Share

บทที่ 3 อยู่ไม่ได้แล้ว

last update Tanggal publikasi: 2025-10-29 17:01:58

“เอ่อ...ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ คือฉันเป็นห่วงว่าคุณหนูซูจิ้งหนานจะแพ้ฝุ่นน่ะค่ะ คุณเคยบอกว่าร่างกายของเธออ่อนแอตั้งแต่เล็กไม่ใช่เหรอคะ ถ้าอยากจะเข้าไปจริง ๆ เดี๋ยวฉันเรียกแม่บ้านมาทำความสะอาดก่อนดีกว่านะคะ” 

         ไป๋หรูอิงวิ่งเข้าไปขวางสองพ่อลูก ก่อนจะหันไปทางซูเหยียนหลิงให้คิดหาทางออกเรื่องนี้

         แต่ดูเหมือนว่าลูกสาวของเธอจะไม่ค่อยเข้าใจนัก จึงได้พูดสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา

         “คุณพ่อคะ...ถ้าซูจิ้งหนานไม่อยากให้หนูได้ชุดใหม่ก็ไม่เป็นไรนะคะ แต่ไม่เห็นต้องเข้าไปเอาชุดเก่า ๆ ไร้ค่าแบบนั้นเลยมันไม่เหมาะกับคุณหนูตระกูลซูเลยสักนิด”

         ไป๋หรูอิงเบิกตากว้างทันที ที่ลูกสาวดันหลุดคำว่า ‘ชุดเก่าไร้ค่า’ เพราะของทุกสิ่งของตระกูลหลิวมันมีค่ามากสำหรับซูเหวินเฉียง และยังไม่ทันที่เธอได้เอ่ยแก้ต่างให้กับลูกสาว สายตาวาวไหวด้วยเพลิงโทสะตวัดไปทางซูเหยียนหลิงทันที

         “ลูกว่าอะไรไร้ค่านะ หลิงหลิง”

         เสียงเคร่งเครียดกล่าวออกมานั่นทำให้ซูเหยียนหลิง ยิ่งไม่เข้าใจว่าเธอพูดอะไรผิด ในเมื่อเธอพูดให้ซูจิ้งหนานเป็นคนผิดแท้ ๆ ไม่ใช่หรือไง ซึ่งปกติคุณพ่อจะโอ๋เธอที่ชอบพูดถึงตัวเองด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

         แล้วทำไมวันนี้ถึง...

         “คะ...คุณ...อย่าดุหลิงหลิงเลยนะคะ แกยังเด็ก”

         คำว่าแกยังเด็ก ซูจิ้งหนานฟังแล้วระคายหูเหลือเกิน อายุก็สิบเจ็ดสิบแปดแล้ว จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพร้อมเธออีกต่างหาก

         นี่ไม่เรียกว่าเด็กหรอกนะ เรียกว่าปากไม่มีหูรูดต่างหาก แต่ยายหลิงหลิงอะไรนี่คงไม่รู้สินะ คำว่าไร้ค่า ห้ามเอ่ยกับสิ่งของตระกูลหลิว และหมายรวมถึงแม่ของเธอด้วย

         ซูเหวินเฉียงรู้ดีว่าอะไรควรไม่ควร ไม่เช่นนั้นคงไม่กัดฟันเลี้ยงซูจิ้งหนานเอาไว้ ทั้งที่สร้างเรื่องทะเลาะกับแม่เลี้ยงไม่เว้นวันแบบนี้หรอก

         แต่ว่า...น้ำตาไม่ได้มีแค่สองแม่ลูกนั้นหรอก...เธอเองก็มีเหมือนกัน

         ฮึก!

