หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

หม่ามี๊ครับ แดดดี๊ของผมเป็นมาเฟีย

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
โดย:  จิงจิงน่ารักจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
41บท
2.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

"คุณบ้าเหรอไง แต่งงานอะไร ฉันไม่แต่ง " "จะแต่งงานหรือจะตาย...เลือก" "ไอ้สารเลว" "อย่าปากดี ถ้าไม่อยากตาย" "ใครกลัว ก็แค่ขำขู่กระจอกๆ" "หึ แล้วคุณจะรู้ว่าคนอย่างผมทำอะไรได้บ้าง" ปัง !!!!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่1 บทนำ

Rara membuka matanya dengan perlahan. Suara tawa menyerang telinganya. Ia tersenyum kecut begitu semua mata menatapnya dengan tatapan menjijikan. Rara menundukkan wajahnya, kemudian menghela nafas pelan. Dengan langkah pasti ia meninggalkan kelasnya yang masih terdengar ramai.

Begitu Rara masuk ke kamar mandi, ia disambut dengan berbagai tatapan iba dan mengejek. Secara otomatis, kamar mandi langsung kosong begitu gadis itu datang. Rara membasuh mukanya, menatap pantulan dirinya.

“Lagi – lagi begini …padahal gak lakuin apa – apa,” kata Rara sambil membersihkan tepung putih yang berada di rambutnya dan di seragamnya.

Setelah dirasa cukup bersih, Rara kembali mencuci tangan. Rara menghentikkan kegiatannya, mendengar suara yang tak asing di telinganya melangkah mendekat ke kamar mandi. Dengan cepat, Rara masuk ke salah satu bilik kamar mandi.

“Baguslah, tuh anak emang gak pantes masuk sekolah elit gini,” itu suara Lia, salah satu gadis yang populer di sekolah Xanderiany.

“Lagian sekolah ini kok bisa nerima anak miskin beasiswa modelan si Rara, iya gak Mel?” tanya Mia sambil menatap salah satu temannya yang asik berkaca.

“Iya sekolah ini aneh banget,” komentar Amel.

“Untung ada lo Mel, anak kelas kan takut sama power bokap lo,” kata Lia sambil memakai liptintnya.

“Iya, jadi mereka manut aja disuruh sama lo,” kata Mia.

Amel tertawa puas mendengar perkataan Lia dan Mia.

“Udah belum?” tanya Mia melihat Amel dan Lia yang masih asik membenahi diri.

“Done,” jawab Amel kemudian ia mencuci tangannya terlebih dahulu.

“Yuk balik,”Lia menarik tangan Amel dan Mia.

Suara langkah kaki ketiga gadis itu menjauh dari kamar mandi. Rara terdiam dengan tatapan kosong. Ia sudah menduga hal yang terjadi hari ini, pasti ulah ketiga gadis populer di sekolah. Rara membuka ponselnya, mengecek jam.  Ternyata, sudah memasuki jam pulang. Guru yang seharusnya datang di jam pelajaran terakhir, malah tidak datang dan hanya memberikkan tugas. Rara harus mengambil tasnya yang berada di kelas.

Rara keluar dari bilik kamar mandi, ia kembali membasuh wajahnya. Dengan terpaksa, ia tersenyum saat melihat pantulan dirinya di cermin.

“Pasti bisa,” Rara mengepalkan tangannya, memberikan semangat pada diri sendiri.

Rara berjalan di koridor sekolah yang sudah sepi. Wajar saja, butuh waktu lebih dari dua jam agar sekolah kosong dari murid – murid. Rara bernafas lega, setidaknya ia tidak harus menunduk dengan perasaan malu menyelimutinya.

Rara masuk ke kelasnya. Ia menatap mejanya yang dipenuhi corettan dengan kata – kata kotor. Ia mengambil koran yang ada di tasnya. Kemudian, Rara mengelap meja dengan koran yang sudah dibasahi air minum. Setelah dirasa bersih, Rara membuang bekas koran. Rara memakai jaket birunya, lalu meninggalkan kelasnya.

+++

“Tumben telat,” itu adalah kata sambutan yang didapatkan Rara begitu ia sampai di tempat part time-nya.

Rara meringis mendengar perkataan temannya. “Maaf, gue ada urusan sama guru tadi.”

“No problem sebenernya Ra,” teman Rara menatap Rara dari atas ke bawah, ia mengerutkan keningnya melihat sisa – sisa tepung di rok Rara. “Lo yakin telat gara – gara urusan sama guru?”

