แชร์

150. อยากกอดแฟน

ผู้เขียน: Cynthia Author
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-01 14:21:14

“เปล่า”

“เปล่าตรงไหน ปล่อยเลยค่ะ”

“ไม่ปล่อย”

“ทำไมคะ”

“อยากกอดแฟน”

ไอวี่ชะงักไปทันที

ฮันเตอร์มองสีห
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   152. ไม่หึง?

    “อะไร”มิรินพยักหน้าช้า ๆ“ค่ะ ไม่หึงก็ไม่หึง”น้ำเสียงนั้นชัดเจนว่าไม่มีใครเชื่อสักคนไอวี่หลุดหัวเราะ ก่อนเดินไปนั่งลงข้างเขา“พี่หน้าตึงใส่ไทม์ตั้งแต่เข้าห้องแล้วค่ะ”“หน้าพี่ก็เป็นแบบนี้”“เมื่อกี้ยังยิ้มอยู่เลย”“ตอนนั้นมันยังไม่มา”คำตอบหลุดออกมาอย่างเป็นธรรมชาติจนทั้งห้องเงียบไปครู่หนึ่งก่อนมายด์กับมิรินจะหัวเราะออกมาพร้อมกันไอวี่เองก็กลั้นไม่อยู่“แล้วบอกไม่หึง”ฮันเตอร์เพิ่งรู้ตัวว่าพูดอะไรออกไป แต่ก็ไม่คิดจะแก้ตัวอีกเขาเพียงยกแขนพาดพนักโซฟาด้านหลังไอวี่ ก่อนดึงเธอเข้ามาใกล้ตัวอย่างหน้าตาเฉย“เออ หึง”คำยอมรับตรง ๆ ทำให้ไอวี่ชะงักฮันเตอร์ก้มมองเธอ ก่อนพูดต่ออย่างไม่ทุกข์ร้อน“แฟนพี่ทั้งคน จะให้พี่ชอบมันหรือไง”คราวนี้คนที่ถูกเรียกว่าแฟนต่อหน้าเพื่อนถึงกับพูดไม่ออกขณะที่มายด์กับมิรินมองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันส่งเสียงแซวขึ้นมาทันทีเสียงแซวของมายด์กับมิรินทำให้ไอวี่ยิ่งทำตัวไม่ถูก“พอเลยทั้งคู่”“ก็คนแถวนี้เขาประกาศชัดขนาดนั้น จะไม่ให้แซวได้ไง” มายด์ว่าฮันเตอร์กลับดูพอใจกับคำพูดนั้นเสียอีกเขาก้มมองนาฬิกา ก่อนลุกขึ้นจากโซฟา“พี่ไปอาบน้ำก่อนนะ”ไอวี่เงยหน้ามอง “ค่ะ”ฮันเตอร

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   151. เคลียร์กันแล้ว

    “พี่ก็ขำเหรอคะ”ฮันเตอร์ยกมือขึ้นเล็กน้อย“พี่ยังไม่ได้พูดอะไร”“แต่พี่ขำ”“ก็มันตลก”“พี่ฮันเตอร์!”คราวนี้มายด์กับมิรินยิ่งหัวเราะหนักกว่าเดิมไอวี่ได้แต่เม้มปากแน่น รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนรุมอยู่คนเดียวมิรินเดินเข้ามาคล้องแขนเธอ“สรุปเมื่อคืนเคลียร์กันดีแล้วเนอะ”“ก็...เคลียร์แล้ว”“แล้วสถานะล่ะ”ไอวี่ชะงักมายด์รีบหันมาสนใจทันที“เออ จริง เมื่อคืนพี่ฮันเตอร์เป็นคนตอบคนเดียว เรายังไม่ได้ยินจากปากแกเลย”“ต้องตอบด้วยเหรอ”“ต้องสิ”“ไม่ตอบ”ไอวี่รีบเดินหนีไปทางครัวแต่ยังไม่ทันพ้น เสียงทุ้มจากโซฟาก็ดังขึ้นอย่างอารมณ์ดี“เมื่อคืนตอบพี่แล้วครับ”ไอวี่หยุดกึก“พี่ฮันเตอร์!”ฮันเตอร์เพียงยิ้ม“อะไร พี่พูดเรื่องจริง”มายด์กับมิรินหันมามองหน้ากันทันที ก่อนรอยยิ้มล้อเลียนจะปรากฏขึ้นพร้อมกัน“โอเค เข้าใจแล้ว”“เข้าใจอะไร”“ไม่ต้องรู้หรอก”มิรินเดินกลับไปนั่งที่โซฟา“กลับจากบ้านไทม์มาเหนื่อย ๆ ยังต้องมาเจอคนมีแฟนอวดแฟนแต่เช้าอีก”“ใครอวด!”“พี่เอง”ฮันเตอร์ตอบอย่างสบาย ๆไอวี่หันไปมองอย่างไม่อยากเชื่อ ขณะที่สองสาวหัวเราะออกมาอีกครั้งมีเพียงไทม์ที่นั่งฟังอยู่เงียบ ๆเขามองไอวี่สลับกับฮันเต

