หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

last updateHuling Na-update : 2025-03-21
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
41Mga Kabanata
2.4Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

"คุณบ้าเหรอไง แต่งงานอะไร ฉันไม่แต่ง " "จะแต่งงานหรือจะตาย...เลือก" "ไอ้สารเลว" "อย่าปากดี ถ้าไม่อยากตาย" "ใครกลัว ก็แค่ขำขู่กระจอกๆ" "หึ แล้วคุณจะรู้ว่าคนอย่างผมทำอะไรได้บ้าง" ปัง !!!!

view more

Kabanata 1

ตอนที่1 บทนำ

الساعة الحادية عشرة ليلًا.

كنتُ أركض ليلًا في حديقة المبنى حيث يسكن أخي.

فجأةً سمعتُ من بين الشجيرات صوت رجلٍ وامرأة يتحدّثان همسًا.

"رائد، كنتَ تقول إنك في البيت بلا مزاج؛ جئتُ معك إلى هنا، فلماذا ما زلتَ على الحال نفسها؟"

ما إن سمعتُ حتى أدركتُ أن الصوت لزوجة أخي هناء.

ألم يخرج أخي وهناء لتناول العشاء؟ كيف ظهرا في الحديقة، بل بين الشجيرات؟

مع أنني لم أواعد فتاةً من قبل، فقد شاهدتُ كثيرًا من المقاطع التعليمية، وفهمتُ فورًا أنهما يبحثان عن إثارة.

لم أتوقع أن يكون أخي وهناء بهذه الجرأة! في الحديقة… يا لها من مجازفة.

لم أتمالك نفسي وأردتُ أن أتسمّع.

هناء جميلة وقوامُها رائع، وسماعُ صرخاتها حلمٌ طالما راودني.

زحفتُ على أطراف أصابعي إلى جانب الشجيرات ومددتُ رأسي خلسة.

فرأيتُ هناء جالسةً فوق أخي، وإن كانت تدير ظهرَها لي، إلا أن انسياب ظهرها كان آسرًا.

على الفور جفّ حلقي واشتعل جسدي وشعرتُ بالإثارة.

أمام امرأةٍ بهذه الإغراءات تعثّر أخي قليلًا: "هناء، أنا… الأمر غير ممكن."

ثارت هناء عليه قائلةً: "لا أمل فيك! في الخامسة والثلاثين وهكذا؟ ما نفعك إذن؟ حتى لو كان الأمر غير ممكن، ألا تُخرج شيئًا نافعًا؟ ولا حتى ذلك! فكيف أنجب؟ إن بقيتَ هكذا فسأبحث عن غيرك! إن كنتَ لا تريد أن تصير أبًا فأنا ما زلتُ أريد أن أصير أمًّا."

سحبت هناء بنطالها غاضبةً وخرجت.

ارتعبتُ ولذتُ بالفرار.

لم تمضِ برهة حتى سمعتُ أن هناء قد عادت.

أغلقت الباب بقوة فدوّى صوته، فقفز قلبي من الفزع.

ربَّتُّ على صدري في خلوّتي وأنا أفكر: يا لهول ما رأيت؛ لم أظن أن حياة أخي وهناء الزوجية بهذا السوء.

يُقال إن المرأة في الثلاثين تشتدُّ رغبتها؛ وهناء تبدو فعلًا غير مُشبَعة، وأخي بذلك الجسد النحيل كيف لها أن تكتفي به؟

أما أنا فربما… تفوّ!

ما الذي أفكر فيه؟ هناء زوجةُ أخي، كيف أطمع فيها؟

أنا ورائد وإن لم نكن شقيقين من الدم، إلا أننا أوثق من ذلك.

ولولا رائد لما كنتُ أنا الجامعي اليوم.

إذًا، يستحيل أن أطمع في هناء.

وبينما أنا غارقٌ في شرودي سمعتُ من الغرفة المجاورة أنينًا خافتًا.

ألصقتُ أذني بالجدار أتجسّس.

