تسجيل الدخولمشاركة
Chapter 6
تاريخ النشر:
2026-01-27 13:48:57“ขอบคุณพี่สิงห์อีกครั้งนะครับ...อุ่นสัญญาว่าจะตั้งใจทำงานให้เต็มที่” เสียงหวานเอ่ยเจื้อยแจ้วในตอนที่ร่างสูงใหญ่กำลังเดินเข้าไปใกล้
น้ำเสียงและรอยยิ้มของคนตัวเล็กที่ส่งไปให้คนร่วมโต๊ะทำให้หัวคิ้วของคนมาใหม่เริ่มกระตุก อารมณ์จากที่เพิ่งจะดีก็เริ่มขุ่นมัว
ดูท่าจะสนิทกันน่าดู!
พี่สิงห์อย่างนั้นพี่สิงห์อย่างนี้!!
“อ้าว มึงมาพอดีเลย นี่อุ่น รุ่นน้องกูเอง ส่วนนี่เฮียกัณฐ์ จะเรียกเฮียหรือจะเรียกพี่ก็ได้”
สิงห์แนะนำให้ทั้งคู่ได้รู้จักกันโดยที่ไม่ทันสังเกตเลยว่าคนตัวเล็กกว่าตกตะลึงหน้าถอดสีไปขนาดไหนตอนที่หันมาเจอกับคนที่เข้ามาใหม่
“!!!”
“สัด มึงทำน้องเขากลัวแล้วเห็นไหมเนี่ย..อุ่นไม่ต้องกลัวนะ มีอะไรบอกพี่ได้เลย เฮียมันก็หน้านิ่งอย่างนี้แหละ”
คำก็พี่สองคำก็น้อง ทำไมวันนี้ไอ้สิงห์ทำตัวน่าหมั่นไส้จังวะ!
แล้วอีกฝ่ายทำไมเจอเขาจะต้องทำหน้าซีดขนาดนั้น?!?
“สะ..สวัสดีครับ พะ พี่กัณฐ์” ร่างบางเตรียมจะยกมือไหว้แต่อีกฝ่ายเอ่ยขัดขึ้นมาเสียงเข้ม
“ทำไมเรียกพี่!” วันนี้จะมาเรียกพี่ ทั้ง ๆ ที่วันก่อนจะเป็นผัวอยู่มะรอมมะร่อ
“อ้าวมึงทำไมกวนตีนจังวะ ไม่ให้น้องเรียกพี่แล้วจะให้เรียกว่าอะไร”
ไอ้สัดสิงห์นี่ก็ปกป้องจัง!
จะให้เรียกกูว่าพี่ เหมือนกับที่เรียกมึงน่ะนะ
ฝันไปเหอะ!
กูไม่ใช่พี่!
ไม่เป็นพี่เด็ดขาด!
“เรื่องของกู ไหนสัญญาเอามา!” ทศกัณฐ์รีบคว้าสัญญามาเซ็น พร้อมกับเหลือบตามองไปยังอีกฝ่ายที่เริ่มร้อนรนนั่งไม่อยู่สุข
“แม่ง จะดุทำห่าอะไร.. เออ อุ่น ช่วงนี้ทางร้านอาจจะทดลองให้มีดนตรีสดแค่ ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ก่อน อุ่นโอเคไหม?”
“คือ ช่วงอาทิตย์สองอาทิตย์แรก อุ่นสะดวกแค่ศุกร์กับเสาร์ก่อนได้ไหมครับ รออุ่นเคลียร์ทุกอย่างลงตัวแล้วอุ่นถึงจะเริ่มวันอาทิตย์ได้”
“อืม ได้สิไม่มีปัญหา สะดวกเมื่อไหร่ก็บอกพี่ละกันนะ”
“ขอบคุณพี่สิงห์มากครับ”
ทำไมต้องยิ้มหวานขนาดนั้น!
กึก!
