공유

ถึงเนื้อถึงตัว

last update 게시일: 2025-03-27 20:57:30

“โอ๊ะ! นั่นคุณจะทำอะไรน่ะ”

“ก็อะไรไม่รู้มันแทงตรงท้องฉันเนี่ย เลยจะจับออก คุณก็ลุกซักทีสิ”

“ก็บอกแล้วไงว่ายังลุกไม่ได้” ชายหนุ่มกัดฟันบอก

“แล้วทำไมถึงลุกไม่ได้” หญิงสาวถามพลางสะดุ้งเฮือกเมื่อมือสัมผัสกับของร้อนที่แนบหน้าท้องตน “แล้วนี่มันมันอะไร คุณเอาอะไรมาแทงท้องฉันเนี่ย”

“อยากรู้จริงเหรอ” รจนาชะงักกึก ก่อนมองหน้าคนพูดที่อยู่ในระยะประชิด หากแล้วโลกของเธอก็พลันหยุดหมุนไปชั่วขณะทันใด

เมื่อกี้เพราะโคลนบดบังแต่ก็พอมองออกว่าโครงหน้าคงดีประมาณหนึ่ง แต่พอล้างโคลนออกไปถึงได้รู้ว่าทำไมพ่อหนุ่มเจ้าของไร่แห้วผู้นี้จึงเป็นขวัญใจสาวๆ ทั้งหมู่บ้าน คิ้ว ตา จมูก ปาก ได้รูปไปหมดราวกับผ่านมือช่างปั้น

แม่เจ้าโว้ย! นี่มันเงาะป่าถอดรูปชัดๆ หล่อละมุนอะไรเบอร์นั้นล่ะพ่อคุ๊ณ นี่มันใช่คนเดียวกับมนุษย์โคลนเมื่อกี้เรอะ!

“จ้องพอหรือยัง”

“ยัง...เอ๊ย! ไหนใครจ้อง ฉันเปล่านะ...” พอถูกจับได้ก็รีบหันไปมองทางอื่น แต่ทว่าเห็นอะไรในมือตัวเองแวบๆ จึงยกขึ้นดู

ผ้าอะไรวะเปียกๆ นี่มันผ้าขาวม้านี่หว่า มาจากไหนล่ะถ้าไม่ใช่จากคนที่นอนใต้ร่างเธอตอนนี้ รจนาทำตาปริบๆ

“นั่นคุณจะจับ...ถึงเมื่อไหร่”

“จับ...จับอะไรล่ะ”

“ก็มือคุณจับอะไรอยู่ล่ะ” พอทักมา มือก็ขยับลูบๆ คลำๆ สิ่งแปลกปลอมจนรู้สึกว่ามันกำลังแข็งขึงสู้มือกลับก็สะดุ้งใจหายวาบ

“ช่วยบอกฉันทีว่าสิ่งที่ฉันคิดมันผิด”

“แล้วคุณกำลังคิดอะไรล่ะ” ชายหนุ่มแกล้งถาม ตอนแรกก็ตกใจที่อยู่ๆ ก็โดนสาวแปลกหน้ามาจับของรักของหวง แต่พอเห็นสีหน้าตื่นๆ ใกล้ๆ ก็กลับรู้สึกอยากแกล้ง

“ก็คิดว่า...เอ่อ...ข้างล่างนั่นคุณไม่ได้ใส่อะไรใช่ไหม”

“อืม...จริงๆ ผมพันผ้าขาวม้าไว้นะ แต่ดันมีคนมือดีมากระชากออกไปเมื่อกี้” คนมือดีค้อนใส่

“งั้นที่ฉันจับนี่มัน...ใช่! ใช่ไหม”

“อืม! ใช่!”

