Se connecterตอนพิเศษ 3 อารมณ์คนท้องพิมโรสท้องได้ราว 5 เดือนกว่า ๆ แล้วด้วยความที่ช่วงนี้เมืองเหนือไม่ค่อยได้ทำการบ้านมากเท่าไรและช่วงนี้อารมณ์ของเขาขึ้น ๆ ลง ๆ พิมโรสนอนอยู่ในห้องที่เดิม แต่ทว่ามีสิ่งหนึ่งที่เธอทำนั้นแตกต่างไปจากทุกครั้งแท่งเอ็นอันขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่สีเนื้อดูแล้วคล้ายคลึงกับของจริงไม่น้อย ตรงโคนของมันถูกยึดติดกับผนังของประตูห้อง และคนตัวเล็กกำลังขยับสะโพกเข้าออกตามจังหวะของตัวเองอยู่ ดิลโด้ ของเล่นอันใหม่ของพิมโรสนั้นได้มาจากแอคเคาท์หนึ่งในทวิตเตอร์"อ๊ะ ๆ อ่าา" เสียงครางหวานดังระงมไปทั่วบริเวณหน้าประตูในขณะที่เธอกำลังกระแทกกายไปข้างหลังเพื่อให้แท่งเอ็นปลอมสอดเข้ามาในร่างกายของเธอให้เป็นจังหวะ"อ๊าา พะ พี่เหนือ" สมองของพิมโรสจินตนาการไปถึงฉากรักมากมาย ทว่ากลับยังคงจำสัมผัสที่ผู้เป็นสามีมอบให้ทุกท่วงจังหวะแกร๊ก!จู่ ๆ บานประตูที่คนตัวเล็กกำลังโยกสะโพกนั้นก็ถูกเปิดออก ทำให้แท่งเอ็นปลอมถูกดันให้ลึกกว่าเดิม และเธอไม่สามารถกลั้นเสียงของความเสียวได้แม้จะตกใจที่มีคนเปิดประตูมาก็ตาม'พี่เหนือมาเหรอ' พิมโรสคิดในใจและยกมือขึ้นมาปิดที่ปากเอาไว้ให้สนิท ทว่าช่องทางรักของตัวเองนั้นยังคงติดอย
ตอนพิเศษ 2 คุณความรักของเมืองเหนือบางครั้งความสุขก็เกิดขึ้นจากการทำอะไรเดิม ๆ ซ้ำ ๆ การไปยังที่เดิมที่ชอบไป หรือแม้แต่การทานและดื่มเมนูโปรดของตัวเอง...ความสุขไม่ใช่สิ่งที่ยิ่งใหญ่เสมอไปลาเต้ หรือ latte คือเครื่องดื่มกาแฟที่เกิดจากเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อน 2/3 ส่วน เทลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน ตามด้วยฟองนมนุ่มหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบนลาเต้เป็นกาแฟแก้วแรก ๆ ที่คนส่วนใหญ่มักจะเลือกเมื่อเริ่มลองเครื่องดื่มชนิดกาแฟ เพราะส่วนผสมของนมทำให้ดื่มง่ายน่าลิ้มลองมากกว่าสำหรับมือใหม่แก้วกาแฟลาเต้เย็นถูกวางไว้เบื้องหน้าหญิงสาวที่เป็นเสมือนลูกค้าประจำของร้านกาแฟแห่งนี้ไปเสียแล้ว เพราะวันไหนที่เธอผู้นี้มาทำงาน จะต้องมีกาแฟแก้วนี้ติดมือไปยังโรงเรียนฝั่งตรงข้ามด้วยเสมอเมืองเหนือ หนุ่มหล่อนักศึกษาปี 4 ที่มีรูปร่างหน้าตาดีเจ้าของร้านกาแฟมองตามหลังหญิงสาวครูฝึกสอนที่มักจะสั่งเมนูเดิมทุก ๆ วัน ก่อนจะเผยรอยยิ้มแสนหวานที่เธอผู้นั้นจะไม่มีทางได้เห็นอย่างแน่นอนใช่แล้ว เมืองเหนือ แอบชอบเธอผู้นั้นมาแรมปีแล้ว ตั้งแต่เริ่มมาเปิดร้านกาแฟแห่งนี้ใหม่ ๆ เธอเป็นลูกค้าคนแรกตั้งแต่เปิดร้าน ใบหน้าสวยใส เรียวคิ้วเรี