         ซูจิ้งหนานทำสีหน้าเจ็บปวด ดวงตาแดงก่ำทั้งร่ำไห้ออกมาทันที พร้อมกับความคิดว่า อดีตนางร้ายไม่เคยใช้มารยาเลย น่าหงุดหงิดชะมัด

         “ทำไมเหรอคะคุณพ่อ พอแม่ไม่อยู่สิ่งของเหล่านี้ของแม่ก็ไร้ค่าเหรอคะ คุณพ่อคงลืมแล้วสินะคะ...ฮื้อ...” ซูจิ้งหนานใช้ช่วงที่สองแม่ลูกนี้กำลังหลั่งน้ำตาเล่นบทดรามา เธอก็ดรามากลับด้วยการวิ่งไปที่ห้องของแม่ แล้วผลักประตูแรง ๆ

         ปัง!

         แน่นอนว่าไม่ใช้มือผลัก แต่เป็นเท้าของเธอต่างหาก ที่ผลักมันสุดแรงแล้วซูเหวินเฉียงเองก็เลือกจะวิ่งตามมาปลอบใจเธอ

         ไม่ใช่เพราะรักเธอหรอกนะ แต่เพราะพันธะสัญญาต่างหากที่ทำให้ความเป็นพ่อลูกของเจ้าของร่างกับซูเหวิน เฉียงยังไม่ขาดจากกัน

         “หนานหนานลูกรัก...ลูกอย่าพูดอย่างนั้นสิ”

         เสียงก้าวเท้ายาว ๆ ตามลูกสาวเข้าไปในห้อง แต่ทว่าซูจิ้งหนานที่ถึงก่อนและยืนหันหลังพร้อมกับแสยะยิ้มรออยู่ก่อนแล้ว กับภาพเบื้องหน้าที่เห็น เพียงแค่รอให้คุณพ่อมาเห็นกับตาตัวเองเท่านั้น

         ไป๋หรูอิงผงะ ไม่คิดว่าซูจิ้งหนานจะพังประตูเข้าไป เธอเอากุญแจคล้องไว้ อย่างน้อยก็ถ่วงเวลาได้นิดหน่อยเพื่อจัดการที่เหลือให้เรียบร้อย แต่เธอคะเนผิดพลาด เมื่อซูจิ้ง หนานเข้าไปยังห้องนั้น และรั้งเอาสามีที่หลงรักเธอหัวปักหัวปำเข้าไปด้วย

         “ดะ...เดี๋ยวค่ะคุณ” ไป๋หรูอิงขยับเท้าผลักหลิงหลิงไปอีกฝั่งเพื่อไม่ให้ขวาง ทำให้ร่างของซูเหยียนหลิงไป กระแทกกับขอบราวบันได

         ปัก!

         “ว้าย...มะ...แม่” ซูเหยียนหลิงจะร้องก็ร้องไม่ออก มันจุกไปทั้งท้องเพราะว่าแรงผลักของแม่ที่ตื่นตระหนกนั้นมันรุนแรงเหลือเกิน

         ร่างของซูเหยียนหลิงทรุดลงกับบันได มองตามร่างของแม่ที่ขึ้นไปตามพ่อและน้องสาวของเธอที่วิ่งร้องไห้สะอึกสะอื้นเข้าไปในห้องของอดีตภรรยาของพ่อ

         ‘สร้างแต่เรื่อง’

         ซูเหยียนหลิงเจ็บใจนัก ที่แม่ทำกับเธอแบบนี้ แต่ก็พูดอะไรไม่ได้มาก ทั้งเรียกร้องความสงสารจากใครไม่ได้ด้วย ตอนนี้ทำได้แค่...พยุงตัวเองให้ลุกขึ้น

         แต่จากตรงนี้ก็สามารถได้ยินเสียงที่เกิดขึ้นในห้องนั้นได้

         กรี๊ด....!

         เพียะ!