นั่นไง! ใช่เลย! รจนาหลับตาปี๋ นึกอยากจะตีมือตัวเองให้หัก จับอะไรไม่จับ ดันไปจับของที่ไม่ควรจับ แล้วทีนี้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหน

 “แล้วนี่เราจะทำยังไง” ถ้าลุกเขาก็ต้องโป๊ แต่ถ้าไม่ลุกเธอก็คงต้องนอนให้เขากอดแบบนี้น่ะสิ ถึงจะหล่อ ขาวล่ำ กล้ามท้องแน่นฟิตเปรี๊ยะก็เถอะ แล้วไหนจะไอ้ของร้อนที่อยู่ในมือเธอตอนนี้อีกล่ะจะทำยังไง

“หยุดขยับก่อนได้ไหม!” สาธุคุณกัดฟันบอก เมื่อรู้สึกถึงบางสิ่งที่กำลังก่อตัวตรงกลางร่างเพราะสัมผัสปลุกเร้าอันวาบหวิว ยิ่งมองใบหน้าที่แดงซ่านทำตัวไม่ถูกของแม่สาวตรงหน้า ความรู้สึกของบุรุษที่เขาห่างหายไปนานก็ถูกกระตุ้นให้ทำงานเต็มตัว

“ไม่งั้นจะให้ทำไงล่ะ นี่คุณช่วยขยับไอ้นั่นออกจากท้องฉันที มันร้อน อึดอัดด้วย”

“ผมก็อยาก แต่มันขยับตอนนี้ไม่ได้”

“ทำไมจะขยับไม่ได้” หญิงสาวถามอย่างเหลืออด ยามที่ร่างกายเธอต้องเสียดสีกับกายบุรุษเปลือยเปล่าแบบเนื้อแนบเนื้อมันก็ทำให้ใจแข็งๆ สั่นไหวได้เหมือนกันนะ

“อยากรู้จริงเหรอ”

“ก็จริงสิ บอกมา...”

“เพราะคุณทำให้ผม...แข็ง...ไปหมดแล้วน่ะสิ!”

ประโยคนั้นทำให้คนฟังถึงกับอ้าปากหวอ เลื่อนสายตาลงไปในจุดที่เขาบอกว่า ‘แข็งไปหมดแล้ว’ โดยอัตโนมัติ

ไอ้หยา...

ระหว่างที่หญิงสาวทำอะไรไม่ถูกนั้นเอง ก็มีบุคคลที่สามเข้ามาเป็นพยานรู้เห็นเหตุการณ์ระทึกขวัญอีกคน...

“พี่รจ! ทำอะไรพี่สาธุน่ะ!”

“โฮ่งๆ!”

หนึ่งคนหนึ่งหมายืนมองมาด้วยสายตาฉงน รจนาหลับตาแน่น จะลุกก็ไม่ได้ ท่วงท่าของเธอและเขาก็ชวนให้คิดดีไม่ได้อีก ไหนจะอะไรๆที่เขาบอกว่าแข็งไปหมดนั่นอีกล่ะ ทำไงดีวะ

“อย่าบอกนะว่าพี่ปล้ำพี่สาธุเขา ทำไมพี่หื่นแบบนี้ล่ะ”

“ไอ้เมรีบ้า ใช่ที่ไหนเล่า ออกไปก่อนอย่าเพิ่งเข้ามา อ๊ะ!” รจนาอุทานลั่นเมื่อเจ้าหมาแสบกระโจนเข้ามางับแย่งผ้าขาวม้าในมือเธอ

“หยุดนะเอริ อย่าเล่น เมรีเอาหมาออกไปที” หญิงสาวรีบดึงผ้าขาวม้าในมือแน่นอีกมือก็ยึดตัวคนที่พื้นไว้ ส่วนน้องสาวก็ช่วยดึงเจ้าหมาหูยาวอีกด้านอย่างทุลักทุเล หากแล้วความบรรลัยก็บังเกิดขึ้น

แคว่กกกก

รจนาใจหายวาบมองผ้าขาวม้าที่ขาดคามืออย่างตกตะลึง แล้วทีนี้เขาจะเอาอะไรนุ่งล่ะ

“หึๆ”

