Se connecterดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเขาอีกครั้งด้วยความยอมจำนน ก่อนที่มือเรียวจะเอื้อมไปกอบกุมท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่กำลังผงาดพองโตสู้มือ ลิ้นร้อนตวัดเลียตั้งแต่โคนจรดปลายรวมไปถึงพวกไข่ ก่อนจะจัดการครอบครองท่อนเอ็นของสามีด้วยริมฝีปากอุ่นร้อน สลับกับการใช้เรียวลิ้นตวัดเลียละเลงอย่างเชี่ยวชาญ ท่ามกลางเสียงครางกระเส่าของสามี
“ซี๊ดดด อ่า โอ๊ะ โอ๊ยยย!!!... เมียของพี่เก่งโมคเก่งจังเลย อย่าทำให้ของพี่แตกนะคนดี” คเชนทร์เอนกายพิงผนังห้องน้ำ เงยหน้าขึ้นมองเพดาน มือหนากอบกุมศีรษะของภรรยาเบา ๆ ขยับขึ้นลงตามจังหวะรักของเธอ
เสียงครางของคเชนทร์ดังขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมมือหนาที่เอื้อมไปบีบนวดเต้านมของภรรยาของเธอเร่งเร้า
“บัวทำให้พี่ฟินมากเลย ที่รัก อีกนิดเดียวก็จะแตกแล้วเนี่ย โอ๊ยย ๆ เบาก่อน” สามีจับศีรษะของบัวบุษยาเอาไว้ เธอหยุดและเงยหน้าขึ้นมองสามีด้วยความภูมิใจที่ได้มอบความสุขให้กับเขา
“ขึ้นให้พี่ได้แล้วเมียจ๋า...” คเชนทร์จับตัวภรรยาให้ลุกพ้นน้ำ บัวบุษยาหยิบเจลหล่อลื่นที่วางอยู่ขอบอ่างชโลมบริเวณแท่งรักของสามีจนชุ่ม ก่อนจะเอื้อมมาทาบริเวณก้นของตัวเอง
บัวบุษยาขยับตัวคร่อมตักสามี หน้าอกอวบแนบชิดกับริมฝีปากหนาที่พร้อมจะให้เขาดูดกลืนได้ทุกเมื่อ ก่อนค่อย ๆ ย่อตัวลงรับท่อนรักที่บดเบียดเข้าหารูก้นของเธออย่างช้า ๆ
“โอ๊ย!!!... พี่บี๋...ค่อย ๆ นะคะ” เสียงครางเจ็บจุกของเธอดังขึ้นด้วยความตกใจเล็กน้อย เมื่อท่อนแกร่งทะลุเข้าสู่ช่องทางเบื้องหลังที่แน่นสนิท
“เจ็บมั้ยบัว...”
“มัน... มัน แน่นมากเลยค่ะพี่บี๋ เย็ดก้น บ่อย ๆ บัวต้องแย่แน่ ๆ เลย”
มือของคเชนทร์โอบกระชับสะโพกของภรรยาไว้แล้วเริ่มยกตัวเธอขึ้นลงให้เป็นจังหวะ เสียงเนื้อกระทบกันดังตามมา บัวบุษยาคว้าคอสามีแน่น โยกร่างตามแรงของเขา ปล่อยให้ความสุขซ่านวาบพร่านไปทั้งร่าง
“พี่บี๋... ค่อย ๆ นะคะ... อื้อ ค่อย ๆ อื้อ หื้ออๆๆๆ” บัวบุษยาครางเสียงสั่นเครือ
