بيت / โรแมนติก / ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I / Chapter 2. เขาคนนั้นไม่ยอมรามือ

مشاركة

Chapter 2. เขาคนนั้นไม่ยอมรามือ

last update تاريخ النشر: 2025-01-19 21:45:51

ในห้องที่มืดมิดมีเพียงแสงสลัวๆ เล็ดลอดผ่านม่านบานเกร็ดเข้ามาเพียงเล็กน้อย บนโซฟาสีน้ำตาลอ่อนเรียบหรูชายหนุ่มหน้าคมหล่อเหลานั่งเท้าแขนกุมขมับ ปลายนิ้วเรียวลูบไล้ที่ไรผมไปมา ผมดำขลับถูกเซ็ตอย่างดีไปด้านหลังจนหมดเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาเด่นชัด อีกมือถือบุหรี่มวนใหญ่สายตาจ้องมองโต๊ะทำงานของตนอย่างเหม่อลอย

“ยังไม่ไปตามเมียกลับมาอีกหรือวะไอ้เจซี...ถ้านั่งทำหน้าเครียดขนาดนี้”

“........”

“ปากบอกไม่รัก แต่ท่าทีของมึงมันไม่ใช่”

ท็อปเปอร์พูดขึ้นกับเพื่อนรักของตนพร้อมกับยกไวน์แบรนด์ตัวเองขึ้นมาจิบ รอบกายรายล้อมด้วยหญิงสาวนุ่งน้อยห่มน้อยอัวเอียอยู่ข้างกาย เจซีปรายสายตามองท็อปเปอร์นิ่งก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ของตนเชิดหน้าขึ้นมองเพื่อนหนุ่มของเขาอีกครั้ง

“เธอหนีไม่ไหนไม่รอดหรอก...เดี๋ยวก็กลับมา”

“นี่มันจะหกเดือนแล้วนะเพื่อน”

“.........”

“กูว่าคงไม่กลับมาแล้วล่ะ...มึงเล่นทำกับเธอขนาดนั้น”

“ไม่กลับ...หึ....ก็ต้องไปตามกลับ”

“ป่านนี้มีแฟนใหม่ไปแล้วมั้ง ไม่ใช่ว่าจะขี้ริ้วขี้เหร่สักหน่อย”

เจซีนิ่งเงียบไปสีหน้าที่เชิดเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นสายตาที่ดูดุดันน่ากลัว สองแขนแกร่งเท้ากับโต๊ะประสานกันเบื้องหน้า สายตาเรียวดุนั้นจ้องมองเหม่อออกไปตามความคิดของตนก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ที่ได้ยินอย่างนั้น ความรู้สึกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของก่อเกิดขึ้นมาในใจ...เขารักของเขา...ไม่ว่าใครก็เอาไปไม่ได้... ผู้หญิงคนอื่นจะเอาไปเขาไม่ว่าแต่ต้องไม่ใช่เธอคนนั้น

“ของของกู...กูเป็นเจ้าของ...ใครหน้าไหนก็เอาไปไม่ได้ทั้งนั้น”

“ยังไม่ลืมมันหรือคะ? แล้วฮานิล่ะคะ? คุณเอาไปไว้ที่ไหน”

“อย่าจุ้นจ้าน...ฉันไม่ชอบ”

“เจซีคะ!ฮานิเป็นเมียคุณนะ ไม่ใช่มัน!”

“ไม่พอใจก็เลิกไปสิ”

เจซีพูดขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ เมื่อหญิงสาวรูปร่างอรชรเดินเข้ามาเหวี่ยงวีนใส่เขาหลังจากที่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดกับเพื่อน ไอ้ท่าทางไม่พอใจนั้นเขาไม่ชอบใจเท่าไหร่นัก...ยูแอลยังไม่เคยทำปฏิกิริยาแบบนี้กับเขาเลยสักครั้ง ฮานิที่ได้ยินสิ่งที่เขาตอบกลับก็ถึงกับเงียบไปแต่สีหน้านั้นยังคงแสดงความไม่พอใจอยู่มาก เจซีหันไปมองหน้าหญิงสาวที่อ้างตัวว่าเป็นเมียเขาด้วยสายตาว่างเปล่า...ก่อนจะโยนบัตรสีดำให้เธอ

“อยากได้อะไรล่ะ...เอาเงินไปซื้อ”

“จริงหรือคะ?”