“โทษที ปากกามันหนัก วางดังไปหน่อย” ทศกัณฐ์บอกออกไปอย่างไม่ใส่ใจในตอนที่ทุกคนชะงักหันมามอง
“เอ่อ..แล้วอุ่นพร้อมเริ่มงานวันไหน อยากซ้อมกับวงก่อนไหม” ไอ้สิงห์หันไปคุยกับอีกฝ่ายต่อ
“ได้เหรอครับ เอ่อ..อุ่นจะรบกวนทุกคนเกินไปรึเปล่าครับ”
“ไม่หรอก ทุกคนเต็มใจ ยังไงก็ลองนัดกันดู เดี๋ยวไอ้พวกนั้นก็คงจะดึงอุ่นเข้าไลน์กลุ่ม ถ้าพร้อมจะเล่นเมื่อไหร่ก็บอกพี่ ไม่ก็บอกเฮียกัณฐ์ก็ได้”
“....มะ ไม่เป็นไรครับ อุ่นน่าจะเจอพี่สิงห์บ่อยกว่า เดี๋ยวอุ่นแจ้งพี่สิงห์อีกทีละกันนะครับ”
ทศกัณฐ์หันไปมองอีกฝ่ายที่รีบหลบตาหลังจากที่พูดจบประโยค
คุยกับเขามันมีปัญหาอะไรวะ!
ทำไมต้องเป็นไอ้สิงห์!
แล้วทำไมคุยกับเขาไม่สบตา ทีกับมันอมยิ้มหวาน!
“สิงห์ คุณหนึ่งเรียกมึงน่ะ” ทศกัณฐ์หาทางไล่อีกฝ่ายออกไปจากโต๊ะ
“อ้าวเหรอ งั้นฝากน้องแป๊บนึง เดี๋ยวพี่มานะอุ่น”
“อะ เอ่อ พะ พี่สิงห์” คนตัวบางทำท่าจะลุกตาม แต่ถูกอีกฝ่ายที่นั่งอยู่คว้าข้อมือเอาไว้ได้
“ทำไม? อยู่กับฉันมันเป็นอะไร ทำไมต้องตามติดไอ้สิงห์มันขนาดนั้น”
“โอ๊ย! คะ คุณ ผมเจ็บ” การที่อีกฝ่ายพยายามจะดึงมือออกยิ่งทำให้ชายหนุ่มหงุดหงิด
“คุยกับฉันก็สบตาฉันสิ หรือว่าอายเรื่องคืนนั้น?”
“คุณ!”
“หรือว่ากลัวไอ้สิงห์จะรู้? ไอ้สิงห์มันมีแฟนแล้วไม่รู้เหรอ?”
“ไม่ใช่อย่างนั้น!”
“ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วอย่างไหน?” ยิ่งอีกฝ่ายทำเหมือนรังเกียจเท่าไร ยิ่งทำให้เขาหัวเสียมากขึ้นเท่านั้น
“อ้อ ที่แท้ก็เจอเป้าหมายใหม่ ทำไม?อยากได้จนไม่สนใจว่าอีกฝ่ายมีเจ้าของแล้ว?” ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่สบอารมณ์ หมายตาไอ้สิงห์ไว้สินะ มิน่าล่ะเขารอแล้วรอเล่าก็ไม่มี ‘เหตุบังเอิญ’ เกิดขึ้นอีกสักที
“ปล่อย! คุณพูดเรื่องอะไร ผมไม่เข้าใจ”
“อย่ามาทำใสซื่อหน่อยเลย ถ้าอยากนักฉันช่วยสงเคราะห์ให้ก็ได้แต่อย่าไปยุ่งกับคนที่มีเจ้าของแล้ว มันบาป!”
ทศกัณฐ์กระชากข้อมือบางเข้ามาใกล้ด้วยอารมณ์เดือดดาลจนทำให้เจ้าตัวเสียหลักพลัดตกจากเก้าอี้ทรงสูงที่นั่งอยู่ลงไปกองกับพื้น
โครม!
“โอ๊ย! ซี๊ดด” ร่างบางร้องด้วยความเจ็บปวด
ในขณะที่ทศกัณฐ์ก้มลงไปพยุงอีกฝ่ายก็ได้ยินเสียงคนที่เพิ่งเดินออกไปรีบวิ่งเข้ามาช่วย
“เฮ้ย! อุ่น เจ็บไหม! เป็นไงบ้าง?”
แม่ง! กลับมาได้จังหวะตลอดนะมึง ทศกัณฐ์ลุกขึ้นยืนมองคนตัวขาวที่โผไปเกาะท่อนแขนอีกฝ่ายแน่นคล้ายจะร้องขอความช่วยเหลือ
“แล้วไปนั่งอีท่าไหนถึงตกลงมาได้”
“เอ่อ..อุ่นซุ่มซ่ามเผลอนั่งไม่ระวังเองครับ ซี๊ดดด!”
