Masukด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
พิมพ์เดินกลับเข้าไปในบ้านนั่งทานส้มตำกับน้ำต่อ พอทานเสร็จทั้งคู่ก็ไปนั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น "น้ำฉันรู้สึกว่า เธอจะไม่ชอบหน้าคุณภูมินะ มีอะไรหรือเปล่า" พิมพ์ถามขึ้น "เป เปล่าสักหน่อย" น้ำพูดเสียงตะกุกตะกัก "มีพิรุธนะ บอกมาเลย เขาไปทำอะไรเธอ" "เปล่าไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ แค่เกลียดผู้ชายเจ้าชู้ก็
หลายวันต่อมา ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาโดยมีร่างบอบบางของพิมพ์อยู่ในอ้อมแขน เขานอนมองหน้าหวานที่กำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่ พร้อมกับยิ้มมุมปากหลายวันมานี้ถึงพิมพ์จะดื้อกับเขา แต่เขาก็มีความสุขที่เขายังได้อยู่ใกล้ๆ เธอ มองอยู่อย่างนั้นจนพิมพ์ขยับตัวลืมตาตื่นขึ้นเห็นหน้าปีเตอร์กำลังจ้องมองหน้าเธออยู่ เธอจึงร
พิมพ์เดินออกมานอกร้านนึกถึงใบหน้าปีเตอร์ที่แสดงสีหน้าน้อยใจออกมาอย่างชัดเจน จึงหยุดเดินแล้วหันกลับไปมองหน้าเขาอีกครั้งที่กำลังเดินตามหลังมาติดๆ ปีเตอร์เห็นพิมพ์หยุดเดินก็ขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความแปลกใจที่พิมพ์มองจ้องหน้าเขาแปลกๆ "มีอะไรหรือเปล่า" ปีเตอร์หันไปมองด้านหลังของตัวเอง "เปล่าค่ะ ไปกันเถ
"แล้วพ่อของลูกล่ะ เธอรักเขาบ้างไหม" "คุณหลับเถอะ อย่าถามเรื่องไร้สาระเลย" "ก็ได้ ฉันคงไม่มีค่าพอให้เธอรักเลยสินะ" ปีเตอร์ถอนหายใจแรงๆ คลายอ้อมแขนออกจากตัวพิมพ์ แล้วนอนหงายราบกับเตียง พิมพ์กำลังจะขยับตัวหันหน้าไปหาปีเตอร์แต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะนอนหันหลังให้เขาเหมือนเดิมแล้วหลับตาลง ที่เธอเลือก



![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