“อืม...ซื้อแล้วอาบน้ำรอฉันที่ห้อง”

“ได้ค่ะเจซี...ขอโทษที่งี่เง่านะคะ รักที่สุด”

ผู้หญิงก็เป็นเหมือนกันทุกคน...เจซีคิด

ฮานิลุกพรวดขึ้นเดินตรงปรี่เข้ามาหาเจซีก่อนจะจูบลงบนแก้มของเขาเบาๆ แต่เจซีกลับไม่ได้มีสีหน้ายิ้มแย้มตอบเลยสักนิด เขาแค่ต้องการปัดความรำคาญใจไปให้พ้นทางก็เท่านั้น...ถึงจะบอกให้หญิงสาวไปรอที่ห้องแต่เขากลับไม่ได้มีความรู้สึกอยากจะมีอะไรกับเธอเลย...เขามีความรู้สึกคิดถึงและอยากทำกับเธอคนนั้นมากกว่า...คนที่เป็นคนรักเก่าอย่างยูแอล...ที่ตอนนี้ได้ข่าวจากที่สืบมาว่าเธอกำลังตกเป็นของคนอื่น...ยิ่งคิดยิ่งทำให้หงุดหงิด...

“ไม่อยากก็ไม่ต้องไป”

“หึ...นั่นสิ...งั้น...มึงอยากสนุกไหมล่ะไอ้ท็อป...กูจะนั่งคอยดูอยู่เฉยๆ”

“ถ้ามึงต้องการอย่างนั้นก็ย่อมได้”

เจซียกยิ้มขึ้นไม่ต่างจากท็อปเปอร์ ความคิดชั่วร้ายเกินกว่าที่คนคนหนึ่งจะสามารถคิดทำได้ผุดขึ้นมา แต่พวกเขาทำมัน หญิงสาวที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวตั้งหน้าตั้งตาไปช็อปปิ้งและตั้งใจจะกลับมาอาบน้ำรอชายหนุ่มคนรักที่เธอแย่งมาจากเพื่อนสนิทอย่างยูแอล ไม่รู้เลยว่ากำลังจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นกับตัวเอง...ผลของการแย่งของคนอื่น ถ้าแย่งได้สำเร็จมันก็ไม่มีอะไรดีเลย...

ก๊อกๆ

“อืม”

“คุณเจซีครับ เรารู้แล้วครับว่าคุณยูแอลคบกับใครอยู่”

“ใคร?”

ชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทเดินเข้ามาพร้อมกับโค้งคำนับก่อนจะรายงานเรื่องที่ผู้เป็นเจ้านายให้ไปสืบมาเนิ่นนาน พร้อมกับยื่นรูปถ่ายที่แอบถ่ายมาเป็นจำนวนหนึ่งให้กับเจ้านายตน เจซีรับรูปเหล่านั้นเกือบสิบใบมาดู...เขาขมวดคิ้วพร้อมกับขบกรามแน่น มือหนากำรูปถ่ายเหล่านั้นจนยับยู่ยี่ไปหมดกลายเป็นก้อนกระดาษกลมๆ ก่อนจะขว้างลงบนพื้นด้วยอารมณ์โทสะ

“แม่ง!!...เธอเป็นของฉัน แอล!และไม่มีสิทธิ์ไปร่านกับใครทั้งนั้น!!”

“หึๆ ...กูบอกแล้วไม่ใช่...ให้กูช่วยไหมล่ะเพื่อน”

“อืม ได้...แต่คนนี้มึงแตะต้องไม่ได้...”

“ครับผม”

ท็อปเปอร์พูดด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริง เจซีไม่ใช่ไม่รู้นิสัยเพื่อนของตน ท็อปเปอร์ก็ชั่วร้ายพอๆ กับเขานั่นล่ะจะให้วางใจเลยก็คงทำไม่ได้ เจซีได้แต่ปรายตามองท็อปปเปอร์ที่ยังคงยิ้มบางๆ เหมือนไม่รู้สึกรู้สาอะไร แม้ว่าเพื่อนรักของเขาอย่างเจซีกำลังอยู่ในไฟโทสะก็ตาม

....