คเชนทร์รีบถอนตัวออกจากก้นของภรรยา ก่อนจะพลิกเธอให้หันหลังในท่าโก้งโค้ง ริมฝีปากหนาก้มลงจูบก้นอวบขาวเนียน
“ท่านี้ดีกว่าบัว พี่กระแทกก้นบัวได้ถนัดกว่า...” เขาเอ่ยเสียงต่ำ พร้อมประกอบการสอดใส่ทางเบื้องหลังอย่างรุนแรง กระแทกลึกถึงก้นบึ้งไม่มีความปรานี
“อ๊า!!!... พี่บี๋!!!...อย่าแรงนะคะ” เสียงของเธอแตกพร่าไปกับความเสียวซ่าน มือเล็กเกาะขอบอ่างหินอ่อนแน่นจนเล็บจิกผิว
เสียงน้ำในอ่างกระเพื่อมตามแรงกระแทก แสงสลัวจากโคมระย้าส่องภาพสองร่างที่เคลื่อนไหวเป็นเนื้อเดียวกัน ความหอมของกลิ่นกายผสานกับกลิ่นครีมอาบน้ำพัดพาให้อารมณ์ของคเชนทร์ให้ไปถึงขีดสุด
“บัว... อดทนอีกนิดนะ...พี่ใกล้แล้ว” คเชนทร์คำรามเบา ๆ กระชับกำลังกระแทกให้ถี่และลึกยิ่งขึ้น
บัวบุษยากัดริมฝีปากแน่น เก็บความเจ็บจุกเอาไว้ แม้จะรู้สึกตึงแน่นและเจ็บอยู่บ้าง แต่เธอก็พยายามผ่อนคลายร่างกาย เพี่อปรนเปรอสามีให้ได้ความสุขสมจนถึงขีดสุด จนกระทั่งคเชนทร์ครางต่ำในลำคอ
และเมื่อความสุขสูงสุดมาถึง คเชนทร์กัดกรามแน่น ร่างกายแกร่งเกร็งกระตุก ก่อนจะอัดกระแทกปล่อยความสุขสมในกายทั้งหมดเข้าสู่บริเวณก้นของเธออย่างเต็มที่ สายธารน้ำกามอุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปภายในจนล้นออกมา
บัวบุษยาหอบหายใจ หันมายิ้มให้สามีด้วยแววตาเปี่ยมสุข
“ก้นของบัวฟิตมากเลย พี่เริ่มจะติดใจแล้วสิ” คเชนทร์พูดพลางดึงภรรยาเข้ามากอดแน่น แม้จะเหนื่อย แต่ดวงตาของเขายังคงเปล่งประกายบางอย่างที่เธอไม่อาจมองเห็น
ศูนย์รักษาผู้มีบุตรยาก ประจำโรงพยาบาลเอกชนชั้นนำระดับประเทศ บรรยากาศเงียบสงบและเป็นส่วนตัว
พยาบาลหน้าห้องตรวจต้อนรับบัวบุษยาและพราวพิลาศที่เดินทางมาตรวจความพร้อมในวันนี้
พอถึงคิวของพราวพิลาศเธอกลับยืนบิดกายไปมาอยู่หน้าประตูห้องตรวจด้วยความประหม่า ใบหน้าหวานที่เคยเฉี่ยวคมเริ่มแดงระเรื่อด้วยความอาย
“บัว!... ฉันอายอะแก นี่ฉันต้องโดนคุณหมอเปิดซิงเหรอวะเนี่ย” พราวพิลาศสะกิดแขนเพื่อนรักพร้อมเอ่ยเสียงแผ่ว กระซิบกระซาบบอกความในใจ บัวบุษยาหัวเราะในลำคอ ยิ้มแซวเพื่อนรักด้วยความเอ็นดู
“เป็นไงล่ะก่อนหน้านี้แซวฉันดีนัก!”
