LOGINShare
บทที่ 334 หย่า!
Latest chapter
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 480 ฝนแห่งความจริง
"ลูกต้องขอบคุณเขาให้มาก ๆ นะ ถ้าไม่มีเขา ตอนนั้นลูกอาจตายเพราะถูกอิทธิพัทธ์ฆ่าไปแล้วก็ได้ ลูกลืมไปแล้วเหรอว่าตอนที่ลูกถูกลักพาตัว ใครเป็นคนช่วยลูกไว้?"อีกครั้งที่ความจริงเป็นชุด ๆ ที่ปรีชาเปิดโปงออกมา ทำให้ชยุตม์ถึงกับพูดไม่ออกตอนนี้ความอับอายและความรู้สึกผิดที่ปกคลุมอยู่รอบตัว ทำให้เขาจนมุม ราวกับกำลังยืนอยู่ตรงปากของสิงโตหิวโซ"พ่อไม่ได้ขอให้ลูกไปขอโทษ เพราะพ่อรู้ว่าศักดิ์ศรีลูกมันสูงแค่ไหน แต่ขอเถอะ เปลี่ยนท่าทีที่ลูกมีต่อนักสืบคนนั้นหน่อยนะ" ปรีชาพูดสรุป ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา "พ่อจะไปดูมนัสกับกัลยาก่อน" เขาก้าวไปทางห้องของลูกและหลานส่วนสายตาของชยุตม์ก็กลับไปจับจ้องที่ประตูห้องครัวอีกครั้ง ที่ที่มีพายัพอยู่ตรงนั้น"ขอโทษเหรอ?" ชยุตม์พึมพำเบา ๆ เขานึกย้อนกลับไปว่าอะไรทำให้เขาทำตัวเย็นชาใส่นักสืบคนนั้น ก็แค่เพราะหึงหน้ามืดเท่านั้นเองจากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนไปยังห้องของฌตรียา เขานึกถึงความตั้งใจที่จะจับคู่พายัพกับฌตรียาอีกครั้ง มันจะเป็นไปได้ไหมนะ? แต่ก็นั่นแหละ ทางออกเดียวที่มีเขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนจะลุกขึ้นอย่างอ่อนแรง แล้วค่อย ๆ เดินไปทางห้องครัวจากหน้าประตูที่ห่างอ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 479 คำตักเตือนจากพ่อตา
"ความฝันนั้น..." ปรีชาพูดค้างไว้ พยายามนึก ก่อนจะพูดต่อว่า "จริง ๆ แล้วมนัสฝันถึงอิทธิพัทธ์อยู่หลายครั้ง ในจิตใต้สำนึกของมนัส เขาบอกว่าเขาดีใจที่ถูกพาไปยังที่ของปรียานุช ที่มีเงินกับทองมากมาย"ชยุตม์ฟังคำอธิบายของพ่อตาด้วยคิ้วที่ขมวดเข้าหากัน จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนไปมองพายัพ ที่เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ไม่รู้ว่าในหัวของนักสืบหนุ่มรูปหล่อคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เป็นไปไม่ได้หรอกที่แค่เพราะความฝัน พายัพถึงสงสัยว่าลูกของเขากำลังเก็บความลับบางอย่างไว้"แค่ฝันแบบนั้นเองเหรอ? แล้วทำไมเราต้องพูดถึงมันเหมือนความฝันนั้นสำคัญมากด้วย?" ชยุตม์ถามด้วยสีหน้าแปลกใจพายัพรีบพูดแทรกขึ้นทันที "ความฝันนั้นอาจเป็นเบาะแสก็ได้ครับ ว่าจริง ๆ แล้วมนัสรู้อะไรบางอย่าง และมีความเป็นไปได้สูงว่านั่นคือเหตุผลที่จรัลต้องการตัวมนัสมากขนาดนั้น โดยเฉพาะอย่างที่เรารู้กัน อิทธิพัทธ์อยากให้ลูกของคุณเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา"ชยุตม์เดาะลิ้นอย่างไม่พอใจ "ทั้งหมดนั่นมันยังไม่แน่นอน อาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้ ถ้ามนัสรู้อะไรจริง เขาคงเล่าให้พวกเราฟังแล้ว แต่จนถึงตอนนี้เขาไม่เคยพูดถึงอะไรเลย"ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชยุต
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 478 เตรียมตัวกลับอินโดนีเซีย
หลังจากเข้ารับการผ่าตัดครั้งที่สาม อาการของมนัสก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ หมออนุรักษ์อนุญาตให้คนไข้ตัวน้อยของเขากลับบ้านได้แล้วปรีชากับชยุตม์จัดการเอกสารทั้งหมดที่จำเป็นสำหรับการพามนัสกลับไปอินโดนีเซีย โรงพยาบาลที่ดีที่สุดก็ถูกเลือกไว้แล้ว เพื่อให้มนัสไปรักษาต่อที่นั่น"คนไข้แค่ต้องได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิดอีกไม่กี่สัปดาห์เท่านั้น หลังจากนั้นก็สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้วครับ" หมออนุรักษ์อธิบาย"ขอบคุณมากนะครับคุณหมอ พวกเราจะไปรักษาต่อที่อินโดนีเซีย พอดีหนึ่งในคนในครอบครัวของเราเป็นหมอผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทที่เก่งที่สุดที่นั่นครับ""อ๋อ ถ้าอย่างนั้นก็ดีครับ ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว ยิ่งพวกคุณกลับอินโดนีเซียได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี เพราะสภาพจิตใจของมนัสจะฟื้นตัวได้ดีขึ้นที่นั่น""ครับหมอ ขอบคุณมากอีกครั้งนะครับ" ชยุตม์ยิ้มบาง ๆ ความโล่งใจและความสุขปะปนกันไปหมด จนยากจะอธิบายหลังจากฟังคำอธิบายของหมอเกี่ยวกับอาการของมนัสในตอนนี้แล้ว ชยุตม์ก็ขอตัวเพื่อพามนัสกลับอินโดนีเซียให้เร็วที่สุดกัลยาที่มีฌตรียาช่วย เพิ่งเก็บของบางส่วนในห้องพักผู้ป่วยเสร็จพอดี"พี่คะ หมอว่าไงบ้าง?" กัลยาเดินเข้าไปหาชยุต
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 477 เสียงครางในห้องพักผู้ป่วย
"ที่รัก คุณไปไหนมา?" จรัลมองหญิงสาวแสนสวยที่เพิ่งเปิดประตูห้องพักผู้ป่วยเข้ามาฝีเท้าของปรางชะงักลง ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบ ๆ เหมือนกำลังหาอะไรบางอย่างจรัลหรี่ตาลง มองตามสายตาของปรางที่กวาดไปรอบห้องนั้นไม่มีอะไรผิดปกติเลย ไม่รู้เหมือนกันว่าในหัวของปรางกำลังคิดอะไร สำหรับเขา ทุกอย่างในห้องก็ไม่ได้ต่างไปจากเดิมเตียงโรงพยาบาลยังอยู่ที่เดิม ผลไม้สดก็ยังไม่มีใครแตะเลยสักนิดห้องพักวีวีไอพีในโรงพยาบาลใหญ่แห่งหนึ่งของฮ่องกงดูสะอาดราวกับห้องพักโรงแรมห้าดาวสิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่างมีครบในห้องนั้น ทั้งโซฟายาวสุดหรู โทรทัศน์จอใหญ่ และแอร์ที่เปิดแรงเต็มที่"ที่รัก คุณกำลังมองหาใครอยู่เหรอ?" จรัลถาม พร้อมขยับตัวขึ้นนั่งพิงหลังปรางส่ายหน้า แล้วก้าวเท้าต่อเข้าไปใกล้เตียง ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้"ฉันไม่ได้มองหาใครหรอก แค่..." เธอเว้นคำพูดไว้ แล้วมองจรัล "เมื่อกี้ฉันฝากคุณไว้กับตะวัน แล้วก็ลูกน้องคนอื่น ๆ ของคุณ พวกเขาหายไปไหนกันหมด?"จรัลเลิกคิ้วทั้งสองข้าง "พวกเขาเหรอ?""ใช่ เมื่อกี้ฉันขอให้พวกเขาเฝ้าคุณไว้ ตอนนี้พวกเขาไม่อยู่แล้ว พวกเขาไปกันหมดเหรอ? ไปไหน?""ใช่ พวกเขาไปแล้ว เพราะฉันบอกให