“หัวเราะอะไร ผ้าขาดหมดแล้วคุณจะนุ่งอะไร” หญิงสาวหันมาแหวใส่ ก่อนนิ่งไปเมื่อเห็นรอยยิ้มบาดตาที่ทำให้หัวใจที่คิดว่าตายด้านไปแล้วเต้นตึกตัก

“ยิ้มทำไม คุณโป๊แบบนี้ไม่อายเรอะ”

“ทีคุณกอดคนโป๊ยังไม่เห็นอายนี่”

หมั่นไส้คนปากดี จากที่คิดจะช่วย รจนาเลยเลิกคิด ร่างเพรียวดันตัวออกห่างแต่ชายหนุ่มกลับไม่ยอมให้เธอเอาตัวรอดคนเดียวง่ายๆ จึงรีบฉุดดึงเธอมากอดบังกายเปลือยเปล่าไว้ พลางหันไปทางสาวน้อยที่เพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบกลับมาพร้อมผ้าขาวม้าอีกครึ่งผืนที่อุตส่าห์ไปยื้อแย่งจากเจ้าหมาน้อยคืนมาได้ แต่มันก็ไม่พอบังกายแกร่งของเขาได้มิด จนสาธุคุณต้องหันไปขอความช่วยเหลือ

“น้องเมรี ช่วยหาผ้าเช็ดตัวให้พี่ซักผืนได้ไหมครับ”

“อ้อ ได้จ้ะได้” เมรีรีบรับคำ ก่อนวิ่งหน้าตั้งเข้าบ้านไปทิ้งสองหนุ่มสาวไว้ รจนากัดฟันแน่น พยายามไม่มองสบตาเขา

กลิ่นสบู่หอมๆ พร้อมกับไอเย็นที่ส่งผ่านจากกายของคนเพิ่งอาบน้ำมาแตะจมูกไม่ได้ช่วยให้เธอดับความร้อนรุ่มในหัวใจลงได้เลย ตั้งแต่เกิดมาจนโตเป็นสาว มีแฟนก็เคยมีแล้ว แต่ยังไม่เคยใกล้ชิดกับผู้ชายถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้มาก่อน

“กลัวเหรอ”

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    รจรักพี่สาจ๋าที่สุดเลย (ตอนจบ)

    รจนาเลยไม่ใช่แค่หนู แต่เธอเป็นโครตของโครตหนูที่ตกบ่อเพชร หลังแต่งงานหญิงสาวก็ย้ายไปอยู่ที่กระท่อมกลางไร่กับสามีสองคน ระหว่างที่รอเรือนหอที่เจ้าบ่าวทุ่มทุนสร้างให้ใหม่เสร็จ เพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่ที่กำลังอยู่ในท้องแม่สาวขี้อ้อนอีกสองหน่อนี่ยังไม่นับสมาชิกลูกหมาพันธุ์บีเกิ้ลผสมพันธุ์ทางอีกโขยงที่เธอและสามียังทะเลาะกันเรื่องตั้งชื่อไม่เสร็จ และคงทะเลาะกันไปจนกระทั่งลูกแฝดในท้องของรจนาคลอดไร่ของสาธุเริ่มมีชื่อเสียงไปทั่วเพราะสองผัวเมียช่วยกัน รจนาคืออดีตพีอาร์มือโปรเก่า เธอทำงานดีเยี่ยมจนทำให้ไร่ของสามีโด่งดังไปไกล จนเพื่อนที่ทำงานเก่าพลอยอิจฉาพอพูดถึงที่ทำงานเก่า ข่าวล่าสุดที่รจนาได้รับคือ...เพื่อนร่วมงานรุ่นน้องอย่างดาริกาถูกจับได้ว่าแอบกิ๊กกับอดีตเจ้านายหัวงูในที่ทำงาน เพราะเมียของอีกฝ่ายบุกมาหาพร้อมด้วยของกำนัลเป็นน้ำกรดอย่างดี แต่คนให้ดันมือไม่แม่น แทนที่จะสาดหน้าชู้รักของผัว แต่ดันสาดผิดไปโดนเป้าของผัวตัวเองแทนจนต้องตัดทิ้งทั้งพวง!ตอนเห็นข่าวแรกๆ รจนาตัดสินใจไม่ถูกเหมือนกันว่าควรสงสารหรือสมน้ำหน้าคนเจ้าชู้พรรค์นั้นดีส่วนดาต้าก็ถูกไล่ออกเพราะทำงานไม่ได้เรื่องแต่ใช้เต้าไต่เพื่อแย่