         เสียงกรีดร้องของซูจิ้งหนาน พร้อมกับเสียงตบลงไปทำให้ซูเหยียนหลิงเหยียดยิ้ม อย่างน้อย ๆ ซูจิ้งหนานก็ทำให้พ่อบันดาลโทสะและลงไม้ลงกับเธออีกครั้ง

         แม่เอาอยู่จริง ๆ เธอเชื่อเลย เดี๋ยวเธอยังไม่ต้องลุกดีกว่า นั่งรอตรงนี้พ่อจะได้สงสารอุ้มเธอขึ้นแล้วก็เกลียดซูจิ้งหนานมากขึ้นอีก ยิ่งเติมเชื้อเพลิงโกรธให้กับพ่อ ย่อมดีกับเธอ

         อีกหน่อยซูจิ้งหนานสร้างเรื่องมากขึ้น และขายหน้าเรื่อย ๆ สุดท้ายพ่อคงไม่เก็บยัยปากเสียนั่นไว้ และเธอก็จะได้เป็นลูกสาวตระกูลซูเพียงผู้เดียว และไม่ต้องเปรียบเทียบกับใครอีก

         แต่ดูเหมือนสิ่งที่ซูเหยียนหลิงคาดการณ์มาทั้งหมด ก็ถึงเวลาแล้วสินะ เมื่อได้ยินเสียงวิ่งกระแทกเท้าลงมาจากห้อง และไม่ใช่ใครอื่น เป็นซูจิ้งหนาน

         ฮึ!

         ถือว่าไม่ได้เจ็บตัวเปล่า เมื่อเสียงนั้นขยับมาใกล้ทุกที ทุกทีจนเมื่อถึงบันไดขั้นที่ซูเหยียนหลิงนั่งอยู่ มีร่างของซูจิ้ง หนานที่วิ่งลงมาพร้อมกับมือปาดน้ำตา เธอส่งสายตาเห็นใจไปให้ แต่ทว่าสิ่งที่ได้กลับมาคือ

         รอยยิ้มเหี้ยมคล้ายกับว่าซูจิ้งหนานมีแผนร้าย

         ฮะ!

         เป็นไปได้ยังไง ปกติซูจิ้งหนานจะโมโหแล้วลงไม้ลงมือกับเธอ และพ่อต้องลงมาห้ามพร้อมกับทำร้ายซูจิ้งหนานเพิ่มขึ้นอีก หลายครั้งซูจิ้งหนานโดนตบจนหน้าปูดบวม ปากแตก บางทีก็มีรอยเขียวช้ำที่ขาและแขน

         แต่ทว่าครั้งนี้นอกจากรอยยิ้มใสซื่อของเธอไม่ทำให้ซูจิ้งหนานโกรธแล้ว ยังยิ้มอย่างมีเลศนัยกลับมาอีกด้วย

         อะไรกัน!

         กริ้ง...กริ้ง...กริ้ง...กริ้ง...!

         เสียงโทรศัพท์ดังไม่หยุดที่บ้านตระกูลหลิว ทำให้แม่บ้านรีบร้อนออกจากห้องครัวมารับอย่างรวดเร็ว

         “สวัสดีค่ะ บ้านสกุลหลิวค่ะ”

         (ป้าเฉียนใช่ไหมคะ...หนานหนานเองนะคะ...ฮึก...ให้คุณยายมารับหนานหนานไปอยู่ด้วยได้ไหมคะ...หนานหนานอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว)

         เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นของซูจิ้งหนาน หลานสาวคนเดียวของคุณนายหลิว ทำให้ไม่รอช้าอีกต่อไป

         “คุณหนูใจเย็น ๆ นะคะ ป้าจะรีบบอกคุณนายเดี๋ยวนี้ค่ะ”

         ซูจิ้งหนานวางสายเสร็จแล้วก็รีบขังตัวเองอยู่ในห้องพร้อมกับเก็บของไปด้วย

         ซูจิ้งหนานร่างเดิมไม่เคยชอบบ้านคุณยายที่ชานเมือง เพราะว่านอกจากไม่เจริญทัดเทียมบ้านในตัวเมืองเซี่ยงไฮแล้ว ยังห่างไกลจากบุรุษที่เธอหมายปองอย่างซ่งเยี่ยนซิน และเธอไม่อยากให้ซูเหยียนหลิงที่ชอบซ่งเยี่ยนซินได้เขาไป ดังนั้นแม้ว่าคุณยายจะร้องขอให้กลับไปอยู่ด้วยแค่ไหน เธอกลับยืนกรานหนักแน่นเพียงเพราะผู้ชายคนเดียว