ตอนพิเศษ 1 หลังการจากไปของพิมโรสเมืองเหนือตกใจที่เห็นว่าพิมโรสผู้เป็นภรรยาเข้ามาเห็นเขาอยู่ในบ้านหลังเก่ากับเคสเช่นนั้นก็รู้ได้ทันทีเลยว่าเธอจะต้องโกรธเคืองเขาเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าเคสจะรับได้เรื่องที่เขาโกหกคำโตในสถานะของเคสไปนั้นแต่ก็ใช่ว่าจะรับได้ที่เห็นว่ายามมีปัญหาเขาเลือกที่จะดูแลเคสมากกว่าตัวเองเมืองเหนือตะโกนเรียกภรรยาที่เขารักอย่างสุดเสียงเพื่อรั้งให้ตัวเธออยู่รอฟังคำสารภาพเรื่องราวทั้งหมดเสียก่อน และใช่ ในเวลาที่เขาแยกกันอยู่กับพิมโรสนั้นเขาก็ได้ใช้เวลานี้ทบทวนเรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมายดูแล้ว ความจริงถ้าเขาบอกความจำเป็นของตัวเองให้กับอีกคนได้รับรู้ไปแล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะยังมีข้อสงสัยเกี่ยวกับเรื่องการท้องของพิมโรส แต่เขาก็อยากให้โอกาสอีกคนได้อธิบายก่อนเช่นกันรวมถึงว่าถ้ามันเป็นความจริงที่ว่าพิมโรสนอกใจเขาจริง ๆ แล้วเขาถึงขนาดยินดีที่จะรับเป็นพ่อเด็กคนนั้นและใช้ชีวิตด้วยกันอย่างครอบครัว นี่คือสิ่งที่เขาคิดเอาไว้ตกแล้ว แต่ดูเหมือนว่าเรื่องราวมันจะไม่ตรงกับใจที่เขาคิด"พิม!! พิม!! อย่าเพิ่งไป ฟังพี่ก่อน" แต่ให้เขาตะโกนเรียกภรรยาเสียงดังมากแค่ไหนแต่อีกคนก็ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้เ
บทส่งท้าย"พี่เหนือเร็วหน่อยสิคะ วันนี้ประชุมผู้ปกครองลูกนะ" เสียงหวานเอ่ยเร่งสามีที่เอาแต่ทำอะไรชักช้าไปทั้งหมดจนเธอหงุดหงิด"ครับ ๆ พี่กำลังรีบแล้ว หนูไปสตาร์ตรถรอก่อนได้เลย" เขาว่าเพราะถ้ายังเห็นสองแม่ลูกมายืนกดดันเขาด้วยสายตาอยู่อย่างนี้เกรงว่าคงได้ช้าไปกว่าเดิม"อย่าช้านะพ่อ ไม่งั้นผมกับแม่พิมจะไม่รอจริง ๆ แล้วนะ" เด็กน้อยตัวเล็กในวัยแปดขวบพูดขึ้นก่อนจะเดินตามคนเป็นแม่ขึ้นรถไปก่อน นั่นยิ่งเป็นการเร่งเมืองเหนือที่กำลังแต่งตัวอยู่ไม่ยอมเสร็จเสียทีให้ลุกลี้ลุกลนกว่าเดิม"สายแล้ว ๆ ๆ " ชายหนุ่มร่างสูงคุณพ่อลูกหนึ่งรีบวิ่งขึ้นมาที่รถตู้ของตัวเองพร้อมกับส่งยิ้มแหย ๆ ให้สองแม่ลูกที่มารออยู่ก่อนครู่หนึ่งแล้ว"พี่เหนือเป็นแบบนี้ทุกทีเลยนะ เวลาจะไปไหนก็ช้าตลอด" เสียงหวานบ่นอุบก่อนที่จะตามมาด้วยลูกชายของเธออีกครั้งเพื่อเป็นการตอกย้ำว่าเขาช้าจริง ๆ"นั่นสิครับ ต้องเป็นพีทกับแม่พิมทุกทีเลยที่เสร็จก่อนแล้วมารอพ่อนานมาก ๆ " อีกคนพูดพร้อมกับกอดอกตามคนเป็นแม่ของตัวเอง ทั้งสีหน้าท่าทางอะไรหรือก็ถอดแบบกันมาเป๊ะ ๆ ไม่มีผิดเพี้ยนเลยสักนิด นับวันเจ้าลูกคนนี้ก็ยิ่งเหมือนแม่ตัวเองไปทุกที บ่นทีก็เหมือนกั
