ログインด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"คุณพูดแบบนี้ หมายความว่ายังไง" "อีกไม่นานเธอก็รู้เองแหละ" ก้มหน้าทำงานต่อ พิมพ์ก็ก้มหน้าทำงานของตัวเองต่อเหมือนกัน พยายามจะไม่เก็บเอาคำพูดของปีเตอร์มาคิดแต่ก็ทำไม่ได้ เขากำลังจะทำอะไรกันแน่ พิมพ์คิดในใจ ตอนเย็น หลังจากที่พิมพ์แต่งตัวเสร็จก็เปิดประตูออกมาจากห้องเจอปีเตอร์ยืนรออยู่ตรงหน้าห้องพอดีพ
วันต่อมา พิมพ์เดินเข้าในห้องโรสตามคำสั่งของปีเตอร์ ได้ยินเสียงโรสอาเจียนอยู่ในห้องน้ำพิมพ์จึงรีบเข้าไปลูบหลังให้พร้อมกับถามอาการด้วยความเป็นห่วง "คุณเป็นยังไงบ้าง ไปหาหมอไหมคะ" "ฉันไม่เป็นไร ขอบใจนะ" "คุณดูไม่ดีเลยค่ะ หน้าซีดมากเลย" "ช่างเถอะ คนแพ้ท้องก็อย่างนี้แหละ"เดินไปนั่งที่เตียง "อยากได้
"โรสมันจะมากไปแล้วนะ คุณมีสิทธิ์อะไรไปต่อว่าคุณพิมพ์ อีกอย่างคุณไม่มีสิทธิ์มาหึงหวงผมอีกต่อไปแล้ว คุณกำลังจะแต่งงาน ลืมไปแล้วเหรอ ผมจะกอดจะจูบกับใครมันก็เรื่องของผมไม่เกี่ยวกับคุณ" หลุยส์ต่อว่าโรสด้วยความโกรธ โรสได้ยินอย่างนั้นก็นิ่งอึ้งไป ไม่คิดว่าหลุยส์จะต่อว่าเธอใช่เธอกำลังจะแต่งงานแล้ว เธอก็ควร
"ใครบอกคุณว่าฉันจับปีเตอร์ เราสองคนรักกันต่างหากแล้วกำลังจะแต่งงานกันแล้วด้วย คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า"โรสส่วนกลับทันที "แคนดี้ผมว่าคุณกลับไปได้แล้ว"ปีเตอร์ดึงลากแขนแคนดี้ออกไปตรงหน้าร้าน "นี้คุณปล่อย ฉันไม่กลับ" "ถ้าคุณไม่หยุดก่อกวนเมียผม ผมจะโทรหาพ่อคุณเดี๋ยวนี้แหละ " หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะกดโท




![summer เมษาพาเสียว [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