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    พี่สาจ๋า...มันจะเจ็บมากไหม

    “พี่สาจ๋า...มันจะเจ็บมากไหม รจกลัว”โอ๊ย...ทำไมน่ารักแบบนี้วะเมียกู! แค่นี้ก็รักจนจะคลั่งตายแล้วมั้ยเนี่ย แบบนี้เขาจะไปไหนรอดวะ ต่อให้ไปได้ก็ไม่ไปแล้วสาธุคุณส่งยิ้มหวานปลอบขวัญสาวเวอร์จิ้น เขาพอรู้ว่าครั้งแรกนั้นยอมมีเสียเลือดเสียเนื้อกันบ้าง ชายหนุ่มกดจูบเธอที่แก้มและหน้าผากก่อนมาหยุดที่ริมฝีปากช่างเจรจา ก่อนมอบคำหวานที่มาจากหัวใจและความรู้สึกที่มอบให้เธอเพียงคนเดียวเท่านั้น“พี่รู้ว่ารจกลัว และรู้ด้วยว่านี่เป็นครั้งแรก แต่พี่จะพยายามไม่ทำให้รจเจ็บมากนักดีไหมครับ แต่ถ้ารจเจ็บหรืออยากจะหยุดก่อนก็ค่อยบอกพี่ พี่รับปากว่าจะไม่หักหาญน้ำใจรจ จะรอให้รจเป็นของพี่ด้วยความเต็มใจดีไหม”รจนาฟังแล้วน้ำตาคลอ ก่อนพยักหน้าข่มความกลัวเมื่อตัดสินใจแล้ว และอีกฝ่ายก็น่ารักกับเธอขนาดนี้เป็นไงเป็นกัน! จัดมาเลยพี่ เจ็บหน่อยแต่ฟินก็เอาวะนาทีนี้หญิงสาวกัดฟันแน่นเมื่อถูกความใหญ่โตของเขากดเข้ามาภายใน แต่ความคับแคบทำให้สาธุคุณต้องค่อยๆ ใจเย็น และปลุกเร้าอารมณ์เธอให้ผ่อนคลายไม่เกร็งเพื่อให้ความเจ็บทุเลาเบาบางและเปลี่ยนเป็นความฟินในที่สุดเสียงหวานคลอเคล้ากับเสียงพร่ากระเส่าขับขานเป็นห้วงทำนองรักที่สอดรับประสา