         แต่ว่าซูจิ้งหนานคนนี้ไม่ใช่คนเดิมในนิยายอีกแล้ว ซูจิ้งหนานคนนี้คือนางร้ายคนใหม่ที่ใช้สมองนำปาก ดังนั้นย่อมต้องไม่จบแบบเดิมแน่นอน

         ซูเหวินเฉียงอยู่ในห้องเก่าของภรรยาชั่วครู่ ก่อนจะสั่งสอนไป๋หรูอิงเสร็จและเดินออกมา เมื่อเห็นว่าซูเหยียนหลิงยังนั่งพับเพียบอยู่ตรงนี้เขาก็ตวาดลั่น

         “มานั่งทำไมตรงนี้ ยังไม่รีบเข้าห้องไปสำนึกอีก”

         คำว่าสำนึก! ทำให้ซูเหยียนหลิงสับสน เธอต้องสำนึกเรื่องอะไรกัน แล้วทำไมคุณพ่อต้องทำท่าทางโกรธเธอขนาดนั้น เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย

         “คุณพ่อคะ” ซูเหยียนหลิงบีบน้ำตาออกมา แต่ทว่าร่างใหญ่กลับก้าวฉับ ๆ ออกไปแล้วเคาะประตูห้องของซูจิ้ง หนาน

         ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

         “หนานหนาน...เปิดประตูให้พ่อหน่อยลูก เรื่องนี้พ่อมีคำอธิบายแน่ ๆ”

         ซูจิ้งหนานได้ยินแล้วก็ถอนหายใจ แต่เธอมีสิ่งที่เรียกว่ามิติที่เพิ่งปรากฏเมื่อเธอหยิบหนังสือของซูจิ้งหนานคนเก่าใส่กระเป๋า...มันไม่ใช่หนังสือเรียน แต่เป็นหนังสือ  เก่า ๆ เล่มหนึ่งไม่แน่ว่าคืออะไร แต่เมื่อเปิดออกมาแสงสว่างกลับเจิดจ้าเหลือเกิน

         ห้วงมิติเหรอ?

         เธอถามตัวเอง แต่แล้วเสียงด้านนอกก็ยังไม่หยุด ทำให้รบกวนสมาธิของเธอเหลือเกิน จึงทำได้แค่ยัดลงประเป๋า

         “พ่อคะ...ครั้งนี้หนูทำใจไม่ได้จริง ๆ ค่ะ หากไม่พบคุณยายหนูจะไม่ออกไปเด็ดขาด”

         เธอพูดไปแล้วก็เก็บของไปด้วย เมื่อจะหยิบใส่กระเป๋า หนังสือปกแข็งก็เปิดออก พร้อมกับดูดสิ่งของเหล่านั้นเข้าไป ทำให้เธอตกตะลึง

         “นะ...นี่...นี่มันคืออะไรกัน”

         เธอไม่มีเวลาคิดมากจึงจัดการหยิบ ๆ ของทุกอย่างยัดลงกระเป๋า แต่เมื่อยัดลงไปกลับดูดเข้าไปในหนังสือจนหมด เธอก็เปิดหนังสือ ล้วงมือเข้าไปก็พบว่าหยิบออกมาได้เหมือนกัน

         นี่...หรือเปล่าตัวช่วยของเธอในโลกใบนี้...น่าสนุกจริง ๆ เลย!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   ตอนพิเศษ 4 สหายรักของหรงหรง