ทศกัณฐ์มองภาพตรงหน้าด้วยความอดกลั้น กำหมัดแน่นตอนที่คนตัวเล็กอยู่ในอ้อมกอดของคนอื่น
“ไหนพี่ขอดูหน่อย” สิงห์พยุงอีกฝ่ายขึ้นมานั่งบนเก้าอี้แล้วตัวเองก็ทรุดตัวลงไปนั่งเช็กข้อเท้าตรวจหาความผิดปกติ
“มะ ไม่เป็นไรครับ พี่สิงห์ ซี๊ด!”
“อืม สงสัยข้อเท้าพลิก พี่ว่าไปหาหมอดีกว่า”
“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวอุ่นประคบเย็นเดี๋ยวก็คงดีขึ้น”
“แต่พี่ว่าไปให้หมอเขาดูสักหน่อยดีกว่า...เดี๋ยวกูพาอุ่นไปคลินิกก่อนนะแล้วเจอกัน”
สิงห์หันมาพูดประโยคหลัง
“กูพาไปเอง มึงไม่ต้องรีบกลับไปหาเหนือเหรอ?”
“ไม่เป็นไรกูว่าง วันนี้เหนือกลับบ้าน” พูดขนาดนี้แล้วคนบางคนยังเกาะแขนไอ้สิงห์ไม่ปล่อย จะเจ็บขาอะไรนักหนา!
“กูไปด้วย มึงไปเอารถเถอะ เดี๋ยวกูดูทางนี้เอง” ทศกัณฐ์ตัดสินใจดึงร่างบางออกจากอีกฝ่าย ปล่อยให้สิงห์ได้เดินไปเอารถ
“พอไอ้สิงห์ไม่อยู่ก็หายเจ็บขาเลยเหรอ?”
ชายหนุ่มพูดออกไปด้วยความหมั่นไส้ที่คนตัวเล็กพยายามดันตัวออกไม่ยอมให้เขาช่วยพยุง
“ผมยืนเองได้ อ๊ะ!”
แล้วเป็นไงล่ะ อวดเก่ง! เจ็บขนาดนี้แล้วยังไม่ยอมให้ช่วย
“อวดดี!”
“อ๊ะ! คุณ! ปล่อย ผมเดินเองได้”
ทศกัณฐ์ก้มลงไปอุ้มโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัว กลิ่นแป้งเด็กหอมอ่อน ๆ โชยเข้ามาในตอนที่คนตัวเล็กตกใจเผลอกอดคอร่างสูงไว้แน่น
“อยู่เฉย ๆ เถอะน่า จะไปหาหมอไหม!” ชายหนุ่มยกยิ้มในใจตอนที่เห็นคนในอ้อมอกหน้ามุ่ยขึ้นมาทันทีที่โดนดุ วงแขนแกร่งเลยแกล้งกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นกว่าเดิมอีกนิด
“คุณปล่อยเถอะ ผมเดินเองได้... คนมองใหญ่แล้ว”
คนตัวเล็กดิ้นไปด้วย มองซ้ายมองขวาไปด้วย ทำตัวเหมือนรังเกียจที่อยู่ในอ้อมแขน จนเขาเริ่มที่จะอารมณ์เสียขึ้นมาอีกรอบ
จะอะไรนักหนา!
อุ้มเดินมาจนจะถึงที่จอดรถแล้วยังจะงอแงให้ปล่อยอีก!