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 476 เสียงครางในห้องหมอ
วิยะดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อรู้สึกว่าข้อมือของเธอถูกธาริกาจับไว้แน่นมากตอนที่เธอกำลังจะดึงประตู ธาริกากลับผลักมันเบา ๆ แล้วล็อกไว้แน่นวิยะดาเงยหน้าขึ้น มองชายร่างสูงคนนั้นด้วยดวงตาเบิกกว้าง สายตาของเธอกวาดมองไปรอบห้อง โทรศัพท์เครื่องหนึ่งวางอยู่ไกลจากจุดที่เธอยืนอยู่ตอนนี้ จนเอื้อมไม่ถึง"ฉันอยากคุย!" ธาริกาพูดซ้ำอีกครั้งวิยะดาถอนหายใจยาว ก้มหน้าลงครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองธาริกาด้วยสายตาคมกริบ "ไม่มีอะไรที่เราต้องคุยกันอีกแล้ว ทุกอย่างจบไปแล้ว เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันอีก คุณก็รู้นี่ว่าอาทิตย์หน้าฉันจะแต่งงานกับเพื่อนสนิทของพ่อฉัน ได้โปรดลืมไปเถอะว่าเราเคยมีความสัม..."คำพูดของวิยะดาหยุดลงทันที เมื่อธาริกาดึงเอวของเธอเข้าหา แล้วกดร่างอรชรของเธอแนบกับผนังธาริกาเอียงศีรษะ หลับตาลง ดื่มด่ำกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวที่เขาคิดถึงแทบขาดใจกลิ่นน้ำหอมเชอร์รี่ที่เขามักจะได้สูดดมในห้อง เวลาที่พวกเขาร่วมรักกันสองต่อสองแต่ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้สัมผัสสิ่งเหล่านั้นอีก หลังจากความสัมพันธ์ของพวกเขาจบลง เพราะไม่ได้รับการยอมรับจากพ่อแม่"ธาริกา!" เสียงของวิยะดาขาดห้วง
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 475 คำอธิบายของคุณหมอ
"ตรวจความดันคนไข้ด้วย" คุณหมอธาริกาสั่งพยาบาล"ค่ะคุณหมอ" พยาบาลที่ชื่อวิยะดาตรวจความดันของจรัล แล้วก็ยิ้มออกมา "ความดันของคนไข้คงที่ค่ะคุณหมอ อาการก็ดีขึ้นมากแล้วด้วย"คุณหมอธาริกาพยักหน้า แล้วก้าวเข้าไปใกล้เตียง ยืนอยู่ข้าง ๆเขาโน้มตัวลง สีหน้าจริงจังและตั้งใจมาก ขณะตรวจดวงตาของจรัลที่ลืมกว้างอยู่ส่วนปรางรออยู่ด้วยความหวังปนกังวล มือทั้งสองข้างกุมกันแน่นอยู่ที่หน้าอกริมฝีปากของเธอขยับไม่หยุด ส่งคำอธิษฐานขึ้นไป ขอให้ว่าที่สามีของเธอหายดีคุณหมอธาริกายิ้ม "การตอบสนองของรูม่านตาปกติ" เขาพึมพำ พร้อมเปิดไฟฉายเล็ก ๆ แล้วส่องไปที่ดวงตาทั้งสองข้างของจรัลลมหายใจของเขาชะงักไปชั่วขณะ เมื่อได้ยินเสียงหัวใจที่แสดงผ่านจอมอนิเตอร์ จังหวะเต้นคงที่ แต่ยังฟังดูอ่อนแรงอยู่ด้วยมือที่คล่องแคล่ว เขากดผ้าพันแขนวัดความดันบนแขนของจรัล สายตาไม่ละจากหน้าจอเครื่องวัด "ความดันก็เริ่มดีขึ้นแล้ว แต่ยังต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิด" คุณหมอธาริกาพูดจรัลที่เพิ่งได้สติ พยายามเพ่งมองภาพตรงหน้า ร่างกายของเขายังอ่อนแรงและสั่นเบา ๆ"ผมเป็นอะไรไปครับหมอ?" เขาถามเสียงแผ่วคุณหมอถอนหายใจ แล้วตบไหล่จรัลเบา ๆ อย