    เวลาก้าวผ่านสู่ปีที่สี่ที่ได้แต่งงานกัน กิจการโรงทอตระกูลหลิวรุดหน้าไปมาก ทั้งยังเป็นโรงทอที่ใหญ่เป็นอันดับหนึ่ง มีเครื่องจักรที่ทำงานใหญ่โตรวมทั้งทอผ้าอย่างมีคุณภาพ จิ้งหนานยังซื้อพื้นที่ในการปลูกฝ้ายแบบพิเศษที่คิดค้นพันธุ์โดยเธอเอง และยังรับซื้อฝ้ายจากทั่วประเทศอีกด้วย ทำให้หมู่บ้านชนบทแถบชานเมืองที่อยู่ติดโรงทอที่ขยายใหญ่เริ่มมีความเจริญเข้ามามากขึ้น ถนนหนทางสร้างใหญ่โตรองรับอุตสาหกรรมที่เติบโตขึ้น แต่ทว่าในหมู่บ้านของจิ้งหนานยังคงไว้ซึ่งธรรมชาติงดงาม เพราะเป็นที่ดินตระกูลหลิวเกือบทั้งหมด ดังนั้นยังเงียบสงบและคนในหมู่บ้านยังมีวิถีชีวิตเรียบง่ายอยู่ ร้านค้ายังมีระบบสหกรณ์และการซื้อขายใช้คูปองอยู่ ซึ่งข้าว น้ำตาล น้ำมัน ยังมีใช้เงินคู่กับคูปอง แต่ทว่าตระกูลหลิวไม่ได้ขาดแคลนคูปองเท่ากับชาวบ้าน ดังนั้นเพื่อรองรอบความเจริญที่เธอได้เปรียบคือรู้ก่อนจึงคิดกับสามีในการจัดตั้งโรงงานน้ำมันโดยที่เริ่มแรกรัฐควบคุมก่อน เพราะอีกไม่กี่ปีจากนี้ก็จะเข้าสู่การค้าเสรี เมื่อนั้นก็จะมีพร้อมทุกอย่าง โรงทอตระกูลหลิวที่ยิ่งใหญ่มากขึ้นยังต้องปันส่วนจ่ายภาษีให้รัฐบาล และได้รับสิทธิพิเศษหลาย

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   ตอนพิเศษ 3 ลูกชายสุดแสบ

    ระยะเวลาผ่านไปจนกระทั่งจิ้งหนานคลอดลูกชายตัวขาวอวบออกมาสร้างความชื่นมื่นให้กับครอบครัว คุณปู่หานรับขวัญเหลนคนแรกด้วยที่ดินทำเลทองในเมืองเซี่ยงไฮ และท่าเรือนเฟตใหม่ของตระกูล คุณปู่อวิ๋นก็ไม่ได้น้อยหน้า ต่อให้ไม่ใช่เหลนสายตรง แต่เพราะรักหลานอย่างหนานหนานมาก ดังนั้นการค้าแห่งใหม่จึงถูกใส่ชื่อของเหลนตัวน้อยเอาไว้ส่วนคุณปู่คนอื่น ๆ ก็ไม่น้อยหน้า ทั้งเงินและทองล้วนวางรายรอบตัวของลูกชายตัวขาวอวบเหมือนก้อนซาลาเปาของจิ้งหนาน ทำให้คนเป็นแม่ยิ้มดีใจที่ลูกชายของเธอเกิดมาสุขสบายและมีคนสนับสนุนอย่างดี“คุณปู่ตั้งชื่อเหลนให้หน่อยได้ไหมคะ” จิ้งหนานอยากให้คุณปู่อวิ๋นช่วยตั้งชื่อให้ เพราะตอนมาเกิดใหม่เธอก็ได้คุณปู่อวิ๋นยืนข้างเธอจนเหล่าผู้เฒ่าทั้งหลายคล้อยตาม“ไม่ได้...ปู่ก็ต้องตั้งด้วย”เธอคิดเอาไว้แล้วว่าปู่หานต้องไม่เห็นด้วย ก็เหลนสายตรงนี่เนอะ แต่เธอเตรียมหาทางเอาไว้แล้ว“เอาไว้เหลนคนต่อไปดีไหมคะ”คำว่าเหลนคนต่อไปทำให้หานอวี้เฉิงยิ้มหน้าบาน คนที่อยากมีลูกหลาย ๆ คนอย่างเขาชอบคำนี้ที่สุด ครั้งหน้าเขาต้องพยายามให้มากกว่านี้“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ตาเฒ่าอวิ๋น จะตั้งชื่อหลานว่าอะไรล่ะ” ปู่หานถาม“อวี้หรง แ