.."ค่อย ๆ เดินนะพิม มานั่งตรงนี้ก่อนนะครับ" คนตัวสูงช่วยพยุงว่าที่คุณแม่ที่ตั้งท้องอ่อน ๆ แต่ก็เริ่มมีพุงหมาน้อยยื่นออกมาบ้างแล้วให้มานั่งลงที่โซฟาตัวเก่าตัวเดิมบ้านพักครู"ขอบคุณค่ะ" เธอพูดเช่นนั้นก็ทำเอาคนฟังรู้สึกใจฟูขึ้นมาไม่น้อย มันเหมือนกับความพยายามของเขากำลังเกิดผล"เดี๋ยวพี่มานะครับ" เขาว่าเช่นนั้นกว่าจะหายเข้าไปในห้องน้ำอยู่นาน ๆ และออกมาพร้อมกับกะละมังใบหนึ่งที่มีน้ำอยู่เล็กน้อย"มาครับแช่เท้าหน่อยนะจะได้รู้สึกดีขึ้น" มือหนาค่อย ๆ จับที่เท้าของคนตัวเล็กเข้ามาแช่ในน้ำอุ่นที่เขาเตรียมเอาไว้ ก่อนจะออกแรงบีบคลึงมันเบา ๆ โดยที่เขานั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าของเธอถ้าว่าภาพตรงหน้านี้มันกลับดูคุ้นตามากเสียจนความโกรธเคืองครั้งเก่าที่เลือนรางไปแล้วปะทุขึ้นมาอีกครั้ง"อั่ก!" ขาเรียวเล็กของพิมโรสยกขึ้นแล้วถีบไปที่กลางอกของชายหนุ่มจนเขาเซล้มหงายหลังไปคนตัวสูงส่งสายตาที่ไม่เข้าใจมาให้เธอก่อนจะเห็นใบหน้าของอีกคนนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและคับแค้นใจเป็นอย่างมากเล่นเอาเขาไม่กล้าจะถามอะไรเธอเลย"พี่ขอโทษนะครับที่ทำให้พิมไม่พอใจ พิมจะทุบจะตีพี่ยังไงก็ตามใจได้เลยครับ พี่น้อมรับผิดทุกอย่า
..เช้าวันต่อมาหญิงสาวค่อย ๆ ก้าวลงจากบันไดและก้มมองดูว่าเมืองเหนือยังอยู่ที่เดิมอยู่หรือเปล่า ในใจหวังให้เขากลับไปแล้วแต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อชายผู้นั้นกำลังเทโจ๊กใส่ถ้วยสองใบอย่างอารมณ์ดีอยู่หน้าทีวีที่เดิม"อ้าว! ตื่นแล้วเหรอพิม พี่ไปซื้อโจ๊กมาให้น่ะมาทานก่อนสิ" ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาในตอนเช้าและรีบไปซื้อโจ๊กที่ร้านหน้าโรงเรียนใกล้กับบ้านพักครูก่อนจะรีบกลับมาเพราะกลัวว่าพิมโรสจะตื่นแล้วหนีเขาไปซะก่อน โชคดีที่กลับมาอีกคนยังไม่ได้ไปไหน"ทำไมยังไม่ไปอีกคะ" เธอถามพร้อมกับเดินลงมาจากชั้นบน"วันนี้พิมไม่ไปสอนเหรอครับ ทำไมแต่งตัวน่ารักจัง" เขาเลือกจะเมินอีกคนไปดื้อ ๆ และเข้าไปประคองร่างเล็กบางให้มานั่งเพื่อทานของที่เขาเตรียมเอาไว้"พิมจะไปฝากท้องค่ะ" พอได้ยินแบบนั้นเมืองเหนือก็ดวงตาลุกวาว"พี่ขอพาพิมไปได้ไหม" แต่ถึงอีกคนจะไม่อนุญาตเขาก็จะตามไปอยู่แล้ว วันสำคัญแบบนี้ขาดเขาไปไม่ได้หรอก"ก็ตามใจค่ะ" ที่หญิงสาวไม่ได้ปฏิเสธหรือห้ามไม่ให้อีกคนพาเธอไปฝากท้องนั่นก็เพราะว่ายังไงเด็กในท้องก็เป็นลูกของเขาอยู่แล้ว อีกอย่างก็มีตรวจเลือดและส่วนอื่น ๆ ของพ่อเด็กด้วยจะได้ทำไปพร้อมกันเลยทีเดียว "แต่ว่านิสาไปด้ว







