ログインด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
ปีเตอร์กลับเข้ามาในห้องทำงานหลังจากที่ไปหาโรสมา ไม่เห็นพิมพ์อยู่ในห้องทำงานเขาจึงเดินเข้าไปในห้องนอน พิมพ์เดินออกมาจากห้องแต่งตัวพอดี "งานทำเสร็จแล้วใช่ไหม" เดินไปหยุดตรงหน้าพิมพ์ "ค่ะ เสร็จพอดี" มองสบตาปีเตอร์ "ไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ" จริงๆ แล้วเขาจะชวนโรสแต่เธอง่วงนอนเข
"เพราะแกใช่ไหมปีเตอร์ โรสถึงบอกเลิกฉัน" หันไปมองหน้าปีเตอร์ด้วยความโกรธ "เพราะตัวแกเองนั้นแหละ ไม่ต้องไปโทษใครหรอก" ปีเตอร์พูดไปตามความจริง "ไปกันเถอะ โรสอยากกลับบ้านแล้ว" เดินนำหน้าปีเตอร์ออกไปจากบ้าน หลุยส์ได้แต่มองหลังโรสกับปีเตอร์เดินออกไปจากบ้านของตัวเองเท่านั้น หนึ่งเดือนต่อมาหลังจากที่เกิ
"อย่าเลยค่ะฉันจะกลับ"เธอไม่อยากจะรื้อฟื้นความหลังอะไรกับเขาอีกแล้วเพราะไม่อยากจะเสียใจอีก "ก็ได้ผมจะปล่อย ผมก็แค่อยากให้คุณรู้ไว้ว่าผมรักคุณคนเดียว" ยอมคลายอ้อมแขนออกจากตัวโรสแต่โดยดี พอโรสเป็นอิสระก็รีบลงจากเตียงหยิบเก็บเสื้อผ้าที่กระจายอยู่บนพื้นห้องขึ้นมาแล้วตรงไปในห้องน้ำทันที โรสหายเข้าไปใน
ไม่นานหลุยส์ก็ถอนริมฝีปากตัวเองออกอย่างจำใจแล้วเปลี่ยนเป็นช้อนอุ้มเธอขึ้นเดินตรงไปที่รถวางเธอลงบนเบาะแล้วขับรถตรงไปยังคอนโดของตัวเองทันที หลังจากที่หลุยส์นำรถไปจอดใต้คอนโดก็รีบช้อนอุ้มโรสเข้าไปในลิฟต์ตรงไปยังชั้นที่ตัวเองอยู่ พอเปิดประตูเข้าไปในห้องหลุยส์ก็วางโรสลงบนเตียง แล้วเข้าไปในห้องน้ำหยิบผืน




![ผัวสามร่านรัก (4P) + [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


