หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

last updateLast Updated : 2025-03-21
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
41Chapters
2.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"คุณบ้าเหรอไง แต่งงานอะไร ฉันไม่แต่ง " "จะแต่งงานหรือจะตาย...เลือก" "ไอ้สารเลว" "อย่าปากดี ถ้าไม่อยากตาย" "ใครกลัว ก็แค่ขำขู่กระจอกๆ" "หึ แล้วคุณจะรู้ว่าคนอย่างผมทำอะไรได้บ้าง" ปัง !!!!

View More

Chapter 1

ตอนที่1 บทนำ

“우쭈쭈.”

“먹어, 언니, 왜 안 먹어?”

어두컴컴한 밀실에서 온몸이 상처투성이가 된 온사가 숨죽인 채 바닥에 엎드려 있었다. 그녀의 몸에 있는 쇠사슬이 서로 부딪히는 소리를 내며 그녀의 목과 사지를 묶어 빠져나갈 수 없게 했다.

그녀의 앞에는 노란색 옷를 입고 있는 소녀가 개 먹이를 들고 개를 놀리는 것처럼 그녀를 놀리고 있었다.

웃을 때 보조개가 예쁘게 생기는 이 소녀는 그녀의 여동생 온모였다.

온모는 뒤에 있던 시녀에게 불쾌하다는 듯 말했다.

“이거 봐, 우리 언니 진짜 쓸데없다니까? 개로도 못 쓰겠어. 이 몸이 직접 먹여주는데도 감히 안 받아먹잖아.”

시녀는 곧장 앞으로 가 바닥에 있던 사람을 걷어찼다.

차인 사람이 힘겨운 소리를 내자, 그제야 시녀는 온모를 달랬다.

“아가씨, 그러지 마세요. 이 개가 아직도 자기가 국공부 정실 딸이라고 생각할지도 모르지 않습니까.”

온모는 피식 웃으며 말했다.

“온사가 정실 딸은 무슨, 아버지랑 오라버니들도 다 모르는 사람이라는데, 개로 써주는 것도 얘한텐 영광이지.”

“불쌍한게 눈치도 없어.”

온모는 차가운 말 한마디를 던지고 온사의 손을 있는 힘껏 짓이겼다.

너무 세게 밟은 탓에 손가락뼈에서 우두둑 소리가 났고, 온사는 고통스러운 듯 흐느꼈다.

“온사, 내가 마지막 기회 한 번 더 줄게, 그 옥패 내놔.”

“흐…… 흐흐……”

이미 정신이 조금 희미해진 온사는 이 말을 듣고 나서야 힘겹게 반응했다.

그녀는 힘없는 웃음을 내뱉고 말했다.

“온모, 너 헛된 희망 가지지 마……”

옥패는 어머니가 그녀에게 물려준 유일한 물건이었다. 죽는 한이 있더라도 그녀는 절대 온모에게 빼앗기지 않을 것이다.

“멍청한 것, 네가 죽고 싶어서 환장했구나!”

온모는 눈에서 불을 뿜을 것처럼 화를 냈다.

마침 이때, 밖에 있던 누군가에 의해 밀실의 문이 열리고, 실루엣 몇 개가 밀실로 들어왔다.

온모는 그들을 돌아보고 급히 개 사료를 시녀의 품에 숨기며, 마치 마술이라도 부린 듯 순식간에 순수하고 귀여운 얼굴로 바뀌더니 기뻐하며 그들에게 달려갔다.

“아버지, 오라버니들!”

“여긴 어떻게 오셨어요?”

그들은 명나라 진국공과 그의 아들들이었다.

진국공은 워낙 키도 크고 인물이 출중했다.

그의 아들 4명 역시 그대로 물려받아 모두 키와 몸집도 크고, 외모도 아주 뛰어났다.

진국공의 성격도 조금씩은 닮아, 다들 차갑고 사악한 표정을 짓고 있었다.

하지만 유일하게 예외일 때도 있었다. 온모가 부드럽고 나긋나긋한 목소리로 그들을 부르면 차갑고 매정해 보이는 이들의 얼굴에도 생기가 돌았다.