إنه أنينٌ حقًا!

هناء كانت…

اشتعل جسدي ولم أعد أحتمل، فبدأتُ إشباعًا ذاتيًا بصمت.

وفي الختام توحّدت الأصواتُ على جانبي الجدار.

هذا التوافقُ الغريب جعلني أشرُد من جديد.

وفكّرت: لو كنتُ مع هناء لكان بيننا انسجامٌ كبير.

لكن هذا مستحيل؛ فبيننا دائمًا أخي.

لا يمكن أن أخون أخي.

بدّلتُ سروالي الداخلي المبلّل ووضعته في حمّام الخارج عازمًا على غسله صباحًا.

ثم نمت.

ونمتُ حتى بعد التاسعة صباحًا؛ وحين نهضتُ كان أخي قد غادر إلى العمل، ولم يبقَ في البيت إلا أنا وهناء.

كانت تُعدّ الفطور.

ارتدت هناء منامةً حريريةً بحمّالات، فبان قوامُها الممتلئ أمامي بلا حجاب، ولا سيما امتلاءُ صدرِها؛ فعاد إليّ جفافُ الحلق.

"سهيل، استيقظت؟ أسرع واغتسل لتتناول الفطور." حيّتني هناء.

لم أمكث هنا إلا أيامًا قليلة، وما زلتُ غيرَ معتاد، فكنتُ متحفّظًا، فاكتفيتُ بـ"أوه" خفيفة ومضيتُ إلى الحمّام.

وبينما أغسل وجهي تذكرتُ أن سروالي الذي بدّلتُه البارحة موضوعٌ هنا.

وهناء تستيقظ قبلي؛ أيمكن أنها رأته؟

نظرتُ بسرعةٍ إلى الرف، وفوجئتُ: سروالي غير موجود!

وبينما أبحث هنا وهناك سمعتُ صوت هناء من خلفي: "لا تبحث، أنا غسلته لك."

احمرّ وجهي حياءً. ذلك السروال كان ملطّخًا، فحين غسلتْه ألا تكون قد رأت…؟ يا للحرج!

وكانت هناء تضم ذراعيها على صدرها، وتبتسم كأن لا شيء: "سهيل، أما سمعتَ شيئًا البارحة؟"

أخذتُ أهز رأسي إنكارًا؛ لا يمكن أن أعترف بأنني سمعتُها وحدها تعمل ذلك.

"ل… لا، لم أسمع شيئًا."

"حقًا؟ ألم تسمع أصواتًا غريبةً من غرفتي؟" كانت تُجرّبني.

"نمتُ بعد العاشرة بقليل؛ حقًا لم أسمع شيئًا."

ثم انسحبتُ هاربًا.

ولا أدري لماذا كنتُ أمام أسئلتها شديدَ الارتباك، وكانت عيناي تسقطان على صدرها بغير إرادةٍ مني، كأن سحرًا يجذبني.

جلستُ إلى المائدة آكل بصمت، ولم أكن حاضر الذهن، إذ جاءت وجلست إلى جانبي.

فكّرتُ: ما الذي تنويه؟ كنا نجلس متقابلين عادةً، فلماذا اليوم إلى جواري؟

وبينما أفكر لمستْ بسبابتها ذراعي لمسةً خفيفة، فشعرتُ بوخزٍ لذيذٍ يسري في جسدي كالكهرباء.

وتعجّبتُ في نفسي: إذًا هذا شعورُ لمس المرأة؟ يا له من أمرٍ عجيب.

"سهيل، كأنك تخافني، أليس كذلك؟"

"لا، غير أنني لستُ معتادًا بعد، فأتقبّض قليلًا."

"والناس يتعارفون من عدم، ولهذا يلزم أن نُكثر الحديث لنقترب أسرع وبشكلٍ أنفع. سهيل، أتعرف أسرع وأنجع طريقةٍ ليصير الرجل والمرأة مألوفَين لبعضهما؟"

لا أدري أهو وَهم، لكني أحسستُ أنها تُلمّح إلى شيء، فاضطربتُ ولم أعد أهنأ بالطعام، وكان الفضول يأكلني: ماذا تقصد؟

فتجرّأتُ وسألت: "ما هي يا هناء؟"

"الإنجاب!" حدّقت فيّ بعينيها البراقتين وقالتها مباشرةً.