“ก็ใครจะไปคิดล่ะวะ ว่าวันหนึ่งจะเป็นฉันเองที่โดนตรวจ” พราวพิลาศก้มมองตัวเองด้วยความไม่มั่นใจ
“เอาน่า!... หมอเค้าเห็นมาเยอะแล้ว เค้าไม่คิดอะไรหรอกแก” บัวบุษยาพูดเหมือนตอนที่พราวพิลาศปลอบโยนเธอเมื่อครั้งก่อน มือเรียวบางตบไหล่เพื่อนเบา ๆ ก่อนจะประคองเพื่อนรักเข้าไปในห้องตรวจ
ภายในห้องตรวจอันเงียบสงบ บรรยากาศอันเป็นส่วนตัวยิ่งเพิ่มความตื่นเต้นให้พราวพิลาศ หลังจากเธอเปลี่ยนเป็นชุดสำหรับตรวจภายในเสร็จเรียบร้อย หญิงสาวก็ขึ้นไปนอนขยับกายอยู่บนเตียงขาหยั่ง โดยมีผ้าคลุมผืนสะอาดปิดทับช่วงล่างไว้อย่างรัดกุม
คุณหมอหนุ่มเดินเข้ามาพร้อมสวมถุงมือยางด้วยท่าทีนุ่มนวล พราวพิลาศสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกขวัญและกำลังใจให้ตัวเอง ก่อนจะเอ่ยปากสารภาพความจริงเสียงแผ่ว
“คุณหมอ!!!....... เดี๋ยวค่ะ ๆ ...เอ่อ ๆ คือ คือว่าพราวไม่เคยอะค่ะ... ไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ ยังไงคุณหมอช่วยตรวจเบา ๆ นะคะ” พราวพิลาศหลบสายตาด้วยความเขินอาย
“พราวกลัวเจ็บ...” นายแพทย์หนุ่มชะงักมือเล็กน้อย เขาส่งรอยยิ้มอบอุ่นผ่านดวงตาเพื่อผ่อนคลายความกังวลของคนไข้ก่อนจะบอกกับเธอ
“ไม่ต้องห่วงครับคุณพราวหมอจะใช้อุปกรณ์ที่นุ่มนวลเป็นพิเศษครับ” คุณหมอหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและอ่อนโยน
“จริง ๆ นะคุณหมอ”
“จริงครับ รับรองว่าคุณจะไม่เจ็บ”
“นี่พราวต้องเสียซิงให้คุณหมอน่ะสิ”
“เรียกว่าเสียให้อุปกรณ์จะดีกว่านะครับ”
“คุณพราวทำใจให้สบายเถอะครับ สำหรับคนไข้ที่ยังไม่เคยมีเพศสัมพันธ์ หมอจะใช้หัวตรวจอัลตราซาวนด์ขนาดที่เล็กเป็นพิเศษซึ่งมันเล็กมาก ๆ เลยครับคุณพราว สบายใจได้ครับ คุณแทบจะแทบไม่รู้สึกเลย เพราะมันถูกออกแบบมาสำหรับกรณีนี้โดยเฉพาะ เดี๋ยวหมอจะเพิ่มเจลหล่อลื่นให้มากกว่าปกติ เพื่อลดการเสียดสีให้ได้มากที่สุดครับ” หมอราเมศวร์อธิบายขั้นตอนอย่างใจเย็น เพื่อให้พราวพิลาศผ่อนคลายและลดความกลัวลง
“ขอบคุณค่ะคุณหมอ”
มือหนาภายใต้ถุงมือยางสัมผัสลงบนต้นขาเนียนอย่างเบามือเพื่อให้สัญญาณ ก่อนจะค่อย ๆ สอดใส่หัวตรวจอัลตราซาวนด์ขนาดเล็กชโลมเจลหล่อลื่นฉ่ำเย็นผ่านเข้าสู่ช่องทางรักอย่างนุ่มนวลและระมัดระวังที่สุด
สัมผัสที่ทั้งเย็นชื้นและขยับเคลื่อนไหวอยู่ภายในช่องท้องน้อย ทำให้พราวพิลาศสะดุ้งเบา ๆ กล้ามเนื้อเกร็งตัวขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
