ตอนที่ 3 หนึ่งหลุดพ้น...หนึ่งถือกำเนิด2

มีเพียงซือหงเท่านั้นที่ยังคงไม่รู้ตัว เขาไม่รู้ว่าตัวเองได้เปลี่ยนไป ไม่มีใจให้สตรีผู้มาก่อนอย่างซีซินอีกแล้ว

การทักท้วง กล่าวเตือน มีหรือที่ซีซินจะไม่ทำ   

นางย่อมดึงสติสามีของตนให้คืนกลับมา

ด้วยภาระหน้าที่และสิ่งที่เรียกว่าผิดชอบชั่วดี ใช่ว่าซีซินจะไม่หวังดีต่อสามีที่กำลังหลงทาง นางเอ่ยเตือนเขาอย่างจริงใจอยู่หลายประโยค

ทว่าต่อหน้านางเขาเพียงรับคำแค่ลมปาก ยังโอบกอดคลอเคลียทำทีร่วมรักอย่างทะนุถนอมเพียงให้พ้นผ่านราตรีนั้นไป 

แต่ลับหลัง...ซือหงกลับแสดงกิริยาไม่พอใจ

โดยมีอนุคนงามพะเน้าพะนอปลอบประโลมไม่ห่างกาย

พวกเขาให้กำลังใจกันอย่างแนบชิดสนิทเนื้อแม้ฝ่ายหญิงจะกำลังตั้งครรภ์อยู่ก็ตาม

ซีซินรับฟังเรื่องราวจากบ่าวผู้ภักดีที่คอยเป็นหูเป็นตาให้ด้วยความรู้สึกยากจะบรรยาย

ความเข้มแข็งคล้ายถูกทะลวงด้วยปลายกริชแหลมคมนับหมื่นจ้วงแทง

ความเจ็บปวดซึมลึกกำลังล้นทะลักออกมาจากดวงใจที่รวดร้าวเพิ่มขึ้นทุกที มันฉายชัดออกมาจากดวงตาทีละน้อย  ความรู้สึกเจ็บแค้นและปวดแปลบกำลังกระจายไปทั่วร่าง

บ่าวคนสนิทที่มองอยู่แทบจะทนไม่ไหว นางเปรยเสียงเย็นว่าขอแค่เจ้านายสั่งคำเดียวจักทำให้อนุแพศยาผู้นั้นหายไป

ซีซินไหนเลยจะโง่เขลาถึงขั้นใช้วิธีต่ำช้าเช่นนั้น

นางเพียงปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปเหมือนเช่นทุกวัน อยู่กับความทุกข์ระทมเช่นนั้น

ด้วยหวังว่าคงชาชิน...

กระทั่งวันหนึ่ง เรื่องไม่คาดฝันพลันบังเกิด เมื่ออนุคนงามของสามีเกิดเจ็บท้องขึ้นมาแล้วแท้งบุตรกะทันหัน

เรื่องราวเกินคาดเกิดขึ้นอีกคำรบ เมื่อซือหงกลับจากงานแล้วรับทราบ เขาถึงขั้นเดือดดาลเข้ามาบันดาลโทสะกับซีซิน

“ฝีมือเจ้าใช่หรือไม่? เพราะเจ้า...บุตรของข้าจึงต้องตาย”

สายตาเย็นชา วาจากล่าวหา พร้อมริ้วรอยฝ่ามือหยาบกระด้างบนข้างแก้มนวลของซีซินที่แดงก่ำ ทำลายความอดทนเสี้ยวสุดท้ายในใจของนางลงทันที  

เหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะอนุนางนั้นฟ้องว่าเป็นฝีมือของซีซิน

หลักฐานคือยาบำรุงอันได้รับการแบ่งสรรปันส่วนตามปกติของคำสั่งภรรยาเอกให้โรงครัวดูแลปรนนิบัติ