Rara menghentikkan kegiatan membuka jaketnya. Rara menatap temannya, dengan ragu ia menggangguk.

“Ra, lo bisa cerita ke gue kalau ada masalah. Kita temen kan?” tanya teman Rara perhatian.

“Iya Son, gue paham kok. Gue gak papa, “ Rara tersenyum kecil .

“Lo balik aja, kan lo abis ini ngajar,” lanjut Rara sembari memasukkan jaketnya ke bawah meja kasir.

“Gue balik ya.” Temannya menepuk pundak Rara.

“Oke Son, sekali lagi maaf ya. Hati – hati di jalan ya Soniaaa~” Rara melambaikan tangannya pada Sonia.

Sonia, satu – satunya teman Rara di luar sekolahnya. Sonia dan Rara bisa dekat dengan cepat dikarenakan keduanya sama – sama melakukan kerja part time di salah satu toko kecil yang terletak di pinggir jalan.

“Selamat datang. Silakan.” Rara menyambut pelanggan begitu pintu toko terbuka.

Rara menatap dari kejauhan pelanggan yang baru masuk itu. Seorang lelaki bertopi dan bermasker, kesannya mencurigakan. Lelaki itu mengambil makanan manis di rak makanan. Tanpa sadar Rara, malah memperhatikan lelaki itu. Sampai lelaki itu menyerahkan belanjaannya, Rara baru mengecek belanjaan lelaki itu dengan barcode scanner.

“Totalnya sebelas ribu tujuh ratus rupiah,” Rara memasukkan yupi bolicous ke dalam kantong plastik.

“Kenapa lo disini? “ gumam lelaki bertopi itu pelan.

Rara menatap lelaki di depannya dengan bingung, “hah?”

Lelaki di depannya menggeleng pelan. “ Maaf, ini uangnya,” lelaki itu memberikkan selembar dua puluh ribu ke Rara.

“Kembaliannya ambil aja,” lelaki bertopi itu segera keluar.

“Tapi ini kebanyakan…” suara Rara mengecil. Ia mengawasi lelaki bertopi itu yang meninggalkan toko dengan motor.

“Orang aneh.” Rara memasukkan uang pemberian lelaki itu ke mesin kasir.

Rara membuka ponselnya, ada notifikasi dari grup kelasnya. Rara membuka video mengenai kejadian tadi, kejadian yang melibatkan dirinya. Rara menggigit bibirnya begitu satu kilogram tepung terigu mendarat ke punggungnya.

“Liat apa?”

Rara terlonjak kaget, ia mengalihkan pandangannya pada sumber suara, si lelaki bertopi yang beberapa menit lalu datang.

“Loh?” Rara menatap lelaki itu. Lelaki itu tersenyum melihat wajah Rara.

Suara tawa mengejek yang datang dari ponselnya mengalihkan keduanya. Rara buru – buru mematikkan ponselnya.

“Ngapain?” Rara memukul mulutnya, “maaf, maksudnya selamat datang. Silakan.” Lanjut Rara.

Lelaki itu tersenyum melihat tingkah Rara.

“Ketinggalan ini.” Lelaki itu mengambil permen dua buah milkita yang terletak di dekat meja kasir.

“Totalnya…”

“Ambil aja kembaliannya,” potong lelaki itu, ia mengeluarkan uang lima ribu rupiah.

“Buat lo.” Lelaki itu kemudian keluar begitu saja, meninggalkan permen dua buah milkita di meja kasir.

Rara menatap permen itu,”belum bilang makasih.”

