แค่เก้าเดือน

คนติดตามเปิดกระเป๋าหยิบสัญญาที่มีนับสิบแผ่นขึ้นมา ยื่นให้เหรินเหมย

ที่คว้าปากกามาจรดปากกาเซ็นสัญญาทันที

“ไม่อ่านก่อนหรือ”ถงไฉ่ถาม เหรินเหมยส่ายหน้า ยิ้มกว้างถงไฉ่รู้ดีว่าเหรินเหมยดีใจที่จะได้พาแม่ไปรักษาตัวจึงไม่ลังเลที่จะเซ็นสัญญา

เฉิงซีหยวนทำสีหน้าเรียบเฉย

“เรียบร้อยแล้วใช่ไหม สัญญานี้จะเก็บไว้ที่ฉันหนึ่งฉบับกับเธออีกหนึ่งฉบับ อยากจะอ่านเมื่อไหร่ค่อยมาอ่าน อ่อลืมถามไปเสียได้ ยังบริสุทธิ์อยู่หรือเปล่า แต่ความจริงไม่ถามก็น่าจะได้คำตอบใช่ไหม ผู้หญิงสมัยนี้ยิ่งสวยๆอย่างเธอ หาคนที่บริสุทธิ์สะอาดยาก แบบนี้ก็ดี ก็จะได้ไม่ต้องมามีปัญหากับตรงนั้นว่าทำให้ไม่ประทับใจของสามีตอนที่เข้าหอเพราะฉันอยากให้คลอดแบบวิธีธรรมชาติไม่มีการผ่าตัดเอาเด็กออกมาจากท้อง”

 เหรินเหมยถอนหายใจยาวนี่ไปหาข้อมูลมาหมดเลยหรือเรื่องการคลอดลูก คนอะไรก่อน แล้วนอกจากเมียคงไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนในด้านดีดีแน่

“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกคุณนี่มันไม่ได้อยู่ในเงื่อนไขแต่แรกอยู่แล้ว และฉันขอเปลี่ยนเงื่อนไขข้อนี้ฉันต้องการผ่าเอาเด็กออก ไม่อยากคลอดเองตามธรรมชาติเพราะอย่างที่คุณพูดฉันไม่อยากให้สามีที่ฉันรักหรือคนที่ฉันจะแต่งงานด้วยไม่ประทับใจในครั้งแรกที่ร่วมหอกัน”

บอกเป็นนัยๆ 

เฉิงซีหยวนขมวดคิ้วกับคำพูดของเหรินเหมย

“จีเหรินเหมย ความจริงตอนคลอดฉันจะเย็บให้เธอก็ได้จะเอา…แคบเอาคับขนาดไหนก็ได้นะ อย่าห่วงเรื่องแบบนั้นเอาเรื่องสำคัญก่อน”ถงไฉ่พูดขัดขึ้นกล้วว่ากำลัง

จะเกิดสงครามย่อมๆ

“หยุดเดี๋ยวนี้นะ หยุดพูดเรื่องอะไรแบบนี้ได้แล้ว”หน้าแดงแป๊ด เฉิงซีหยวนถอนหายใจ

“แต่เอาจริงนะครับหมอว่า คุณเฉิงควรให้ผ่าตัดดีกว่านะครับ เพราะปลอดภัยและรับรองผลได้ดีกว่าว่าเด็กทั้งสองคนจะได้รับการช่วยเหลือทันท่วงทีหากว่ามีอาการผิดปกติตอนคลอด”ถงไฉ่พยายามอธิบาย

 เหรินเหมยเอามืออุดหูไว้แน่น

“ก็ได้ถ้าคุณหมอพููดแบบนี้ ก็ไม่มีปัญหาอะไร ความจริงแล้วเรื่องนั้นก็ไม่ได้สำคัญอะไรในเมื่อเราจ่ายแพงมากและผมเองก็ไม่อยากให้ คนอุ้มท้องลูกของผมเครียดไปกว่านี้”หมอถงยิ้มเอามือดันหลังเหรินเหมย

“จริงด้วยได้เวลาอาหารกลางวันแล้ว กินให้ตรงเวลาพักผ่อนให้พอลูกในท้องจึงจะแข็งแรง”

“อย่าเรียกว่าลูกในท้องนั่นมันคือลูกของผมกับซูจ่าย”หมอถงส่ายหน้าไปมา จีเหรินเหมยถอนหายเดินเข้าไปด้านในเลยไปเป็นโต๊ะอาหารสำหรับหมอถงที่เวลา ทำงานดึกไว้ได้สั่งอาหารเย็นมากินที่นี่เลย

“คุณหมอดูแลเรื่อง สุขอนามัยทุกอย่างให้พร้อมกันเลยทีเดียว ทั้งหมวดหมู่อาหารรวมทั้งของว่าง อ่อพรุ่งนี้ผมจะให้รถมารับคุณทั้งสองยังบ้านใหม่ที่ผมซื้อไว้ให้วันนี้คาดว่าจะตบแต่งเสร็จเรียบร้อยพอดี”