ยูแอลเดินเข้าตึกใหญ่ที่ตั้งของค่ายเพลงที่กำลังมาแรงและดังอยู่ตอนนี้ ก่อนจะตรงไปยังห้องซ้อมด้วยสีหน้าเรียบนิ่งดังเดิม ตอนแรกจีเซลดื้อดึงจะมาส่งเพราะยังไงก็มาที่เดียวกัน แต่เธอกลับปฏิเสธเสียงแข็งซ้ำยังดุเขา เพราะเธอไม่อยากให้เป็นข่าวในตอนนี้และไม่อยากทำลายชื่อเสียงของเขาอีกด้วย

“นังแอล!!มาแล้วหรือยะ”

เพื่อนชายใจสาวเดินเข้ามาทักทายหลังจากที่ยูแอลเดินเข้าห้องซ้อมเต้นได้เพียงก้าวเดียว สายตาริษยาแบบหยอกเย้าของเพื่อนชายใจสาวมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนที่เพื่อนสาวสวยคนสนิทจะเดินเข้ามาแจมด้วยอีกคน

“แล้วเห็นไหมล่ะ?”

“เป็นไงคะ เมื่อคืน? คู่ขาตัวดีของแก”

“ก็...ไม่ทำไม”

หลังจากยูแอลตอบคำถามของซาซ่าเพื่อนชายใจสาวไปอย่างกวนๆ ก็ต้องหันไปตอบคำถามของเพื่อนสาวสวยคนสนิทอย่างเกรซอีกคน แต่ก็เป็นการตอบแบบบ่ายเบี่ยงเท่านั้น ก่อนที่เพื่อนสาวทั้งสองจะไปสะดุดตากับสร้อยคอจี้แม่กุญแจรูปตัวเจก็ถึงกับมองหน้ากัน ยังไงเสื้อคอเส้นนั้นต้องสั่งทำพิเศษแน่ๆ ไม่มีขายทั่วไปแน่นอน ยูแอลไม่ได้สนใจเพื่อนของตนเดินไปวางกระเป๋าสะพายข้างๆ กระเป๋าของเพื่อนทั้งสอง มีหรือที่เพื่อนสนิททั้งสองจะไม่รีบเดินเข้ามาถาม

“สร้อยนั้น...ของใครยะ?” ซาซ่าถามขึ้น

“อย่าบอกนะว่า....เจซี? แกกลับไปคบกับเจซีเหรอ?”

เกรซถามพร้อมกับทำตาโตอย่างตกอกตกใจและหันไปมองหน้าซาซ่าที่เอามือทาบอกตามจริตของนาง ยูแอลหันไปมองเพื่อนทั้งสองด้วยสีหน้าที่เรียบนิ่งแล้วส่ายหน้าไปมา

“ตัวเจมีคนเดียวหรือไง?”

“อ๋อ...อย่าบอกนะว่า...แกคบกับจีเซ....”

ยูแอลรีบเอามือปิดปากเกรซทันทีพร้อมกับยกนิ้วชี้ทาบปากกระจับของตนเป็นการบอกว่าอย่าได้พูดไป ใบหน้าสวยหันไปมองรอบๆ ตัวของตนอย่างระแวดระวัง เกรซมองหน้าเพื่อนสนิทที่ดูจริงจังก็พยักหน้ารับทันที ซาซ่าอดไม่ได้ที่จะหันไปแยกเขี้ยวใส่เกรซที่ทำตัวกระโตกกระตากโดยไม่คิดเลยว่าจีเซลนั้นมีชื่อเสียงขนาดไหน

“นังตัวดี...แกลืมซีอีโอคนนั้นได้แล้วเหรอ? ถึงตกลงปลงใจ”

“ยัง”

“นังใจง่าย! ฉันละสงสารตาไอดอลนั่นเสียจริงๆ”

“ซ่าแกจะไม่ให้แอลมันเปิดใจเลยหรือยังไง?”

“ยังไม่ได้คบกัน”

ยูแอลรีบบอกเพื่อนๆ แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนทั้งสองจะไม่ได้ฟังเธอเลย เกรซแย้งขึ้นเถียงกับซาซ่าแทนยูแอล แต่ถึงอย่างนั้นไม่ใช่ว่ายูแอลจะไม่คิดเรื่องนั้น...แม้ว่าเจซีจะทำชั่วกับเธอแต่เธอกับเขาก็รักกันมานานตั้งแต่เขาพึ่งเข้าวงการใหม่ๆ ใครจะไปรู้ล่ะว่าอำนาจของชื่อเสียงเงินทองมันจะเป็นมีดสองคม เจซีดันเลือกที่จะใช้คมนั้นทำร้ายเธอที่อยู่ข้างๆ และสนับสนุนเขามาตลอด...10ปี...จะให้ลืมง่ายๆ มันก็คงทำไม่ได้...แต่จะให้กลับไปนั้นก็ไม่ได้เหมือนกัน...มันหนักหนาเกินกว่าจะกลับไป....

“ยูแอล!!มีคนมาหาแน่ะ!”

