ตอนที่5

เมื่อพูดคุยตกลงกันแน่ใจแล้วพวกมันจึงคิดพาระฟ้าไปให้โจรป่าแทนที่จะนำส่งออกนอกประเทศ การเดินทางใช้เวลาหลายชั่วโมงจนหญิงสาวที่ถูกผ้าคลุมเฉพาะส่วนศีรษะ มือเท้าถูกมัดเริ่มรู้สึกตัว

ที่นี่ที่ไหน...เกิดอะไรขึ้นกับฉัน

เธอพยายามร้องพยายามดิ้นแต่ทั้งปากและร่างกายหลายส่วนได้ถูกจับมัดไว้

“อื้อ อื้อ!”

“มันตื่นแล้วลูกพี่”

“ช่างมัน เรากำลังถึงแล้ว”

ระฟ้าหัวใจแทบหยุดเต้น เธอจำได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น ตอนแรกรถชนกันจากนั้นก็มีคนมาจากด้านหลังจนทำให้เธอสลบและตอนนี้พวกมันก็กำลังจับตัวเธอไว้

“อื้อ! อื้อ!”

รถตู้คันเก่าขับมายังภูเขาแห่งหนึ่งจากนั้นแบกหญิงสาวพาดบ่าต่างเดินเข้าไปในป่าทึบ นอกจากสัตว์ร้ายที่น่ากลัวแล้วสิ่งที่ควรหลีกเลี่ยงมากกว่านั้นก็คือโจรป่า

กลุ่มโจรที่มีชื่อเสียงและควรระวังในแถบนี้คือกลุ่มโจรทมิฬที่มีหัวหน้าอย่าง ‘ปืนผา’ มันเป็นโจรที่ปล้นคนรวยให้คนจน ฟังแล้วดูดีแต่มันก็ไม่ใช่พวกมีคุณธรรมอะไร เพราะจิตใจของหัวหน้าโจรผู้นี้ช่างยากแท้หยั่งถึง แม้แต่โจรด้วยกันยังไม่เข้าใจ บางครั้งทำตามคำสั่งไม่ได้ก็จะถูกซ้อมจนสลบ

“ฮึก..ก..”

ระฟ้ารู้ว่าชีวิตนี้ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว เธอคงกำลังถูกพวกมันพามาฆ่าหรือนำตัวไปไว้ที่ไหนสักแห่งจากที่ฟังเสียงเหมือนเดินอยู่ในป่า

ทำไมถึงต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย ทำไมคนพวกนี้ถึงจับตัวเธอมา มีความแค้นหรือแค่สุ่มเลือก

“ร้องไห้ไปก็เปล่าประโยชน์ต้องโทษที่เธอทำให้คนที่จ้างเราโกรธ”

“อื้อ อื้อ” ระฟ้าก็ตกใจที่แท้มีคนแค้นเคืองเธอนี่เอง อยากถามเหลือเกินว่าใครเป็นคนสั่ง

“จะบอกให้ละกัน ไหน ๆ เธอก็ไม่ได้กลับไปอีกแล้ว”

“เราถูกจ้างโดยชายคนหนึ่ง เห็นว่าเธอไปทำร้ายความรู้สึกของน้องสาวเขา”

น้องสาวงั้นเหรอ

“ดูเหมือนน้องสาวที่ว่านั่นกำลังเป็นประเด็นในโซเชียลด้วย”

พอได้ยินเช่นนี้เธอก็เดาได้แล้วว่าเป็นฝีมือใคร

ลิลลี่!

ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะมีความน่ากลัวถึงขนาดนี้ พลันไฟแค้นสุมอกจากหญิงสาวที่เอาแต่อ่อนแอก็แปรเปลี่ยนเป็นโกรธแค้นขึ้นมา

ถ้าหนีไปได้...

พวกมันแบกพาเธอเดินไปเรื่อยกระทั่งมาเจอกลุ่มคนที่ยืนคุ้มกันสถานที่บางอย่าง

“มึงเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่!”

พวกมันก็รีบวางระฟ้าลงพื้นแล้วยกมือขึ้นเหนือหัวยอมจำนน

“คือพวกเราอยากนำของมาให้หัวหน้าพวกนาย เพื่อจะได้เป็นพันธมิตรกัน”

“ของอะไรวะ..มันคนไม่ใช่หรือไง”

“ชะ..ใช่...สวยด้วยนะ!” พูดพลางก็เปิดหน้าระฟ้าออก พอพวกมันเห็นใบหน้าของหญิงสาวก็พากันตกตะลึง แม้จะไม่ใช่คนที่งดงามที่สุดแต่อย่างไรในป่าในเขาแบบนี้การจะได้เจอผู้หญิงสวย ๆ สักคนก็ยากยิ่ง

“พวกกูจะแน่ใจได้ยังไงว่าอีนี่ไม่ใช่ไส้ศึกมึง”

“ไม่ใช่แน่นอน ดูท่าทางผู้ดีแบบนี้จะมาเป็นพวกเดียวกับเราได้ยังไง”

พวกโจรมองหน้ากันไปมาจึงเริ่มพูดคุยเจรจาอยู่อีกด้านกระทั่งมีคนไปรายงานให้กับหัวหน้า แต่ระฟ้ายิ่งร้องไห้จนตัวสั่น ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็มีแต่ป่าและผู้ชายที่น่ากลัว

เธอจะไม่ได้กลับบ้านแล้วจริง ๆ เหรอ

เม้มปากจนห้อเลือด วิงวอนทั้งน้ำตาแต่ไม่มีใครสนใจเมตตาแม้แต่น้อย

หลังจากนั้นไม่นานชายที่เดินไปก็กลับมา

“หัวหน้าให้ผู้หญิงเข้าได้แต่พวกมึงต้องไป”

“อะ..อะไรนะ คือฉันก็อยากพูดคุยกับหัวหน้าพวกนายด้วย...เราอยากจะมีการเจรจาต่อรองสร้างพันธมิตรกันสักหน่อย”

“หัวหน้าบอกว่าหากพวกมึงอยากสร้างพันธมิตรเดี๋ยวเขาส่งรองหัวหน้าออกมาเจรจา”