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    จ๋า...รจนาของพี่

    “ขวัญเอ๊ย ขวัญมา...”เสียงหวานกระซิบก่อนจะเงยหน้าสบตา “หายหรือยังจ๊ะ”สาธุคุณแกล้งส่ายหน้า “ยังไม่หาย”พอขาดคำหญิงสาวก็กดจูบที่ปากเขาไปอีกที คราวนี้ทำใจกล้าใช้ปลายลิ้นละเลงและแกล้งดูดดึงกลีบปากล่างของเขาเล่นเบาๆ อีกที“แล้วแบบนี้ล่ะ หายไหม”สาธุคุณใจเต้นแรง ลมหายใจสะดุดเบาๆ ก่อนส่ายหน้า“ไม่หาย”“ทำไมขวัญอ่อนจังล่ะสาจ๋า...” หญิงสาวยิ้มพลางยื่นริมฝีปากไปจูบอีกครา คราวนี้เขารีบเผยอปากรอรับ และเมื่อเธอทำใจกล้าสอดลิ้นเข้าไปในปากเขา ชายหนุ่มก็ครางเบาๆ อย่างชอบใจในความน่ารักของแฟนสาว ก่อนที่จะโต้ตอบกลับมาให้เธอหลงเขาหัวปักหัวปำบ้างรจนาถูกรสจูบหวานครอบงำจนใจกระเจิง ยามที่เขาพรมปลายลิ้นเข้าหาและจุมพิตเธอแบบสูบวิญญาณทั้งเป็นนั่น หญิงสาวก็เริ่มจะหายใจไม่ทันทำให้ต้องวิงวอนเขาทางสายตาสาธุคุณจึงยอมผ่อนแรงจูบให้เธอได้หายใจหายคออีกครั้ง ชายหนุ่มโอบกอดเธอเข้ามาจนชิดใกล้“เราแต่งงานเสียพรุ่งนี้เลยไหม พี่ไม่อยากโสดแล้ว อยากมีรจเป็นเมีย อยากให้เมียจูบรับขวัญแบบนี้ทุกวันทุกคืนเลย”จะน่ารักไปไหนวะแฟนฉัน หลงจนหัวจะทิ่มแล้วเนี่ย“ดีเหมือนกัน พี่รีบไปขอรจกับพ่อแม่สิ หอบสินสอดไปเยอะๆ ล่ะจะได้ตบปากพวกชอบนินทา

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    แต่งงานกันดีไหม

    “รจจะทิ้งพี่ได้ลงคอจริงเหรอ” ชายหนุ่มถามเสียงเว้าวอน“ใครทิ้งใครกันแน่ โอ๊ย! ช่างเถอะ เอาเป็นว่าต่างคนต่างอยู่แล้วกัน เรายังเป็นเพื่อนบ้านกันได้”“แต่พี่ไม่อยากเป็นเพื่อนบ้านกับรจแล้วนี่”รจนาถอนหายใจพรืด อะไรวะ ขนาดสถานะเพื่อนบ้านเขาก็ไม่อยากให้ งกอะไรขนาดนั้น“งั้นเป็นศัตรูเลยดีไหม จะได้จบๆ ไม่ต้องเห็นหน้า ตายไปไม่ต้องเผาผี จะเอาแบบนี้ก็ได้นะ” บอกว่าจะพูดจาดีๆ แต่ไหงอินเนอร์มาเต็มอีกแล้วนี่“รจพูดจบหรือยัง”“อืม...จบแล้ว งั้นก็แยกย้ายเนอะ” หญิงสาวเอ่ยพลางจะตรงไปอุ้มหมากลับบ้าน แต่ยังไม่ทันเดินไปไหน ก็ถูกอุ้มจนตัวลอยขึ้นจากพื้นเสียก่อน“นี่! จะทำอะไร”“ทำน้ำปลาหวานให้เมียกินไง”“ไปทำให้ยัยนางเอกปากแดงนั่นกินสิไป เขาอาจจะชอบ ปล่อยฉันลงนะ”“พี่ไม่ได้กลับไปคบกับลูกเกด!”“ก็เรื่องของคุณสิ มาบอกฉันทำไม...เอ๊ะ! เมื่อกี้คุณว่าไงนะ” หญิงสาวชะงักกึก หน้าตาเหรอหราอย่างน่าเอ็นดูในสายตาชายหนุ่ม“พี่บอกว่าพี่ไม่ได้กลับไปคบกับลูกเกด ไม่มีทางกลับไปคบเขาด้วย เลิกแล้วเลิกเลยลาขาด” รจนาขมวดคิ้วแน่น“แล้วรูปที่คุณไปกอดแฟนเก่านั่นล่ะคืออะไร”“เขาขอให้พี่ช่วยเรื่องงานในวงการ พี่ก็ช่วยไปตามประสาคนเคยรู้จั

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    รจไม่คิดถึงพี่บ้างเลยหรือไง