เสียงเพื่อนที่เป็นแดนเซอร์กลุ่มเดียวกันร้องเรียกเธอจากหน้าประตูห้องซ้อม ยูแอลเอะใจเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้ารับแทนที่จะถามว่าใคร เพื่อนๆ ทั้งสองคนมองหน้ากันก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ อาจจะเป็นจีเซลที่แอบเรียกเจอเพราะไม่อยากให้คนอื่นๆ รู้ก็ได้ นั่นคือสิ่งที่เพื่อนสนิททั้งสองคิด ยูแอลเก็บของและมัดผมตัวเองพอหลวมๆ เตรียมพร้อมจะซ้อมเต้นหลังจากออกไปคุยกับคนที่มาหาเสร็จ ก่อนที่เธอจะรีบลุกขึ้นรีบเดินไปยังหน้าห้องซ้อมทันที

...จีเซลมีอะไรหรือเปล่านะ...

เมื่อเปิดประตูออกไปก็ถึงกับยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่...ขาเรียวทั้งสองข้างก้าวไม่ออก ชายหนุ่มในชุดสูทสีน้ำตาลอ่อนยืนพิงกำแพงเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสีเดียวกับสูทก้มหน้ามองรองเท้าคู่สวยของตนอยู่ ใบหน้าที่แสนคุ้นเคยและไม่อยากเห็นมากที่สุดแต่อีกใจก็คิดถึง... เจซีหันหน้าปรายตามองยูแอลเล็กน้อยก่อนจะยกยิ้ม... สองเท้ายาวก้าวเข้ามาหาร่างเล็กทั้งที่เธอยังคงยืนนิ่งไม่กล้าที่จะขยับไปไหน...จนร่างสูงราว185 เดินเข้ามาเทียบใกล้ด้านหน้าตัวเธอ มือเรียวยกขึ้นลูบศีรษะของเธอเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่เธอเคยใจเต้นกับมัน...ใบหน้าหล่อโน้มเข้ามาใกล้เธอจนรู้สึกถึงลมหายใจ

“ยูแอล...ไม่เจอกันนานเลยสวยขึ้นเยอะเลยนะ”

“...พี่เจซี...มาที่นี่ทำไม?”

“มาหาแอลไงคะ...พี่คิดถึงหนูมากเลยรู้ไหม หืม?”

ท่าทางอ่อนโยนจนน่าวางใจนั้นมาพร้อมกับคำว่าคิดถึง...มือเรียวที่ลูบศีรษะเธอเบาๆ อย่างอ่อนหวานคนมองคงดูว่ามันน่ารักน่าเอ็นดูสำหรับการกระทำนี้ ก่อนที่มือเรียวนั้นจะลูบเลื่อนลงมายังปลายคางมนแล้วเชิดมันขึ้นเล็กน้อย ยูแอลที่จ้องหน้าเขาตรงๆ ถึงกับขมวดคิ้วเรียวแน่นอย่างไม่พอใจนักกับการกระทำที่โจ่งแจ้งของเขา...เพราะเขาไม่มีสิทธิ์อีกต่อไปแล้ว...ไม่มีสิทธิ์ตั้งแต่หกเดือนที่เลิกกันมา...

“ต้องการอะไร?”

“ก็บอกแล้วไงคะว่าคิดถึง”

“เลิกแสดงละครสักทีเถอะค่ะ”

“เย็นชากับพี่จังนะคะคนดีของพี่...เมียหนีออกจากบ้านพี่ก็ต้องมาตามสิ”

“แต่ฉันไม่ใช่!....!!”

ทันทีที่เธอปฏิเสธเสียงแข็ง เจซีขบกรามแน่นสายตาที่อ่อนโยนในตอนแรกเปลี่ยนเป็นสายตาที่ดูน่ากลัว...นี่แหละคือธาตุแท้ของคนตรงหน้า ก่อนที่เขาจะคว้าไหล่ทั้งสองข้างของเธอไว้บีบมันแน่นตามแรงอารมณ์ในตอนนี้...เขาไม่สบอารมณ์ที่เธอปฏิเสธเขาแบบนั้น

“เธอเป็นของฉัน...ไม่มีสิทธิ์ที่จะร่านกับไอ้ไอดอลนั่น!!”

