Masukด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
"บ้านใครเหรอคะ สวยมากเลย" "เข้าไปเดี๋ยวก็รู้เองแหละ ตามฉันมา" เดินนำหน้าพิมพ์เข้าไปในบ้าน "ค่ะ" ทั้งคู่เดินเข้าในบ้านโดนมีคนรับใช้ในบ้านออกมารับ เดินนำไปยังห้องรับแขกพอเข้าไปถึงในห้อง ก็เจอพ่อกับแม่ของปีเตอร์นั่งรออยู่ตรงโซฟา "มาแล้วเหรอลูก คิดถึงจังเลย" มิเชลลุกขึ้นยืนเดินเข้าไปสวมกอดปีเตอร์
"หมายความว่ายังไงคะ" พิมพ์ขมวดคิ้วเข้าหากัน "เกรซเขาแอบชอบฉันแต่ฉันไม่เล่นด้วย แล้วอีกอย่างคงจะอิจฉาเธอกับโรสมั้งที่ได้อยู่ใกล้ชิดฉัน" ตัดสินใจพูดออกไปตรงๆ พิมพ์ได้แต่ยืนฟังไปเงียบๆ ก็ใช่อย่างที่ปีเตอร์พูดนั้นแหละ เพราะเขาเคยมีความสัมพันธ์กับเกรซแต่เพียงชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น ซึ่งมันก็ไม่ต่างอ
"แน่ใจว่ามีแค่นี้ เกรซให้พวกแกทำอะไรอีกบอกมาให้หมดเลย" "ไม่มีแล้ว" แจ๊คตอบด้วยความไม่พอใจ "คุณตำรวจครับเพิ่มคดีไปอีกก็แล้วกัน ข้อหาบุกรุกและทำร้ายผู้อื่น" พูดจบแล้วก็เดินหันหลังออกไปจากห้อง "เฮ้ย ! อะไรวะ มาถามแล้วเพิ่มคดีให้กันอีก" แจ๊คตะโกนตามหลังปีเตอร์ พอปีเตอร์กับบอดี้การ์ดทั้งสองคนออกมาจา
"พวกแกเป็นใครจับฉันมาทำไม"โรสตะโกนใส่หน้าแจ๊คด้วยความกลัวพยายามขยับมือและเท้าที่ถูกมัดไว้ให้หลุด "ไม่ต้องรู้หรอก เรามามีความสุขกันดีกว่า" ยิ้มมุมปาก "ไอ้ชั่วปล่อยฉันไปนะ! พิมพ์ตื่นสิ" หันหน้าไปทางพิมพ์ที่สลบอยู่กำลังโดยคนร้ายอีกคนลวนลามอยู่ใกล้ๆ เธอ "อย่ามาปากดีกับฉัน "เข้าไปขึ้นคร่อมโรสพร้อมกับ