أحدث فصل
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter140
“ไหนกระเป๋าของฉัน!!”เรียวนิ้วสวยรีบกระชากถุงใบใหญ่ไปจากมืออุ่นใจทันที พร้อมกับสำรวจตรวจตราของในถุงอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้วจึงเงยหน้ามองกลับมายังอุ่นใจ“อ้าว แล้วจะยืนอยู่ทำไม! อ้อ..ฉันคงยังไม่ได้บอกสินะ ว่ากัณฐ์เปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้กัณฐ์กับใกล้รักจะนอนค้างที่นี่ หมดหน้าที่ของเธอแล้วก็กลับไปได้แล้ว!”ปัง!เสียงปิดประตูใส่หน้าไม่ดังเท่ากับเสียงหัวใจแตกสลายที่ดังกึกก้องอยู่ภายในอุ่นใจได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ไม่มีคำพูด ไม่มีคำบรรยาย ไม่มีความรู้สึกอื่นใดหลงเหลือ มีเพียงแค่ความเสียใจและหยาดน้ำใส ๆ ที่ไหลรินออกมาอย่างไม่รู้ตัวคุณ..กับ..ใกล้รัก นอนค้างที่นี่...ประโยคคำพูดของคนตาสีฟ้าวนเวียนกึกก้องอยู่ในหัว อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองใช้เวลายืนอยู่ตรงนั้นนานแค่ไหน อุ่นใจไม่รู้ว่าตัวเองลงมาจากลิฟต์ได้ยังไง รู้ตัวอีกทีร่างบางก็กำลังยืนเคว้งคว้างอยู่ที่หน้าคอนโดหรู น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายไม่ได้ทำให้ความเจ็บปวดที่เขามีบางเบาลง อุ่นใจก้าวเท้าไปอย่างไร้จุดหมาย ทุกอย่างเริ่มชัดเจนแต่จุดที่เขามีสิทธิ์ยืนกลับเริ่มเลือนราง เวลาที่มีคงจะเริ่มนับถอยหลังลงไปช้า ๆ ..ไม่สิ มันอาจจะหมดลงในตอนนี้แล้วก็เป็นได้
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter139
หลังจากที่จัดการทุกอย่างเรียบร้อยอุ่นใจหันกลับมาก็พบว่าคนที่ขอติดสอยห้อยตามมาด้วยกำลังถูกทั้งพนักงานขาย และบรรดาลูกค้าวัยรุ่นกำลังรุมขอถ่ายรูปและขอลายเซ็นอุ่นใจได้แต่ยืนทำตัวไม่ถูก นี่เขาควรจะแยกตัวกลับเลยหรือควรจะต้องรอให้อีกฝ่ายเสร็จธุระก่อนแล้วถึงค่อยร่ำลา แต่ดูจากที่อีกฝ่ายกำลังถูกติดพันอยู่ถ้าเขาแยกกลับก่อนก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง ร่างบางคิดได้อย่างนั้นแล้วจึงเตรียมจะหันหลังเดินจากไปแต่ก็ถูกเสียงคนคนเดิมเรียกตัวไว้“เดี๋ยวครับน้องอุ่น.. พี่ขอตัวก่อนนะครับ ขอบคุณมากนะครับ ฝากผลงานล่าสุดด้วยนะครับ”ซันรีบบอกลาแฟนคลับพร้อมกับคว้าบรรดาถุงใบเล็กใบใหญ่จากพนักงานขายแล้วเดินตามอุ่นใจไปในทันที“ขอโทษด้วนนะครับน้องอุ่น ไม่คิดว่าจะมีคนจำได้ขนาดว่าใส่หมวกดีแล้ว” ซันบ่นออกมาพร้อมกับขยับหมวกให้ปิดลงมามากขึ้น“ไม่เป็นไรครับ”อุ่นใจมองคนตัวสูงอีกครั้ง ‘ซัน’ สงสัยจะเป็นคนเดียวกันกับที่นนเน่เพิ่งกรี๊ดให้ฟังเมื่อวันก่อนว่าเป็นนายแบบหนุ่มไฮโซที่กำลังมาแรงอยู่ในขณะนี้“อยู่กับน้องอุ่นแล้วพี่สบายใจดีจัง ขอบคุณนะครับที่ให้ความเป็นส่วนตัวกับพี่”อุ่นใจไม่รู้จะตอบกลับไปว่ายังไง จะให้บอกว่าเขาเพิ่งจะนึก
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter138