둘째 오라버니 온자신은 경멸하는 눈으로 바닥에 있던 온사를 흘끗 본 뒤 입을 열었다.

“막내야, 어때? 얘가 훔쳐 간 옥패는 돌려받았어?”

훔친 게 아니야!

그녀는 훔치지 않았다.

그건 애초에 그녀의 옥패였다.

“휴, 아니요.”

온모는 굉장히 실망한 듯한 말투로 한숨을 쉬며 억울하다는 듯 말했다.

“어머니가 물려준 유일한 물건이고, 저한테 제일 중요한 물건인 거 알면서도 제가 아무리 부탁해도 안 돌려줘요.”

“저 이제 진짜 어떻게 해야 할지 모르겠어요.”

온모는 말끝에 마치 곧 울기라도 할 듯, 목소리가 떨렸다.

듣고 있던 온자신 일행은 마음이 너무 아팠다.

“온사, 정말 실망스럽구나!”

온자신이 화를 냈다.

입구 쪽에 서있던 셋째 오라보니 온자월도 순식간에 얼굴이 굳어지며 날카롭게 빛나는 검을 뽑아 들었다.

“이렇게 고집을 부리는 이상, 손을 자르고, 자를 때마다 한 번씩 물어보자. 계속 말하지 않으면 손과 발을 모두 베어버릴 게야. 감히 우리 막내 물건을 훔치다니. 네 뼈도 네 입만큼 고집스러운지 보자고!”

“손을 자를 필요는 없어.”

이때, 큰오라버니 온장온이 차가운 목소리로 말했다.

“누군가 온사가 잡혀오기 전에 급하게 뭔가를 삼키는 걸 봤다고 했어.”

온사는 순간 가슴이 철렁 내려앉아 당황한 눈빛이 역력했다.

온자신 일행은 이 모습을 보자 문득 깨달았다.

온자신은 화를 내며 말했다.

“온사 너 미쳤어? 차라리 옥패를 삼키는 한이 있더라도 막내한테 돌려주지 않겠다는 거야?!”

갑자기 온사의 눈에 광기가 돌았다.

기왕 다 들킨 거, 이제 숨길 것도 없었다.

“하하…… 그래요, 나 미쳤어요!”

“온모가 날 이 꼴로 만들고, 우리 어머니가 마지막으로 나한테 물려준 걸 빼앗으려고 하는데 안 미치고 배기겠어요?”

흥분한 온사가 쇠사슬을 잡아끌자, 쇠사슬 소리와 그녀의 목소리가 밀실에 울려 퍼졌다.

“이제 두 가지 선택지 밖에 없어요. 포기할래요? 아니면 내 배를 가를래요?”

항상 차가운 눈으로 조용히 지켜보던 넷째 오라버니 온옥지를 포함한 온자신 일행은 안색이 어두워졌다.

그들은 무의식적으로 그들의 아버지, 즉 진국공 온권승을 바라보았다.

이럴 때 결정을 내릴 수 있는 유일한 사람이었다.

온모는 어두운 기색이 스치더니 입을 삐죽거리며 딱 한마디를 했다.

“아버지, 저 어머니 보고 싶어요.”

그 순간 온사는 온권승의 얼굴에 나타난 미세한 변화를 보았다.

그녀는 그녀가 졌다는 것을 깨달았다.

온권승은 한숨을 내쉬며 말했다.

“온사, 네 오라버니들을 탓하지 말거라. 탓하려면 날 탓해.”

“만약 다음 생에 네가 다시 온씨 가문의 딸로 태어난다면, 온씨 가문이 제대로 보상해 줄 테니.”

온사는 웃는 것 같기도, 우는 것 같기도 한 얼굴로 마치 미친 것 같기도, 정신이 나간 것 같기도 했다.

그녀의 두 눈에서 눈물이 서서히 흘러내렸다.

“아니요, 다음 생에는 절대 온씨 가문 여식으로 태어나지 않을 겁니다!”

