เกย์รับขอเป็นผัว

เกย์รับขอเป็นผัว

last updateLast Updated : 2025-03-13
By:  ภรณ์ภิชาCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
20Chapters
2.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

แพรวรู้ใช่ไหมว่าเรนเป็นเกย์ เรนเป็นรับไม่ใช่รุก เรนทำงานร้านข้าวต้มนะ มาชอบเรนเป็นเพื่อนเรน แพรวไม่อายคนหรือไงเวลามีคนถาม หรือว่าแพรวอยากลองของแปลกแบบเรนที่มีแต่คนรังเกียจ หรือว่ามันน่าสนใจ เลยลองเล่นสนุกดู เบื่อเมื่อไหร่ค่อยไป

View More

Chapter 1

บทที่ 1 ขอเป็นเพื่อนได้ไหม

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
20 Chapters
บทที่ 1 ขอเป็นเพื่อนได้ไหม
แกคนนั้นไงที่เป็นเกย์รับอ่ะ’ ‘ที่เขาลือกันว่าโดนรุ่นพี่รหัสพวกเราเกลียด แต่ก็ยอมอ้าขาให้เอาอ่ะ’ ‘โครตน่ารังเกียจเลย อี๋! ขยะแขยง น่าสมเพช’ ‘อยู่ห่าง ๆ ไว้นะคนแบบนี้ ดูสิกินข้าวยังกินคนเดียวเลยเพราะไม่มีคนคบ คาวขนาดนี้ใครจะเอา ขนาดรุ่นพี่ที่เอาหมอนั่นยังไม่มานั่งด้วยเลย’ เสียงนินทาที่ดังลั่นจนได้ยินไปถึงหูของ เรน เด็กหนุ่มที่มาจากต่างจังหวัดดั้นด้นจนได้เข้าเรียนที่นี่ แต่เพราะตัวเขาเป็นผู้ชายและเป็นเกย์เลยหาเพื่อนคุยยาก เขาทนฟังคำนินทาด่าทอมาหลายปีแล้ว อีกไม่นานก็จะจบไม่ต้องมาฟังอะไรแบบนี้แล้ว เขาได้แต่ข่มใจก้มหน้าลงไม่ว่าที่ไหนเขาก็อยู่ตัวคนเดียวเสมอ “นี่! นั่งด้วยสิ ไม่มีที่นั่งอ่ะ” “เอ่อ..ครับ เชิญนั่งครับ” เรนได้แต่งุนงงที่มีคนมาทักทายเขาและขอนั่งด้วย ถึงแม้จะรู้สึกดีใจแต่ก็ไม่กล้าแสดงอารมณ์ออกมามากเพราะกลัวผิดหวัง เพราะโดนแกล้งจนกลายเป็นความชินชา “นายกินอะไรอ่ะ อ่อ.. กะเพราไก่กับไก่ทอด” เรนได้แต่ยิ้มมุมปากที่คนแปลกหน้าถามเขาและยังไม่ทันได้ตอบ เธอก็ตอบเองเสร็จสรรพ “เอาไหมพอดีผมมีสองชิ้น เอ่อ..ขอโทษที” เรนพยายามชวนคุยเลยจะยกไก่ทอดให้ แต่หันไปมองผู
last updateLast Updated : 2025-02-25
Read more
บทที่ 2 ผิดสัญญา
“เรนมาแต่เช้าจัง” แพรวที่เห็นเรนเดินอยู่คนเดียวก็รีบวิ่งมาหา “สายแล้วนะ เช้าตรงไหน” “อ่ะ! ซื้อมาฝาก ขนมจีบกับซาลาเปา” “เรนกินข้าวมาแล้วแพรวกินเลยครับ อ่า! ก็ได้ครับ งั้นไปหาที่นั่งแล้วกินด้วยกัน” เรนที่ปฏิเสธด้วยความเกรงใจ แต่พอเห็นใบหน้าสวยสลดลงก็ทำให้เขาใจอ่อนยวบทำตัวไม่ถูก เขาไม่อยากเห็นคนที่แสนดีกับเขาต้องมีใบหน้าเศร้าหมอง เรนพาหญิงสาวมานั่งใต้ต้นไม้และจัดแจงของที่หญิงสาวเอามาให้ เขาแกะซาลาเปาร้อน ๆ ออกจากกระดาษรอง ก่อนที่จะยื่นให้คนตรงหน้าที่ตอนนี้ยิ้มแป้นจนทำให้เขาอดยิ้มตามไม่ได้ และแกะอีกชิ้นในส่วนของตนเองหยิบเครื่องปรุง