อุ่นใจเหม่อมองออกไปนอกตัวรถที่ติดฟิล์มดำ เขาแจ้งจุดหมายปลายทางกับพี่เกรียงไกรไว้ตั้งแต่ตอนขึ้นรถแล้วว่าให้ไปรับของ และพาเขาไปส่งที่คอนโดคุณภีมแล้วกลับไปได้เลย“พอไปส่งคุณอุ่นเสร็จให้ผมกลับเลยเหรอครับ?”“ครับ คุณเขาบอกให้ผมรอกลับพร้อมกันครับ”“ได้ครับ”หลังจบบทสนทนาอุ่นใจก็มองไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง พระอาทิตย์ยามเย็นเริ่มคล้อยผ่านและลาลับ วันนี้บรรยายกาศรอบกายช่างแสนเศร้า คงจะเป็นเพราะอารมณ์ที่หม่นมัวเลยพาทำให้แสงสีทองดูหม่นหมอง ร่างบางมองต้นไม้และท้องฟ้าไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสะดุดตากับใครบางคนในจังหวะที่รถกำลังเลี้ยวออกจากบริเวณคณะนั่นคนที่เขาเพิ่งรู้จักเมื่อสักครู่นี้นี่...“พี่เกรียงไกรครับหยุดรถก่อนครับ” อุ่นใจบอกพี่ชุดดำทันทีที่เห็นใครบางคนกำลังต้องการความช่วยเหลือทันทีที่รถจอดสนิทอุ่นใจก็ไม่รีรอรีบลงจากรถไปถามอีกฝ่ายทันที“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?”“น้องอุ่น?”ชายหนุ่มร่างสูงที่เพิ่งรู้จักกันหันมาทำหน้าแปลกใจที่เห็นคนที่เข้ามาทักตนเอง“รถเสียเหรอครับ?” อุ่นใจเดินเข้าไปหาคนที่กำลังยืนอยู่หน้าฝากระโปรงรถสปอร์ตคันหรูสีแดง“ใช่ครับ ไม่รู้เป็นอะไร อยู่ ๆ เครื่องก็ดับ”“โทรตามช่างรึยังครั
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter137
อุ่นใจเลือกที่จะเดินไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งเจอต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ความร่มเย็นอยู่ที่ริมสระบัวสระใหญ่ ร่างบางหย่อนกายนั่งลงใช้ลำต้นหนาเป็นแหล่งพักพิงเพื่อทำจิตใจให้สงบสายลมเย็นสดชื่นกับเสียงนกที่หยอกล้อกันแผ่วเบาทำให้อุ่นใจคิดถึงบรรยากาศเก่า ๆ ในอดีตตอนที่ยายยังมีชีวิตอยู่ยายชอบพาเขาไปยังวัดแห่งหนึ่งเป็นประจำ อุ่นใจจำได้ดีว่าที่วัดแห่งนั้นมีต้นไม้ร่มรื่นและมีสระบัวสระใหญ่คล้ายกับสระบัวแห่งนี้อยู่อุ่นใจมองออกไปยังพื้นผิวน้ำอย่างล่องลอย..เขาคิดถึงยายเหลือเกิน ยายเพิ่งจากไปไม่นาน แต่ทำไมสำหรับเขาแล้วมันช่างดูเหมือนผ่านไปนานหลายปีขนาดนี้หลายเดือนที่ผ่านมามีอะไรเกิดขึ้นในชีวิตมากมาย ทั้งความทุกข์ ความสุข ความสมหวัง และความผิดหวัง ทุก ๆ อย่างให้บทเรียนอันมีค่ามากมายให้แก่อุ่นใจ ทุก ๆ ผลมาจากเหตุของการกระทำ อุ่นใจก้มหน้ายอมรับกับทุก ๆ ทางที่ตนเองเลือกเดิน เขาไม่เคยเสียใจที่ได้เจอกับใครบางคน ได้รับความช่วยเหลือและความเมตตาจากคนที่แสนอบอุ่น ถึงแม้ในตอนแรกจะต้องเสียน้ำตาไปกับความเข้าใจผิดอยู่บ้าง แต่หลัง ๆ มาทุกอย่างกลับเริ่มดีขึ้นและ…ดีขึ้นมากจนเขาเผลอมอบหัวใจให้กับใครคนนั้นไ
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter136