คนติดตามวางเอกสารลงบนโต๊ะ จีเหรินเหมยหันมาสบตากับหมอถงไฉ่ รู้สึกเหมือนตัวเองขึ้นไปนั่งบนหลังเสือแล้ว

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

“เธอจะต้องใจเย็นๆอย่าเอาแต่อารมณ์คุณเฉิงเขาคนละเอียดรอบคอบไม่น้อยเธอก็ยอมๆเขาหน่อยอย่างน้อยก็คิดว่าคุณนายปิงปิงแม่ของเธอจะได้มีเงินสำหรับรักษาตัวอย่างสบายที่สุด หมอที่ดีที่สุด และการดูแลที่ดีที่สุดจนหายดี”เหรินเหมยถอนหายใจ

“ฉันสัญญาจะใจเย็นแล้วจะไม่ชวนหมอนั่นไม่สิคนฝากสเปริ์ม ทะเลาะ”

“เขาก็มีชื่อไปเรียกเขาอะไรแบบนั้น”

“ทีเขายังเรียกฉันว่าคนอุ้มท้องเลย”ถงไฉ่ยิ้ม

“เอาจริงนะ เธอกับเขานี่ไม่น่ามาร่วมงานกันเลยคนหนึ่งรวยและหยิ่งยะโสอีกคนจนแต่หยิ่ง”

“ก็ได้ฉันสัญญาจะอดทนให้มากเพื่อคุณแม่ ได้รับการรักษาที่ดีที่สุดเงินมันซื้อได้ทุกอย่างทั้งการรักษาที่ดีและความเกลียดที่เขาใช้เงินซื้อจากฉันไป”หมอถงยิ้มบางๆ

“นั่นล่ะคือสิ่งที่เธอจะต้องทำ มันจะสำคัญอะไรมันก็แค่งานเราจะชอบมันหรือไม่ทางเดียวที่ทำได้ก็คือตั้งใจทำมันให้ออกมาเที่สุดแล้วรอเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากงานที่ทำให้เรามีชีวิตรอดต่อไปเพราะการทำงาน  แค่เก้าเดือนเพื่อแม่และเงินสำหรับตั้งตัวเพื่อชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม”จีเหรินเหมยยิ้มพยักหน้าขึ้นลง

จีเหรินเหมย ย่อกายลงข้างๆคุณปิงปิง

“คุณแม่ขาอีกแค่เก้าเดือนก็พบกันแล้วค่ะ หนูอยู่ทางนี้จะดูแลตัวเองคุณแม่ก็อย่าดื้อคุณหมอนะคะ รักษาตัวให้หายใจแล้วเหมยเหมยจะพาคุณแม่ไปเที่ยวด้วยกันเราจะกลับมาเป็นคู่หูกันเหมือนเดิม”ซ่อนน้ำตาเสียกลัวมาคุณปิงปิงจะเห็นมัน

“หนูจะไปไหนไม่ไปกับแม่หรือ”

“ไม่ได้ค่ะ อยู่ที่นั้นค่าใช้จ่ายเยอะมากอยุ่ทางนี้หนูยังพอทำงานหาเงินตอนนี้หนูได้งานดีดีแล้วนะ ถงไฉ่เขาหางานให้หนู พอทำงานมีเงินก็ส่งเงินไปเป็นค่ารักษาคุณแม่อย่างไรเล่าค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะงานสบายทีเดียวค่ะแค่หนูจะต้องอยู่ทำงานที่นี่ แล้วพอคุณแม่หายหนูจะลาออกจากงานคอยดูแลคุณแม่ตอนฟักฟื้นดีไหมคะ”

คุณปิงปิงยกมือซีดขึ้นหยิบปอยผมที่ระใบหน้าขาวสะอาดไร้การแต่งแต้มทว่ากลับมองว่าน่ารักน่าเอ็นดูที่สุด

“หนูทำงานหนักเพื่อแม่ ความจริงแล้ว..”เหรินเหมยยกนิ้วชี้ขึ้นปิดปากคุณปิงปิงเสียไม่ให้พูด

“เรามีกันแค่สองคนหนูอดทนเพื่อหาเงินคุณแม่ก็ต้องอดทน เพื่อรักษาตัวเองอย่าท้อนะคะเพื่ออยู่ต่อเป็นกำลังใจให้หนูถ้าไม่มีคุณแม่หนูก็ไม่มีทางอยากจะอดทนต่อเรื่องแย่ๆในแต่ละวันแน่ๆ เพราะฉะนั้นคุณแม่ต้องเห็นแก่หนูอยู่กับหนูต่อไปรักษาตัวให้หายดีแล้วกลับมาเป็นกำลังใจของหนู”ยกมือซีดมาลูบที่แก้มเนียน

เฉิงซีหยวนยืนเอามือไพล่หลังมองลงมาจากศูนย์อำนวยการของโรงพยาบาล