เพราะเสียงของเขาที่ตวาดเธอมันดังขึ้นเรื่อยๆ จนพนักงานของค่ายที่ผ่านไปผ่านมาหันมามองคนทั้งคู่เป็นตาเดียว เจซีปรายตามองพนักงานเหล่านั้นก่อนจะเงยหน้าเล็กน้อยสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับโทสะและยอมปล่อยมือจากไหล่เพรียวที่บีบอย่างแรงนั้น ยูแอลยังคงจ้องมองเขาอย่างไม่เป็นมิตรเช่นเดิม เจซีจึงหันคว้าแขนเล็กลากเธอเดินออกไปทางบันไดหนีไปใกล้ๆ แทน...และแน่นอนว่าเธอขัดขืน...

“ปล่อยฉัน!!พี่ไม่มีสิทธิ์!!เราเลิกกันแล้ว!! อย่ามาทำตัวแบบนี้กับฉัน!”

“เฮอะ...เลิกกัน? พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยนะ...”

เจซีดันร่างเล็กติดกำแพงตรงบันไดหนีไฟเขาฝืนแค่นยิ้มออกมาเมื่อได้ยินที่ยูแอลพูด นัยน์ตาสีดำขลับจ้องมองเธอคล้ายกับว่าเขากำลังเจ็บปวด...แต่เธอจะเชื่อได้ยังไง..ผู้ชายคนนี้แสดงเก่งจะตาย...เธอเคยโง่หลงเชื่อหลายต่อหลายครั้ง ยูแอลยังคงไม่สนใจสายตาของเจซีและสะบัดมือทิ้งย้ำคำพูดของตัวเองอีกครั้ง

“ใช่!เราเลิกกันแล้ว!!และตอนนี้ฉันกำลังจะเริ่มรักครั้งใหม่กับจีเซล ฉันจะไม่ทำให้จีเซลเสียใจแน่!”

“จีเซล...จีเซล!จีเซล!!!มีแต่ชื่อมันออกจากปากน่าจูบของเธอ!!”

เจซีแทบจะเหมือนคนขาดสติ เขาพูดชื่อหนุ่มคนนั้นตามที่เธอเรียกย้ำๆ ก่อนจะบีบแก้มเนียนของเธออย่างแรง แล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ หลุบตาริมฝีปากกระจับนั้น ยูแอลเองก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ เธอพยายามที่จะผลักคนตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่เธอก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี น้ำตาใสจะรื้นคลอขึ้นมาเต็มเบ้าตาสวย...มันจุกอกไปหมด...มันเจ็บอย่างบอกไม่ถูกทั้งที่เธอไม่ควรจะรู้สึกแบบนี้ด้วยซ้ำ...

“เธอต้องครางเรียกชื่อฉันเท่านั้น...เรียกได้แค่ชื่อฉัน!เพราะฉันคือผู้หญิงของฉัน!”

“ไม่...อุ้บ!!!”

“พี่ยูแอล!!...”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 45. Ending not THE END

    จากการออกไปเดทดินเนอร์หลายๆ ที่ด้วยกัน จากที่ขอทำงานเต้นก็ได้ทำและเธอก็ได้สร้างทีมนักเต้นทีมใหม่ขึ้นมาโดยมีซาซ่าและเกรซเป็นผู้ร่วมทีม แถมยังเปิดรับสมัครนักเต้นคนอื่นๆ ที่อยากร่วมงานอีกด้วย จากการกดดันของวงบียอนด์ที่ให้ประธานค่ายอย่างคริสต้องเซ็นสัญญารับทีมของยูแอลเข้ามาเป็นนักเต้นหลักในค่าย แต่ยังคงมีวงอื่นจากค่ายอื่นมาจ้างงานได้และมันต้องผ่านการแสกนจากวงบียอนด์ก่อนยูแอลได้กลับมาเฉิดฉายบนเวทีอีกครั้ง และแน่นอนมาเธอเป็นที่สนใจของไอดอลหนุ่มหน้าใหม่อีกหลายวงๆ จนจีเซลต้องตามไปคุมแทบจะทุกงาน จากที่ยุ่งๆ อยู่แล้วยุ่งกว่าเดิมเสียอีก ไอดอลที่ว่างานเยอะยังไม่เท่ายูแอลตอนนี้เลย...เธอไม่ได้งานเยอะแต่เธอบ้างานจนแทบจะไม่มีเวลาให้เขา...มันน่าน้อยใจจริงๆ ...“เย็นนี้ไป...ดินเนอร์กันไหม? ผมจองร้านไว้แล้ว”“อ๋อ โทษทีนะจีเซล วงไซบอกซ์มีกินเลี้ยงขอบคุณหลังจบงานน่ะ ฉันเป็นหัวหน้าทีมด้วยสิ”“.........”“ไปก่อนนะ ไว้วันอื่นนะคะ จุ๊บ!” ยูแอลเดินเข้ามาจุ๊บที่แก้มของเขาเบาๆ ก่อนจะรีบเดินไปหาเพื่อนๆ ที่ยืนรออยู่