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 6 คำเชิญมื้อค่ำ
"พรุ่งนี้เช้าลูกต้องไปที่คลินิกหมอชยุตม์นะ เย็นนี้พวกแกได้รับเชิญไปกินมื้อค่ำกับเขาด้วย" ดาราพูดผ่านโทรศัพท์ขณะโทรหาลูกชาย"ครับแม่ ผมกับกัลยารู้แล้วครับ แม่เตือนเรื่องนี้มาตั้งกี่รอบแล้วเนี่ย" เอกชัยตอบกลับอย่างหงุดหงิดใส่โทรศัพท์เมื่อแม่โทรมาจี้"แม่ก็แค่เตือนแกเฉยๆ ก็ลูกชอบทิ้งเมียไว้คนเดียวบ่อ
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 5 เมื่อกี้คุณหายไปไหน
ห้าโมงเย็นกัลยาเพิ่งเตรียมอาหารเย็นสำหรับเอกชัยเสร็จได้ไม่นาน ไม่นานหลังจากนั้นสามีของเธอก็กลับมาถึงบ้านพอดีเสียงเครื่องยนต์รถดังขึ้นขณะที่รถเลี้ยวเข้ามาจอดในโรงรถ กัลยารีบเร่งมือจัดการงานในครัวที่เหลืออยู่ให้เสร็จ แล้วเดินออกมาด้านหน้าเธอเห็นสามีเดินเข้ามาด้วยท่าทางอ่อนล้า มือข้างหนึ่งปลดเนกไทท
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 31 พยานของฉัน
เมื่อได้ยินคำให้การของรปภ.เกี่ยวกับสิ่งที่พบในถังขยะของสามี ก็ทำให้ชัยลัยเดือดจัด จากที่ควรไปคลินิกของตัวเองเพื่อรักษาคนไข้ เธอตัดสินใจมุ่งตรงไปที่คลินิกสูตินรีเวช ชยุตม์ & ชัยลัยแทน ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้น เมื่อเธอโทรหาชยุตม์หลายครั้งแต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับสาย คงกำลังยุ่งอยู่กับผู้หญิงคนนั้น โท
อ่า! อร่อยจังเลยค่ะ คุณหมอ บทที่ 7 ในค่ำคืนนั้น
"ฉันใส่ชุดนี้เหมาะไหมพี่?" ชี้ให้เอกชัยดูชุดที่เธอสวมอยู่ ผู้กำลังหวีผมเรียบร้อยและจัดหนวดบาง ๆ ใต้จมูกชายที่มีใบหน้าค่อนข้างหล่อเมื่อยิ้มแล้วดูมีเสน่ห์ มองภรรยาของเขาจากหัวจรดเท้า ตอนนี้กัลยาสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวโปร่งแสงกับกระโปรงยาวสีดำผมยาวสุขภาพดีของเธอถูกม้วนเก็บเป็นมวยประดับด้วยเครื่องส
You May Also Like
So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้219.5K viewsรักครั้งใหม่กับพี่ชายอดีตสามี
ในน้ำมีปลา61.2K viewsคลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์79.8K viewsม่านหมอก
นิยายของเนม94.0K viewsDaddy แด๊ดดี้ร้อนรัก
กาสะลอง31 viewsยอมให้เขาเลือกเธอ แล้วฉันกลายเป็นรักแรก
มั่วมั่วชิงชิง135 viewsสามีไฮโซใจเย็นชา หย่ากันแล้วกลับมาง้อ
ดอกไนเจลล่า17 viewsหลังหย่าร้าง อดีตสามีร่ำไห้ขอคืนดี
หลินเว่ยหยาง24 views