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   150. อยากกอดแฟน

    “เปล่า”“เปล่าตรงไหน ปล่อยเลยค่ะ”“ไม่ปล่อย”“ทำไมคะ”“อยากกอดแฟน”ไอวี่ชะงักไปทันทีฮันเตอร์มองสีหน้าของเธอแล้วรอยยิ้มยิ่งชัดขึ้น“เมื่อคืนยังพูดเองอยู่เลย จำไม่ได้แล้ว?”“จำได้ค่ะ”“งั้นเป็นแฟนกันแล้ว กอดไม่ได้?”“กอดได้ แต่—”“งั้นจบ”ฮันเตอร์ดึงเธอกลับเข้ามากอดทันที“นอนต่อ”ไอวี่ทั้งขำทั้งหมั่นไส้ แต่สุดท้ายก็ยอมอยู่นิ่ง ๆ ในอ้อมแขนของเขาเพียงไม่นานกลับเป็นฮันเตอร์เสียเองที่หลับต่อจริง ๆหญิงสาวเงยหน้ามองคนที่กอดเธอเอาไว้ ก่อนมุมปากจะยกขึ้นบาง ๆเมื่อคืนยังงอนเธอแทบตายเช้ามากลับติดเธอเสียอย่างนั้น………..กว่าฮันเตอร์จะยอมปล่อยให้ลุกจากเตียง เวลาก็ผ่านไปอีกพักใหญ่ทั้งคู่ใช้เวลาในเช้าวันหยุดอย่างไม่รีบร้อน ไอวี่เข้าไปล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนฮันเตอร์ออกมานั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว ขณะที่เธอเปิดตู้เย็นหาอะไรง่าย ๆ กิน“พี่กินอะไรคะ”“อะไรก็ได้”“ไม่มีเมนูอะไรก็ได้ค่ะ”“งั้นอัยกินอะไร พี่กินด้วย”ไอวี่หันกลับมามอง“เลี้ยงง่ายจังนะคะวันนี้”“พี่เลี้ยงง่ายอยู่แล้ว”“เหรอคะ”น้ำเสียงของเธอทำให้ฮันเตอร์หรี่ตามอง“ทำไม ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ”“ก็ไม่ค่อยเชื่อค่ะ”ฮันเตอร์หัวเราะ ก่อนหยิบ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   149. อยากทำหรอ

    ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้น“อะไรนะ ไม่ได้ยิน”ไอวี่รู้ทันทีว่าเขาแกล้ง“ได้ยินแล้วค่ะ”“ไม่ได้ยินจริง ๆ”“พี่ฮันเตอร์”“ครับ”“พี่เป็นแฟนอัย”คราวนี้ชัดทุกคำฮันเตอร์นิ่งไปเพียงนิด ก่อนรอยยิ้มพอใจจะค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ“แค่นี้ก็จบ”“แล้วใครกันที่ไม่ยอมจบคะ”“พี่เอง”เขาตอบหน้าตาเฉย ก่อนมือใหญ่จะประคองท้ายทอยเธอเอาไว้ แล้วก้มลงจูบไอวี่ชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนหลับตาลงรับสัมผัสของเขาอย่างคุ้นเคยจูบครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงการแตะริมฝีปากหยอกล้อเหมือนก่อนหน้า ฮันเตอร์จูบเธออย่างแนบแน่นและลึกซึ้ง ราวกับพอใจกับคำตอบที่เพิ่งได้ยินจนอดไม่ได้ที่จะให้รางวัลคนในอ้อมแขนไอวี่ค่อย ๆ ปล่อยตัวเคลิบเคลิ้มไปกับจูบแสนชำนาญของเขา มือเรียวยกขึ้นจับเสื้อบริเวณอกกว้างโดยไม่รู้ตัวยิ่งเขาจูบ เธอก็ยิ่งตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติหัวใจเต้นแรงขึ้นทีละน้อย ความรู้สึกคุ้นเคยจากค่ำคืนก่อนทำให้ไอวี่เผลอคิดไปแล้วว่า ต่อจากนี้เขาคงไม่หยุดอยู่แค่จูบแน่ ๆแต่หลังจากจูบกันอยู่พักหนึ่ง ฮันเตอร์กลับค่อย ๆ ผละออกไอวี่ลืมตาขึ้นช้า ๆ ก่อนมองเขาอย่างงุนงงจบแล้วเหรอ...ฮันเตอร์เห็นสีหน้าของเธอก็แทบหลุดหัวเราะ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   148. ตกลงเป็นอะไรกัน

