MasukShare
2.คู่ปรับเก่า (1)
Tanggal publikasi:
2026-01-11 16:44:20“ฐานิดา”
ตมิสาเอ่ยชื่ออีกฝ่ายเสียงเรียบ สีหน้าเฉยชาแม้จะอยากถอนหายใจที่เธอไม่ทันฉุกใจคิด เพราะห่างหายกันไปหลายปีนับตั้งแต่ตนเข้าไปเรียนต่อในมหาวิทยาลัยที่กรุงเทพฯ และทำงานต่อที่นั่นอีกห้าปีเพิ่งตัดสินใจกลับมาที่นี่
“ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเธอ”
คนพูดกวาดมองมาด้วยสายตาชนิดหนึ่งที่ชวนกระตุกต่อมขุ่นเคือง หากตมิสาก็พยายามใจเย็น เธอเพิ่งเริ่มทำงาน ไม่อยากมีปัญหาและไม่อยากใส่ใจกับเรื่องเด็กๆ ในสมัยก่อน
“ทำไมเหรอ คนเราก็ต้องทำมาหากินนี่นา”
เธอล้างกล่องข้าวเสร็จแล้วจึงเช็ดมือหันกลับมามองคนที่ยืนขวางประตูอย่างหยั่งเชิง
ฐานิดาจ้องฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ไว้ใจนัก อยู่ๆ คู่ปรับเก่าที่ไม่ค่อยพูดคุยกันเพราะมักจะแข่งขันกันในทุกเรื่อง ตั้งแต่เรื่องเรียน กีฬา และผู้ชาย ก็มาทำงานในไร่ของเธอ ไม่ใช่ว่าทั้งคู่จีบผู้ชายคนเดียวกัน แต่บรรดานักเรียนชายในโรงเรียนต่างก็เข้ามายุ่งวุ่นวายกับเธอทั้งสองคน โดยมีเพื่อนรอบข้างคอยเชียร์และนับจำนวนความนิยมมาข่มกัน แม้ออกจะน่ารำคาญแต่ก็ทำให้ยืดได้เวลาอยู่ต่อหน้าฝ่ายตรงข้าม ทว่าเรื่องที่เธอจริงจังคือการเรียนมากกว่า และพวกเธอซึ่งอยู่คนละห้องต่างก็สลับกันได้ที่หนึ่งกับสองของระดับชั้นปีเดียวกันประจำ แถมต่างก็เป็นตัวแทนของห้องตนไปสอบแข่งขันทางวิชาการเสมอ เรื่องกีฬาก็โดดเด่นไม่แพ้กัน ทุกอย่างคู่คี่จนน่าหงุดหงิด
“แค่ไม่คิดว่าเธอจะมาสมัครงานที่บ้านฉัน”
คนเป็นเจ้าของไร่พูดพร้อมยักไหล่ อย่างไรก็จะไม่ยอมให้คู่ปรับตนเป็นฝ่ายเอ่ยตัดบทได้ก่อน
“ความจริงก็ลืมไปแล้วน่ะ”
ตมิสาบอกหน้าตายขณะก้าวมาเผชิญหน้ากับคนที่ตอนนี้เปลี่ยนมากอดอก หน้ามุ่ยไม่พอใจเมื่อได้ยินประโยคของเธอ
แหงล่ะ ในเมื่อไร่ฤทธากาจใหญ่และมีชื่อเสียงไม่น้อยทั้งในจังหวัดและภายในประเทศ แถมชื่อเสียงเรื่องไวน์ก็ยังได้รับรางวัลระดับโลก
“ฉันย้ายไปกรุงเทพฯ ตั้งหลายปีนี่นา แล้วเราก็อายุไม่น้อยกันแล้ว ใครจะไปมัวจำเรื่องเด็กๆ แบบนั้น”
คนพูดยักไหล่อย่างมีชั้นเชิง และคนเห็นก็ยิ่งเคือง รู้ว่าถูกว่ากระทบที่ยึดติดเรื่องเดิมอย่างไม่รู้จักโต
“เธอนี่มัน...”