اختنقتُ. قلتُ في نفسي: لمَ تقول لي هذا؟ إنها زوجة أخي، ولا يمكن أن يحدث بيننا شيء. أتراني مقصدَها؟ أخي لا يقدر، فهل علّقت أملها عليّ؟ لا، لا يجوز أن أخون أخي.

سحبتُ الكرسي مبتعدًا قليلًا: "هناء، لا تمزحي؛ لو سمع أحدٌ لأساء الظن."

ضحكت وقالت: "إذًا قل الحقيقة: هل سمعتَ شيئًا البارحة أم لا؟ إن لم تصدّق فسنتعمّق في الحديث."

كدتُ أفقد السيطرة من الخوف، فقلتُ مرتبكًا: "نعم، سمعتُ بعض الأصوات، لكن لم أقصد."

"هل كان أنيني؟ هل كان جميلًا؟" لم أتوقّع منها هذا السؤال.

احمرّ وجهي وكاد قلبي يقفز من صدري، ولم أعرف بمَ أجيب.

وفي تلك اللحظة جاء طرقٌ على الباب، فتمسّكتُ به طوقَ نجاة، وأسرعتُ أفتح.

وما إن فتحتُ الباب حتى رأيتُ امرأةً طويلةً ممشوقة القوام، ملامحُها شديدة الجمال، ونظرتها آسرة.

حدّقت بي بعينيها السوداوين الواسعتين وسألت: "من أنت؟"

وقلتُ متعجبًا: "ومن أنتِ؟"