얼음장 같이 차가운 검이 온사의 배를 찌르고, 그녀의 마지막 숨이 밀실에서 사라져 가는 순간, 갑자기 진작 그녀의 몸과 하나가 된 옥패에서 빛이 나며 그녀의 몸 안에서 눈부신 빛을 뿜어냈다.

------

명나라, 76년.

초여름.

진국공 저택.

오늘 진국공 저택은 아주 떠들썩했다.

경성의 모든 사람들은 진국공의 두 여식이 함께 성년식을 진행한다는 것을 알고 있었다.

이때 저택 안, 안방.

“아, 안 돼……”

침대 위, 15살의 한 소녀가 마치 무서운 꿈이라도 꾼 듯 떨리는 목소리로 소리쳤다.

곧이어 그녀는 두려움이 가득한 두 눈을 번쩍 뜨고 비명을 지르더니 급히 침대에서 일어나 무의식적으로 손을 뻗어 무언가를 막았다.

“아!”

하지만 상상했던 배를 가르는 통증은 느껴지지 않았다.

온사는 한참 후에야 두려움에 떨며 조심스럽게 눈을 떴다.

이제 보니, 주위가 이상하다는 것을 느꼈다. 그 밀실이 아니었다.

아버지와 큰오라버니, 그리고 온모 일행도 없었다.

그저 고요한 방에 있는 거라곤 익숙한 장식품들뿐이었다.

온사는 두려움에 가득 찬 머리로 한참을 생각하다가 여기가 어딘지 겨우 생각해냈다.

“여기 옛날 내 방이잖아?”

그녀가 아직 국공 저택에서 부모님과 오라버니들의 사랑을 받을 때 지내던 그 방이었다.

“아니, 내가 왜 여기에 있지?!”

드디어 깨달은 온사는 놀라서 침대에서 벌떡 일어나 비틀거리며 바닥에 넘어졌다.

“어떻게 이럴 수가 있어? 나 왜 여기로 돌아온 거야?!”

그녀는 재빨리 도망가려 했다.

아버지와 오라버니들에게 잡힐 수 없었다.

만약 잡힌다면 그녀는 죽은 목숨이었다.

하지만 그녀가 입구에 도착하기도 전에 갑자기 밖에서 문 두드리는 소리가 들렸다.

똑똑.

“아가씨, 언제까지 주무시려고 그러세요. 오늘 아가씨와 막내 아가씨의 성년식 날이잖아요. 늦으시고 제가 안 깨웠다고 하시면 안 돼요.”

온사의 귀에 시녀의 거침없는 목소리가 들려오자, 문을 열려고 손을 뻗었던 온사가 깜짝 놀라 손을 내렸다.

그 말에 그녀는 움직임을 서서히 멈추고 멍한 얼굴을 했다.