น้ำซอสกับกระเทียมเจียวมาเทใส่ในถุงขนมจีบ ก่อนจะเลื่อนถุงให้หญิงสาวตรงหน้า แค่ดูการกินก็รู้ว่ายังไม่มีอะไรตกถึงท้อง ทำไมต้องมาดักรอเขาด้วยแทนที่จะกินอะไรก่อน ถ้าเป็นลมขึ้นมาจะทำยังไง “อร่อยไหมแพรว เดี๋ยวตอนพักเรนเลี้ยงข้าวแทนนะ” “ได้สิ เอาไก่ทอดอีกนะ หอมมาก” “แพรวชอบไก่ทอดมากเลยเหรอ” “อื้อ!” เธอพยักหน้าขึ้นลงเหมือนไก่จิก “เรน” “ครับ?” “ทำกับข้าวให้เรากินบ้างสิ เราอยากกินฝีมือเรนบ้าง” “ไปทำที่ไหน แพรวสะดวกมาห้องผมไหม”
last updateLast Updated : 2025-02-25
Read more
บทที่ 3 เป็นรับไม่ใช่รุก
แพรวเดินลงไปนั่งกับพื้นตรงข้ามกับเรน ชายหนุ่มแกะอาหารใส่ชาม และเลื่อนมันไปให้หญิงสาวพร้อมกับเครื่องปรุงและช้อนส้อม เทน้ำเต้าหู้ใส่แก้วและวางถุงปาท่องโก๋ไว้ข้าง ๆ ส่วนข้าวเหนียวสังขยาก็แกะใสจานใบเล็กและเอามาวางข้างหน้า ทั้งคู่กินกันอย่างเงียบเชียบ แทบไม่เงยหน้ามาพูดกันด้วยซ้ำ สร้างความอึดอัดใจให้กันและกันจนกระเพาะปลาในชามพร่องลงไปเรนก็เปิดปากถาม “แพรวชอบเรนหรือครับ” แพรวพรรณที่ก้มหน้าก้มตากิน ก็ตกใจกับคำถามที่เรนถามออกมา ก่อนจะพยักหน้าออกไป “แพรวรู้ใช่ไหมว่าเรนเป็นเกย์ เรนเป็นรับไม่ใช่รุก และแพรวดูสภาพแวดล้อมที่เรนอยู่สิแพรวก็เห็น อีกอย่างเรนทำงานร้านข้าวต้มนะ มาชอบเรนเป็นเพื่อนเรนแพรวไม่อายคนหรือไงเวลามีคนถาม หรือว่าแพรวอยากลองของแปลกแบบเรนที่มีแต่คนรังเกียจหรือว่ามันน่าสนใจ เลยลองเล่นสนุกดูเบื่อเมื่อไหร่ค่อยไป” “ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ทำไมถึงเลือกดูถูกกันแบบนี้ การที่เราเข้าไปคุยกับเรนทำให้เรนอึดอัดเหรอ เราขอโทษนะ เราผิดเองแหละแต่อย่าดูถูกตัวเองเลยนะ เราแค่เป็นห่วงเรนเท่านั้น ถ้าเราทำอะไรผิดไปเราขอโทษนะ เราไม่รู้เรนเป็นอะไรทั้งที่นัดกันไว้เรนก็ไม่มาแถมเรนยังผิดสัญญากับเราอ
last updateLast Updated : 2025-02-25
Read more
บทที่ 4 ตกลงอยู่ด้วยกัน
บ่ายคล้อยแสงเริ่มตก เรนที่นอนหลับข้างกายหญิงสาวก็ลุกขึ้น เขาเริ่มเก็บกวาดข้าวของในห้องย้ายนั่นยกนี่เป็นว่าเล่นทั้งกวาดทั้งถู เช็ดแล้วเช็ดอีก เขาหยิบมือถือขึ้นมากดเข้าแอพธนาคารยอดเงินที่เขามีตอนนี้คงเหลือแค่หมื่นเดียวเท่านั้น เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่กว่าเงินเดือนเขาจะออกไม่รู้จะพอหรือเปล่า อยู่ดี ๆ ก็มีมือบางยื่นบัตรมาให้ เขาหันหน้าไปมองก็เห็นหญิงสาวยิ้มแป้นหน้าระรื่น “เอาบัตรเราไปใช้สิเรน” “ไม่เอาหรอก เกรงใจแพรวเรนไม่กล้า” “ไม่กล้าอะไรยังไงก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว เรนรับไปนะ น๊าาา” “บัตรมีเงินเท่าไหร่” “ห้าแสนบาทจ้า อ๊ะ อ๊ะ ใช้เถอะนะ อย่าคิดมากเลย” “อยากได้อะไรบ้าง จะได้ซื้อถูก” “ที่นอนอยากได้สูงกว่านี้ ซื้อของกินกับขนมมาตุนไว้ด้วย ชอบหิวจุกจิกตอนกลางคืน ซื้อพัดลมด้วยสักตัวขอผ้านวมด้วยหนากว่านี้” เรนที่สองจิตสองใจไม่อยากใช้เงินหญิงสาว สุดท้ายก็ตัดใจ ยื่นบัตรคืนให้หญิงสาวเขาไม่กล้าใช้จริง ๆ ต่อให้ชอบเขาแค่ไหน ก็ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ “ทำไมล่ะ! เรนจะไล่เราเหรอ ไม่อยากให้อยู่ด้วยใช่มั้ย” “เปล่า เรนเกรงใจ” “งั้นเอางี้ เราย้ายออกจากหอเราดีกว่าและเอามาล
last updateLast Updated : 2025-02-25
Read more
บทที่ 5 ร้อนระอุในห้องน้ำ
หลังจากที่ทุกคนกินข้าวกันเสร็จก็แยกย้ายกันกลับตอนนี้ก็เหลือแค่สองคนที่อยู่ภายในห้อง “แพรว เดี๋ยวเรนอาบน้ำและไปทำงานนะ” “ให้ไปรับมั้ย” “ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้เอง” “อยากไปรับนี่นา” “มันอันตรายครับแพรว ตีสามเรนก็ถึงห้องแล้ว” “นอนด้วยกันนะบนที่นอน ห้ามนอนพื้นเด็ดขาด” “ได้สิ ไปอาบน้ำก่อนนะ” แพรวพรรณมองชายหนุ่มเดินเข้าไปอาบน้ำ ส่วนเธอก็นั่งอยู่บนที่นอนนุ่ม เธอมองไปรอบ ๆ ห้อง ถึงจะรู้สึกแปลกก็ไม่เป็นไรเดี๋ยวเธอก็ชินไปเอง เพราะการได้อยู่กับคนที่ชอบคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้ว จนเรนแต่งตัวเสร็จก็ออกมาจากห้องน้ำ เธอมองการกระทำคนตรงหน้าด้วยความเบิกบานใจ “รีบกลับมานะจะนอนรอ” “โอเค ล็อกห้องด้วยนะ” เรนสั่งจบก็เดินออกไปจากห้องแพรวจึงเข้าไปอาบน้ำบ้าง ก่อนจะออกมาพร้อมกับผ้าขนหนู เธอเปิดตู้เสื้อผ้าฝั่งของเธอก็พบชุดนอนของเพื่อนสาวที่เป็นสายเดี่ยวสีดำ เธอหยิบมาสวมใส่และเดินไปหน้ากระจก พระเจ้า!! มันสั้นมาก เลยแก้มก้นไปนิดเดียวเองแถมช่วงบนก็ยังเน้นหน้าอกของเธอให้เด่นชัดขึ
last updateLast Updated : 2025-02-26
Read more
บทที่ 6 บทรักจากเกย์หนุ่ม
เรนเดินออกมาจากห้องน้ำโดยพันผ้าขนหนูผืนใหญ่อย่างหมิ่นเหม่ เขาเดินมายังปลายเตียงที่มีหญิงสาวนั่งอยู่เนื้อตัวปกคลุมไปด้วยผ้าห่มผืนหนา ใบหน้านวลแดงก่ำเต็มไปด้วยความเขินอาย น่ารักจังแฮะ!! คนปากเก่งแต่นั่งตัวสั่นเป็นลูกนกตกน้ำ น่าเอ็นดูเป็นบ้าเลย!! “จะต่อหรือหยุด” “ต่อ อยากเป็นของเรน” “คิดดีแล้วใช่มั้ย” เรนลูบหัวร่างเล็กเบา ๆ “คิดดีแล้ว เลือกเรนแล้ว” แพรวผงกศีรษะขึ้นลง เรนนั่งคุกเข่าลงกับพื้น “แพรวคู่นอนของเรนคือ เราต้องอยู่ด้วยกัน ถ้ามีการนอกใจเรนจบนะและรับเพศสภาพของเรนได้ใช่มั้ย” “เขารับได้ ดีซะอีกมีเพื่อนสาวด้วย จะได้ชอบอะไรเหมือน ๆ กัน” “แล้วรออะไรอยู่ล่ะ” แพรวดึงผ้าห่มออกจากตัว ทำให้เรนเห็นร่างกายแบบเต็มตาจนกลืนน้ำลาย ฉับพลัน!! ใบหน้าก็แดงเถือกอย่างช่วยไม่ได้ “แพรว เรนเขินร่างกายแพรว” แพรวพรรณที่ปรับอารมณ์ไม่ทันได้แต่งุนงงกับอาการของเรน และก็เข้าใจได้ทันที “เรนขา เรนดูสิคะ เรนดูตรงนี้สิ” เรนเงยหน้ามองตามมือที่หญิงสาวเชื้อเชิญให้ดู สองขาที่แยก