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 44. การมีไอดอลเป็นแฟน

    “จีเซล!!!” ยูแอลถึงกับอึ้งหันไปมองชาร์วีที่ตอนนี้เขาแค่ยกยิ้มเพียงเท่านั้น ไม่คิดว่าจีเซลจะกลับมาเร็วขนาดนี้และสีหน้าของเขาที่เข้ามาเห็นดูเหมือนว่าเขาเข้ามาเห็นตั้งแต่ก่อนที่ชาร์วีจะปล่อยมือจากเธอเสียอีกแน่ๆ ยูแอลรีบเดินเข้าไปหาจีเซลที่ขบเคี้ยวเขี่ยวฟันอย่างหงุดหงิด“มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะ...ฉันก็แค่จะล้มแล้วชาร์วีก็..”“มาช่วยไว้สินะครับ....”“ใช่ๆ แค่นั้นจริงๆ ...”“สงสัยผมคงต้องล่ามพี่ไว้บ้างแล้วล่ะครับ จะได้ไม่ต้องไปเที่ยวล้มที่ไหนอีก” จีเซลพูดพร้อมกับขมวดคิ้วแน่น ก่อนจะคว้าข้อมือของเธอเดินออกจากห้องฟิตเน็ตไปทันที ชาร์วีมองตามอ้าปากค้างก่อนจะแบะปากยักไหล่แล้วเดินกลับไปออกกำลังกายต่อพร้อมกับพึมพำกับตัวเอง“ไอ้จีเซลขี้หึงเป็นบ้าเลยแฮะ...คลั่งรักอะไรขนาดนั้น” พูดไปพลางยกน้ำหนักไปอย่างไม่เข้าใจแต่ก็ไม่สนใจเท่าไหร่นัก (อย่าให้ถึงทีนายนะนายชาร์วี!)จีเซลลากยูแอลให้เดินตามเขาไปยังห้องรับแขกก่อนจะหยุดชะงักฝีเท้าแล้วหันมาทางเธอด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 43. ชดใช้กรรม

    “สวัสดีครับ...ผมเป็นหมอที่คุณชาร์วีส่งมาครับ” ชายหน้าประตูพูดขึ้นพร้อมกับยื่นบัตรประจำตัววิชาชีพโชว์หน้ากล้อง จีเซลเห็นอย่างนั้นก็โล่งอกก่อนจะตอบรับเขา“ครับ...เชิญครับ” จีเซลกดเปิดประตูอัตโนมัติให้คุณหมอเข้ามาก่อนจะเดินนำไปที่ที่ยูแอลนั่งอยู่ ยูแอลลุกขึ้นหวังจะกล่าวสวัสดีแต่คุณหมอกลับรีบบอกให้เธอนั่งลง“ไม่เป็นไรครับ นั่งก่อนเถอะครับคนไข้”“อ๋อ ค่ะ” ยูแอลพูดจบก็หย่อนตัวนั่งโดยมีจีเซลคอยพยุงอยู่ข้างๆ และจับมือเธอไว้ ก่อนจะยกข้อเท้าของเธอขึ้นมาวางบนหน้าขาของเขา คุณหมอที่ถืออุปกรณ์การแพทย์เข้ามาก็เริ่มล้างแผลทำความสะอาดอย่างเบามือและพันแผลให้เธอ“อย่าให้แผลโดนพวกเครื่องสำอางอีกนะครับ...ไม่อย่างนั้นติดเชื้อแน่หรือแผลอาจจะเป็นเชื้อรา”“ค่ะ”“ช่วงอาทิตย์แรกหมอจะเข้ามาล้างแผลให้นะครับ และอย่าลืมทานยาให้ตรงเวลาจนหมดแผงที่หมอให้ไป”“ได้ค่ะ”“อ๋อ แล้วก็คุณจีเซลไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ เรื่องนี้จะเป็นความลับ...ยังไงผมก็เป็นหมอประจำบ้านของคุ