“서…… 성년식?”
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
41 Chapters
ตอนที่1 บทนำ
ภายในห้องสวีทของโรงแรมในเครือ Triple s group ( ทริปเปิ้ลเอสกรุ๊ป) ชั้น18 ห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวๆทำให้บรรยากาศดูโรแมนติก บนเตียงคิงไซส์มีหญิงสาวที่สวยเซ็กซี่ดีกรีนางแบบ โดนปิดตาด้วยผ้าสีดำทำให้ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้ " อ๊ะ เจ็บนะคะ เบากว่านี้ได้ไหมคะ" หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้ดูน่ารักกระเง้ากระงอดฝ่ายชาย เมื่อฝ่ายชายเสียบแท่งเอ็นเข้ามาอย่างไม่มีการเล้าโลมใดๆทั้งสิ้น"หุบปากแล้วอยู่เงียบๆ" เสียงทุ้มๆแต่เคร่งขรึมดังขึ้น พร้อมกับขยับสะโพกซอยโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น " ปึก ปึก ปึก" " อ๊ะ เจ็บนะ....ฉันขอร้องล่ะ.....เบาๆได้ไหม" "ถ้ายังพูดมากอีก อย่าหาว่าผมไม่เตือน"" อ๊ะ....อ๊ะ........อ๊าาาา" หญิงสาวพยายามร้องครวญครางเผื่อเขามีอารมณ์ร่วมมากๆแล้วจะเห็นใจเธอบ้างและทำเบาลง " ปึก ปึก ปึก" เสียงซอยสะโพกก็ยังมีต่อไป หญิงสาวรู้สึกถึงความทรมาน ไม่มีความรู้สึกอื่นใด เธอไม่น่ารับงานนี้เลย เธอรับงานเพราะเขารวย รับงานเพราะเงินและเพราะเขาหล่อ.......เธอถึงมา เธอได้แต่โทษตัวเองในใจ" อื้อ....คุณ...สะ....สิบทิศคะ ฉันเจ็บค่ะ" " คุณเรียกผมว่าอะไรนะ!!" เขาตะคอกแล้วหยุดซอยสะโพ
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่2 งานด่วน
ณ คอนโด xxx หญิงสาวคนหนึ่งกำลังส่องกระจกมองรูปร่างของตัวเองด้วยความมั่นใจ หญิงสาวมีหน้าตาสวยหวาน ส่วนสูงตามมาตรฐานของหญิงสาวทั่วไป ถ้าไม่ติดที่....หน้าอกขนาดคัพDที่ทำให้เธอดูอวบอัดทั้งๆที่เธอเอวค่อนข้างเล็ก แต่เธอก็ชอบในความเป็นเธอแบบนี้"กระจกเอ๋ย จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี" ฉันพูดพลางดัดเสียงให้เหมือนหนังการ์ตูนที่เคยดูมา ก่อนจะตอบตัวเองในกระจกว่า "ก็ฉันไง สโนว์คนนี้เองแหละ โฮะๆๆๆ"แล้วฉันก็เอามือป้องปากหัวเราะ เมื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองในกระจกได้แล้ว ฉันจึงหยิบกระเป๋าสีดำใบเล็กมาสะพาย แล้วหยิบกุญแจรถ จากนั้นก็สำรวจความเรียบร้อยของห้องเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงเดินออกไปรอลิฟต์ จากนั้นฉันเดินออกจากลิฟต์และเดินไปยังลานจอดรถของคอนโด "วันนี้ก็สวยเหมือนเดิมนะครับ คุณสโนว์" รปภ.ที่ยืนอำนวยความสะดวกให้กับลูกบ้าน ทักทายฉัน ฉันยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณรปภ.คนนั้น ฉันก้มลงมองชุดตัวเอง ฉันใส่เสื้อเกาะอกมีแขนสีชมพูบานเย็น ที่คอใส่โชคเกอร์สีชมพูบานเย็นด้วยเช่นกัน ใส่กางเกงยีนส์และรองเท้าส้นสูง ปล่อยผมดัดลอน ฉันเป็นฟรีแลนซ์ รับงานหลายๆอย่างตามใจตัวเอง ฉันชอบเพราะว่าทำงานนี้แล้ว มีเวลาเป
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่3 พลัดหลง
