Masukเจอกันครั้งก่อนตบเขาจนหน้าชา...เจอกันครั้งนี้อย่าหวังเลยว่าหนีรอดเงื้อมมือของเขาไปได้ แม่สาวมือไว!!!
Lihat lebih banyakโสมนภาที่ถูกลูกชายว่าให้ ก็มองค้อนใส่เป็นหนึ่งที ก็เธออยากซื้อของมาบำรุงหลานของเธอนี่นา ตอนที่น้องเพชรน้องพลอยเกิด เธอก็ไม่ได้ทำหน้าที่คุณย่าเลยสักนิด พอมีหลานคนนี้เธอเลยรู้สึกตื่นเต้นและดีใจมาก ๆ ก็เลยอยากทำหน้าที่คุณย่าบ้างไม่ได้หรือไงทะเลยามเย็น…แสงอาทิตย์ยามเย็นทอประกายสีส้มทองบนผืนน้ำอันกว้าง
หลังจากผ่านเรื่องราวแย่ ๆ มาได้ นาธานเห็นว่าร่างกายของม่านฟ้า กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว เขาก็จัดการประกาศสละโสด กับสื่อทุกที่ให้ได้รู้พร้อมกัน ทำให้ทุกคนโดยเฉพาะสาว ๆ ที่ทราบเรื่อง ต่างแตกตื่นและงุนงงกันไปหมด เพราะไม่คิดว่าหนุ่มฮอตอันดับหนึ่ง ที่ครองตัวเป็นโสดมาตลอด จะประกาศแต่งงานสายฟ้าแลบแบบนี้
“คุณน้าโสม” โรสรีบเดินเข้าไปกอดแขนของโสมนภา ก่อนจะเอ่ยเรียกชื่อออกมาเสียงอ่อนเสียงหวาน“เออ…มาทำอะไรกันที่นี่จ๊ะ”โสมนภาเอ่ยถามออกไปอย่างไม่มั่นใจ เพราะจะให้เธอคิดว่ามาเยี่ยมม่านฟ้ามันก็ดูแปลก ๆ เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้น ทั้งสองคนไม่เคยมาเลยนี่นา จะมีก็ปิรดาที่โทรมาถามอาการของม่านฟ้าบ้างก็เท่านั้น
“ม่านฟ้าอยากกินอะไรไหม เดี๋ยวผมจะลงไปข้างล่างสักหน่อย”“เอาเป็นนมร้อนก็ได้ค่ะ”“โอเคครับ”เสียงทุ้มของนาธานเอ่ยถามเมียรักอย่างเอาใจ วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ม่านฟ้าจะพักอยู่โรงพยาบาลแล้ว ตอนที่เธอได้ยินคุณหมอพูดบอก ม่านฟ้ารู้สึกดีใจมาก เพราะเธอเบื่อที่จะนั่ง ๆ นอน ๆ อยู่แบบนี้แล้ว ถึงวันหยุดเพื่อน ๆ ท
ปัง!!เสียงประตูถูกปิดลงพร้อมกับความเงียบที่คืบคลานเข้ามา นาธานม่านฟ้ายืนนิ่งไม่มีใครเอ่ยพูดอะไร ทั้งห้องเงียบสนิทจนแทบได้ยินเสียงหัวใจของกันและกัน นาธานหันหน้ามามองม่านฟ้าด้วยสายตาขุ่นเคือง“เงียบทำไม ตอนนี้ทำเป็นไม่กล้าสู้หน้า…แล้วตอนคิดหนีทำไมไม่คิด”นาธานยืนจ้องมองคนที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมมอ
“สนุกค่ะ/สนุกครับ” เพชรพลอยตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ทั้งสองดีใจมากที่นาธานมาหานาธานก็ย่อตัวลงนั่งส่งยิ้มให้ทั้งสองคน ก่อนจะอุ้มน้องพลอยที่วิ่งเข้ามาหา เป็นคนแรกขึ้นแล้วกดจมูกหอมแก้มนิ่ม ๆ ไปสองสามทีอย่างรักใคร่ จากนั้นก็ก้าวเดินเข้ามาในห้องอย่างไม่สนใจ โดยที่ไม่รอให้เจ้าของห้องพูดเชิญชวนเลยสักค
เมื่อดวงตะวันขึ้นสู่จุดสูงสุดในยามเที่ยง ท้องฟ้าไร้เมฆเผยให้เห็นสีครามเข้มข้น ตัดกับผืนน้ำสีฟ้าครามของทะเลที่ทอดยาวสุดสายตา ผิวน้ำระยิบระยับราวกับเพชรนับล้านเม็ด ที่กระจายอยู่บนผืนผ้าไหมอันกว้างใหญ่ ลมทะเลพัดโชยอ่อนโยนพัดพาละอองเกลือมาแตะริมฝีปาก ของผู้คนที่เฝ้ามองความงามตรงหน้าม่านฟ้านั่งมองดูวิวท
เพล้งงง!!“โธ่เว้ยยย..!!”เสียงร้องโวยวายประสานกับเสียงขวดบรั่นดีกระแทกลงกับพื้น ดังก้องไปทั่วห้องทำงานของประธานหนุ่ม หลังจากที่นาธานกลับมาถึง ก็รีบขับรถตรงไปบ้านของม่านฟ้า แต่ทุกอย่างมันช้าเกินอยู่ดี เพราะที่บ้านไม่มีใครอยู่สักคนแล้ว นาธานพยายามออกตามหาไปทั่วอย่างไง ก็ไม่มีวี่แววของม่านฟ้าเลยสักที่