“จะอุ่นข้าวให้พี่ชายของเธอไม่ใช่เหรอ”
ตมิสาตัดบทเพราะไม่อยากโต้ตอบกับน้องสาวเจ้าของไร่ ไม่อยากให้คนจ้างมาเห็นว่าตนมีปัญหากับน้องของเขา แม้จะยังไม่มีปัญหาอะไรก็ตาม แต่คนที่ไม่ถูกชะตาอาจอยู่ด้วยกันยาก และเธอเสียดายงานที่จะช่วยให้ออกจากบ้านได้
ฐานิดาถอนหายใจอย่างแรง ก่อนจะพูดบางอย่างที่มั่นใจว่าอีกฝ่ายจะโต้กลับมาไม่ได้
“รู้ไหม ฉันมาสำนักงาน...เพราะคนเมาท์กันทั้งไร่ว่าบัญชีคนใหม่สวยน่ารักอย่างกับตุ๊กตา แต่พอมาเห็นว่าเป็นเธอ ฉันก็สบายใจได้แล้วล่ะ...”
คิ้วเรียวสวยของตมิสาขมวดอย่างไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการสื่ออะไร
“เธอคงไม่อ่อยพี่ชายฉัน เพราะยังไงก็คงไม่อยากเกี่ยวดองกับฉันหรอก ใช่ไหม”
พูดจบก็เชิดหน้าเลี่ยงเดินไปยังกล่องใส่อาหารที่วางอยู่บนโต๊ะซึ่งสามารถเก็บความร้อนได้ระยะหนึ่ง แต่นี่บ่ายกว่าแล้วน่าจะอุ่นเพิ่มดีกว่า
ส่วนตมิสาหน้าตึง ไม่คิดว่าจะถูกดูถูกว่าอาจจะมาอ่อยผู้ชาย
“ทำไมฉันต้องอ่อย...”
“บัญชีผู้หญิงทุกคนพยายามอ่อยจับพี่ชายฉันทั้งนั้น และเราก็ใช้บัญชีผู้ชายมาตั้งหลายปี แต่ครั้งนี้เป็นผู้หญิงอีกแล้ว”
ฐานิดาไม่ได้หันมามองขณะพูดแต่น้ำเสียงก็ทำให้คนฟังกำมือแน่น
“ฉันเป็นห่วงพี่จาก็เลยมาดูสักหน่อย ถ้ามีท่าทีแปลกๆ จะได้จัดการเสียก่อนไง”
คนพูดเหลือบมามองเล็กน้อย คราวนี้เป็นตมิสาบ้างที่กอดอกแล้วสวนกลับเสียงแข็ง
“ขอบใจที่เชื่อใจกันนะ”
เธอสะบัดหน้าจะเดินหนี ขณะอีกฝ่ายก็ดูไม่ยอมจบ
“ฉันไม่ได้เชื่อใจเธอ...”
“ว่าไง เสร็จหรือยังน้องสาวคนสวย พี่หิวแล้ว”
เสียงเข้มดังขึ้นทำให้ทั้งสองสาวต่างก็นิ่งเงียบ ตมิสาจ้องตากับฐานิดาเพียงชั่วอึดใจก่อนจะผละออกจากครัวไปก่อน แล้วก็เจอกับเจ้าของร่างสูงใหญ่ที่กำลังตรงมาทางนี้ เธอก้มหน้าลงเดินหลบเขาอย่างไม่ยอมสบตา
จามิกรเหลือบมองตามบัญชีสาวของตนแวบเดียวแล้วเข้าไปหาน้องสาวของเขา
“ไง...”
