Partager

140. บ้านของไทม์

last update Date de publication: 2026-10-31 09:43:39

“สวัสดีค่ะคุณแม่”

มายด์กับมิรินยกมือไหว้พร้อมกัน ก่อนจะเดินเข้าไปหาอย่างสนิทสนม ไอวี่เองก็ยกมือไหว้
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   152. ไม่หึง?

    “อะไร”มิรินพยักหน้าช้า ๆ“ค่ะ ไม่หึงก็ไม่หึง”น้ำเสียงนั้นชัดเจนว่าไม่มีใครเชื่อสักคนไอวี่หลุดหัวเราะ ก่อนเดินไปนั่งลงข้างเขา“พี่หน้าตึงใส่ไทม์ตั้งแต่เข้าห้องแล้วค่ะ”“หน้าพี่ก็เป็นแบบนี้”“เมื่อกี้ยังยิ้มอยู่เลย”“ตอนนั้นมันยังไม่มา”คำตอบหลุดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติจนทั้งห้องเงียบไปครู่หนึ่งก่อนมายด์กับมิรินจะหัวเราะออกมาพร้อมกันไอวี่เองก็กลั้นไม่อยู่“แล้วบอกไม่หึง”ฮันเตอร์เพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป แต่ก็ไม่คิดจะแก้ตัวอีกเขาเพียงยกแขนพาดพนักโซฟาด้านหลังไอวี่ ก่อนดึงเธอเข้ามาใกล้ตัวอย่างหน้าตาเฉย“เออ หึง”คำยอมรับตรง ๆ ทำให้ไอวี่ชะงักฮันเตอร์ก้มมองเธอ ก่อนพูดต่ออย่างไม่ทุกข์ร้อน“แฟนพี่ทั้งคน จะให้พี่ชอบมันหรือไง”คราวนี้คนที่ถูกเรียกว่าแฟนต่อหน้าเพื่อนถึงกับพูดไม่ออกขณะที่มายด์กับมิรินมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันส่งเสียงแซวขึ้นมาทันทีเสียงแซวของมายด์กับมิรินทำให้ไอวี่ยิ่งทำตัวไม่ถูก“พอเลยทั้งคู่”“ก็คนแถวนี้เขาประกาศชัดขนาดนั้น จะไม่ให้แซวได้ไง” มายด์ว่าฮันเตอร์กลับดูพอใจกับคำพูดนั้นเสียอีกเขาก้มมองนาฬิกา ก่อนลุกขึ้นจากโซฟา“พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ”ไอวี่เงยหน้ามอง “ค่ะ”ฮันเตอร

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   151. เคลียร์กันแล้ว

    “พี่ก็ขำเหรอคะ”ฮันเตอร์ยกมือขึ้นเล็กน้อย“พี่ยังไม่ได้พูดอะไร”“แต่พี่ขำ”“ก็มันตลก”“พี่ฮันเตอร์!”คราวนี้มายด์กับมิรินยิ่งหัวเราะหนักกว่าเดิมไอวี่ได้แต่เม้มปากแน่น รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนรุมอยู่คนเดียวมิรินเดินเข้ามาคล้องแขนเธอ“สรุปเมื่อคืนเคลียร์กันดีแล้วเนอะ”“ก็...เคลียร์แล้ว”“แล้วสถานะล่ะ”ไอวี่ชะงักมายด์รีบหันมาสนใจทันที“เออ จริง เมื่อคืนพี่ฮันเตอร์เป็นคนตอบคนเดียว เรายังไม่ได้ยินจากปากแกเลย”“ต้องตอบด้วยเหรอ”“ต้องสิ”“ไม่ตอบ”ไอวี่รีบเดินหนีไปทางครัวแต่ยังไม่ทันพ้น เสียงทุ้มจากโซฟาก็ดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี“เมื่อคืนตอบพี่แล้วครับ”ไอวี่หยุดกึก“พี่ฮันเตอร์!”ฮันเตอร์เพียงยิ้ม“อะไร พี่พูดเรื่องจริง”มายด์กับมิรินหันมามองหน้ากันทันที ก่อนรอยยิ้มล้อเลียนจะปรากฏขึ้นพร้อมกัน“โอเค เข้าใจแล้ว”“เข้าใจอะไร”“ไม่ต้องรู้หรอก”มิรินเดินกลับไปนั่งที่โซฟา“กลับจากบ้านไทม์มาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาเจอคนมีแฟนอวดแฟนแต่เช้าอีก”“ใครอวด!”“พี่เอง”ฮันเตอร์ตอบอย่างสบาย ๆไอวี่หันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะที่สองสาวหัวเราะออกมาอีกครั้งมีเพียงไทม์ที่นั่งฟังอยู่เงียบ ๆเขามองไอวี่สลับกับฮันเต

