LOGINด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
พอจัดกระเป๋าเสร็จพิมพ์ก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงเพื่อนอนหลับพักผ่อน คิดไม่ตกว่าวันพรุ่งเธอจะไปที่ไหนต่อ ที่ไม่สามารถมีใครหาเธอเจอได้อีก ยกมือขึ้นลูบท้องที่ยังไม่นูนขึ้นเห็นอย่างเด่นชัดแล้วข่มตานอนหลับไป เช้าวันใหม่พิมพ์ตื่นขึ้นมาก็โทรหาน้ำเพื่อนสนิทของเธอทันที เพื่อจะให้ดนัยลุงของน้ำจัดการเรื่องที่เธอลา
"พิมพ์เธอเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมหน้าซีดๆ" วิถามขึ้น "เปล่า ฉันขอลางานได้ไหม วันนี้" "เธอจะบ้าเหรอ พึ่งจะมาเข้างานจะลาได้ยังไงกัน อยากโดนผู้จัดการด่าหรือไง"วิมองค้อนพิมพ์ "คือฉันจำเป็นจริงๆ" "จะจำเป็นอะไร ถ้าเธอลางานก็เหลือฉันคนเดียวล่ะสิ" วิทำหน้างอไม่พอใจ "ก็ได้ ไม่ลาก็ไม่ลา" เธอจะพยายามเลี่ยงไม
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา พิมพ์กำลังนั่งรอฟังผลตรวจจากหมออยู่ในห้องตรวจ ด้วยความตื่นเต้นเพราะเธออยากจะรู้ว่าลูกในท้องยังแข็งแรงดีอยู่ไหม จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาทำให้เธอเป็นกังวลเพราะเกือบจะแท้งลูกไป "จากผมตรวจที่ออกมาเด็กแข็งแรงดีค่ะ" หมอส่งยิ้มให้พิมพ์ "ค่ะ แล้วต้องดูแลอะไรเป็นพิเศษไหมคะ" "ถ้าเป็นพิเศษห
"ฉันรู้ตัวเองดี ว่าฉันเคยทำให้คุณเสียใจ แต่คุณอย่าทำแบบนี้กับฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ" โรสพูดทั้งน้ำตานองหน้า "ออกไปแล้วไม่ต้องมาให้เห็นหน้าอีก!" หลุยส์ตวาดเสียงดัง พูดจบหลุยส์ก็พาลูกค้าของตัวเองออกไปจากตรงนั้นทันที ทิ้งให้โรสร้องไห้แทบขาดใจอยู่ตรงนั้นคนเดียวโดยไม่คิดที่จะสนใจเธอเลยสักนิด โรสพาตัวเองเด