ภายในงานอีเวนต์สวนสนุกมีโซนขายของกิน มีเครื่องเล่น เช่น ม้าหมุน บ้านบอล ชิงช้าสวรรค์ และอื่นๆ มีมุมถ่ายรูปสวยๆที่ให้บรรยาศเหมือนอยู่ในสวนสนุกจริงๆฉันที่ยืนถ่ายรูปกับเด็กๆและผู้ใหญ่มาหลายชั่วโมงแล้ว เริ่มรู้สึกร้อนเมื่อต้องใส่ชุดมาสคอตหนาๆ ฉันจึงอาศัยจังหวะตอนที่ไม่มีคนสนใจ เดินออกไปพักที่บันไดหนีไฟ" เฮ้อ ค่อยยังชั่ว" ฉันพูดพร้อมถอดหัวมาสคอตหมูน้อยออก แล้วนั่งบนขั้นบันไดจากนั้นจึงใช้มือพัดหน้าตัวเองให้พอหายร้อน "เอ๊ะ นั่นใครน่ะ" ฉันถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเหมือนมีคนวิ่งมาทางที่ฉันนั่งอยู่ แล้วก็พบกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ผิวขาว หน้าตาหล่อเหลา อายุราวๆ4-6ขวบ"ช่วยป๋มด้วยครับ" เด็กผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปมองทางด้านหลังเหมือนกำลังกลัวใครจะตามมา"เป็นอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น" ฉันถามเด็กผู้ชายคนนั้นแล้วดึงมือเด็กชายมาจับ "มีคนจะจับตัวป๋ม ป๋มเลยวิ่งหนีมา" เด็กชายพูดจบฉันจึงรีบจูงมือแล้ววิ่งขึ้นบันไดด้วยความที่พยายามจะวิ่งเร็วแต่ดันช้าเพราะใส่ชุดมาสคอตอยู่ เมื่อพบว่าไม่มีใครตามมา จึงปล่อยมือเด็กชาย แล้วถามว่า"แล้วแม่หนูล่ะ แม่หนูไปไหน ทำไมหนูถึงอยู่คนเดียวล่ะจ๊ะ " "แม่ผมตายแล้วค
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่4 แดดดี๊....ที่แปลว่าพ่อ
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ มีใบหน้าที่หล่อเหลาแต่เย็นชา ดุดัน ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีดำ รองเท้าสีดำ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมืดมน แถมยังมีชายฉกรรจ์ในชุดดำเกือบสิบห้าคนยืนอยู่ทางด้านหลัง เขามองมาทางแสงเหนือ แสงเหนือจึงบีบมือฉันแรงขึ้น อ้อ ผู้ชายคนนี้คือหัวหน้าโจรเรียกค่าไถ่สินะ "ไอ้โจรชั่ว คิดจะจับเด็กไปเรียกค่าไถ่เหรอ ทุเรศสิ้นดี!!" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมชี้นิ้วใส่เขา "มานี่" เขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่นิ่งๆกับแสงเหนือก่อนที่จะเบนสายตามามองฉันด้วยใบหน้าที่แสนจะเย็นชา แล้วพยักหน้าให้ลูกน้อง จากนั้นลูกน้องจึงทำท่าวิ่งมาจับแสงเหนือ "ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้สวะ ที่มีมีกล้องวงจรปิดนะ ฉันเรียกตำรวจแน่ถ้าพวกแกเอาเด็กคนนี้ไป" "หุบปาก" "อย่านะ กรี๊ดดดดดดดดด ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีโจรจับเด็กเรียกค่าไถ่ อะ....อุ๊บส์" ฉันร้องแหกปากโวยวายก่อนที่จะโดนฝ่ามือหนาปิดปาก แล้วพูดว่า "หุบปากซะ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน" หึ เรื่องอะไรจะต้องเชื่อโจร ฉันดิ้นออกจากฝ่ามือหนา แล้ววิ่งไปหาแสงเหนือที่โดนชายชุดดำจับไปทันที "พลั่ก" ฉันผลักชายชุดดำที่จับแสงเหนือเอาไว้ ก่อนจะหันมาด่าไอ้หัวหน้าโจรด้วยความโกรธว่า"ไอ้ชั่ว
