามก็พบกับเทียนที่ถูกจุดไว้ในแก้วและถู

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่78

    “ขอบใจมากหลานรัก^_^”ท่านเจ้าสัวกอดพี่พลทั้งสองกอดกัน ท่านเจ้าสัวเอ่ยบอกพี่พลหลังจากที่เขาผละกอดออกจากกัน“ครับน้า เพราะผมรู้ว่าน้าไม่เคยมีความสุขเลยตั้งแต่เธอคนนั้นจากน้าไปแต่ตอนนี้ผมคิดว่าน้าของผมดูมีความสุขมากกว่าเดิมอาจจะมากกว่าเดิมอีกด้วยซ้ำ ดูแลสุขภาพดีๆนะครับ ผมฝากดูแลหนูผิงแทนผมด้วยนะครับน้า

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่77

    07:00นคฤหาสน์ราชนาโยวงศ์ติชัยเวียงพิงค์สวัสดีค่ะ^_^”ฉันยกมือขึ้นไหว้คุณหญิงผกามาศเมื่อท่านเจ้าสัวพาฉันเดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้และมุ่งตรงมายังห้องรับแขกในห้องนี้มีผู้หญิงมีอายุแต่ท่านยังคงความสวยสง่าอยู่ ท่านยกมือขึ้นรับไหว้ฉันและยิ้มให้ฉันอย่างใจดี “สวัสดีจ๊ะ^_^”เสียงอันไพเราะของนายหญิงให

  • อิหนูของป๋า   ตอนที่76

    “มึงห้ามคิดอะไรไม่ดีกับเมียกูเด็ดขาด!!”ผมชี้หน้าและเอ่ยบอกมันด้วยนำ้เสียงดุดัน มันก็หัวเราะยิ้มขำ“เอ่อ กูแค่พูดเล่น กูไม่คิดอะไรกับเมียมึงหรอก ไปไป๊สัส!”มันเอ่ยบอกผม พลางปล่อยมือที่จับขาผมออก ผมก็ยกมือปัดไปตามเสื้อของผมและหันหลังเดินออกมาจากมัน มันกวนโมโหคนอื่นได้เก่งมากครับ ไอโฟมน่ะ ผมยังหวั่นใจอ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status