ชายหนุ่มถามสั้นๆ กับคนที่กำลังเอาอาหารใส่ไมโครเวฟ แม้จะแปลกใจที่เหมือนอีกฝ่ายจะยังไม่ได้เริ่มทำอะไรก่อนหน้านี้เลย แต่ไม่ใช่ประเด็น เพราะเขาอยากรู้ความคิดของคนที่อุตส่าห์มาหาเขา ทั้งที่ปกติมักจะใช้วันหยุดวันเดียวของตนพักผ่อนอย่างคุ้มค่ามากกว่า
“ก็งั้นๆ ค่ะ”
“เห็นไหม เรากับแม่คิดมาก ท่าทางเขาดูธรรมดาๆ”
“หมายถึงหน้าตาค่ะ”
คนเป็นน้องสาวสวนกลับมาเสียงเง้างอด ก่อนจะยกกับข้าวที่อุ่นแล้วมาวางบนโต๊ะ ใส่ข้าวไปอุ่น แล้วหันกลับมาบอกกับพี่ชาย
“แต่ยังไงก็เถอะ ต่อจากนี้นิดาว่าคงต้องมาสำนักงานบ่อยๆ”
ได้ยินแล้วคนเป็นพี่ก็ถึงกับขมวดคิ้วอย่างอดแปลกใจไม่ได้ ทว่าก็ไม่อยากถามให้เจ้าตัวหาข้ออ้างมาเฝ้าเขา หรือเอาไปบอกเล่าให้มารดาฟังอย่างเข้าใจผิดว่าเขาห่วงใยบัญชีคนใหม่
=====
Bab terbaru
อุบายหมายจันทร์ 44.ตอนพิเศษ หวานรักที่น้ำตก (2)
“ไม่เอาค่ะ ไม่พูดแล้ว กลับบ้านค่ะ”หญิงสาวตัดบทแล้วสะบัดตัว ท่าทางนี้บอกว่าหมดเวลาพูดเล่นแล้ว เขาจึงประคองช่วยอีกฝ่าย พอเธอพยายามแกะมือเขาก็บอก“มิ้มขาสั่นอยู่ ให้ผมช่วยเถอะ”“รู้ดีจังนะคะ”คนเป็นภรรยาตวัดตามองค้อนสามี อายที่อีกฝ่ายรู้ทันแถมยังขุ่นเคืองใจระคนกันจามิกรยิ้มอ้อนไม่ต่อคำอะไรอีก เพราะแค่ที่ดึงหญิงสาวมาร่วมรักในน้ำตกกลางแจ้งอย่างนี้ก็เป็นความผิดหนึ่งกระทงสำหรับเธอแล้ว คงต้องง้อกันอีกพักใหญ่ ฉะนั้นต้องทำคะแนนเอาอกเอาใจมากกว่าแกล้งยั่วให้เจ้าตัวโมโหมากไปกว่านี้และต้องง้อให้ได้ภายในชั่วโมงสองชั่วโมงนี้ด้วย ไม่อย่างนั้นคืนนี้มีหวังอดเมื่อโอบร่างเล็กเดินกลับมาถึงจุดที่ปูเสื่อแล้วเขาก็รีบออกตัว“เดี๋ยวผมเก็บเอง”ชายหนุ่มขยับไปจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง ตมิสาก็ไม่ได้แย้งเพียงยืนกอดอกด้วยความรู้สึกหนาว ปล่อยให้จามิกรทำไปในเมื่อชายหนุ่มกำลังพยายามเอาใจเธออยู่ เสร็จแล้วอีกฝ่ายก็มองเธอพร้อมยิ้มกว้างแล้วเดินมาหาก่อนจะบอก“ขี่หลังผมกลับนะ”ยังไม่ทันที่เธอจะพูดอะไรเขาก็หันหลังแล้วนั่งลงทันที“มาเถอะ มิ้มหนาวแล้ว ขี่หลังผมจะได้กลับบ้านเร็วๆ กัน”จามิกรย้ำมา ขณะที่หญิงสาวมองคนที่หิ้วเสื่อ
อุบายหมายจันทร์ 44.ตอนพิเศษ หวานรักที่น้ำตก (1)