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
41
ตอนที่1 บทนำ
ภายในห้องสวีทของโรงแรมในเครือ Triple s group ( ทริปเปิ้ลเอสกรุ๊ป) ชั้น18 ห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แสงไฟสีส้มสลัวๆทำให้บรรยากาศดูโรแมนติก บนเตียงคิงไซส์มีหญิงสาวที่สวยเซ็กซี่ดีกรีนางแบบ โดนปิดตาด้วยผ้าสีดำทำให้ไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้ " อ๊ะ เจ็บนะคะ เบากว่านี้ได้ไหมคะ" หญิงสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้ดูน่ารักกระเง้ากระงอดฝ่ายชาย เมื่อฝ่ายชายเสียบแท่งเอ็นเข้ามาอย่างไม่มีการเล้าโลมใดๆทั้งสิ้น"หุบปากแล้วอยู่เงียบๆ" เสียงทุ้มๆแต่เคร่งขรึมดังขึ้น พร้อมกับขยับสะโพกซอยโดยไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น " ปึก ปึก ปึก" " อ๊ะ เจ็บนะ....ฉันขอร้องล่ะ.....เบาๆได้ไหม" "ถ้ายังพูดมากอีก อย่าหาว่าผมไม่เตือน"" อ๊ะ....อ๊ะ........อ๊าาาา" หญิงสาวพยายามร้องครวญครางเผื่อเขามีอารมณ์ร่วมมากๆแล้วจะเห็นใจเธอบ้างและทำเบาลง " ปึก ปึก ปึก" เสียงซอยสะโพกก็ยังมีต่อไป หญิงสาวรู้สึกถึงความทรมาน ไม่มีความรู้สึกอื่นใด เธอไม่น่ารับงานนี้เลย เธอรับงานเพราะเขารวย รับงานเพราะเงินและเพราะเขาหล่อ.......เธอถึงมา เธอได้แต่โทษตัวเองในใจ" อื้อ....คุณ...สะ....สิบทิศคะ ฉันเจ็บค่ะ" " คุณเรียกผมว่าอะไรนะ!!" เขาตะคอกแล้วหยุดซอยสะโพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2 งานด่วน
ณ คอนโด xxx หญิงสาวคนหนึ่งกำลังส่องกระจกมองรูปร่างของตัวเองด้วยความมั่นใจ หญิงสาวมีหน้าตาสวยหวาน ส่วนสูงตามมาตรฐานของหญิงสาวทั่วไป ถ้าไม่ติดที่....หน้าอกขนาดคัพDที่ทำให้เธอดูอวบอัดทั้งๆที่เธอเอวค่อนข้างเล็ก แต่เธอก็ชอบในความเป็นเธอแบบนี้"กระจกเอ๋ย จงบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี" ฉันพูดพลางดัดเสียงให้เหมือนหนังการ์ตูนที่เคยดูมา ก่อนจะตอบตัวเองในกระจกว่า "ก็ฉันไง สโนว์คนนี้เองแหละ โฮะๆๆๆ"แล้วฉันก็เอามือป้องปากหัวเราะ เมื่อเรียกความมั่นใจให้ตัวเองในกระจกได้แล้ว ฉันจึงหยิบกระเป๋าสีดำใบเล็กมาสะพาย แล้วหยิบกุญแจรถ จากนั้นก็สำรวจความเรียบร้อยของห้องเมื่อเห็นว่าเรียบร้อยดีแล้วจึงเดินออกไปรอลิฟต์ จากนั้นฉันเดินออกจากลิฟต์และเดินไปยังลานจอดรถของคอนโด "วันนี้ก็สวยเหมือนเดิมนะครับ คุณสโนว์" รปภ.ที่ยืนอำนวยความสะดวกให้กับลูกบ้าน ทักทายฉัน ฉันยิ้มก่อนจะกล่าวขอบคุณรปภ.คนนั้น ฉันก้มลงมองชุดตัวเอง ฉันใส่เสื้อเกาะอกมีแขนสีชมพูบานเย็น ที่คอใส่โชคเกอร์สีชมพูบานเย็นด้วยเช่นกัน ใส่กางเกงยีนส์และรองเท้าส้นสูง ปล่อยผมดัดลอน ฉันเป็นฟรีแลนซ์ รับงานหลายๆอย่างตามใจตัวเอง ฉันชอบเพราะว่าทำงานนี้แล้ว มีเวลาเป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3 พลัดหลง