ซือหงเชื่อสนิทใจแล้วพุ่งเข้าใส่ซีซินด้วยอารมณ์แค้นเคือง

แผนการตื้นเขินเช่นนี้ เหตุใดสามีถึงดูไม่ออก

คำถามล้วนไร้ซึ่งคำตอบ เพราะซือหงไม่เคยมาเยือนเรือนของซีซินอีกเลย

ความห่างเหินหมางเมินระหว่างพวกเขาเกิดขึ้นนับแต่นั้น

ทุกคืนวันนางเดียวดายหาใดเปรียบ

ระหว่างนั้นซีซินพลันคิดได้ถึงช่องโหว่มากมายเรื่องการแท้งบุตรของอนุคนโปรดกับสามีของนาง

แน่นอนว่าการสืบความจริงสำหรับซีซินย่อมไม่ยาก

ไม่นานหลักฐานล้วนมัดตัวอนุของสามีได้อย่างแน่นหนา

เริ่มตั้งแต่ว่าจ้างหมอชราให้โกหกว่าตั้งครรภ์ ต่อมาสร้างหลักฐานเท็จเรื่องแท้งบุตร โยนความผิดทั้งหมดให้ภรรยาเอก  เพื่อให้สามีภรรยาเข้าใจผิดกัน ด้วยความคิดตื้นเขินว่าจักกำจัดคู่ชีวิตที่ได้รับสมรสพระราชทานให้หย่าขาดจากกันจนสิ้นในแผนการเดียว

สตรีผู้นั้นปรักปรำนางด้วยแผนการชั้นต่ำและสามีตัวดียังหลับตาหนึ่งข้างเพื่อเล่นตามหมากบนกระดานได้อย่างน่ารังเกียจ

ซีซินตัดสินใจจบชีวิตตนเองในคืนหนึ่ง ซึ่งคืนนั้นเป็นคืนที่สามีกำลังกอดรัดกับสตรีอีกคนเป็นคืนที่เท่าไหร่มิอาจนับ

สาวใช้ของซีซินไปที่เรือนอนุหลังนั้นเพื่อแจ้งข่าว แต่ที่ได้ตอบกลับมาคือเสียงครวญครางและเสียงหอบหายใจกระชั้นถี่

ศพของซีซินถูกพบในเช้าวันต่อมา…

หญิงสาวไม่มีจดหมายตัดพ้อพร่ำพรรณนาถึงคำสัญญาผูกมัดดวงใจ ไม่มีกระทั่งหลักฐานเอาผิดใคร

ซีซินปราศจากถ้อยคำขอความเห็นใจ

ไร้ซึ่งเยื่อใยแม้เพียงบางเบา

มีเพียงอักษรตวัดคำอย่างดุดันเพื่อตัดพ้อในความโง่เขลาของตนที่รักคนผิดอย่างซือหง บุรุษที่ไม่มั่นคงในวาจา

หนึ่งศพสองชีวิตล้วนเป็นเพราะบุรุษตระบัดสัตย์!

ไม่ผิด!

ซีซินฆ่าตัวตายขณะกำลังตั้งครรภ์

สตรีผู้เป็นภรรยากับลูกน้อยที่ยังไม่ทันได้เกิดมา เหตุใดต้องประสบชะตากรรมเพราะชายอันเป็นที่รักทำร้ายจิตใจจนตาย

ทั้งหมดนี้มากพอที่จะทำให้ซือหงหน้าชา นัยน์ตาพร่ามัว แทบไม่อาจยืนหยัดได้ดุจเดิม ท้ายที่สุดจึงคิดได้และสำนึกในความผิดของตน

ทว่ากลับสายไปแล้ว

แม้จะเสียใจสุดแสน แต่กระนั้นกลับทำอันใดมิได้นอกจากมีชีวิตต่อไปพร้อมแบกรับความผิดนั้นเอาไว้เป็นตราบาปตลอดกาล

ข่าวการตายของซีซินทำฮ่องเต้พิโรธหนัก พระองค์ทรงสั่งปลดซือหงออกจากตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ทันทีเหลือแค่ตำแหน่งรองแม่ทัพขั้นต่ำสุดแต่ยังต้องออกรบตามหน้าที่พึงมี

ศึกหนักทั้งหลายที่เคยเป็นใหญ่กลับต้องเป็นรองทำบุรุษอย่างซือหงบาดเจ็บสาหัสต้องเสียขาหนึ่งข้างกลายเป็นชายพิการ  ไร้ประโยชน์ผู้หนึ่ง