last updateLast Updated : 2025-02-27
Read more
บทที่ 7 ทำดีไม่ได้ดี
พระอาทิตย์ที่แผ่แสงร้อนแรงก็ถึงคราวต้องหม่นแสงลงและค่อย ๆ ลาลับกลับไป เรนยืนมองพระอาทิตย์ที่ตกดินระหว่างทำกับข้าวไปด้วย เขาเลือกทำอาหารง่าย ๆ อย่างเช่นไข่เจียวกับผัดพริกแกงใส่หมู ไม่แน่ใจว่าอีกคนทานเผ็ดได้มากน้อยแค่นั้น เลยทอดไข่ทิ้งไว้ด้วยแก้เผ็ด เขาเลือกจะเขียนโน๊ตทิ้งไว้ ก่อนจะเอาอาหารไปวางบนโต๊ะเล็กและเอาจานมาปิดทับอีกที และเดินไปหอมแก้มหญิงสาวที่นอนหลับไม่ยอมตื่นสักที ฟอด ฟอด~ “ไปทำงานก่อนนะครับ อย่าดื้อล่ะ เดี๋ยวคืนนี้กลับมาให้รางวัล” “รางวัลอะไรเหรอ” “ตื่นแล้วเหรอ เรนกำลังจะไปทำงาน” “เรานอนนานมากเลย” “นอนไปเถอะ เรนทำผัดพริกแกงหมูกับไข่เจียวไว้ให้ และก็ซื้อยามาให้แล้ว” “เขาฝังยาคุมน่ะ เรนไม่ต้องกังวลนะ” “แพรวเตรียมพร้อมเกินไปหรือเปล่า เรนกลัวแล้วนี่” “ก็แหมม” “เอาเถอะ กินข้าวแล้วนอนพักเถอะนะ เอาขนมมั้ย? เดี๋ยวเรนซื้อติดมือมา พวกขนมหวานอ่ะ” “กินของหวานจากเรนไม่ได้เหรอ” “อันนั้นมันของตาย ไปล่ะ จุ๊บ” แพรวพรรณมองตามชาย
last updateLast Updated : 2025-02-28
Read more
บทที่ 8 ง้อยังไงถึงเร่าร้อนไม่หยุด
“โกรธเรนมากเลยใช่มั้ย” “แพรว เปิดผ้าห่มมาคุยกันหน่อย” “เฮ้อ!! แพรวครับ ถ้าเราไม่คุยกันแล้วมันจะไปต่อไม่ได้นะ หรือแพรวต้องการให้เรื่องของเราจบ” แพรวพรรณโผล่หน้าออกมาจากผ้าห่มเล็กน้อย ก่อนจะมองเรนด้วยแววตาน้อยใจ ขอบตาแดงเรื่อเพราะผ่านการร้องไห้แบบเงียบ ๆ มาไม่นาน “ร้องไห้ทำไม ไหนลุกขึ้นก่อน” เรนดึงผ้าห่มออกและจับตัวหญิงสาวให้ยกตัวขึ้น ใช้ทิชชู่ซับน้ำตาเบา ๆ “ร้องไห้เพราะตาลหรอ น้องที่ทำงานอ่ะแพรว” “เหอะ สนิทมากเลยดิ” “โอ๋ ๆ ๆ ไม่ร้องนะ ไม่นอยนะ ขอโทษครับ อยากฟังไหม” แพรวพรรณไม่ตอบแต่ก็พยักหน้า จนเรนอดไม่ได้ที่จะลูบแก้มหญิงสาวอย่างหยอกล้อ “น้องที่ทำงาน เรนไม่สนิทนะแค่รู้จัก นาน ๆ คุยกันที พอดีตอนกลับเจ๊เจ้าของร้านให้อาหารกลับบ้าน มีข้าวต้มถุงใหญ่เราสองคนกินได้สองมื้อเลยนะ มีเป็ดพะโล้ด้วย ผัดผักบุ้ง ผัดผักกาดดองและก็หมูกรอบ และพี่ที่ทำงานเขาให้โดนัทฝากมาให้แพรว เรนหวง เรนเลยนั่งกินตรงฟุตบาทกะว่ากินหมดก็จะเดินกลับห้องเลย แต่น้องเขามาทักทายและพูดอะไรมากมาย อย่างเช่นจะซื้อน้ำเต้าหู