“มิ้มจ๋า งอนอีกแล้ว”จามิกรใช้ช่วงขายาวกว่าของตนเองให้เป็นประโยชน์เดินตามมาจนทันและจับแขนเรียวของภรรยาไว้ อีกฝ่ายมองเมินไปทางอื่นไม่ยอมมองหน้าเขา“คุณก็เห็นผมกับพี่คุณทะเลาะกันตลอด ยังพามาเจอกันอีก”หญิงสาวหันขวับกลับมาทันที“นี่คุณว่ามิ้มผิดเหรอคะ”ชายหนุ่มรู้ตัวว่าพูดผิดไปจึงรีบแก้ตัว“ไม่ใช่ คือผมหมายถึง ยังไงผมกับพี่คุณก็เป็นแบบนี้ มิ้มน่าจะเข้าใจ”“มิ้มกับนิดาอยากให้ดีกัน คุณล่ะคะ เข้าใจไหม”เมื่อเขาเงียบไม่พูดต่อตมิสาก็ดึงแขนตัวเองออกเพราะชายหนุ่มไม่ได้จับแน่นนัก เดินหนีไปอีกครั้งทั้งยังไปใกล้ริมน้ำตกมากขึ้น“มิ้ม ไหนบอกจะไม่หนีผมแล้วไง นี่จะไปไหน”หญิงสาวเดินสูงขึ้นไกลจากแอ่งน้ำใหญ่มา แม้จะลงเล่นได้เพราะมีคนเล่นอยู่เรื่อยๆ เหมือนกัน แต่จุดนี้แอ่งเล็กกว่ามีโขดหินมากกว่า“ไปให้ไกลจากคุณนั่นแหละค่ะ”เขาคว้าข้อมือเล็กเพราะอีกฝ่ายทำเหมือนจะเดินลงไปในน้ำ“จะเล่นน้ำกลับไปเล่นตรงโน้นดีกว่า ตรงนี้โขดหินเยอะ”“ไม่ต้องสนใจมิ้มหรอกค่ะ”“หรือโมโหผมแล้วจะลงไปแช่น้ำเหมือนครั้งโน้น”จามิกรอดเย้าไม่ได้ ใบหน้าเนียนซีดเพราะเธอเปียกทั้งตัวชักสีหน้า ทว่าอยู่ๆ หญิงสาวก็ยิ้มขึ้นมา“มิ้มไม่แช่หรอก แต่
อุบายหมายจันทร์ 43.ตอนพิเศษ รักหวานเร้าใจของพี่โมกข์กับนิดา (2)
“อยากได้พี่โมกข์”ชยุตม์เพียงหัวเราะในลำคอแล้วลูบผมชื้นเบาๆ“ไออุ่นจากร่างกาย ต้องดีกว่าเสื้อเป็นไหนๆ ใช่ไหมคะ”เสียงหวานพร่าแล้วเป็นฝ่ายขยับมาจูบเขาก่อน ชายหนุ่มให้ความร่วมมือเพราะต่างก็รู้ไส้รู้พุงกันดีอยู่แล้ว เขาและเธอจูบลากันบนรถทุกวัน แต่ละครั้งก็กินเวลาเนิ่นนานเสมอลิ้นเล็กเคลียไล้กลีบปากเขากระทั่งแทรกเข้ามาเมื่อเขายินดีโต้ตอบ อีกฝ่ายรุกมารวบรัดเขาพัวพันกระตุ้นเร้าอย่างหนักกว่าปกติ ทั้งร่างบางเปียกปอนที่รับรู้ถึงสัดส่วนเต็มตึงก็เบียดชิด แถมเริ่มเคลื่อนมาก่ายเกยบนตักเขาอีกด้วย ชยุตม์รู้แล้วว่าหญิงสาวต้องการไปต่อจริงจัง ไม่ใช่แค่หยอกล้อเหมือนทุกครั้ง เขาถอยออกประคองแก้มแล้วยั้งดวงหน้าเล็กไว้เบาๆ“นิดาครับ ทำแบบนี้มันจะหยุดยากนะ”“นิดาต้องการพี่โมกข์”หญิงสาวย้ำอีกครั้ง ก่อนจะขยับตัวเล็กน้อย