Lahat ng Kabanata ng เกิดใหม่ครั้งนี้ก็หย่ารักเขาเลย: Kabanata 1 - Kabanata 10

ฉันเกิดคำถามในหัวมากมายในตอนที่กำลังยืนมองชายผู้เคยได้ชื่อว่าเป็นคนที่ฉันรักมากที่สุดกำลังร้องไห้และอ้อนวอนขอให้ฉันกลับไป...หากแต่ฉันต้องบอกอย่างจริงใจว่า เสียใจด้วยนะ ตัวฉันในตอนนั้นได้ตายไปเสียแล้ว...คุณจะไม่มีวันได้เห็นผู้หญิงแสนจะใสซื่อคนนั้นที่แววตาเป็นประกายเพราะคิดว่าโลกที่คุณสร้างให้มันคือปราสาทงามที่มีทุ่งลาเวนเดอร์อยู่เบื้องหน้า คนที่เชื่ออย่างสุดหัวใจว่าตัวเองเป็นเจ้าหญิงและหลงรักคุณที่เป็นเจ้าชายด้วยหัวใจทั้งหมดของฉันอีกต่อไปแล้ว.....หญิงสาวคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปตามทางเดินของหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่งที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี ก็เพราะว่าที่นี่นั้นเคยได้เกือบเป็นเรือนหอของเธอกับสามี หัวใจดวงน้อยเต้นถี่รัวอีกทั้งความรู้สึกวูบโหวงในใจก็เข้ามาเล่นงานไม่หยุด น้ำตาใสคลอเต็มหน่วยพร้อมที่จะปะทุและไหลออกมาได้ทุกเมื่อ"พิมโรส แกฟังฉันอยู่ไหมเนี่ย พิม พิม!!" เสียงที่ดังจากโทรศัพท์มือถือบ่งบอกว่าปลายสายกำลังเป็นห่วงเธอมากเพียงไหน ทว่าหญิงสาวที่กำลังจิตใจว้าวุ่นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนั้นก็ไม่มีแรงมากพอจะตอบกลับอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อยเรียวขายาวก้าวไปข้างหน้าด้วยความสั่นเทาเพราะความหวาดกลัวจ

"มีเรื่องอะไรที่พิมต้องรู้หรือเปล่าคะ" เธอถามคนทั้งสองเมื่อเห็นว่าบทสนทนานั้นกำลังพูดถึงตัวเองอยู่"พิมครับ พี่แนะนำให้พิมรู้จักนะ นี่พี่กร พี่ชายของพี่เอง พี่กรครับนี่พิมโรสภรรยาของผมครับ" เมืองเหนือแนะนำให้คนทั้งสองได้รู้จักกันแล้วหญิงสาวที่ยืนอยู่ด้านข้างก็ขมวดคิ้วนิดหน่อย นั้นเพราะว่าที่เธอรู้จักครอบครัวของสามีมา เมืองเหนือมีพี่น้องแค่สองคนเท่านั้น นั่นคือเมืองหนาวและเมืองน่าน แต่คนที่ชื่อกรนี้เธอไม่เคยเห็นมาก่อนเลย อีกทั้งในวันแต่งงานก็ไม่เคยเห็นมาปรากฏตัวอยู่"พี่ชาย...แท้ ๆ เหรอคะ" หญิงสาวถามย้ำอีกครั้งด้วยใบหน้าที่ไม่เข้าใจแต่นั่นก็ทำให้ชายหนุ่มแปลกหน้าคนนั้นชักสีหน้าใส่เล็กน้อยแสดงความไม่พอใจที่น้องสะใภ้มาถามคำถามอะไรแบบนี้อย่างไม่มีมรรยาท ทั้งที่เขาก็รู้ดีว่าคนบ้านนี้ไม่ค่อยต้อนรับเขาเท่าไรแต่ก็ไม่ควรพูดสิ่งที่คิดออกมาทั้งหมดก็ได้"พี่กรเป็นพี่ชายคนละแม่กับพวกพี่ครับ แต่ก็เป็นลูกของคุณพ่อเหมือนกัน" เมืองเหนือที่เห็นบรรยากาศไม่ค่อยดีแล้วจึงได้อธิบายให้กับภรรยาได้เข้าใจเพราะกลัวว่าพี่ชายของเขาจะไม่สบายใจไปมากกว่านี้กรเป็นลูกชายคนโตของเจ้าสัวชัยยะก่อนที่จะหย่าจากภรรยาเก่าเธอก็