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
41 Kabanata
ตอนที่1 บทนำ
ภายในห้องสวีทของโรงแรมในเครือ Triple s group ( ทริปเปิ้ลเอสกรุ๊ป) ชั้น18 ห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวๆทำให้บรรยากาศดูโรแมนติก บนเตียงคิงไซส์มีหญิงสาวที่สวยเซ็กซี่ดีกรีนางแบบ โดนปิดตาด้วยผ้าสีดำทำให้ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้ " อ๊ะ เจ็บนะคะ เบากว่านี้ได้ไหมคะ" หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้ดูน่ารักกระเง้ากระงอดฝ่ายชาย เมื่อฝ่ายชายเสียบแท่งเอ็นเข้ามาอย่างไม่มีการเล้าโลมใดๆทั้งสิ้น"หุบปากแล้วอยู่เงียบๆ" เสียงทุ้มๆแต่เคร่งขรึมดังขึ้น พร้อมกับขยับสะโพกซอยโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น " ปึก ปึก ปึก" " อ๊ะ เจ็บนะ....ฉันขอร้องล่ะ.....เบาๆได้ไหม" "ถ้ายังพูดมากอีก อย่าหาว่าผมไม่เตือน"" อ๊ะ....อ๊ะ........อ๊าาาา" หญิงสาวพยายามร้องครวญครางเผื่อเขามีอารมณ์ร่วมมากๆแล้วจะเห็นใจเธอบ้างและทำเบาลง " ปึก ปึก ปึก" เสียงซอยสะโพกก็ยังมีต่อไป หญิงสาวรู้สึกถึงความทรมาน ไม่มีความรู้สึกอื่นใด เธอไม่น่ารับงานนี้เลย เธอรับงานเพราะเขารวย รับงานเพราะเงินและเพราะเขาหล่อ.......เธอถึงมา เธอได้แต่โทษตัวเองในใจ" อื้อ....คุณ...สะ....สิบทิศคะ ฉันเจ็บค่ะ" " คุณเรียกผมว่าอะไรนะ!!" เขาตะคอกแล้วหยุดซอยสะโพ
Magbasa pa
ตอนที่2 งานด่วน
ณ คอนโด xxx หญิงสาวคนหนึ่งกำลังส่องกระจกมองรูปร่างของตัวเองด้วยความมั่นใจ หญิงสาวมีหน้าตาสวยหวาน ส่วนสูงตามมาตรฐานของหญิงสาวทั่วไป ถ้าไม่ติดที่....หน้าอกขนาดคัพDที่ทำให้เธอดูอวบอัดทั้งๆที่เธอเอวค่อนข้างเล็ก แต่เธอก็ชอบในความเป็นเธอแบบนี้"กระจกเอ๋ย จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี" ฉันพูดพลางดัดเสียงให้เหมือนหนังการ์ตูนที่เคยดูมา ก่อนจะตอบตัวเองในกระจกว่า "ก็ฉันไง สโนว์คนนี้เองแหละ โฮะๆๆๆ"แล้วฉันก็เอามือป้องปากหัวเราะ เมื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองในกระจกได้แล้ว ฉันจึงหยิบกระเป๋าสีดำใบเล็กมาสะพาย แล้วหยิบกุญแจรถ จากนั้นก็สำรวจความเรียบร้อยของห้องเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงเดินออกไปรอลิฟต์ จากนั้นฉันเดินออกจากลิฟต์และเดินไปยังลานจอดรถของคอนโด "วันนี้ก็สวยเหมือนเดิมนะครับ คุณสโนว์" รปภ.ที่ยืนอำนวยความสะดวกให้กับลูกบ้าน ทักทายฉัน ฉันยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณรปภ.คนนั้น ฉันก้มลงมองชุดตัวเอง ฉันใส่เสื้อเกาะอกมีแขนสีชมพูบานเย็น ที่คอใส่โชคเกอร์สีชมพูบานเย็นด้วยเช่นกัน ใส่กางเกงยีนส์และรองเท้าส้นสูง ปล่อยผมดัดลอน ฉันเป็นฟรีแลนซ์ รับงานหลายๆอย่างตามใจตัวเอง ฉันชอบเพราะว่าทำงานนี้แล้ว มีเวลาเป
Magbasa pa
ตอนที่3 พลัดหลง