สายลมเย็นกับแสงแดดอ่อน ๆ ที่ลอดผ่านแมกไม้กระทบตกลงที่พื้นผิวน้ำดึงดูดสายตาคู่งามให้หันกลับไปมองอุ่นใจมองไปยังภาพเบื้องหน้าด้วยความเหม่อลอย“อากาศดีนะครับ”เสียงชวนคุยที่เอ่ยขึ้นมาทำให้อุ่นใจนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว“ครับ”“น้องเรียนที่นี่เหรอครับ?”อุ่นใจหันไปมองคนตรงหน้าอย่างเต็มตาอีกครั้ง ร่างสูงที่จัดได้ว่าหน้าตาดีอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตเนื้อดีราคาแพง ทรงผมสีน้ำตาลเข้มถูกจัดแต่งทรงเปิดเผยให้เห็นคิ้วหนากับสันจมูกโด่ง ผิวขาวจัดบวกกับรอยยิ้มเจิดจ้าทำให้คนตรงหน้าจัดได้ว่าหน้าตาหล่อเหลาเอาการ“พี่ชื่อซัน ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ซันเอ่ยแนะนำตัวออกมาในตอนที่อุ่นใจมัวแต่พินิจพิเคราะห์ตนเองอยู่“เอ่อ ขอโทษครับ ผมชื่ออุ่นใจ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”อุ่นใจเหลือบตามองมือถือ พร้อมกับตัดสินใจที่จะขอแยกตัวออกมาแต่กลับถูกอีกฝ่ายชวยคุยขึ้นมาเสียก่อน“น้องอุ่นใจเรียนที่นี่ใช่ไหมครับ พอดีว่าพี่มาดูลาดเลา หมายถึงพี่มาสำรวจมหา’ลัยน่ะครับ เทอมหน้ากะว่าจะย้ายมาเรียนที่นี่ หรือเรียกง่าย ๆ ว่าซิ่วน่ะครับ”คนตัวสูงอธิบายติดตลกในตอนที่เห็นคนตัวเล็กทำหน้าสงสัย“ทีนี้เดินไปเดินมาก็หลงนิดหน่อย พี่ก็อย
อุ่นใจใกล้กัณฐ์ Tossakan the series Chapter135
อุ่นใจวางปากกาพร้อมกับเดินตรงไปยื่นกระดาษคำตอบให้กับอาจารย์คุมสอบ นัยน์ตาหวานเหลือบมองเพื่อนรักทั้งสองคนที่ยังคงนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดกับกระดาษข้อสอบตรงหน้า ดูท่าว่าทั้งนนเน่และหนึ่งเดียวคงจะใช้เวลาจนถึงวินาทีสุดท้าย อุ่นใจจึงตัดสินใจเดินลงมานั่งรอเพื่อนทั้งสองที่ใต้ตึกเรียนอากาศที่ร้อนอบอ้าวนำพาความเหนียวเหนอะหนะมาให้ อุ่นใจพัดชีทเรียนในมือไปมาพร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อดูเวลา แล้วก็พบว่าอีกเป็นชั่วโมงเลยกว่าจะถึงเวลาที่คุณเขาจะมารับ เดี๋ยวถ้าเพื่อน ๆ ลงมาแล้วเขาอาจจะแวะไปห้องสมุดสักหน่อย แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรทำร่างบางเลยตัดสินใจฆ่าเวลาเล่นด้วยการกดเข้าไปในแอปพลิเคชันสีฟ้าแล้วอุ่นใจก็พบว่ามันช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์ภาพของใครบางคนถูกประโคมข่าวจากแทบจะทุกสำนัก‘ดีไซเนอร์ชื่อดังควงคนพิเศษออกงานครั้งแรกในรอบหลายเดือน’‘นักธุรกิจหนุ่มพันล้านควงคู่ให้สัมภาษณ์ถึงความสัมพันธ์พิเศษ!!!’‘เจาะลึกบทสัมภาษณ์ Exclusive เจ้าของห้องเสื้อแบรนด์ดัง!!!’‘ความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นต้องมีสถานะของคู่ที่ทุกคนจับตามมอง!!!’‘ดีไซเนอร์ชื่อดังเผย! อาจมีประกาศข่าวดี!!’หัวใจอันหนักอึ้งอยาก
قد تعجبك أيضًا
จะลูปไหนก็รักเธอ
Me.Daisy1.0K وجهات النظرรักของจันทรา
Me.Daisy1.3K وجهات النظرเมียอ้ายเข้ม | ฮักบ่ฮู้ลืม ที่บ้านโคกสะแบง
นนท์ NONN1.2K وجهات النظرหนี้พันธนาการ-Magmalava
นาวิกา926 وجهات النظرไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]
DILEMMA 281.2K وجهات النظرBoylove the Serise|ดื่มด่ำค่ำคืนอันเร่าร้อน [YAOI] + [NC30+]
ณ ธารา1.7K وجهات النظرแด่เธอผู้เป็นนิรันดร์
คนเล่านิทาน821 وجهات النظرชะตาไม่อาจฝืน หัวใจไม่อาจห้าม
วริษา1.0K وجهات النظر