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่5 เที่ยว
ภายในรถ "มีอะไรจะพูดไหม?" ร่างสูงใหญ่ถามเด็กชายตัวน้อยที่นั่งเบาะข้างๆกัน "ป๋มขอโทษครับแดดดี๊" "..............." "ป๋มได้ยินเขาพูดกันว่าข้างล่างมีสวนสนุก ป๋มอยากเล่น แต่แดดดี๊ไม่ว่าง ป๋มเลยหนีลงมาครับ""ให้ใครมาบอกก็ได้ ทำไมต้องไปคนเดียว หืม" "ถ้าป๋มลงมากับพวกคุณลุง มันไม่สนุกนี่ครับ" แสงเหนือพูดพร้อมทำสีหน้าหงอยๆ"สนุกหรือไม่สนุกมันไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่บอกแดดดี๊ อย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองเข้าใจไหมแสงเหนือ" เขาพูดเสียงเข้มบ่งบอกว่านี่คือคำสั่ง แล้วชี้นิ้วคาดโทษแสงเหนือ แสงเหนือพยักหน้ารับและพูดว่า "ครับ"ณ คอนโดxxx "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด" ฉันตะโกนแหกปากลั่นห้องด้วยความโมโห(ห้องเก็บเสียง) อีตาบ้า ไอ้ชั่ว ไอ้เลว อย่าให้แม่เจออีกนะ จะสับให้เละเป็นชิ้นๆ เลย มีอย่างที่ไหนช่วยลูกเขา ไม่ขอบคุณไม่ว่า แต่ยังมายิงกันอีกเนี่ยสิ เหอะ :-("ชาตินี้ขอให้อย่าได้เจอกันอีกเลย สาธุ" ฉันยกมือพนมพลางพูดภาวนา เพราะถ้าเจอกันจริงๆหนูต้องอยากฆ่าเขาแน่ๆ ฮือๆหนูไม่อยากทำบาปนะคะ ฉันรำพึงรำพันกับตัวเองจบจึงเตรียมตัวจะอาบน้ำนอน ฉันใช้สำลีชุบน้ำยาล้างเครื่องสำอางเอามาเช็ดใบหน้าตัวเองเพื่อป้อ
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่6 คุณสิบทิศ
ราวๆสิบห้านาทีผ่านไป พนักงานก็มาเสริ์ฟอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โบวี่ดื่มเบียร์ ส่วนฉันดื่มโซจูผสมเหล้าผลไม้ เราสองคนนั่งดื่ม เม้าท์มอยไปเรื่อยเปื่อย พอเริ่มกรึ่มๆก็ชวนกันไปเต้นตรงที่ๆเขาจัดไว้ให้เต้น ฉันกับโบวี่โชว์ลีลาการเต้นสุดเซ็กซี่ เราสองคนเต้นเข้ากันเหมือนซ้อมมา เราเต้นกันอย่างสนุกสนาน หลังจากนั้นก็มีผู้ชายหลายคนมาชวนฉันกับโบวี่เต้นด้วยกัน จัดไปสิคะ >.เราสองคนเต้นจนเหนื่อย จึงเดินกลับโต๊ะมานั่งพักดื่มแอลกอฮอล์ต่อสักพักใหญ่ๆ จนตอนนี้ฉันรู้สึกมึนๆหนักๆหัว ไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาหน่อยดีกว่า ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล"แกฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ฉันบอกโบวี่ โบวี่จึงพยักหน้ารับ และพูดว่า "ไหวป่ะเนี่ย ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม" "ไม่ต้องๆ ระดับสโนว์ ไม่มีคำว่าไม่ไหวจ้ะ อิอิ" "ย่ะ รีบไปรีบกลับนะ" "หูยยยย เป็นห่วงเพื่อนเหรอเนี่ย" "เปล่า ฉันจะได้ไปแอ๊วผู้ชายโต๊ะนู้นย่ะ นั่นไงเห็นไหม เขาส่งสายตาให้ฉันด้วย" มันพูดแล้วทำท่าทางเขินอายปนกระดี๊กระด๊า"อ้าว อีบ้า ฉันก็นึกว่าห่วงฉัน เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนนี่หว่า" "ฮ่าฮ่า แน่นอนค่ะ แกไปเข้าห้องน้ำเถอะอย่ามัวพูดมาก" "เออๆ" ฉันรับคำแล้วเดินโซซั
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่7 แกล้ง