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   150. อยากกอดแฟน

    “เปล่า”“เปล่าตรงไหน ปล่อยเลยค่ะ”“ไม่ปล่อย”“ทำไมคะ”“อยากกอดแฟน”ไอวี่ชะงักไปทันทีฮันเตอร์มองสีหน้าของเธอแล้วรอยยิ้มยิ่งชัดขึ้น“เมื่อคืนยังพูดเองอยู่เลย จำไม่ได้แล้ว?”“จำได้ค่ะ”“งั้นเป็นแฟนกันแล้ว กอดไม่ได้?”“กอดได้ แต่—”“งั้นจบ”ฮันเตอร์ดึงเธอกลับเข้ามากอดทันที“นอนต่อ”ไอวี่ทั้งขำทั้งหมั่นไส้ แต่สุดท้ายก็ยอมอยู่นิ่ง ๆ ในอ้อมแขนของเขาเพียงไม่นานกลับเป็นฮันเตอร์เสียเองที่หลับต่อจริง ๆหญิงสาวเงยหน้ามองคนที่กอดเธอเอาไว้ ก่อนมุมปากจะยกขึ้นบาง ๆเมื่อคืนยังงอนเธอแทบตายเช้ามากลับติดเธอเสียอย่างนั้น………..กว่าฮันเตอร์จะยอมปล่อยให้ลุกจากเตียง เวลาก็ผ่านไปอีกพักใหญ่ทั้งคู่ใช้เวลาในเช้าวันหยุดอย่างไม่รีบร้อน ไอวี่เข้าไปล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนฮันเตอร์ออกมานั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว ขณะที่เธอเปิดตู้เย็นหาอะไรง่าย ๆ กิน“พี่กินอะไรคะ”“อะไรก็ได้”“ไม่มีเมนูอะไรก็ได้ค่ะ”“งั้นอัยกินอะไร พี่กินด้วย”ไอวี่หันกลับมามอง“เลี้ยงง่ายจังนะคะวันนี้”“พี่เลี้ยงง่ายอยู่แล้ว”“เหรอคะ”น้ำเสียงของเธอทำให้ฮันเตอร์หรี่ตามอง“ทำไม ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ”“ก็ไม่ค่อยเชื่อค่ะ”ฮันเตอร์หัวเราะ ก่อนหยิบ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   149. อยากทำหรอ

    ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น“อะไรนะ ไม่ได้ยิน”ไอวี่รู้ทันทีว่าเขาแกล้ง“ได้ยินแล้วค่ะ”“ไม่ได้ยินจริง ๆ”“พี่ฮันเตอร์”“ครับ”“พี่เป็นแฟนอัย”คราวนี้ชัดทุกคำฮันเตอร์นิ่งไปเพียงนิด ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ“แค่นี้ก็จบ”“แล้วใครกันที่ไม่ยอมจบคะ”“พี่เอง”เขาตอบหน้าตาเฉย ก่อนมือใหญ่จะประคองท้ายทอยเธอเอาไว้ แล้วก้มลงจูบไอวี่ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนหลับตาลงรับสัมผัสของเขาอย่างคุ้นเคยจูบครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการแตะริมฝีปากหยอกล้อเหมือนก่อนหน้า ฮันเตอร์จูบเธออย่างแนบแน่นและลึกซึ้ง ราวกับพอใจกับคำตอบที่เพิ่งได้ยินจนอดไม่ได้ที่จะให้รางวัลคนในอ้อมแขนไอวี่ค่อย ๆ ปล่อยตัวเคลิบเคลิ้มไปกับจูบแสนชำนาญของเขา มือเรียวยกขึ้นจับเสื้อบริเวณอกกว้างโดยไม่รู้ตัวยิ่งเขาจูบ เธอก็ยิ่งตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติหัวใจเต้นแรงขึ้นทีละน้อย ความรู้สึกคุ้นเคยจากค่ำคืนก่อนทำให้ไอวี่เผลอคิดไปแล้วว่า ต่อจากนี้เขาคงไม่หยุดอยู่แค่จูบแน่ ๆแต่หลังจากจูบกันอยู่พักหนึ่ง ฮันเตอร์กลับค่อย ๆ ผละออกไอวี่ลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนมองเขาอย่างงุนงงจบแล้วเหรอ...ฮันเตอร์เห็นสีหน้าของเธอก็แทบหลุดหัวเราะ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   148. ตกลงเป็นอะไรกัน