“หมอจะค่อย ๆ ขยับ นะครับ ถ้าตรงไหนรู้สึกเจ็บ บอกหมอได้เลยนะครับ หายใจเข้าลึก ๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกช้า ๆ นะครับ”
ความรู้สึกหน่วงผสานความเสียวที่แผ่ซ่านไปทั่วอุ้งเชิงกราน เสียงคลื่นอัลตราซาวนด์ดังสะท้อนเบา ๆ ในห้องตรวจ ขณะที่คุณหมอราเมศวร์ขยับปรับมุมหัวตรวจเพื่อวัดขนาดบนหน้าจออย่างตั้งอกตั้งใจ
“ผ่อนคลายกล้ามเนื้อหน่อยนะครับคุณพราว”
“โอเคครับ เก่งมากครับ ผนังมดลูกของคุณตอบสนองต่อแผ่นฮอร์โมนดีมากเลยครับ เรียบเนียนและมีความหนากำลังสวยเลย” คุณหมอหนุ่มเอ่ยชมในขณะทำงาน
ความใส่ใจและน้ำเสียงนุ่มนวลของคุณหมอหนุ่ม ราวกับสายน้ำเย็นที่ช่วยชโลมหัวใจที่เต้นระสั่นของพราวพิลาศให้ค่อย ๆ สงบลง
เจลหล่อลื่นเย็นฉ่ำช่วยลดความแน่นลงไปได้มาก แม้จะยังมีความรู้สึกแปลกใหม่และหน่วงเล็กน้อยในช่องท้อง แต่ท่าทีอันแสนอบอุ่น หล่อเหลา และให้เกียรติของคุณหมอราเมศวร์ สร้างความประทับใจลึก ๆ
“เรียบร้อยแล้วครับ” หมอราเมศวร์ส่งยิ้มให้หลังตรวจเสร็จสิ้น
พราวพิลาศผ่อนลมหายใจยาวด้วยความโล่งอก ใบหน้ายังคงมีรอยแดงระเรื่อ ดวงตาคู่สวยกลับแฝงประกายความรู้สึกบางอย่างที่ชวนให้วูบวาบอยู่ในอกอย่างยากจะอธิบาย
“หลังจากกระตุ้นไข่ของคุณบัวไปประมาณสองสัปดาห์ ตอนนี้ไข่โตได้ขนาดที่เหมาะสม หมอจะนัดวันเจาะเพื่อเก็บไข่อีกครั้งนะครับ” คุณหมออธิบาย ให้พราวพิลาศและบัวบุษยาฟัง
“ยังไงรอบหน้านี้ คุณบัวให้สามีมาเก็บน้ำเชื้อด้วยนะครับ” คุณหมอย้ำก่อนจะหันหน้าไปทางพราวพิลาศ
“เดี๋ยวหมอจะนัดวันย้ายตัวอ่อนอีกครั้งนะครับคุณพราว”
“อ๋อได้ค่ะ”
“หลังจากฝังตัวอ่อนเรียบร้อยแล้ว ก็อีกประมาณเจ็ดถึงสิบวัน หมอจะนัดมาเจาะเลือด เพื่อตรวจระดับฮอร์โมนการตั้งครรภ์อีกที”
คุณหมอยิ้มอบอุ่น ทอดสายตามองหญิงสาวทั้งสองที่กำลังนั่งเกาะกุมมือกันแน่นด้วยความตื่นเต้น
“ท่านประธาน... วันนี้พอแค่นี้ก่อนได้มั้ยคะ คือว่าหนู... หนูไม่ไหวแล้ว” เธอเอ่ยปากขอร้องด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ละล่ำละลักด้วยความหวาดหวั่น“ยังหรอกปลายฝน... หนูทำให้ฉันคลั่งจนหยุดตัวเองไม่ได้แล้วรู้มั้ย”พรตพิพัฒน์ยิ้มอย่างพอใจในเสน่ห์อันล้นเหลือของเลขาสาว หนุ่มใหญ่ไม่ฟังคำทัดทานแม้แต่น้อย เขาวาดแขนแข็งแรงช้อนอุ้มร่างบางของเลขาสาวออกมาจากห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวางเธอนั่งลงบนเตียงกว้างนุ่มนวลภายในห้องนอนของเธอเองเขากอดกุมเรือนร่างสั่นเทาของเธอไว้พลางลูบเรือนผมนุ่มอย่างทะนุถนอม ราวกับจะปลอบประโลมให้เธอคลายความตื่นตระหนก