ภายในงานอีเวนต์สวนสนุกมีโซนขายของกิน มีเครื่องเล่น เช่น ม้าหมุน บ้านบอล ชิงช้าสวรรค์ และอื่นๆ มีมุมถ่ายรูปสวยๆที่ให้บรรยาศเหมือนอยู่ในสวนสนุกจริงๆฉันที่ยืนถ่ายรูปกับเด็กๆและผู้ใหญ่มาหลายชั่วโมงแล้ว เริ่มรู้สึกร้อนเมื่อต้องใส่ชุดมาสคอตหนาๆ ฉันจึงอาศัยจังหวะตอนที่ไม่มีคนสนใจ เดินออกไปพักที่บันไดหนีไฟ" เฮ้อ ค่อยยังชั่ว" ฉันพูดพร้อมถอดหัวมาสคอตหมูน้อยออก แล้วนั่งบนขั้นบันไดจากนั้นจึงใช้มือพัดหน้าตัวเองให้พอหายร้อน "เอ๊ะ นั่นใครน่ะ" ฉันถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเหมือนมีคนวิ่งมาทางที่ฉันนั่งอยู่ แล้วก็พบกับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ผิวขาว หน้าตาหล่อเหลา อายุราวๆ4-6ขวบ"ช่วยป๋มด้วยครับ" เด็กผู้ชายคนนั้นพูดขึ้นพร้อมกับหันหน้าไปมองทางด้านหลังเหมือนกำลังกลัวใครจะตามมา"เป็นอะไรครับ เกิดอะไรขึ้น" ฉันถามเด็กผู้ชายคนนั้นแล้วดึงมือเด็กชายมาจับ "มีคนจะจับตัวป๋ม ป๋มเลยวิ่งหนีมา" เด็กชายพูดจบฉันจึงรีบจูงมือแล้ววิ่งขึ้นบันไดด้วยความที่พยายามจะวิ่งเร็วแต่ดันช้าเพราะใส่ชุดมาสคอตอยู่ เมื่อพบว่าไม่มีใครตามมา จึงปล่อยมือเด็กชาย แล้วถามว่า"แล้วแม่หนูล่ะ แม่หนูไปไหน ทำไมหนูถึงอยู่คนเดียวล่ะจ๊ะ " "แม่ผมตายแล้วค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4 แดดดี๊....ที่แปลว่าพ่อ
ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ มีใบหน้าที่หล่อเหลาแต่เย็นชา ดุดัน ใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ กางเกงสีดำ รองเท้าสีดำ ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมืดมน แถมยังมีชายฉกรรจ์ในชุดดำเกือบสิบห้าคนยืนอยู่ทางด้านหลัง เขามองมาทางแสงเหนือ แสงเหนือจึงบีบมือฉันแรงขึ้น อ้อ ผู้ชายคนนี้คือหัวหน้าโจรเรียกค่าไถ่สินะ "ไอ้โจรชั่ว คิดจะจับเด็กไปเรียกค่าไถ่เหรอ ทุเรศสิ้นดี!!" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงดุดันพร้อมชี้นิ้วใส่เขา "มานี่" เขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่นิ่งๆกับแสงเหนือก่อนที่จะเบนสายตามามองฉันด้วยใบหน้าที่แสนจะเย็นชา แล้วพยักหน้าให้ลูกน้อง จากนั้นลูกน้องจึงทำท่าวิ่งมาจับแสงเหนือ "ไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้สวะ ที่มีมีกล้องวงจรปิดนะ ฉันเรียกตำรวจแน่ถ้าพวกแกเอาเด็กคนนี้ไป" "หุบปาก" "อย่านะ กรี๊ดดดดดดดดด ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีโจรจับเด็กเรียกค่าไถ่ อะ....อุ๊บส์" ฉันร้องแหกปากโวยวายก่อนที่จะโดนฝ่ามือหนาปิดปาก แล้วพูดว่า "หุบปากซะ ก่อนที่ผมจะหมดความอดทน" หึ เรื่องอะไรจะต้องเชื่อโจร ฉันดิ้นออกจากฝ่ามือหนา แล้ววิ่งไปหาแสงเหนือที่โดนชายชุดดำจับไปทันที "พลั่ก" ฉันผลักชายชุดดำที่จับแสงเหนือเอาไว้ ก่อนจะหันมาด่าไอ้หัวหน้าโจรด้วยความโกรธว่า"ไอ้ชั่ว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5 เที่ยว