ภายในงานอีเวนต์สวนสนุกมีโซนขายของกิน มีเครื่องเล่น เช่น ม้าหมุน บ้านบอล ชิงช้าสวรรค์ และอื่นๆ มีมุมถ่ายรูปสวยๆที่ให้บรรยาศเหมือนอยู่ในสวนสนุกจริงๆฉันที่ยืนถ่ายรูปกับเด็กๆและผู้ใหญ่มาหลายชั่วโมงแล้ว เริ่มรู้สึกร้อนเมื่อต้องใส่ชุดมาสคอตหนาๆ ฉันจึงอาศัยจังหวะตอนที่ไม่มีคนสนใจ เดินออกไปพักที่บันไดหนีไฟ" เฮ้อ ค่อยยังชั่ว" ฉันพูดพร้อมถอดหัวมาสคอตหมูน้อยออก แล้วนั่งบนขั้นบันไดจากนั้นจึงใช้มือพัดหน้าตัวเองให้พอหายร้อน "เอ๊ะ นั่นใครน่ะ" ฉันถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเหมือนมีคนวิ่งมาทางที่ฉันนั่งอยู่ แล้วก็พบกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ผิวขาว หน้าตาหล่อเหลา อายุราวๆ4-6ขวบ"ช่วยป๋มด้วยครับ" เด็กผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปมองทางด้านหลังเหมือนกำลังกลัวใครจะตามมา"เป็นอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น" ฉันถามเด็กผู้ชายคนนั้นแล้วดึงมือเด็กชายมาจับ "มีคนจะจับตัวป๋ม ป๋มเลยวิ่งหนีมา" เด็กชายพูดจบฉันจึงรีบจูงมือแล้ววิ่งขึ้นบันไดด้วยความที่พยายามจะวิ่งเร็วแต่ดันช้าเพราะใส่ชุดมาสคอตอยู่ เมื่อพบว่าไม่มีใครตามมา จึงปล่อยมือเด็กชาย แล้วถามว่า"แล้วแม่หนูล่ะ แม่หนูไปไหน ทำไมหนูถึงอยู่คนเดียวล่ะจ๊ะ " "แม่ผมตายแล้วค
Magbasa pa
ตอนที่4 แดดดี๊....ที่แปลว่าพ่อ
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ มีใบหน้าที่หล่อเหลาแต่เย็นชา ดุดัน ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีดำ รองเท้าสีดำ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมืดมน แถมยังมีชายฉกรรจ์ในชุดดำเกือบสิบห้าคนยืนอยู่ทางด้านหลัง เขามองมาทางแสงเหนือ แสงเหนือจึงบีบมือฉันแรงขึ้น อ้อ ผู้ชายคนนี้คือหัวหน้าโจรเรียกค่าไถ่สินะ "ไอ้โจรชั่ว คิดจะจับเด็กไปเรียกค่าไถ่เหรอ ทุเรศสิ้นดี!!" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมชี้นิ้วใส่เขา "มานี่" เขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่นิ่งๆกับแสงเหนือก่อนที่จะเบนสายตามามองฉันด้วยใบหน้าที่แสนจะเย็นชา แล้วพยักหน้าให้ลูกน้อง จากนั้นลูกน้องจึงทำท่าวิ่งมาจับแสงเหนือ "ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้สวะ ที่มีมีกล้องวงจรปิดนะ ฉันเรียกตำรวจแน่ถ้าพวกแกเอาเด็กคนนี้ไป" "หุบปาก" "อย่านะ กรี๊ดดดดดดดดด ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีโจรจับเด็กเรียกค่าไถ่ อะ....อุ๊บส์" ฉันร้องแหกปากโวยวายก่อนที่จะโดนฝ่ามือหนาปิดปาก แล้วพูดว่า "หุบปากซะ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน" หึ เรื่องอะไรจะต้องเชื่อโจร ฉันดิ้นออกจากฝ่ามือหนา แล้ววิ่งไปหาแสงเหนือที่โดนชายชุดดำจับไปทันที "พลั่ก" ฉันผลักชายชุดดำที่จับแสงเหนือเอาไว้ ก่อนจะหันมาด่าไอ้หัวหน้าโจรด้วยความโกรธว่า"ไอ้ชั่ว