แต่แล้วความอ่อนโยนก็แปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อน เมื่อเขาก้มลงบดจูบเรียวปากอิ่มของเธออย่างหนักหน่วง ราวกับว่าจูบอันตระกละตระกลามนี้คือรางวัลตอบแทนที่เธอปรนนิบัติเขาได้อย่างจับใจเมื่อสักครู่“อื้อ!!!... คุณพรต เดี๋ยวไปงานไม่ทันนะคะ” เสียงหวานอุดอู้ในลำคอ เมื่อพรตพิพัฒน์ถอนริมฝีปากออก แล้วเริ่มพรมจูบเลียเรื่อยลงมาตามซอกคอขาวระหง ลิ้นสากไล้ตักตวงความหวานไปทั่วทุกตารางนิ้วบนเรือนร่างงามระหง เขาบรรจงจูบไซร้ลงมาที่ทรวงอกเต่งตึงทั้งสองข้าง อมดูดเม็ดยอดอกสีหวานอย่างหิวโหยสลับกับ
“เมื่อก่อนแม่ของบัวบุษยาเคยเป็นเลขาฯ ฉันมาก่อน” เขาบอกก่อนจะจูบเบา ๆ อีกครั้ง ปลายฝนเบิกตากว้างเล็กน้อย คนที่เคยเป็นเลขาฯ ของท่านประธาน ไม่เคยมีใครรอดพ้นจากการถูกเขาจับขึ้นเตียงเลยสักคน“อย่าบอกนะคะว่าคุณพรตเล็งคุณบัวเอาไว้…”“ใช่” เขายิ้มมุมปาก มือเลื่อนลงไปลูบต้นขาด้านในของเธอก่อนจะใช้ปลายนิ้วถูไถไปมาบริเวณติ่งเสียวผ่านชุดชั้นในตัวบาง “คเชนทร์น่ะ อีกหน่อยมันก็เบื่อ ฉันถึงเร่งให้มันมีลูกกับหนูบัวยังไงล่ะ มันจะได้เลิกเจ้าชู้ซะที… แต่ถ้ามันทอดทิ้งหนูบัวละก็ ฉันจะรับช่วงต่อเอง”คำพูดนั้นทำให้หัวใจของปลายฝนเต้นระรัว เธอมองเข้าไปในดวงตาคมเข้มของเขา แล้วค่อย ๆ ยิ้มอย่างเข้าใจ ท่านประธานนี่แหละ ที่จะช่วยเธอกำจัดศัตรูหัวใจออกไปได้ เธอยกมือขึ้นโอบรอบคอเขา ดึงใบหน้าคมเข้ามาใกล้ “งั้น… ฝนขออยู่ข้างคุณพรตนะคะ” พูดจบเธอก็จูบเขาทันทีพรตพิพัฒน์ตอบด้วยจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนขึ้น มือหนากอดกระชับร่างนุ่มไว้แน่น ปลายฝนปล่อยให้ความปรารถนาของเขาและตัวเองดำเนินไปพร้อม ๆ กันท่ามกลางบทสนทนาและการเล้าโลมที่ค่อย ๆ เข้มข้นขึ้นทุกที“ชั้นในของหนูเปียกหมดเลย… เสียวเหรอ!”เสียงทุ้มแหบพร่าของพรตพิพัฒน์เอ่ยถามข
“ทำไมฉันจะไม่รู้ล่ะ แล้วฉันก็ไม่ถือสาหรอก แต่ฉันจะบอกอะไรให้หนูอย่างหนึ่งนะ คเชนทร์น่ะมันไม่ได้จริงจังกับหนูหรอก หนูอย่าไปหวังลมๆ แล้งๆ กับมันอีกเลย...” พรตพิพัฒน์เอ่ยเตือนด้วยความสัตย์จริง ก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ ๆ จนลมหายใจร้อนเป่ารดแก้มเนียน “ฉันนี่ไงหนู... ฉันโสด ฉันเลี้ยงดูหนูให้สุขสบายได้ทั้งชีวิตเลยนะ หนูอยากได้อะไร ฉันสามารถให้หนูได้ทุกอย่าง” “แต่ฝน...” “เรื่องคเชนทร์ไม่ต้องห่วง มันจะไม่มีทางอย่างเด็ดขาด ฉันรับรอง” “แต่ฝนไม่ได้ต้องการแบบนั้นค่ะ ฝนคิดว่าท่านคือผู้มีพระคุณของฝน!” ปลายฝนรีบละล่ำละลักอ้อนวอน “หนูยังลืมคเชนทร์ไม่ได้ใช่มั้ย ถึงพูดแบบนี้” น้ำเสียงของเขากระด้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความขัดใจ “ไม่ใช่ค่ะ แต่ฝนไม่สามารถมีอะไรกับคนที่ฝนเคารพได้” หญิงสาวตอบเสียงแผ่วเบา แต่ร่างกายกลับหวั่นไหวไปกับการเล้าโลมของชายแก่คราวพ่อ “ไม่จริงหรอก หนูยังรักลูกชายฉัน แต่คเชนทร์มันแต่งงานแล้วนะหนู มันไม่มีวันยกย่องหนูเป็นเมียของมันได้อีกคนหรอก” พรตพิพัฒน์เน้นย้ำความจริงอันเจ็บปวด “ฝนรู้ค่ะ แต่คุณคเชนทร์ต้องโกรธแน่ ๆ ถ้ารู้ว่าหนูทำเช่นนี้” “เรื่องมันก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว ถึงมันรู้มั
เมื่อรถยนต์เลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของคอนโดมิเนียม ปลายฝนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกสติของตัวเองให้กลับคืนมาก่อนจะดับเครื่องยนต์ เธอหันไปมองชายสูงวัยทรงเสน่ห์ข้างกาย แล้วเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงเคารพนอบน้อม“ท่านประธานคะ ถึงคอนโดแล้วค่ะ”พรตพิพัฒน์ค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ ยืดตัวขึ้นเล็กน้อยพลางหันไปมองอาคารสูงเบื้องหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย“หนูขับรถได้นุ่มนวลดีจัง ฉันหลับไม่รู้เรื่องเลย ว่าแต่หนูอยู่ชั้นไหนเหรอ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยถาม“ฝนอยู่ชั้นสิบสองค่ะ”“งั้นก็ไปกันเถอะ ฉันอยากนอนต่ออีกสักหน่อย รู้สึกง่วงเหลือเกิน” เขาบอกก่อนจะปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลงจากรถทันที“หนูช่วยหยิบชุดสูทในรถมาให้ฉันหน่อยสิ จะได้เอาขึ้นไปเปลี่ยนข้างบนก่อนไปงานเลี้ยง” เสียงทุ้มเข้มทรงอำนาจของประธานสูงวัยเอ่ยสั่งอย่างอารมณ์ดี“อ๋อ ได้ค่ะท่านประธาน”ปลายฝนรับคำอย่างนอบน้อม เธอรีบเอี้ยวตัวไปหยิบถุงแขวนเสื้อสูทเนื้อดีและกระเป๋าถือพร้อมเสื้อผ้าของตนเอง ก่อนจะเดินนำผู้เป็นนายตรงไปยังลิฟต์โดยสารของคอนโดมิเนียม เมื่อบานประตูลิฟต์เปิดออก หญิงสาวก็ผายมือเชื้อเชิญเจ้านายผู้มีพระคุณด้วยรอยยิ้มหวาน“เชิญค่ะท่าน” พรตพิพัฒน์ก้าวเข้าไปก