    “หืม?”“วันนี้แปลกนะคะ”“แปลกยังไง”“ใจดี”มือที่กำลังสางผมหยุดทันที“ปกติพี่ไม่ใจดี?”ไอวี่หัวเราะ “ก็ใจดีค่ะ แต่วันนี้ใจดีเป็นพิเศษ”ฮันเตอร์มองเธอผ่านกระจก“ก็ดีกับแฟนไม่ได้หรือไง”อีกแล้ว...ตั้งแต่ออกจากบ้านไทม์ เขาเรียกเธอว่าแฟนอย่างเป็นธรรมชาติจนไอวี่เริ่มไม่รู้แล้วว่าควรเขินกี่ครั้งเธอหลบสายตาเขาในกระจก“เรียกบ่อยจังนะคะ”“แล้วไม่ใช่?”“อัยยังไม่ได้พูดอะไรเลย”ฮันเตอร์ปิดไดร์ทันทีความเงียบที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้ไอวี่เงยหน้ามอง“อะไรคะ”“เมื่อกี้ว่าไงนะ”“อัยบอกว่ายังไม่ได้พูดอะไร”ฮันเตอร์วางไดร์ลง ก่อนเท้าแขนกับพนักเก้าอี้ ก้มลงมองเธอผ่านกระจก“งั้นพูดตอนนี้”“พูดอะไร”“ตกลงเราเป็นอะไรกัน”ไอวี่หันกลับมามองเขา“พี่เป็นคนบอกมายด์กับมิรินเองไม่ใช่เหรอคะ”“ใช่”“แล้วจะถามอัยทำไม”“ก็พี่อยากได้ยินจากอัย”ไอวี่เม้มริมฝีปากเมื่อเห็นสายตาที่มองมาอย่างรอคำตอบแต่ยิ่งเขารอ เธอกลับยิ่งอยากแกล้ง“ไม่บอกค่ะ”พูดจบก็ลุกหนีทันทีฮันเตอร์ขมวดคิ้ว“อัย”หญิงสาวหัวเราะ รีบเดินหนีเข้าห้องนอน“ไปอาบน้ำได้แล้วค่ะ”ฮันเตอร์มองตามอย่างหมั่นไส้ ก่อนหลุดหัวเราะออกมา“ได้”เขาหยิบเสื้อผ้าแล้วเดินเ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   147. อย่าหายไป

    “พี่ฮันเตอร์!”เสียงหัวเราะของเขาดังขึ้นอีกครั้งไอวี่หันหน้าหนีไปมองนอกหน้าต่าง ไม่ยอมให้เขาเห็นว่าตัวเองกำลังยิ้มแต่ผ่านไปไม่นาน ความเงียบและความเหนื่อยจากทั้งวันก็ทำให้เปลือกตาเริ่มหนักขึ้นฮันเตอร์เหลือบมองเป็นระยะ จนเห็นศีรษะเล็กเอนพิงเบาะ ดวงตาปิดลงไปแล้วเขาจึงลดความเร็วลงเล็กน้อย ขับรถให้นิ่งกว่าเดิมกว่าจะกลับมาถึงคอนโดก็ดึกมากแล้วฮันเตอร์จอดรถ ก่อนหันไปมองคนข้างตัว“อัย”ไม่มีเสียงตอบ“ถึงแล้วครับ”ไอวี่ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย“ถึงแล้วเหรอคะ”“อือ”เธอนั่งนิ่งเรียกสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนปลดเข็มขัดนิรภัยฮันเตอร์ลงจากรถแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าของเธอ ก่อนพากันขึ้นไปด้านบนเมื่อประตูห้องเปิดออก ไอวี่เดินเข้าไปด้านในแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ส่วนฮันเตอร์ถือกระเป๋าตามเข้ามาราวกับเป็นเรื่องปกติกระทั่งได้ยินเสียงประตูปิดตามหลังไอวี่จึงหันกลับไปมองฮันเตอร์กำลังถอดรองเท้าอย่างสบายใจ“พี่ไม่กลับห้องตัวเองเหรอคะ”“ไม่”คำตอบสั้น ๆ ทำให้ไอวี่กะพริบตา“ไม่กลับ?”“อือ”“แล้วพี่จะนอนไหน”ฮันเตอร์เงยหน้ามองเธอเหมือนคำถามนั้นไม่น่าถาม“ก็นอนนี่”“แต่ห้องพี่ก็อยู่ไม่ไก

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status