ภายในรถ "มีอะไรจะพูดไหม?" ร่างสูงใหญ่ถามเด็กชายตัวน้อยที่นั่งเบาะข้างๆกัน "ป๋มขอโทษครับแดดดี๊" "..............." "ป๋มได้ยินเขาพูดกันว่าข้างล่างมีสวนสนุก ป๋มอยากเล่น แต่แดดดี๊ไม่ว่าง ป๋มเลยหนีลงมาครับ""ให้ใครมาบอกก็ได้ ทำไมต้องไปคนเดียว หืม" "ถ้าป๋มลงมากับพวกคุณลุง มันไม่สนุกนี่ครับ" แสงเหนือพูดพร้อมทำสีหน้าหงอยๆ"สนุกหรือไม่สนุกมันไม่ใช่ข้ออ้างที่จะไม่บอกแดดดี๊ อย่าให้มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองเข้าใจไหมแสงเหนือ" เขาพูดเสียงเข้มบ่งบอกว่านี่คือคำสั่ง แล้วชี้นิ้วคาดโทษแสงเหนือ แสงเหนือพยักหน้ารับและพูดว่า "ครับ"ณ คอนโดxxx "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด" ฉันตะโกนแหกปากลั่นห้องด้วยความโมโห(ห้องเก็บเสียง) อีตาบ้า ไอ้ชั่ว ไอ้เลว อย่าให้แม่เจออีกนะ จะสับให้เละเป็นชิ้นๆ เลย มีอย่างที่ไหนช่วยลูกเขา ไม่ขอบคุณไม่ว่า แต่ยังมายิงกันอีกเนี่ยสิ เหอะ :-("ชาตินี้ขอให้อย่าได้เจอกันอีกเลย สาธุ" ฉันยกมือพนมพลางพูดภาวนา เพราะถ้าเจอกันจริงๆหนูต้องอยากฆ่าเขาแน่ๆ ฮือๆหนูไม่อยากทำบาปนะคะ ฉันรำพึงรำพันกับตัวเองจบจึงเตรียมตัวจะอาบน้ำนอน ฉันใช้สำลีชุบน้ำยาล้างเครื่องสำอางเอามาเช็ดใบหน้าตัวเองเพื่อป้อ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6 คุณสิบทิศ
ราวๆสิบห้านาทีผ่านไป พนักงานก็มาเสริ์ฟอาหารและเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ โบวี่ดื่มเบียร์ ส่วนฉันดื่มโซจูผสมเหล้าผลไม้ เราสองคนนั่งดื่ม เม้าท์มอยไปเรื่อยเปื่อย พอเริ่มกรึ่มๆก็ชวนกันไปเต้นตรงที่ๆเขาจัดไว้ให้เต้น ฉันกับโบวี่โชว์ลีลาการเต้นสุดเซ็กซี่ เราสองคนเต้นเข้ากันเหมือนซ้อมมา เราเต้นกันอย่างสนุกสนาน หลังจากนั้นก็มีผู้ชายหลายคนมาชวนฉันกับโบวี่เต้นด้วยกัน จัดไปสิคะ >.เราสองคนเต้นจนเหนื่อย จึงเดินกลับโต๊ะมานั่งพักดื่มแอลกอฮอล์ต่อสักพักใหญ่ๆ จนตอนนี้ฉันรู้สึกมึนๆหนักๆหัว ไปเข้าห้องน้ำล้างหน้าล้างตาหน่อยดีกว่า ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล"แกฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" ฉันบอกโบวี่ โบวี่จึงพยักหน้ารับ และพูดว่า "ไหวป่ะเนี่ย ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม" "ไม่ต้องๆ ระดับสโนว์ ไม่มีคำว่าไม่ไหวจ้ะ อิอิ" "ย่ะ รีบไปรีบกลับนะ" "หูยยยย เป็นห่วงเพื่อนเหรอเนี่ย" "เปล่า ฉันจะได้ไปแอ๊วผู้ชายโต๊ะนู้นย่ะ นั่นไงเห็นไหม เขาส่งสายตาให้ฉันด้วย" มันพูดแล้วทำท่าทางเขินอายปนกระดี๊กระด๊า"อ้าว อีบ้า ฉันก็นึกว่าห่วงฉัน เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนนี่หว่า" "ฮ่าฮ่า แน่นอนค่ะ แกไปเข้าห้องน้ำเถอะอย่ามัวพูดมาก" "เออๆ" ฉันรับคำแล้วเดินโซซั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7 แกล้ง
"แดดดี๊?" เขามองหน้าฉันนิ่งๆแล้วทวนคำที่ฉันพูดอีกครั้ง "ใช่ค่ะ หนูเรียกคุณว่าแดดดี๊ตามแสงเหนือไงคะ" ฉันพูดแล้วฉีกยิ้มให้ดูหวานที่สุด จากนั้นจึงพูดต่อไปว่า "แดดดี๊บอกให้ลูกน้องออกไปสิคะ เราสองคนจะได้........." ฉันพูดไม่จบประโยคให้เขาคิดเอาเอง จากนั้นจึงปล่อยมือที่โอบรอบคอเขาในคราแรก มาปลดกระดุมเสื้อเขา"............."เขาไม่ได้ตอบอะไรและไม่ได้ปัดมือฉันออก แค่เหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วมองหน้าฉันเฉยๆ โอ๊ย พูดอะไรสักอย่างสิโว้ย ฉันเกร็งไปหมดแล้ว มือที่ปลดกระดุมเสื้อเขาอยู่เริ่มสั่นเล็กน้อย"หึหึ" เขาหัวเราะเยาะฉัน "แดดดี๊ขาาาาาาาา เมื่อไหร่จะให้ลูกน้องออกไปล่ะคะ หนูเขินน๊าาาาา ⁄(⁄ ⁄•⁄-⁄•⁄ ⁄)⁄" ฉันเงยหน้าพูดด้วยเสียงออดอ้อนอีกครั้ง พร้อมบิดตัวไปมาด้วยความเขินที่เสแสร้งแกล้งทำ "ออกไป" เขามองหน้าฉันแล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่ง เอ๊ะ เขามองหน้าฉันต้องไล่ฉันออกไปแน่ๆ เหอะ ถึงคุณจะปล่อยฉันแต่ฉันไม่ปล่อยคุณแน่ ไอ้บ้าสิบทิศ ไอ้คนเลวฉันเหยียดยิ้มที่มุมปากแล้วลุกจากตักเขาทันที ขณะที่จะก้าวเท้าวิ่ง เขาดึงแขนฉันไว้ ด้วยความที่เขาออกแรงมากไป ฉันจึงลงไปนั่งตักเขาอีกครั้ง เขามองหน้าฉันแล้วพูดขึ้นว่า"คนที่ออกไ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8 มาหาที่ห้อง
"ออด ออด" เสียงกริ่งจากประตูห้องดังขึ้น ฉันสะลึมสะลือตื่นขึ้นมา "ใครมาวะ คนจะหลับจะนอน" ฉันบ่นอย่างเซ็งๆและยื่นมือไปหยิบมือถือที่วางอยู่ข้างเตียงมาดูเวลา บ่ายสองโมงกว่าๆแล้วเหรอเนี่ย ไวจัง เมื่อคืนฉันกับโบวี่กลับบ้านตอนตีสาม เรามาดื่มต่อที่ห้องกว่าจะนอนก็เกือบหกโมงเช้าแล้ว"ไอ้โบวี่ แกไปดูหน่อยว่าใครมา" ฉันใช้มือสะกิดที่ไหล่ของไอ้โบวี่ที่นอนอยู่ข้างๆฉัน "อื้อ....ไม่เอาอ่ะ ฉันง่วง แกเป็นเจ้าของห้องเขาต้องมาหาแกสิ ไม่ได้มาหาฉัน แกนั่นแหละไป" พูดจบมันก็หยิบหมอนมาอุดหูแล้วนอนต่อ เสียงกริ่งที่หน้าประตูยังคงดังเรื่อยๆ "โอ๊ยยยย รู้แล้วๆมาแล้วโว้ย" ฉันเดินไปเปิดประตูโดยกระชากอย่างแรง จึงเห็นชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำประมาณห้าคนยืนอยู่ที่หน้าห้อง"เชิญไปด้วยกันครับคุณหนู" หนึ่งในห้าของชายชุดดำพูดขึ้น โอ๊ย อะไรอีกล่ะเนี่ย "ไม่ไปโว้ย พวกคุณเป็นใคร มายุ่งกับฉันทำไม มาทางไหนกลับไปทางนั้นเลย!!!" ฉันตะโกนพูดด้วยน้ำเสียงที่อารมณ์สุดๆ คนยังง่วงนอนอยู่ด้วย มาปลุกด้วยเรื่องไร้สาระอีก เหอะ :-( ฉันพูดจบก็ปิดประตูทันที แต่พวกชายชุดดำไวกว่า เอาตัวเข้ามาแทรกประตูไม่ให้ฉันปิด "นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ บอกว่าไม่