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   ตอนพิเศษ 2 แตกหน่อ

    แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านหน้าต่างในห้องนอนที่ไม่ได้รั้งม่านให้สนิท จิ้งหนานขยับตัวเล็กน้อยควานหาความอบอุ่นรอบตัวก่อนจะผลิยิ้มเมื่อสัมผัสที่โหยหากอดกระชับจากร่างหนาที่แนบชิดกันเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา มือเรียวเล็กได้รูปลูบไล้แผ่นอกหนาแผ่วเบาพลางซุกหน้าเข้าหาอกอุ่นที่พักพิงใจของเธอ ดวงตาเล็กพริ้มตาหลับอย่างมีความสุขเพราะเมื่อคืนสามีเอาอกเอาใจทั้งปรนเปรอบำเรอรักให้เธออย่างสุขสม สมกับการที่เข้าอกเข้าใจกันดีแล้ว ปลายจมูกโด่งของสามีซุกเข้าหากลุ่มผมพลางสูดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูเข้าเต็มปอดพลันให้ดวงตาหวานซ่อนความเจ้าเล่ห์ในฉบับจิ้งจอกน้อยขยับเปิดเปลือกตาขึ้น ‘เขาคือสามีของเธอ’ คนที่หล่อเหลาขนาดนี้เป็นของเธอนะ ด้วยเพราะอะไรหลาย ๆ อย่างที่ลงตัวให้เธอได้เกิดใหม่มาเป็นคู่ของเขา ทั้งการสืบทอดตระกูลหลิว ทั้งเขาที่เลือกจะตามอกตามใจเธอจนเธอรู้ว่าโชคดีที่สุดแล้วที่ได้เขามาเป็นสามี “สามี...เคยคิดมากไหมคะว่าฉันไม่ได้มีการศึกษาที่สูงเหมือน ๆ เหล่าคุณหนูคนอื่น” จิ้งหนานถามขณะนิ้วยังวนเวียนอยู่แถวหน้าอกของสามี เรื่องนี้จะว่าไปเธอก็ไม่อยากเสียเวลาเรียนอะไรที่ซ้ำเดิม

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   ตอนพิเศษ 1 ภรรยารักใคร

    หานอวี้เฉิงใช้ชีวิตอยู่ที่ชานเมืองเป็นส่วนใหญ่ โดยหนึ่งสัปดาห์จะมาทานข้าวที่ในตัวเมืองเซี่ยงไฮหนึ่งครั้ง ซึ่งส่วนมากจะเป็นเหล่าผู้อาวุโสจะมารวมตัวกัน ซึ่งบ้านที่เสนอตัวจัดการงานนี้ก็ยังไม่พ้นบ้านตระกูลหลี่ ซึ่งเป็นครอบครัวที่รับหนานหนานเป็นลูกสาวบุญธรรม ตอนที่หานอวี้เฉิงไปทำภารกิจบางอย่างที่ท่าเรือค่อนข้างเสี่ยงอันตราย และแน่นอนว่ามีการบาดเจ็บขึ้นด้วยเช่นกัน แต่ทว่าเขาปกปิดเอาไว้ไม่ให้ภรรยาที่น่ารักของเขาได้รับรู้กลัวจะเป็นห่วง ส่วนพี่ใหญ่ที่วิ่งมารับกระสุนแทนเขาต้องเก็บตัวอยู่สักพักกว่าจะออกมาพบหน้าผู้คนได้อีก แต่ถึงให้ปกปิดอย่างไรก็ดูเหมือนภรรยาตัวน้อยที่ช่างสังเกตก็รู้อยู่ดี แล้วเขาก็โดนสั่งให้ดูแลตัวเองให้ดี เพราะว่าหากให้เลิกทำงานนี้คงยาก เขาที่รับปากอย่างดีว่าจะดูแลตัวเองให้ดีเพื่อจะอยู่เป็นสามีเธอไปจนกว่าเราจะแก่ไปด้วยกัน ความรักอันแสนหวานชื่นของพวกเราก็เป็นไปด้วยดีเสมอมาจนกระทั่งผมที่ได้ยินเสียงนินทาเรื่องของภรรยาอีกแล้ว แน่นอนผมควรชินได้แล้วหากไม่ใช่ว่าคืนหนึ่งผมตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วได้ยินเสียงหนึ่ง ‘พี่เหวินอวี้’ เสียงครา