Magbasa pa
ตอนที่5 เที่ยว
ภายในรถ "มีอะไรจะพูดไหม?" ร่างสูงใหญ่ถามเด็กชายตัวน้อยที่นั่งเบาะข้างๆกัน "ป๋มขอโทษครับแดดดี๊" "..............." "ป๋มได้ยินเขาพูดกันว่าข้างล่างมีสวนสนุก ป๋มอยากเล่น แต่แดดดี๊ไม่ว่าง ป๋มเลยหนีลงมาครับ""ให้ใครมาบอกก็ได้ ทำไมต้องไปคนเดียว หืม" "ถ้าป๋มลงมากับพวกคุณลุง มันไม่สนุกนี่ครับ" แสงเหนือพูดพร้อมทำสีหน้าหงอยๆ"สนุกหรือไม่สนุกมันไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่บอกแดดดี๊ อย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองเข้าใจไหมแสงเหนือ" เขาพูดเสียงเข้มบ่งบอกว่านี่คือคำสั่ง แล้วชี้นิ้วคาดโทษแสงเหนือ แสงเหนือพยักหน้ารับและพูดว่า "ครับ"ณ คอนโดxxx "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด" ฉันตะโกนแหกปากลั่นห้องด้วยความโมโห(ห้องเก็บเสียง) อีตาบ้า ไอ้ชั่ว ไอ้เลว อย่าให้แม่เจออีกนะ จะสับให้เละเป็นชิ้นๆ เลย มีอย่างที่ไหนช่วยลูกเขา ไม่ขอบคุณไม่ว่า แต่ยังมายิงกันอีกเนี่ยสิ เหอะ :-("ชาตินี้ขอให้อย่าได้เจอกันอีกเลย สาธุ" ฉันยกมือพนมพลางพูดภาวนา เพราะถ้าเจอกันจริงๆหนูต้องอยากฆ่าเขาแน่ๆ ฮือๆหนูไม่อยากทำบาปนะคะ ฉันรำพึงรำพันกับตัวเองจบจึงเตรียมตัวจะอาบน้ำนอน ฉันใช้สำลีชุบน้ำยาล้างเครื่องสำอางเอามาเช็ดใบหน้าตัวเองเพื่อป้อ
Magbasa pa
ตอนที่6 คุณสิบทิศ
ราวๆสิบห้านาทีผ่านไป พนักงานก็มาเสริ์ฟอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โบวี่ดื่มเบียร์ ส่วนฉันดื่มโซจูผสมเหล้าผลไม้ เราสองคนนั่งดื่ม เม้าท์มอยไปเรื่อยเปื่อย พอเริ่มกรึ่มๆก็ชวนกันไปเต้นตรงที่ๆเขาจัดไว้ให้เต้น ฉันกับโบวี่โชว์ลีลาการเต้นสุดเซ็กซี่ เราสองคนเต้นเข้ากันเหมือนซ้อมมา เราเต้นกันอย่างสนุกสนาน หลังจากนั้นก็มีผู้ชายหลายคนมาชวนฉันกับโบวี่เต้นด้วยกัน จัดไปสิคะ >.เราสองคนเต้นจนเหนื่อย จึงเดินกลับโต๊ะมานั่งพักดื่มแอลกอฮอล์ต่อสักพักใหญ่ๆ จนตอนนี้ฉันรู้สึกมึนๆหนักๆหัว ไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาหน่อยดีกว่า ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล"แกฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ฉันบอกโบวี่ โบวี่จึงพยักหน้ารับ และพูดว่า "ไหวป่ะเนี่ย ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม" "ไม่ต้องๆ ระดับสโนว์ ไม่มีคำว่าไม่ไหวจ้ะ อิอิ" "ย่ะ รีบไปรีบกลับนะ" "หูยยยย เป็นห่วงเพื่อนเหรอเนี่ย" "เปล่า ฉันจะได้ไปแอ๊วผู้ชายโต๊ะนู้นย่ะ นั่นไงเห็นไหม เขาส่งสายตาให้ฉันด้วย" มันพูดแล้วทำท่าทางเขินอายปนกระดี๊กระด๊า"อ้าว อีบ้า ฉันก็นึกว่าห่วงฉัน เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนนี่หว่า" "ฮ่าฮ่า แน่นอนค่ะ แกไปเข้าห้องน้ำเถอะอย่ามัวพูดมาก" "เออๆ" ฉันรับคำแล้วเดินโซซั