    “หืม?”“วันนี้แปลกนะคะ”“แปลกยังไง”“ใจดี”มือที่กำลังสางผมหยุดทันที“ปกติพี่ไม่ใจดี?”ไอวี่หัวเราะ “ก็ใจดีค่ะ แต่วันนี้ใจดีเป็นพิเศษ”ฮันเตอร์มองเธอผ่านกระจก“ก็ดีกับแฟนไม่ได้หรือไง”อีกแล้ว...ตั้งแต่ออกจากบ้านไทม์ เขาเรียกเธอว่าแฟนอย่างเป็นธรรมชาติจนไอวี่เริ่มไม่รู้แล้วว่าควรเขินกี่ครั้งเธอหลบสายตาเขาในกระจก“เรียกบ่อยจังนะคะ”“แล้วไม่ใช่?”“อัยยังไม่ได้พูดอะไรเลย”ฮันเตอร์ปิดไดร์ทันทีความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ไอวี่เงยหน้ามอง“อะไรคะ”“เมื่อกี้ว่าไงนะ”“อัยบอกว่ายังไม่ได้พูดอะไร”ฮันเตอร์วางไดร์ลง ก่อนเท้าแขนกับพนักเก้าอี้ ก้มลงมองเธอผ่านกระจก“งั้นพูดตอนนี้”“พูดอะไร”“ตกลงเราเป็นอะไรกัน”ไอวี่หันกลับมามองเขา“พี่เป็นคนบอกมายด์กับมิรินเองไม่ใช่เหรอคะ”“ใช่”“แล้วจะถามอัยทำไม”“ก็พี่อยากได้ยินจากอัย”ไอวี่เม้มริมฝีปากเมื่อเห็นสายตาที่มองมาอย่างรอคำตอบแต่ยิ่งเขารอ เธอกลับยิ่งอยากแกล้ง“ไม่บอกค่ะ”พูดจบก็ลุกหนีทันทีฮันเตอร์ขมวดคิ้ว“อัย”หญิงสาวหัวเราะ รีบเดินหนีเข้าห้องนอน“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ”ฮันเตอร์มองตามอย่างหมั่นไส้ ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“ได้”เขาหยิบเสื้อผ้าแล้วเดินเ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   147. อย่าหายไป

    “พี่ฮันเตอร์!”เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นอีกครั้งไอวี่หันหน้าหนีไปมองนอกหน้าต่าง ไม่ยอมให้เขาเห็นว่าตัวเองกำลังยิ้มแต่ผ่านไปไม่นาน ความเงียบและความเหนื่อยจากทั้งวันก็ทำให้เปลือกตาเริ่มหนักขึ้นฮันเตอร์เหลือบมองเป็นระยะ จนเห็นศีรษะเล็กเอนพิงเบาะ ดวงตาปิดลงไปแล้วเขาจึงลดความเร็วลงเล็กน้อย ขับรถให้นิ่งกว่าเดิมกว่าจะกลับมาถึงคอนโดก็ดึกมากแล้วฮันเตอร์จอดรถ ก่อนหันไปมองคนข้างตัว“อัย”ไม่มีเสียงตอบ“ถึงแล้วครับ”ไอวี่ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย“ถึงแล้วเหรอคะ”“อือ”เธอนั่งนิ่งเรียกสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนปลดเข็มขัดนิรภัยฮันเตอร์ลงจากรถแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าของเธอ ก่อนพากันขึ้นไปด้านบนเมื่อประตูห้องเปิดออก ไอวี่เดินเข้าไปด้านในแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ส่วนฮันเตอร์ถือกระเป๋าตามเข้ามาราวกับเป็นเรื่องปกติกระทั่งได้ยินเสียงประตูปิดตามหลังไอวี่จึงหันกลับไปมองฮันเตอร์กำลังถอดรองเท้าอย่างสบายใจ“พี่ไม่กลับห้องตัวเองเหรอคะ”“ไม่”คำตอบสั้น ๆ ทำให้ไอวี่กะพริบตา“ไม่กลับ?”“อือ”“แล้วพี่จะนอนไหน”ฮันเตอร์เงยหน้ามองเธอเหมือนคำถามนั้นไม่น่าถาม“ก็นอนนี่”“แต่ห้องพี่ก็อยู่ไม่ไก

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status