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 40 บทส่งท้าย

    วันนั้นจิ้งหนานไม่ได้บอกใครถึงการกระทำร้ายกาจของตนเอง และไม่สนใจว่าผู้หญิงคนนั้นจะฟ้องใคร แต่เธอรู้เพียงว่าได้สั่งสอนให้กับคนที่สมควรสั่งสอน เธอมันเป็นประเภทตาต่อตาฟันต่อฟัน และตลอดห้าวันที่มาอยู่ที่ในเมือง เธอวุ่นวายเรื่องเสื้อผ้าในฤดูหนาวที่กำลังจะออก มียอดสั่งล่วงหน้าเอาไว้จนต้องอยู่จัดการด้วยตนเองให้เสร็จ ดังนั้นก็คิดว่าจะรอสามีอยู่ที่นี่เลย จะได้ไม่เสียเวลาเจอหน้ากัน แต่วันนี้พี่เหวินอวี้เดินเข้ามาด้วยเครื่องแบบเต็มยศพร้อมกับส่งยิ้มให้กับเธอ “สวัสดีค่ะพี่ชาย...วันนี้ลมอะไรหอบมาถึงนี่ได้คะ หรือว่านัดสาวคนไหนเอาไว้บอกได้ไหม” จิ้งหนานมักจะหยอกล้อนายพลสุดหล่อเป็นที่หมายปองของเหล่าสาว ๆ เสมอ “คุณพ่อคุณแม่ และคุณปู่บอกให้ไปนอนที่บ้านครับ ให้พี่มาตาม” หลี่เหวินอวี้รู้ว่าเธอมาที่ในเมือง แต่น้องสาวบุญธรรมคนเก่งกลับเลือกจะพักบ้านตระกูลหลิวอีกหลังทำเอาเหล่าอาวุโสน้อยใจกันเป็นแถว ๆ “คิวค้างคืนยาวมากเลยค่ะ ต้องต่อแถวนะคะ” เธอว่าพลางหัวเราะคิก ๆ อย่างน่าเอ็นดูจนหลี่เหวินอวี้ยกมือขึ้นยีหัวเล่น “เป็นยังไงล่ะ คิดถึงอวี้เฉิงล่ะสิ” จิ้งหนานหุบยิ