ประธานสูงวัยเปิดดูเอกสารเพียงครู่เดียว ก่อนจะปิดแฟ้มลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองร่างระหงเบื้องหน้าด้วยสายตาแพรวพราว“ถ้าอย่างนั้น คืนนี้หนูคงต้องไปงานเลี้ยงกับฉันแล้วล่ะ” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาทุ้มต่ำ ทรงอำนาจ และแฝงความเชิญชวนอย่างเปิดเผย จนปลายฝนชะงักไปชั่วขณะหัวใจดวงน้อยเต้นระรัวขึ้นมาทันที เธอทำงานที่นี่มานานแต่ไม่เคยถูกท่านประธานเชิญให้ออกงานคู่กันด้วยกันแบบนี้มาก่อนเพราะตัวคุณพรตพิพัฒน์เองก็มีเลขาฯ ส่วนตัวอยู่แล้ว ยกเว้นเวลาที่เขาสั่งให้เธอไปกับคเชนทร์ นัยน์ตาคู่คมแฝงความมุ่งมั่นและแรงปรารถนาลึกล้ำ จนเธอแทบไม่กล้าเอ่ยปากปฏิเสธ“แล้วเลขาฯ ของท่านล่ะคะ” เสียงถามของเธอเบาหวิว ใบหน้างามขึ้นสีระเรื่อด้วยความประหม่า เพราะรู้ดีว่าภายใต้อิทธิพลของเขา การปฏิเสธไม่เคยเป็นตัวเลือกตั้งแต่แรก“ฉันไม่อยากพาคนมีครอบครัวไปด้วยน่ะ มันยุ่งยาก เอาเป็นว่าเย็นนี้หนูไปกับฉันก็แล้วกัน จอดรถของหนูทิ้งไว้ที่นี่แหละ เดี๋ยวออกไปพร้อมฉัน” ท่านประธานกล่าวอย่างราบรื่นและเผด็จการ ราวกับเรื่องราวทั้งหมดถูกตัดสินใจไว้เรียบร้อยแล้วโดยไร้ข้อโต้แย้ง“เอ่อ… คือว่า…” ปลายฝนอึกอัก ใบหน้าสวยเริ่มซีดเผือดลงเล็กน้อยด้วยความลังเล
ท่ามกลางบรรยากาศภายในห้องพักที่ยังคงอบอวลไปด้วยไฟเสน่หาและราคะอันรุ่มร้อน เสียงสัญญาณโทรศัพท์มือถือของคเชนทร์ที่วางอยู่บนขอบเตียงก็ดังขึ้นขัดจังหวะบทรักระหว่างเขากับพราวพิลาศลงอย่างกะทันหันซีอีโอหนุ่มชะงักการเคลื่อนไหวชั่วครู่ ร่างกายอันแข็งแกร่งกำยำยังคงทาบทับอยู่เหนือเรือนร่างนุ่มนิ่ม เขาค่อยๆ เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา สายตาคมกริบทอดมองหน้าจอที่ปรากฏชื่อ ของภรรยา ก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อส่งสัญญาณเตือนหญิงสาวใต้ร่าง“ชู่ว์!!!...” เสียงกระซิบพร่าข้างใบหูทำเอาพราวพิลาศขนลุกซู่ ชายหนุ่มกดรับสายพร้อมปรับโทนเสียงให้ราบเรียบมั่นคง และเป็นปกติได้อย่างแยบยลในเสี้ยววินาทีพราวพิลาศนอนหายใจรวยรินอยู่ใต้ร่างแกร่ง เรือนร่างเปลือยเปล่าเกร็งสะท้านจนนิ่งสนิท เธอพยายามสะกดกั้นลมหายใจหอบกระเส่าและเสียงครางที่ยังตกค้างอยู่ในลำคอด้วยความตื่นตระหนก“พี่บี๋คะ... บัวจะโทรมาบอกว่าการผ่าตัดของคุณแม่เรียบร้อยแล้วนะคะ ตอนนี้คุณแม่ปลอดภัยดีแล้วค่ะ” น้ำเสียงอ่อนหวานจากปลายสายเปี่ยมไปด้วยความโล่งอกอย่างชัดเจนคเชนทร์กระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ฝ่ามือหนาที่ว่างอยู่ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามผิวกายเนียนนุ่มชื้น






![คุณหมอจองจำรัก [นิยายชุด จำยอมรัก 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