Magbasa pa
ตอนที่7 แกล้ง
"แดดดี๊?" เขามองหน้าฉันนิ่งๆแล้วทวนคำที่ฉันพูดอีกครั้ง "ใช่ค่ะ หนูเรียกคุณว่าแดดดี๊ตามแสงเหนือไงคะ" ฉันพูดแล้วฉีกยิ้มให้ดูหวานที่สุด จากนั้นจึงพูดต่อไปว่า "แดดดี๊บอกให้ลูกน้องออกไปสิคะ เราสองคนจะได้........." ฉันพูดไม่จบประโยคให้เขาคิดเอาเอง จากนั้นจึงปล่อยมือที่โอบรอบคอเขาในคราแรก มาปลดกระดุมเสื้อเขา"............."เขาไม่ได้ตอบอะไรและไม่ได้ปัดมือฉันออก แค่เหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วมองหน้าฉันเฉยๆ โอ๊ย พูดอะไรสักอย่างสิโว้ย ฉันเกร็งไปหมดแล้ว มือที่ปลดกระดุมเสื้อเขาอยู่เริ่มสั่นเล็กน้อย"หึหึ" เขาหัวเราะเยาะฉัน "แดดดี๊ขาาาาาาาา เมื่อไหร่จะให้ลูกน้องออกไปล่ะคะ หนูเขินน๊าาาาา ⁄(⁄ ⁄•⁄-⁄•⁄ ⁄)⁄" ฉันเงยหน้าพูดด้วยเสียงออดอ้อนอีกครั้ง พร้อมบิดตัวไปมาด้วยความเขินที่เสแสร้งแกล้งทำ "ออกไป" เขามองหน้าฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่ง เอ๊ะ เขามองหน้าฉันต้องไล่ฉันออกไปแน่ๆ เหอะ ถึงคุณจะปล่อยฉันแต่ฉันไม่ปล่อยคุณแน่ ไอ้บ้าสิบทิศ ไอ้คนเลวฉันเหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วลุกจากตักเขาทันที ขณะที่จะก้าวเท้าวิ่ง เขาดึงแขนฉันไว้ ด้วยความที่เขาออกแรงมากไป ฉันจึงลงไปนั่งตักเขาอีกครั้ง เขามองหน้าฉันแล้วพูดขึ้นว่า"คนที่ออกไ
Magbasa pa
ตอนที่8 มาหาที่ห้อง
"ออด ออด" เสียงกริ่งจากประตูห้องดังขึ้น ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา "ใครมาวะ คนจะหลับจะนอน" ฉันบ่นอย่างเซ็งๆและยื่นมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างเตียงมาดูเวลา บ่ายสองโมงกว่าๆแล้วเหรอเนี่ย ไวจัง เมื่อคืนฉันกับโบวี่กลับบ้านตอนตีสาม เรามาดื่มต่อที่ห้องกว่าจะนอนก็เกือบหกโมงเช้าแล้ว"ไอ้โบวี่ แกไปดูหน่อยว่าใครมา" ฉันใช้มือสะกิดที่ไหล่ของไอ้โบวี่ที่นอนอยู่ข้างๆฉัน "อื้อ....ไม่เอาอ่ะ ฉันง่วง แกเป็นเจ้าของห้องเขาต้องมาหาแกสิ ไม่ได้มาหาฉัน แกนั่นแหละไป" พูดจบมันก็หยิบหมอนมาอุดหูแล้วนอนต่อ เสียงกริ่งที่หน้าประตูยังคงดังเรื่อยๆ "โอ๊ยยยย รู้แล้วๆมาแล้วโว้ย" ฉันเดินไปเปิดประตูโดยกระชากอย่างแรง จึงเห็นชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำประมาณห้าคนยืนอยู่ที่หน้าห้อง"เชิญไปด้วยกันครับคุณหนู" หนึ่งในห้าของชายชุดดำพูดขึ้น โอ๊ย อะไรอีกล่ะเนี่ย "ไม่ไปโว้ย พวกคุณเป็นใคร มายุ่งกับฉันทำไม มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย!!!" ฉันตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงที่อารมณ์สุดๆ คนยังง่วงนอนอยู่ด้วย มาปลุกด้วยเรื่องไร้สาระอีก เหอะ :-( ฉันพูดจบก็ปิดประตูทันที แต่พวกชายชุดดำไวกว่า เอาตัวเข้ามาแทรกประตูไม่ให้ฉันปิด "นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ บอกว่าไม่
Magbasa pa