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 42. ร่วมงานกัน

    เวลาผ่านล่วงเลยไปจนต้องได้กลับมาพบกันอีกครั้ง เจซี ยูแอลและจีเซลได้เข้ามาถ่ายทำเอ็มวีอย่างที่เจซีคอยลั่นปากไว้กับแฟนคลับเพื่อแก้ข่าวให้ยูแอลด้วย จึงได้ไปถ่ายงานสถานที่ที่คล้ายกันกับบ้านของยูแอลแทน เพราะเจซีไม่อยากให้ยูแอลเข้าไปเจอยายด้วยสภาพที่ผอมโซกว่าเดิมอย่างนี้ ตลอดเวลาที่ผ่านมายูแอลก็พยายามที่จะไม่ทำให้เจซีโกรธแม้จะต้องแสดงให้เขาเชื่อก็ตาม...เพื่อรอวันที่จะเจอจีเซลอย่างเช่นวันนี้...ทุกคนต่างเดินทางมาถึงสถานที่ถ่ายทำกันหมดแล้ว เจซีและยูแอลเองก็มาถึงก่อนเวลาหนึ่งชั่วโมงเพราะต้องมาแต่งตัวแต่งหน้าลองเข้าฉากหามุมกล้องที่ถูกใจ และจีเซลดันมาถึงก่อนพวกเธอเสียอีก...แต่เขาแค่ลอบมองเธอเป็นระยะเท่านั้นไม่ได้มีทีท่าว่าจะสนใจเธอเท่าไหร่นัก ทุกอย่างดำเนินได้ด้วยดี...ตามเนื้อหาเอ็มวีคือเธอต้องเป็นผู้หญิงที่เดินจากเจซีไปเพื่อไปหาจีเซลเมื่อเพลงเปิดขึ้นยูแอลถึงกับอึ้งไม่อยากเชื่อว่าทั้งสองคนจะทำงานเข้ากันได้ดีถึงขนาดอัดเพลงออกมาได้อย่างน่าทึ่ง แค่ฟังก็รู้ว่าจะต้องติดหูมากแค่ไหน ใครจะไปรับรู้ว่าเบื้องหลังเวทีที่มีการร่วมงานกันมันคือการแข่งขันที่จะต้องทำออกมาให้ดีที่สุดเพราะมันจะมีก

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 41. ส่งข่าว

    หลังจากที่จีเซลแอบขับรถตามเจซีไปก็ได้รู้ที่อยู่ของเจซีและยูแอล แต่เขากลับไม่ได้ทำอะไรผลีผลามเหมือนก่อนหน้านี้เคยเป็น เขาเพียงแค่จ้องมองคฤหาสน์หลังใหญ่นั้นพร้อมกับเชิดหน้าเอามือเท้าหน้าต่างรถที่เปิดกระจกอยู่และยกยิ้มขึ้น... ก่อนจะกลับรถตรงไปยังบริษัทเพื่อที่จะทำงานต่อในช่วงเช้าเกรซและซาซ่าเดินทางมายังค่ายเพลงบีคริส ค่ายที่วงบียอนด์สังกัดอยู่เพราะช่วงบ่ายมีซ้อมเต้นกับวงพวกเขา แต่ทั้งสองสาวเลือกที่จะมาก่อนเวลาประมาณสองชั่วโมงเพื่อดักรอจีเซล ตั้งใจว่าจะส่งข่าวให้เขาได้รับรู้ถึงความยากลำบากของเพื่อนสาวของตน...ยังไงจีเซลก็ต้องได้รับรู้ และทั้งสองก็รอได้ไม่นานก็เห็นวงบียอนด์เดินเข้าบริษัทมากันครบวง แต่จะรอช้ากว่านี้คงจะไม่ได้ ทั้งสองจึงพยักหน้าให้กันแล้วรีบวิ่งไปยังจีเซลทันที“คุณจีเซล!” เกรซเรียกเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูตื่นตระหนก จีเซลหันมองเกรซและซาซ่าด้วยสีหน้าสงสัยแต่...เพื่อนรุ่นพี่อย่างซันชายน์รีบเข้ามาขวางหน้าไว้เสียก่อน“มีอะไรหรือครับคนสวย คิดถึงผมขนาดนั้นเลยเหรอ?” ซันชายน์เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มร่า เกรซหันไปมองเขาตาขวางก่อนจะผลั