last updateLast Updated : 2025-03-01
Read more
บทที่ 9 ใครผัวใครเมีย
“ต่อมั้ยแพรว แต่ช่วยสวมชุดดิลโด้และเอาเรนที เล่นกับร่างกายเรนที” “พูดแล้วนะ” “อืม ตามใจแพรวเลย” แพรวพรรณเดินไปหยิบกล่องลังในตู้เสื้อผ้า และเปิดลิ้นชักหยิบถุงยางมือออกมา และเดินตรงมาหาชายหนุ่มที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความตื่นเต้น “พร้อมมั้ยเรน” “พร้อมสิ” เรนสบตาแพรวด้วยสายตาร้อนแรง มือก็ตีไปบนที่นอน แปะ แปะ ดวงตาสีดำขลับจ้องมองมาอย่างเชิญชวน ก้าวเท้าเดินไปหาอย่างคนถูกสะกดจิต แพรวเดินมายืนตรงหน้าชายหนุ่มและวางกล่องของเล่นไว้ข้างตัว ก่อนจะขยับมือที่สั่นระริกด้วยความตื่นเต้นไปจับท่อนเอ็นใหญ่ที่แข็งปั๋งพร้อมสู้รบ และแลบลิ้นเลียลงไปสลับดูดดึงส่วนปลายที่ถอกเข้าถอกออกอย่างเป็นงาน แผล็บ จุ๊บ จ๊วบ!!! ลิ้นร้อนลากเลียไล้ส่วนปลายไปยังโคนที่มีขนไหมสีดำขึ้นประปลาย อีกมือก็บีบเคล้นขยำพวงองุ่นเล่นไปมา และดูดดึงขึ้นลงแรง ๆ พยายามห่อลิ้นและให้น้ำลายขับออกมาเยอะ ๆ ให้มันไหลลื่นลดการบาดเจ็บ “ซี๊ด..แพรว อ่า เก่งจังเลยครับ” ไม่พูดเปล่ามือหนาทั้งลูบทั้งขยำเส้นผมจนผมยุ่งไม่เป็นทรง ร่างบางที่ก
last updateLast Updated : 2025-03-02
Read more
บทที่ 10 จัดจนไม่มีแรงเดิน
เรนรู้สึกกลัวแพรวพรรณที่เป็นแบบนี้ แต่ก็ตื่นเต้นทุกครั้ง ยิ่งได้เล่นสนุกกันแบบนี้ รสชาติแบบนี้มันหอมหวานมาก หวานจนอยากให้เป็นแบบนี้ทุกค่ำคืน “อ๊ะ” เรนที่ตกใจเพราะโดนพลิกให้นอนหงายอย่างไม่ทันตั้งตัว “เจ็บหรือเรน” แพรวพรรณหน้าเสียที่อีกคนส่งเสียงออกมา เรนลูบใบหน้าหวาน ด้วยความทะนุถนอม ยิ่งได้ทำกิจกรรมร่วมกันก็ยิ่งรู้สึกผูกพันมากขึ้นทวีคูณ ขนาดนี้แล้วยังมีแก่ใจเป็นห่วงเขา ทั้งชีวิตนอกจากพ่อแม่ก็ไม่มีใครห่วงเขาแบบนี้มาก่อน ต้องรักมากขนาดไหน ถึงยอมทำแบบนี้ ไม่มีใครทำกันหรอก แต่ผู้หญิงคนนี้กลับทำ ทำโดยที่ไม่ต้องร้องขอ แต่ชีวิตมันไม่ง่ายเลย ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะเจออะไร แม่ของแพรวจะบอกให้เขาเลิกคบกับแพรวพรรณไหม แต่เขาขอกอบโกยความสุขตรงนี้เอาไว้ก่อน ได้ใช่มั้ย?! “ไม่เจ็บเลย แค่ตกใจเท่านั้นเอง ไม่เห็นต้องทำหน้าแบบนั้นเลย มามีความสุขกันต่อเถอะ จะได้นอนกันนะ” “เรนอยากให้ทำต่อหรือเปล่า” “ทำต่อสิ ยังไม่โดนเสียบจะนอนได้ไง” แพรวพรรณยิ้มรับ และหยิบเจลมาราดอีกรอบ เธอหยิบกางเกงมาสวมซึ่งไม่ใช่ตัว
last updateLast Updated : 2025-03-03
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status