จับชายเสื้อยืดตัวเองดึงขึ้นถอดออกอย่างรวดเร็ว ทำเอาชายหนุ่มได้แต่ตาค้าง“เสื้อเปียกมันหนาว”เจ้าตัวพึมพำท่าทีเขินอายหน่อยๆ เพราะจับเสื้อที่ถอดมาปิดช่วงหน้าอกของตนได้เห็นเรือนร่างสวยชั่วครู่ อกวบอูมอิ่มน่าสัมผัส หน้าท้องเนียนราบเรียบแล้วชยุตม์ก็อดกลืนน้ำลายไม่ได้ มาถึงขั้นนี้แล้วถ้าเขายังถอยอี
อุบายหมายจันทร์ 43.ตอนพิเศษ รักหวานเร้าใจของพี่โมกข์กับนิดา (1)
“นึกว่าเราจะมาปิ๊กนิกแค่สองคนเสียอีก”ชยุตม์มองคนพูดที่กอดอกเหล่มองเขาอย่างนึกฉุน เขาเองก็ไม่คิดว่าจะมาเจอหมอนี่เหมือนกัน เมื่อหันไปมองคนรักที่เกาะแขนอยู่เธอก็ยิ้มหวานให้ แล้วรั้งให้ไปนั่งลงตรงเสื่อที่ปูริมน้ำตกซึ่งน้องสาวเขากับสามีตัวดีของน้องนั่งอยู่ก่อนแล้ววันนี้ฐานิดานัดเขาไปรับหลังโรงเรียนเลิกแล้วบอกว่าจะพาไปปิ๊กนิก แรกทีเดียวเห็นว่าเธอบอกให้พามาไร่เขาก็คิดว่าจะมาไร่องุ่น แต่กลายเป็นน้ำตก มันคงน่าสุนทรีย์ไม่น้อยถ้ามีเพียงเขากับเธอ“ฉันก็ไม่ได้อยากมาเจอหน้านายนักหรอก”เขาอดเอ่ยสวนกลับไม่ได้ระหว่างเขากับจามิกรแม้จะไม่ใช่ความเกลียดแล้ว แต่ก็ยังมีเขม่นกันอยู่ เพราะความคิดเห็นมักไม่ลงรอยกัน ชยุตม์คิดว่าอีกฝ่ายคอยขัดแข้งขัดขาเขาอยู่เรื่อย“เฮ้อ...”สองสาวถอนหายใจพร้อมกันในทันที“มิ้มขอเถอะนะคะ คุยกันปกติเถอะ”“ใช่ค่ะ ที่นิดากับมิ้มชวนพี่จากับพี่โมกข์มาเที่ยวด้วยกันก็เพราะอยากให้เจอกันบ่อยๆ จะได้คุยกันถูกคอขึ้น”“ยาก!”สองหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกันอย่างไม่ได้นัดหมาย แล้วต่างก็มองกันตาขุ่น ก่อนจะกอดอกหันหนีไปคนละทางฐานิดากับตมิสามองหน้ากันด้วยความอ่อนใจ พวกเธอตั้งใจนัดสองหนุ่มมาน้ำตกในช่วง
อุบายหมายจันทร์ 42.รักษาสัญญา (2)
ฝนตกแรงหนักในช่วงเย็นมาสองชั่วโมงแล้วยังไม่หยุด ตมิสานั่งแทบไม่ติดหลังจากจอยที่มาเรือนเล็กเพื่อทำอาหารด้วยกันบอกกับเธอว่าจามิกรน่าจะกลับมาช้า เพราะลูกของคนงานอายุสามขวบหายไป ตอนนี้นายกับคนในไร่กำลังออกตามหาอยู่“ฝนตกนานจัง จะเป็นยังไงกันบ้างก็ไม่รู้”ตมิสาพึมพำ เธอไม่อยากโทรไปรบกวนเพราะจามิกรอาจจะกำลังยุ่ง ไม่สะดวกรับสาย เพราะก่อนหน้านี้จอยลองโทรไปหาเบิร์ดทางนั้นไม่รับสาย