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9 การจู่โจมที่ไม่คาดคิด
"ทำแบบนี้ แน่ใจแล้วใช่ไหม?" เขาถามแล้วมองหน้าฉัน ฉันทำหน้างงๆแล้วถามเขาว่า "คุณหมายถึงอะไรคะ ฉันไม่เข้าใจ" ".............."เขาไม่ตอบแต่มองมือของตัวเองที่จับหน้าอกของฉัน ฉันมองตามสายตาเขา เห็นดังนั้นจึงรีบปล่อยมือแล้วถอยหลังหนึ่งก้าวโดยอัติโนมัติ สายตาเขาที่มองมาทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันจึงหลบสายตาเขา"ออกไปได้แล้ว" เขาสั่งลูกน้องที่ยืนก้มหน้าเรียงแถวกันอยู่และเมื่อได้รับคำสั่ง ลูกน้องของเขาก็เดินออกไปนอกห้องทันที จึงเหลือแค่เขา ฉันและโบวี่ "เอ่อ....งั้นขอตัวนะคะ พอดีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ามีธุระ"ไอ้โบวี่พูดขึ้นเมื่อเห็นสบสายตาเย็นชาของคุณสิบทิศ มันรีบกุลีกุจอเก็บของ"เฮ้ย อย่าไปนะเว้ย" ฉันรีบวิ่งไปหามัน "ขอโทษนะแก แต่แกเห็นสายตาของเขาไหม ถ้าฉันอยู่ต่ออีกหนึ่งนาทีเขาได้ยิงฉันแน่ แงๆ คนสวยยังไม่อยากตายนะ" "อย่าทิ้งกันสิวะ นังเพื่อนบ้า อ๊ายยย อย่าปล่อยฉันไว้กับเขาสองคนสิ" ฉันรีบเดินไปกระซิบกระซาบโบวี่ที่จะเดินออกจากห้องไปอีกคน "จะไปไหน"น้ำเสียงเรียบๆของคุณสิบทิศพูดขึ้น ฉันจึงหันกลับไปมองเขา ฉันหันหน้ามาอีกที นังโบวี่ นังเพื่อนทรยศมันวิ่งหนีออกนอกห้องไปแล้ว แถมหันกลับมาชูสองนิ้วให้ฉันแล้วทำ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่10 นางฟ้า
ฉันนั่งนิ่งๆไม่พูด ไม่โวยวาย โวยวายไปก็เท่านั้น เขาไม่คิดจะปล่อยฉันอยู่แล้ว เหนื่อยเปล่าๆ ฉันจึงหันมองหน้าต่างรถยนต์เพื่อจดจำเส้นทาง เผื่อเขาเผลอฉันจะได้หนี แต่เหมือนคนขับรถรู้เท่าทันความคิดฉัน เขาจึงขับรถไปทางลัดซึ่งบางทีก็ไม่มีป้ายบอกว่ามันคือที่ไหน โผล่มาอีกทีก็ถนนใหญ่ พาขับซอกแซกไปมา เหอะ เจ้าเล่ห์ทั้งเจ้านายและลูกน้องเฮ้อ ชีวิตคนสวยมันลำบากแบบนี้นี่เอง ดันไปถูกใจเขาจนเขาต้องจับมาขัง เดี๋ยวนะ ถ้าเขาคลั่งรักฉันขนาดนี้ แสดงว่าต้องมีเรื่องอย่างว่าด้วยน่ะสิ อึก ฉันกลืนน้ำลายลงคอ ถ้าเป็นอย่างในละครที่ดูจะต้องถูกปล้ำจนไม่เห็นเดือนเห็นตะวันแน่ๆ "ม่ายยยยยน้าาาาา อย่าปล้ำฉัน" "ปล้ำ?" เขาหันมาถามฉันด้วยใบหน้าที่ล้อเลียน ฉันจึงเอามามือมาปิดปากตัวเอง หลุดพูดออกมา ขายหน้าชะมัดเลย ฉันได้ยินเสียงลูกน้องของเขาสองคนหัวเราะเบาๆด้วยแหละ จากนั้นรถก็ขับเข้ามาถึงบริเวณบ้าน ซึ่งมีลานน้ำพุขนาดใหญ่อยู่ตรงกลางลานบ้าน บ้าน....ไม่สิคฤหาสน์สองชั้นสีครีม สไตล์ยุโรป ด้านข้างทั้งสองด้านเป็นลานจอดรถ ห้อมล้อมด้วยต้นไม้ทำให้บรรยากาศสดชื่น แต่....ฉันไม่สดชื่นด้วย จะหนียังดีวะเนี่ย ไม่นะ ความบริสุทธิ์ของช้านนนนน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-03-21
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status