"แดดดี๊?" เขามองหน้าฉันนิ่งๆแล้วทวนคำที่ฉันพูดอีกครั้ง "ใช่ค่ะ หนูเรียกคุณว่าแดดดี๊ตามแสงเหนือไงคะ" ฉันพูดแล้วฉีกยิ้มให้ดูหวานที่สุด จากนั้นจึงพูดต่อไปว่า "แดดดี๊บอกให้ลูกน้องออกไปสิคะ เราสองคนจะได้........." ฉันพูดไม่จบประโยคให้เขาคิดเอาเอง จากนั้นจึงปล่อยมือที่โอบรอบคอเขาในคราแรก มาปลดกระดุมเสื้อเขา"............."เขาไม่ได้ตอบอะไรและไม่ได้ปัดมือฉันออก แค่เหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วมองหน้าฉันเฉยๆ โอ๊ย พูดอะไรสักอย่างสิโว้ย ฉันเกร็งไปหมดแล้ว มือที่ปลดกระดุมเสื้อเขาอยู่เริ่มสั่นเล็กน้อย"หึหึ" เขาหัวเราะเยาะฉัน "แดดดี๊ขาาาาาาาา เมื่อไหร่จะให้ลูกน้องออกไปล่ะคะ หนูเขินน๊าาาาา ⁄(⁄ ⁄•⁄-⁄•⁄ ⁄)⁄" ฉันเงยหน้าพูดด้วยเสียงออดอ้อนอีกครั้ง พร้อมบิดตัวไปมาด้วยความเขินที่เสแสร้งแกล้งทำ "ออกไป" เขามองหน้าฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่ง เอ๊ะ เขามองหน้าฉันต้องไล่ฉันออกไปแน่ๆ เหอะ ถึงคุณจะปล่อยฉันแต่ฉันไม่ปล่อยคุณแน่ ไอ้บ้าสิบทิศ ไอ้คนเลวฉันเหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วลุกจากตักเขาทันที ขณะที่จะก้าวเท้าวิ่ง เขาดึงแขนฉันไว้ ด้วยความที่เขาออกแรงมากไป ฉันจึงลงไปนั่งตักเขาอีกครั้ง เขามองหน้าฉันแล้วพูดขึ้นว่า"คนที่ออกไ
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่8 มาหาที่ห้อง
"ออด ออด" เสียงกริ่งจากประตูห้องดังขึ้น ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา "ใครมาวะ คนจะหลับจะนอน" ฉันบ่นอย่างเซ็งๆและยื่นมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างเตียงมาดูเวลา บ่ายสองโมงกว่าๆแล้วเหรอเนี่ย ไวจัง เมื่อคืนฉันกับโบวี่กลับบ้านตอนตีสาม เรามาดื่มต่อที่ห้องกว่าจะนอนก็เกือบหกโมงเช้าแล้ว"ไอ้โบวี่ แกไปดูหน่อยว่าใครมา" ฉันใช้มือสะกิดที่ไหล่ของไอ้โบวี่ที่นอนอยู่ข้างๆฉัน "อื้อ....ไม่เอาอ่ะ ฉันง่วง แกเป็นเจ้าของห้องเขาต้องมาหาแกสิ ไม่ได้มาหาฉัน แกนั่นแหละไป" พูดจบมันก็หยิบหมอนมาอุดหูแล้วนอนต่อ เสียงกริ่งที่หน้าประตูยังคงดังเรื่อยๆ "โอ๊ยยยย รู้แล้วๆมาแล้วโว้ย" ฉันเดินไปเปิดประตูโดยกระชากอย่างแรง จึงเห็นชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำประมาณห้าคนยืนอยู่ที่หน้าห้อง"เชิญไปด้วยกันครับคุณหนู" หนึ่งในห้าของชายชุดดำพูดขึ้น โอ๊ย อะไรอีกล่ะเนี่ย "ไม่ไปโว้ย พวกคุณเป็นใคร มายุ่งกับฉันทำไม มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย!!!" ฉันตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงที่อารมณ์สุดๆ คนยังง่วงนอนอยู่ด้วย มาปลุกด้วยเรื่องไร้สาระอีก เหอะ :-( ฉันพูดจบก็ปิดประตูทันที แต่พวกชายชุดดำไวกว่า เอาตัวเข้ามาแทรกประตูไม่ให้ฉันปิด "นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ บอกว่าไม่
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่9 การจู่โจมที่ไม่คาดคิด
