로그인ด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
หลังจากที่พิมพ์เปลี่ยนชุดใหม่เสร็จก็กลับไปทำงานต่อ ระหว่างที่นั่งทำงานไปก็ได้ยินเสียงปีเตอร์คุยโทรศัพท์กับโรสอย่างมีความสุข เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรพยายามจดจ่ออยู่กับงานตรงหน้า ส่วนปีเตอร์ก็ลอบมองพิมพ์เป็นพัก ๆ อยู่เหมือนกัน ตกเย็นของวันพิมพ์นัดหลุยส์ไปคุยกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในห้างเกี่ยวกับเรื่องที่
"เรากลับกันเถอะค่ะ" โรสเดินนำปีเตอร์ตรงไปที่รถ "โรสคุณจะ" "อย่าพึ่งพูดอะไรตรงนี้เลยค่ะ กลับไปค่อยคุยกัน" โรสชิงพูดขึ้นก่อน ด้านพิมพ์ก็เดินตามหลังปีเตอร์กับโรสไปห่างๆ แต่อีกใจก็อดที่จะเป็นห่วงหลุยส์ไม่ได้ เธออยากจะรู้จริงๆ ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมโรสถึงได้โกรธหลุยส์มากมายขนาดนี้ และเรื่
พิมพ์ได้แต่นั่งเงียบหน้าแดงก่ำอยู่คนเดียว ที่ปีเตอร์รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ยิ่งตอนที่เขาบอกว่าต้องมีเธอติดตัวเขาตลอด ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกดีมากยิ่งขึ้นไปอีก ตกเย็นบ้านเอริคหลังจากที่ปีเตอร์ตกลงเซ็นสัญญากับเอริคเรื่องร่วมหุ้นส่วนการทำเรือยอร์ชให้เช่าเสร็จแล้ว ก็มานั่งทานมื้อเย็นด้วยกันในห้องรับประทานอา
"ถ้าเรื่องที่แกเล่าเป็นความจริง แกก็ต้องทำให้โรสเชื่อก็แค่นั้น" "มันง่ายอย่างที่แกพูดก็ดีล่ะสิ" "ถ้าแกทำไม่ได้ แกก็เสียโรสไปก็เท่านั้น" ปีเตอร์ยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้ "แกช่วยคุุยกับโรสให้ฉันหน่อยได้ไหม" "ฉันจะไปช่วยอะไรได้ แกก็รู้เวลาโรสโกรธใครก็เข้าหน้าไม่ติดเลยสักคน" "ก็ได้ฉันไม่ง้อแกก็ได้ ฉันจะ