    รจนาฟังแล้วอยากจะกรี๊ด เธอหรืออุตส่าห์ไม่ไปที่นั่น แล้วนี่อะไรกัน เจ้าเอริบ้านี่ ดันมาทำเสียเรื่อง แล้วทีนี้จะยังไง ถ้าไปที่นั่นก็ต้องเจอเขา หรืออาจเจอแฟนเก่าที่กลายเป็นแฟนใหม่เขาอีกครั้งล่ะสิเอาไงดีวะเนี่ย ตัดหางปล่อยวัดเสียดีไหม ไอ้หมาไม่รักดีนี่“เมรีว่างไหม พี่วานไปดูเจ้าเอริที่ท้ายซอยหน่อยสิ”“เมรีก็อยากไปให้นะพี่รจ แต่ต้องทำงานที่อาจารย์สั่งน่ะสิ เยอะเสียด้วย ทำทั้งคืนจะเสร็จไหมไม่รู้ ทำไมพี่ไม่ลองโทรถามเจ้าของไร่ทางนั้นเขาดูล่ะว่าเห็นหมาเราไหม”โทรไปให้เขาได้ใจน่ะสิ เรื่องอะไรเธอจะทำให้โง่“เออๆ พี่ไปเองก็ได้ คอยดูนะ ถ้าเจอจะตีให้ ไม่ได้สิมันท้องอยู่ตีไม่ได้ งั้นให้อดขนมสามวันละกัน” หญิงสาวบ่นอุบ ก่อนคว้าจักรยานปั่นออกไป พอคล้อยหลังพี่สาว คนที่บอกต้องทำงานส่งอาจารย์ก็เงยหน้าตาวาว หันไปคว้าโทรศัพท์มากดส่งไลน์รัวๆ“ขอโทษนะพี่รจ น้องทำเพื่อพี่ อโหสิให้กันเถอะนะ” ไร่ของเขาก็ยังคงเป็นเหมือนครั้งสุดท้ายตอนวันที่เธอจากมา รจนามองบ้านของเจ้าของไร่ที่วันนี้ปิดเงียบเชียบราวกับไม่มีคนอยู่ เจ้าของไร่คงไปทำงานในไร่ หรือไม่แน่ว่าอาจจะกำลังพาแฟนไปเปิดตัวให้คนงานรู้จักในฐานะว่าที่นายหญิงคนใหม

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    คิดจะหาผัวใหม่งั้นเหรอ

    พอไปถึงหน้าบ้านสาวที่คิดถึง ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม บ้านปิดเงียบเชียบราวกับไม่มีคนอยู่ ชายหนุ่มชะเง้อคอยาวมองเข้าไปในบ้านหวังจะเห็นใครออกมาเปิดประตูให้“มีใครอยู่ไหมครับ”“โฮ่ง!” ชายหนุ่มหันขวับไปทางเสียงทักทายจากใต้แคร่ไม้ไผ่ก็เห็นเจ้าหมาบีเกิ้ลของเธอนอนพังพาบอยู่ ดูเหมือนมันจะอ้วนขึ้นกว่าตอนที่เห็นครั้งสุดท้ายจนแปลกตาสาธุคุณขมวดคิ้วคำนวนเวลาในใจ หรือว่า...หมาของเธอจะท้องลูกเจ้าวายของเขาเสียแล้ว“เอริ...มานี่มา”เพราะความคุ้นเคยที่มุดรั้วเข้าบ้านเขาอยู่เป็นเดือนๆ ทำให้เจ้าหมาน้อยยอมเดินมาหาชายหนุ่มอย่างดีใจ หากพูดได้มันคงถามหาแฟนหนุ่มที่นอนเหงาซึมกระทืออยู่ที่บ้านเขาเป็นกระบุงไปแล้ว“คิดถึงเจ้าวายล่ะสิ ไม่ได้เจอกันกี่วันแล้วเนี่ย”“โฮ่งๆ!” ชายหนุ่มเผลอยิ้ม ก่อนที่ทำหน้าเซ็ง“ฉันก็คิดถึงเจ้านายแกเหมือนกัน แกรู้ไหมว่าเขาหายไปไหน”“รู้สิ!”คราวนี้ไม่ใช่เสียงหมา แต่เป็นเสียงของ...“น้องเมรี...”คนถูกเรียกยืนหน้าบึ้งไม่ยิ้มแย้มให้เขาเหมือนเคยเอาล่ะสิ ไม่ใช่แค่แฟน กระทั่งน้องสาวแฟน หรือพ่อแม่ของเธอก็คงจะโกรธเขาเหมือนกัน งานเข้าแล้วไอ้สาธุ!“พี่สาธุมาทำอะไรที่นี่เหรอ มาหาใคร” เมรีถามเสียง