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 39 ก่อเรื่องได้เต็มที่

    หลังจากสามีบอกว่าต้องไปจัดการงานบางอย่างที่ค่อนข้างเสี่ยงอันตราย สีหน้าของเธอก็ไม่ค่อยดี แต่ทว่าอวี้เฉิงก็รับปากว่าจะดูแลตัวเองให้ดีและจะกลับมาหาเธอให้เร็วที่สุด แต่เธอก็เอาแต่กอดเขาเอาไว้แน่น ๆ อย่างเป็นห่วงพลางคิดว่าในห้องมิติของเธอมีอะไรบ้าง จึงหยิบมันขึ้นมาเปิดต่อหน้าสามีเสียเลย เธอเองก็ไม่อยากปิดบังเขา เพราะอยู่ด้วยกันทุกวัน ต้องมีสักวันที่ความลับแตก“พี่อวี้เฉิง...รอสักครู่นะคะ ฉันหยิบของให้พี่ก่อน”จิ้งหนานรู้ว่ามิติของเธอเมื่อนึกของที่ต้องการมันก็จะออกมาให้ เธอจึงเรียกเสื้อเกราะออกมา อย่างน้อย ๆ ก็ช่วยป้องกันอันตรายให้เขาก็ยังดีแต่ทว่าอวี้เฉิงมองเธออย่างตกตะลึง เขารู้สึกว่าเธอไม่ใช่คนเดิมตามที่หลี่เหวินอวี้บอก แต่ไม่นึกว่าจะมีอะไรประหลาดแบบนี้ด้วย“เสื้อนี้จะกันกระสุนได้ พี่ใส่เอาไว้นะคะ ใส่เอาไว้ด้านในเสื้อ ตัวนี้เอาไปเผื่อพี่เหิง เผื่อต้องใช้เหมือนกัน” เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด ยิ่งเห็นเขามองด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยคำถามเธอจึงตัดตอน“ฉันรู้ว่าเรื่องนี้อาจจะแปลกไปสักหน่อย แต่เอาไว้พี่กลับมาแล้วฉันจะเล่าให้ฟัง แต่เชื่อฉันนะคะ พี่ต้องใส่ พี่เหิงก็ด้วย”อวี้เฉิงยิ้มให้เธอและ

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 7 คนที่คู่ควร

    กล่องสีทองขนาดยาวสองฟุตถูกคุณลุงเทียนถือประคองมาอย่างดี ทั้งมือยังใส่ถุงมืออีกด้วยทำให้ซูจิ้งหนานมองมันอย่างสงสัยว่านั่นคือสิ่งใดกันพลางนึกทบทวน แต่ความสงสัยของเธอไม่ทันได้ทำให้ความกระจ่างนั้นปรากฏขึ้น จนได้ยินเสียงของพี่อวิ๋นไห่เฉินที่ขัดขึ้นกลางวงสนทนา“คุณปู่ นั่นเป็นไหมตกทอดมาจากรุ่นบรรพบุรุษนะ

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 6 บุรุษลึกลับ

    หานอวี้เฉิงไม่ได้มีนิสัยชอบสุงสิงกับใครนัก ยิ่งเวลาที่เขาเดินอยู่ในเขตหวงห้ามของตระกูลอวิ๋น ก็ยิ่งต้องการความเงียบสงบมากกว่าคำทักทายใด ๆ จากคนของตระกูลนี้ วันนี้เขาเป็นตัวแทนตระกูลมาหารือกับนายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นแต่แล้วจังหวะก้าวเท้ากลับต้องหยุดลงในมุมสายตา เขาเห็นรถยุโรปสีดำคันหนึ่ง รถประจำตระกูลหล

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 5 นางร้ายยังไม่หายแค้น

    ซูจิ้งหนานยังอยู่ในรถยนต์ที่หรูหรามาก ๆ ในใจคิดว่าเจ้าของร่างคนเก่าโง่งมมากแท้ ๆ มีขาทองคำอย่างคุณยายอยู่ยังไปทนให้พ่อเฮงซวยทุบตีเพราะเห็นโจรเป็นพ่อ เห็นคนชั่วเป็นคนดีไปได้อย่างไรกัน ‘นางร้ายก็ไม่ควรโง่นะ’ บางทีนักเขียนก็ใจร้ายกับซูจิ้งหนานเกินไป แต่การที่ต้องตายไร้คนเหลียวแลมันก็

  • เกิดเป็นนางร้ายยุค 80 ฉันจะร้ายฉ่ำ   บทที่ 4 พลิกชะตา

    ท่ามกลางความเงียบในห้องของซูจิ้งหนาน ทำให้บ้านตระกูลซูยามนี้ตึงเครียดยิ่งนัก ซูเหวินเฉียงเรียกลูกสาวเท่าไหร่ก็ไม่ยอมขานรับไม่พอ ยังนิ่งเงียบเสียจนน่าหวั่นใจ ด้านล่างไป๋หรูอิงเดินไปเดินมา พลางคิดว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้อย่างไรดี ตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านตระกูลซู เธอรู้ดีว่าห้องนั้นคือห้องต้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status