"ทำแบบนี้ แน่ใจแล้วใช่ไหม?" เขาถามแล้วมองหน้าฉัน ฉันทำหน้างงๆแล้วถามเขาว่า "คุณหมายถึงอะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ" ".............."เขาไม่ตอบแต่มองมือของตัวเองที่จับหน้าอกของฉัน ฉันมองตามสายตาเขา เห็นดังนั้นจึงรีบปล่อยมือแล้วถอยหลังหนึ่งก้าวโดยอัติโนมัติ สายตาเขาที่มองมาทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันจึงหลบสายตาเขา"ออกไปได้แล้ว" เขาสั่งลูกน้องที่ยืนก้มหน้าเรียงแถวกันอยู่และเมื่อได้รับคำสั่ง ลูกน้องของเขาก็เดินออกไปนอกห้องทันที จึงเหลือแค่เขา ฉันและโบวี่ "เอ่อ....งั้นขอตัวนะคะ พอดีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระ"ไอ้โบวี่พูดขึ้นเมื่อเห็นสบสายตาเย็นชาของคุณสิบทิศ มันรีบกุลีกุจอเก็บของ"เฮ้ย อย่าไปนะเว้ย" ฉันรีบวิ่งไปหามัน "ขอโทษนะแก แต่แกเห็นสายตาของเขาไหม ถ้าฉันอยู่ต่ออีกหนึ่งนาทีเขาได้ยิงฉันแน่ แงๆ คนสวยยังไม่อยากตายนะ" "อย่าทิ้งกันสิวะ นังเพื่อนบ้า อ๊ายยย อย่าปล่อยฉันไว้กับเขาสองคนสิ" ฉันรีบเดินไปกระซิบกระซาบโบวี่ที่จะเดินออกจากห้องไปอีกคน "จะไปไหน"น้ำเสียงเรียบๆของคุณสิบทิศพูดขึ้น ฉันจึงหันกลับไปมองเขา ฉันหันหน้ามาอีกที นังโบวี่ นังเพื่อนทรยศมันวิ่งหนีออกนอกห้องไปแล้ว แถมหันกลับมาชูสองนิ้วให้ฉันแล้วทำ
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
ตอนที่10 นางฟ้า
ฉันนั่งนิ่งๆไม่พูด ไม่โวยวาย โวยวายไปก็เท่านั้น เขาไม่คิดจะปล่อยฉันอยู่แล้ว เหนื่อยเปล่าๆ ฉันจึงหันมองหน้าต่างรถยนต์เพื่อจดจำเส้นทาง เผื่อเขาเผลอฉันจะได้หนี แต่เหมือนคนขับรถรู้เท่าทันความคิดฉัน เขาจึงขับรถไปทางลัดซึ่งบางทีก็ไม่มีป้ายบอกว่ามันคือที่ไหน โผล่มาอีกทีก็ถนนใหญ่ พาขับซอกแซกไปมา เหอะ เจ้าเล่ห์ทั้งเจ้านายและลูกน้องเฮ้อ ชีวิตคนสวยมันลำบากแบบนี้นี่เอง ดันไปถูกใจเขาจนเขาต้องจับมาขัง เดี๋ยวนะ ถ้าเขาคลั่งรักฉันขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องอย่างว่าด้วยน่ะสิ อึก ฉันกลืนน้ำลายลงคอ ถ้าเป็นอย่างในละครที่ดูจะต้องถูกปล้ำจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวันแน่ๆ "ม่ายยยยยน้าาาาา อย่าปล้ำฉัน" "ปล้ำ?" เขาหันมาถามฉันด้วยใบหน้าที่ล้อเลียน ฉันจึงเอามามือมาปิดปากตัวเอง หลุดพูดออกมา ขายหน้าชะมัดเลย ฉันได้ยินเสียงลูกน้องของเขาสองคนหัวเราะเบาๆด้วยแหละ จากนั้นรถก็ขับเข้ามาถึงบริเวณบ้าน ซึ่งมีลานน้ำพุขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางลานบ้าน บ้าน....ไม่สิคฤหาสน์สองชั้นสีครีม สไตล์ยุโรป ด้านข้างทั้งสองด้านเป็นลานจอดรถ ห้อมล้อมด้วยต้นไม้ทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่....ฉันไม่สดชื่นด้วย จะหนียังดีวะเนี่ย ไม่นะ ความบริสุทธิ์ของช้านนนนน
last updateLast Updated : 2025-03-21
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status