"พี่เหนือคะ วันนี้อย่าลืมนัดของเรานะคะ" หญิงสาวพูดกับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยรอยยิ้มอบอุ่นอย่างทุกครั้ง"ครับ ใครจะไปลืมได้กัน" เมืองเหนือตอบกลับไปก็เพราะว่าความจริงแล้ววันนี้เป็นวันครบรอบการแต่งงาน 7 ปีของพวกเขา ที่สำคัญคือเขามีของขวัญที่เตรียมเอาไว้ให้สำหรับภรรยาที่แสนดีของเขาด้วย"ค่ะ งั้นเจอกันตอนเย็นนะคะ" พูดจบเธอก็เตรียมตัวเดินทางไปสอนหนังสือเด็กนักเรียนตามปกติที่เคยทำมาตลอด วันนี้พิมโรสดูจะอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษชนิดที่ว่าเด็กนักเรียนจะดื้อจะซนแค่ไหนเธอก็แทบไม่ดุหรือลงโทษอะไรเลยด้วยซ้ำ ทำเอาเด็ก ๆ ถึงกับแปลกใจไม่น้อย"ยิ้มใหญ่เลยนะคะคุณครูพิม ไปอารมณ์ดีอะไรมาคะเนี่ย" เสียงของเพื่อร่วมอาชีพดังขึ้นในตอนที่เธอกำลังจะเดินไปที่รถยนต์ของตัวเองเพื่อกลับไปบ้านและเตรียมตัวเพื่อนัดสำคัญของวันนี้"ก็นิดหน่อยนะคะ""นัดคนที่บ้านไว้แน่ ๆ เลย มีเรื่องน่ายินดีอะไรหรือเปล่าคะ" หญิงสาวทำท่าทางยิ้มเขินเพราะว่าวันนี้มันมีเรื่องน่ายินดีอยู่จริง ๆ แต่เธอก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงให้ไม่ดูดีใจมากเกินไปนั่นแหละ"ก็...นั่นแหละค่ะ วันนี้ครบรอบแต่งงาน 7 ปีของพิมกับพี่เหนือค่ะ" เธอตอบเพื่อนร่วมงานพร้อ

บทที่ 3 มีคนอื่นคนตัวเล็กฟังแล้วได้แต่ยกยิ้มขึ้นมาอย่างคนไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดนั้นเลยสักนิด"แกเข้าใจผิดแล้วนิสา พี่เหนือเขาไปทำงานที่ต่างประเทศน่ะ ไปตั้งแต่เมื่ออาทิตย์ก่อนแล้ว ตาฝาดแล้วแกเนี่ย" พิมโรสคิดและเชื่อเช่นนั้นจริง ๆ เพราะว่าสามีของเธอก็ยังโทรติดต่อกับเธอทุกวันจะเอาเวลาที่ไหนกลับมาแล้วไปอยู่กับคนอื่นได้กัน เธอคิดว่านิสาคงตาฝาดไปแล้วจริง ๆ นั่นแหละ"ไม่แก ฉันเห็นจริง ๆ เป็นพี่เมืองเหนือจริง ๆ นะไม่ได้ตาฝาด" ทว่าปลายสายยังคงยืนยันหนักแน่นมาก เพราะว่าเธอเห็นเช่นนั้นจริง ๆ ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าสายตาตัวเองจะเพี้ยนเพราะว่าได้ยินผู้หญิงคนนั้นเรียกชื่อของเมืองเหนืออยู่เต็มสองรูหูจึงได้รีบโทรมาเล่าให้เพื่อนตัวเองได้รู้ก่อนเลย แต่คิดไม่ถึงว่าพิมโรสจะไม่เชื่อที่เธอพูดเช่นนี้"แกอย่ามาล้อเล่นแบบนี้สิ ฉันไม่ชอบเลยอย่าพูดถึงพี่เหนือในทางที่ไม่ดีเลยแก" พิมโรสเริ่มไม่สนุกกับสิ่งที่เพื่อนเธอต้องการจะพูดต่อไปแล้ว"นี่แกหลงเขามากเลยนะรู้ตัวหรือเปล่า เขาพูดอะไรแกก็เชื่อหมดเลยเหรอแล้วฉันที่เป็นเพื่อนแกรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแกไม่เชื่อฉันบ้างเลยเหรอ" นิสาพูดด้วยความน้อยใจ ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นห่วงแล

ชายหนุ่มมองเห็นสายตาที่แสดงออกถึงความผิดหวังสับสนและเสียใจของผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขา มือหนาสั่นเทาเพราะไม่รู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไรเขาจึงเลือกจากหญิงสาวคนข้าง ๆ และเดินเข้าไปหาพิมโรสผู้เป็นภรรยาหวังอธิบายภาพเหตุการณ์ตรงหน้าฟัง"พิมฟังพี่นะ" หากแต่ยิ่งเขาเดินเข้าใกล้อีกคนมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งถอยไปจากเขามากขึ้นเท่านั้น"พี่เหนืออยู่ตรงนั้นแล้วพูดมาเถอะค่ะ" เป็นการบ่งบอกว่าอย่าพึ่งเข้ามาใกล้ ๆ เธอในตอนนี้แต่อยากให้อธิบายเรื่องราวให้ฟังก่อน เพราะอย่างไรพิมโรสเป็นคนที่มีเหตุผลเสมอเธอต้องการจะฟังความจริงจากปากผู้เป็นสามีก่อนตัดสินเหตุการณ์ทั้งหมด"พิม...""โอ๊ย! พี่เหนือ เคสเจ็บท้องค่ะ" ทว่าก่อนที่เมืองเหนือและพิมโรสจะคุยอะไรกันมากไปกว่านั้น หญิงสาวท้องอ่อน ๆ ก็ร้องขึ้นมาเรียกความสนใจของทุกคน"เคส! เคสนั่งพักตรงนี้ก่อนนะ" คนตัวสูงตรงข้ามหาผู้หญิงท้องอย่างเป็นห่วงก่อนจะพาเจ้าตัวไปนั่งที่เก้าอี้ที่อยู่ไม่ไกลนักโดยไม่ได้สนใจเลยว่าภรรยาของตัวเองจะกำลังมองเขาด้วยความรู้สึกอย่างไร"เคสเจ็บเสียดที่ท้องค่ะ" เธอพูดพร้อมเอามือกุมที่ท้องที่ดูไม่ออกว่ากำลังตั้งท้องอยู่เลยด้วยซ้