ทำให้จอยที่นั่งอยู่ใกล้ๆ เองก็สีหน้าไม่ดีนัก“นั่นสิคะ เงียบกริบอย่างนี้ กลัวจะยังไม่เจอ”“สงสารเด็ก อาจจะเจอแล้วก็ได้ แต่ฝนตกหนักก็เลยยังไม่กลับมา”“ค่ะ”ต่างคนก็พยายามคิดไปในทางที่ดีเข้าไว้ ภาวนาให้ไม่มีเรื่องร้ายแรงในไร่ครึ่งชั่วโมงผ่านไปฝนหยุด ตมิสากับจอยยังกังวล แต่เมื่อเห็นคนตรงหน้าบ้านก็รู้สึกใจชื้น ทว่าคนที่มาคือเบิร์ด“เบิร์ด ว่าไง เป็นไงบ้าง”จอยลุกพรวดขึ้นพร้อมถามสามีตนเอง แต่สีหน้าของคนมาใหม่ไม่ค่อยดีนัก“ยังไม่เจอเลย แล้วตอนนี้ก็ติดต่อนายไม่ได้เลยครับ แต่นายสั่งผมไว้ว่า ถ้าฝนหยุดให้มาบอกนายหญิงกินข้าวก่อนได้เลยครับไม่ต้องรอ”ตมิสาถอนหายใจหนักใจ ทั้งยังเริ่มเครียดที่เบิร์ดบอกว่าติดต่อ จามิกรไม่ได้ ขณะที่
อุบายหมายจันทร์ 42.รักษาสัญญา (1)
หลังจากบิดาของตมิสากับคุณจักรกฤษณ์กลับไปแล้ว จามิกรก็พาภรรยาตนเองมายังเรือนหอ แม้มารดาของเขาจะยังไม่เอ็นดูหญิงสาวนักแต่ก็ยิ้มรับ อวยพรให้เขากับตมิสาครองคู่อย่างมีความสุขและรับขวัญด้วยเครื่องเพชรชุดใหญ่ กับกำไลข้อมือทองโบราณมรดกตกทอดรุ่นสู่รุ่นที่ท่านรับมาจากบิดาของเขา นั่นทำให้ชายหนุ่มรู้ว่าแม่ของตนยอมรับคนที่เขารักเป็นศรีสะใภ้แล้วร่างสูงใหญ่ขยับเข้าไปช่วยคนตัวเล็กที่กำลังยืนเช็ดเครื่องสำอางหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ปลายนิ้วแตะที่ซิปด้านหลัง ดวงตาคมฉายแววรักใคร่และต้องการระคนกัน“อะแฮ่ม”หญิงสาวเหลือบมองเขาผ่านกระจกและกระแอม ทั้งยังส่งสายตาดุมาให้อีกต่างหากจามิกรกำมือฉับ บอกตัวเองว่าไม่ได้กลัว เขาแค่ไม่อยากให้ตมิสาขุ่นเคืองเท่านั้น ชายหนุ่มมองตอบอ่อนโยนพร้อมยิ้มบาง“ผมแค่จะช่วย ไม่ได้คิดอะไรเล้ย...”“เสียงสูง ไม่น่าเชื่อถือเลยนะคะ”“จริงจริ๊ง”เขายังย้ำเสียงสูงมาอีกตมิสาจ้องอย่างจับผิด ก่อนจะยอมพยักหน้าเล็กน้อยให้ชายหนุ่มช่วยเพราะอย่างไรเธอก็จัดการเองลำบาก คิดว่าจามิกรต้องรักษาสัญญา หากเขามองเห็นคุณค่าในชีวิตคู่ของเขาและเธอใจหนุ่มเต้นแรงเมื่อได้รับอนุญาต เขากลั้นใจเลื่อนมือไปรูดซิปลงให้
อุบายหมายจันทร์ 34.ได้โปรด หยุดแค่ที่ฉัน (2)