ตอนที่9 การจู่โจมที่ไม่คาดคิด
"ทำแบบนี้ แน่ใจแล้วใช่ไหม?" เขาถามแล้วมองหน้าฉัน ฉันทำหน้างงๆแล้วถามเขาว่า "คุณหมายถึงอะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ" ".............."เขาไม่ตอบแต่มองมือของตัวเองที่จับหน้าอกของฉัน ฉันมองตามสายตาเขา เห็นดังนั้นจึงรีบปล่อยมือแล้วถอยหลังหนึ่งก้าวโดยอัติโนมัติ สายตาเขาที่มองมาทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันจึงหลบสายตาเขา"ออกไปได้แล้ว" เขาสั่งลูกน้องที่ยืนก้มหน้าเรียงแถวกันอยู่และเมื่อได้รับคำสั่ง ลูกน้องของเขาก็เดินออกไปนอกห้องทันที จึงเหลือแค่เขา ฉันและโบวี่ "เอ่อ....งั้นขอตัวนะคะ พอดีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระ"ไอ้โบวี่พูดขึ้นเมื่อเห็นสบสายตาเย็นชาของคุณสิบทิศ มันรีบกุลีกุจอเก็บของ"เฮ้ย อย่าไปนะเว้ย" ฉันรีบวิ่งไปหามัน "ขอโทษนะแก แต่แกเห็นสายตาของเขาไหม ถ้าฉันอยู่ต่ออีกหนึ่งนาทีเขาได้ยิงฉันแน่ แงๆ คนสวยยังไม่อยากตายนะ" "อย่าทิ้งกันสิวะ นังเพื่อนบ้า อ๊ายยย อย่าปล่อยฉันไว้กับเขาสองคนสิ" ฉันรีบเดินไปกระซิบกระซาบโบวี่ที่จะเดินออกจากห้องไปอีกคน "จะไปไหน"น้ำเสียงเรียบๆของคุณสิบทิศพูดขึ้น ฉันจึงหันกลับไปมองเขา ฉันหันหน้ามาอีกที นังโบวี่ นังเพื่อนทรยศมันวิ่งหนีออกนอกห้องไปแล้ว แถมหันกลับมาชูสองนิ้วให้ฉันแล้วทำ
Magbasa pa
ตอนที่10 นางฟ้า
ฉันนั่งนิ่งๆไม่พูด ไม่โวยวาย โวยวายไปก็เท่านั้น เขาไม่คิดจะปล่อยฉันอยู่แล้ว เหนื่อยเปล่าๆ ฉันจึงหันมองหน้าต่างรถยนต์เพื่อจดจำเส้นทาง เผื่อเขาเผลอฉันจะได้หนี แต่เหมือนคนขับรถรู้เท่าทันความคิดฉัน เขาจึงขับรถไปทางลัดซึ่งบางทีก็ไม่มีป้ายบอกว่ามันคือที่ไหน โผล่มาอีกทีก็ถนนใหญ่ พาขับซอกแซกไปมา เหอะ เจ้าเล่ห์ทั้งเจ้านายและลูกน้องเฮ้อ ชีวิตคนสวยมันลำบากแบบนี้นี่เอง ดันไปถูกใจเขาจนเขาต้องจับมาขัง เดี๋ยวนะ ถ้าเขาคลั่งรักฉันขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องอย่างว่าด้วยน่ะสิ อึก ฉันกลืนน้ำลายลงคอ ถ้าเป็นอย่างในละครที่ดูจะต้องถูกปล้ำจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวันแน่ๆ "ม่ายยยยยน้าาาาา อย่าปล้ำฉัน" "ปล้ำ?" เขาหันมาถามฉันด้วยใบหน้าที่ล้อเลียน ฉันจึงเอามามือมาปิดปากตัวเอง หลุดพูดออกมา ขายหน้าชะมัดเลย ฉันได้ยินเสียงลูกน้องของเขาสองคนหัวเราะเบาๆด้วยแหละ จากนั้นรถก็ขับเข้ามาถึงบริเวณบ้าน ซึ่งมีลานน้ำพุขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางลานบ้าน บ้าน....ไม่สิคฤหาสน์สองชั้นสีครีม สไตล์ยุโรป ด้านข้างทั้งสองด้านเป็นลานจอดรถ ห้อมล้อมด้วยต้นไม้ทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่....ฉันไม่สดชื่นด้วย จะหนียังดีวะเนี่ย ไม่นะ ความบริสุทธิ์ของช้านนนนน
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status