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 40. ความลับในบ้าน

    สองร่างกอดกันแน่นบนเตียงกว้างสีน้ำเงินเข้ม ชุดนอนถูกร่นออกอย่างง่ายดายเพราะมันเป็นเพียงชุดกระโปรงยาวสีขาวตัวบาง ชุดชั้นในนั้นไม่มีให้เกะกะเนื่องจากคิดว่าต้องนอนแล้วถึงไม่ได้ใส่มัน...อีกอย่างไม่ใช่บ้านของเธอจึงไม่ได้เตรียมมาเปลี่ยน ร่างบางบิดเร่าอยู่ใต้ร่างหนากัดปากตัวเองแน่นเมื่อคนด้านบนเลื่อนมือไปไปกอบกำเต้าสวยพอดีมือก่อนจะเลื่อนลงไปดูดกลืนปลายยอดนั้นอย่างไม่ลดละ รุนแรงจนตัวเกร็งไปหมด..“อึ๊..อื้ม” เสียงครางออกมาผ่านลำคอจากการสกัดกลั้นมันเอาไว้ด้วยความทรมาน แอ่นอกรับริมฝีปากนั้นอย่างลืมตัวแม้ว่ามือเล็กจะพยายามดันไหล่ไล่เขาออกไปก็ตาม แต่ก็แปรเปลี่ยนเป็นจิกเกร็งไหล่แกร่งนั้นแน่น...ห้ามความรู้สึกตัวเองไม่ได้เลย...มือหนาอีกข้างจับขาเรียวของเธอให้อ้าออกพอที่จะแทรกร่างของตัวเองเข้าไปอยู่ระหว่างขานั้น ทั้งที่ปากยังคงไม่ว่างคอยปรนเปรอพรมจูบไปทั่วบริเวณอกสวย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าพรมจูบไปทั่วหน้าท้องแบนราบจยไปถึงส่วนนูน... มือหนาข้างหนึ่งบีบคลึงเต้าตึงอีกข้างหนึ่งบดขยี้จุดอ่อนไหวจนร่างบางสะดุ้งโหยงและเบือนหน้าหนี แต่ก็ต้องหันหน้ากลับมาหลุบตามองส่วนล่างเม

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 28. ใครก็ได้ช่วยด้วย

    “ปล่อยฉันเถอะนะ ฮึกๆ ฮือ...อย่าทำอะไรฉันเลย...อือ”ยูแอลร้องขอทั้งน้ำตาหวาดกลัวจนตัวสั่นแต่กลับทำให้ชายหนุ่มทั้งสองหัวเราะร่า เมื่อเรี่ยวแรงของเธอเริ่มถดถอยเพราะฤทธิ์ยาที่ป้ายไว้ ยูแอลเริ่มเบลอไม่และร้อนร่างกายจนบิดไปมาอย่างห้ามไม่อยู่“

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 18. อย่าทำให้ผมหึงอีก

    จีเซลค่อนข้างอึ้งกับการกระทำของเธอ เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเงยหน้าขึ้นอย่างข่มใจ...ก่อนจะยอมหันกลับไปประจันหน้ากับเธอ เขาจับไหล่เพรียวนั้นจ้องมองเธอด้วยสายตาที่ดูดุดันมันแตกต่างจากที่เธอเคยเห็น สายตาของเขาดูน่ากลัว...นี่สินะที่เขาบอกว่าคนอ่อนโยนอารมณ์ดียิ้มเก่งเวลาโกรธจะน่ากลัว เพราะสายตานั้นทำให้เธอ

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 16. เขากลับมาทำให้หวั่น

    การเดทของทั้งคู่คืออยู่ช่วยร้านขนมหวานคุณยายของยูแอลทั้งวันยันมืดค่ำ โดยที่จีเซลและยูแอลนั้นช่วยกันทำขนมหยอกล้อกันไปอยู่หลังร้านโดยที่อยู่ในสายตาของหญิงชราเป็นระยะๆ คุณยายมองดูทั้งคู่ที่ดูมีความสุขก็ยิ้มออกมา...นานแล้วที่เธอไม่เห็นหลานสาวของตัวเองยิ้มออกมาเต็มที่ขนาดนี้ ตลอดหกเดือนที่กลับบ้านมาหล

  • ฺBack Stage 7s เวทีรักเล่ห์ร้าย I   Chapter 15. ความสัมพันธ์คืบหน้า

    เป็นหนึ่งค่ำคืนที่เขาและเธอได้ใช้เวลาด้วยกัน เพราะมีปัญหามากมายเลยจบด้วยการที่เขายอมนอนกอดเธอเฉยๆ ปล่อยให้เธอได้พักผ่อนอย่างไม่คิดจะฝืนใจถ้าเธอไม่อยากทำ จีเซลทำให้เธอรับรู้ถึงความรู้สึกของการถูกรักจริงๆ ไม่ใช่แค่ทำตัวเหมือนคู่รักหวานชื่น แต่มันคือการให้เกียรติเธอในหลายๆ เรื่องด้วยเช้านี้เ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status