เปลือกตาบางขยับขึ้นช้าๆ ด้วยความหนัก ดวงตาพร่ามัวเห็นห้องสีขาวแล้วชั่วแวบในใจคิดว่าตนอาจอยู่บนสวรรค์แล้ว ทว่าเสียงหนึ่งดังขึ้นทำให้รู้ว่าไม่ใช่“คุณหนู คุณหนูของป้า เป็นยังไงบ้างคะ เจ็บตรงไหน ปวดตรงไหนไหม”ป้าศรีถามเป็นชุดด้วยเสียงเครือสั่น ขณะจับมือเธอกุมไว้อย่างทะนุถนอม“พี่โมกข์?”ตมิสานึกถึงพี่
อุบายหมายจันทร์ 34.ได้โปรด หยุดแค่ที่ฉัน (1)
จามิกรกับเบิร์ดพุ่งลงจากรถทันทีที่จอด ร่างสูงใหญ่วิ่งนำหน้าคนของตัวเองไปยังรถที่ชนต้นไม้ ขณะที่เบิร์ดเปิดมือถือส่องไฟฉายเข้าไปด้านใน แล้วก็ใจหล่นวูบเมื่อทุกอย่างในนั้นนิ่งสนิท ที่สำคัญเขามองแทบไม่เห็นคนร่างเล็ก แต่ก็เห็นว่ามีชยุตม์โอบอยู่ ส่วนคนขับแน่นิ่งเช่นกัน ชายหนุ่มจึงเอื้อมมือจะเปิดประตู ทว่า
อุบายหมายจันทร์ 32.อดีตก็คืออดีต (2)
หญิงสาวไม่รู้ว่าฐานิดาพูดอะไรกับจามิกร อาจจะถามเรื่องที่เธอกับชยุตม์เป็นเพื่อนกัน หรือไม่สาวรุ่นน้องอาจสงสัยท่าทีของเธอที่มีต่อ ชยุตม์ ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรตอนไปกินข้าวกับเธอ ทั้งตอนที่เธอมาบ้านนี้ก็ไหว้ทักทายพูดคุยปกติ ไม่มีอาการขุ่นขวาง นั่นทำให้เธอเข้าใจว่าฐานิดาคิดว่าเธอกับชยุตม์เป็น
อุบายหมายจันทร์ 31.งูพิษกับคนใกล้ตัว (2)
“หลบไปรส”จากนั้นร่างสูงใหญ่ร่างสองร่างต่างก็พุ่งไปยังปืนที่หล่นห่างออกไป ก่อนที่ชยุตม์ซึ่งใกล้กว่าจะคว้ามาได้เขาก็ถูกกระแทกตัวจนล้ม ชายหนุ่มรีบกลับมากระโดดโถมเข้าใส่คนที่กำลังจะหยิบปืน หากก็ไม่ทันแล้ว แม้ชยุตม์จะค้ำอยู่ด้านบนแต่อีกฝ่ายได้ปืนมาอยู่ในมือ และเล็งมายังหน้าอกเขา“แกมันอกตัญญู สารเลว สั
Anda juga akan menyukai
ให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน68.0K Dibacaบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋89.3K Dibaca(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก129.4K Dibacaเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้266.2K Dibacaภรรยาซื้อรัก
นิชา อลีนา184 Dibacaเมื่อมาม่าซังตัวแม่ทะลุมิติมาเป็นนายหญิงชุมโจรแดนใต้
ลินญาร์56 Dibacaสาวน้อยร้อนรุ่ม NC25
กามาสุตรา154 Dibacaภารกิจพิชิตใจเพื่อน(เกย์)
Selena34 Dibaca