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    คิดถึงเมียจะตายอยู่แล้วเนี่ย

    “แม่จ๋าพ่อจ๋าพี่รจอยู่ไหน”เสียงเอะอะดังมาก่อนตัวทำให้คนเป็นแม่ถึงกับส่ายหน้า“กลับมาถึงก็โวยวายเชียวนะยัยเมรี มีอะไรๆ เบาหน่อย พี่รจเขาไม่สบายนอนพักอยู่ แกเล่นตะโกนปาวๆ เดี๋ยวเขาก็ตื่น อ้าว! นั่นไงตื่นจนได้” นางสีดาค้อนลูกสาวตัวแสบ“มีอะไรกันเหรอแม่ ยัยเมรีเอะอะอะไร”“ก็เมื่อกี้หนูลงรถที่หน้าปากซอ

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    ใจอ่อนเสียแล้วเหรอแฟนฉัน

    รจนาหันไปมองชายหนุ่ม เมื่อเห็นเขานิ่งไม่ตอบก็แอบมีใจแป้วกำลังจะอ้าปากตอบอีกฝ่ายไปว่าเพื่อนบ้าน แต่กลับมีเสียงคนข้างกายแทรกขึ้นเสียก่อน“นี่รจนาแฟนพี่เอง”คำนั้นทำให้รจนาใจเต้นแรง และดีใจที่เขาพูดแบบนั้นต่อหน้าคนรักเก่าแห๊มมมม มันสะใจอีรจนัก ต้องให้ได้อย่างนี้สิ ค่อยสมเป็นแฟนอีรจหน่อย นึกว่าจะกินหญ

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    พี่สาจ๋า...รจไม่ไหวแล้ว

    หญิงสาวเผลอครางเสียหวาน เมื่อมือของเขารั้งชายเสื้อของเธอขึ้นมากองเหนือเนินอก ก่อนที่จะบดปลายนิ้วขยี้ปลายยอดทรวงที่หดแข็งสู้มือสาก แว่วได้ยินเสียงหัวเราะในลำคออย่างพอใจก็ใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ยามที่เขาสอดมือเข้าปลดตะขอบราของเธอออกจนสิ่งที่ซ่อนภายในเด้งผึ่งออกมาอวดสายตาชายหนุ่มสาธุคุณแอบกลืนน้ำล

  • อ้อนรักหนุ่มบ้านไร่    ทำน้ำปลาหวานให้เมียกิน!

    “แหย่แบบนี้เดี๋ยวก็มีเฮหรอก” พูดจบก็เลยโดนสำเร็จโทษแบบคอมโบเซต รจนาประคองใบหน้าหล่อเหลาก่อนจูบที่หน้าผากเขา ไล่มาที่ดวงตาคมพราว ปลายจมูกโด่ง และแก้มทั้งสอง แต่พอถึงริมฝีปากเธอก็หยุดไว้แค่นั้น และกอดคอเขาไว้ พลางกระซิบเบาๆ ที่ข้างหู“อยากกินมะม่วงน้ำปลาหวานจัง” ไม่กระซิบเปล่าแม่สาวจอมซนแอบงับที่ติ่ง

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status