مشاركة

 ตอนที่ 86 ชมงิ้ว

last update تاريخ النشر: 2026-10-23 16:09:17

ตอนที่ 86 ชมงิ้ว

เสียงบ่าวรับใช้ที่ทำหน้าที่เฝ้ายามกลางคืนตะโกนลั่น เขาเผลอหลับไปเพียงชั่วอึดใจ ที
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 100 ข้าผิดเอง

    ตอนที่ 100 ข้าผิดเอง“พี่รองลุกขึ้นเถิด เรื่องนี้ข้าผิดเอง ข้าจะแก้ไขเอง” พระชายาจิ้งหยิบเสื้อคลุมกันฝนขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นก็เดินไปยังกระโจมของสวามี มือทั้งสองกำเข้าหากันแน่น แม้ในใจจะเคียดแค้น ทว่านางก็ไม่ต้องการเห็นเขาตาย จริงอย่างที่พี่รองว่าเขายังตายไม่ได้“พวกท่านออกไปก่อน” นางปลดเสื้อคลุมส่งให้หย่งสือ จากนั้นก็เดินไปนั่งที่ข้างตั่งนอน“ยานี่ต้องให้ท่านอ๋องกินหรือ”“นี่เป็นยาที่กระหม่อมปรุงขึ้นมา แต่อาการของท่านอ๋อง” หมอหลวงจงถอนหายใจ “ไม่ค่อยจะได้ผลเท่าใดนัก”“อื้ม... ข้ารู้ พวกท่านออกไปเถิด ข้าจะจัดการต่อเอง” หลี่หมิงซีพูดอีกครั้ง แต่แล้วก็เรียกเอาไว้อีกหน “เดี๋ยวก่อน ท่านหมอจง ท่านหมอไป๋ พวกท่านตรวจยานี้สักหน่อย”ไม่ว่านางจะไล่ทุกคนให้ออกไปหมดแล้วก็ตาม แต่ในมุมมืดนั้นก็ยังมีองครักษ์เงาที่เฝ้าสังเกตการณ์ หากนางไม่ล้วงเอายาล้ำค่าออกมาให้หมอหลวงทั้งสองตรวจก่อน รับรองได้เลยว่า เพียงแค่นางล้วงออกมา ก็คงถูกองครักษ์เงาจัดการแล้วมือเรียวหยิบตลับหยกใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ ข้างในนั้นมีเม็ดยาสีแดงก่ำหนึ่งเม็ด เพียงแค่เปิดฝาออก ก็ได้กลิ่นหอมสมุนไพรล้ำค่าหลายชนิด แต่ที่เด่นสุดคงจะเป็นบัวหิ

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 99 ข้าจะพาเขากลับมา

    ตอนที่ 99 ข้าจะพาเขากลับมาการกระอักเลือดคราวนี้ของจิ้งอ๋อง รุนแรงเสียจนลมหายใจที่เคยมีแผ่วเบาลงจนแทบสัมผัสไม่ได้หย่งสือที่วิ่งหน้าตื่นออกไป ลากตัวหมอหลวงจงกลับมาอย่างรวดเร็ว หมอชราถูกหิ้วปีกจนเท้าแทบไม่ติดพื้น ครั้นมาถึงข้างเตียงก็รีบจับชีพจรของเจ้านายหนุ่มด้วยมือที่สั่นเทา“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้... เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้” หมอหลวงจงเอ่ยถามเสียงสั่น เขาหันไปมองหย่งสือและหย่งซานที่ยืนหน้าซีดเซียว“พระชายาพาท่านหมอไป๋มาด้วยมิใช่หรือ ไปตามมาเร็วเข้า” แม้ตามระดับขั้นหมอหลวงจงจะมีตำแหน่งสูงกว่าท่านหมอไป๋ ทว่าหมอไป๋ต่างหากที่ดูแลพระวรกายท่านอ๋องมาตั้งแต่เกิด ดังนั้นรายละเอียดลึก ๆ ยังเป็นอีกฝ่ายที่รู้ดีกว่าหย่งซานรีบกระโจนออกไป อุ้มท่านหมอไป๋กลับเข้ามาอย่างรวดเร็วหมอชราทั้งสองต่างก็ผลัดกันเข้าไปถวายการรักษา“ร่างกายไม่มีสิ่งใดผิดปกติ บาดแผลไม่บวมช้ำ ทั้งยังสมานกันดี” ท่านหมอไป๋ถอนหายใจ พูดสิ่งที่ตนตรวจออกมา“ในพระวรกายก็ไร้พิษ” หมอหลวงจงก็กล่าวออกมาเช่นกัน “ก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้น มีใครเข้ามาหรือไม่”“หลังจากที่ท่านหมอจงออกไป คุณชายรองเข้ามาเยี่ยมครู่หนึ่ง จากนั้นก็ออกไป” หย่งซานเงียบไปครู่

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 98 เขาไม่คู่ควรจริง ๆ

    ตอนที่ 98 เขาไม่คู่ควรจริง ๆพรวด!!โลหิตสีคล้ำพุ่งออกจากริมฝีปากของเซียวจิ่งถิง ร่างกำยำนอนไร้เรี่ยวแรง ดวงตาคมหม่นแสงลงจนไม่เหลือ ลมหายใจแผ่วลงทุกที“ท่านอ๋อง! ท่านอ๋องแข็งใจไว้พ่ะย่ะค่ะ เร็วเข้า ไปลากท่านหมอมาเร็วเข้า” หย่งซานประคองเจ้านายให้นอนราบ เขาถ่ายเทลมปราณให้อีกฝ่ายอย่างไม่ขาดสายหย่งสือเองก็รีบใช้วิชาตัวเบาเร้นกายไปยังกระโจมของหัวหน้าหมอหลวงท่านหมอหนวดขาวเพิ่งจะหย่อนตัวนั่งพักถูกตามตัวมาอย่างเร่งด่วน ยังไม่ทันเข้ากระโจมก็ได้กลิ่นคาวโลหิตคละคลุ้ง ท่านหมอหลวงสะบัดตัวหลุดจากมือของหย่งสือ ก่อนจะรีบไปที่ข้างตั่ง เขารีบจับชีพจรของท่านอ๋องหนุ่ม“ถอดเสื้อท่านอ๋องออก เอาโสมแผ่นใส่ปาก ส่วนนี่เอาไปต้มไฟอ่อน ๆ คุมไฟให้ดี เดือดแล้วรีบยกเข้ามาให้ข้า” หมอหลวงจงรีบเปิดห่อผ้า มือที่ถือเข็มเงินสั่นสะท้าน เขาพยายามฝังเข็มสกัดจุดสำคัญ ทว่าโลหิตก็ยังคงไหลซึมจากมุมปากของจิ้งอ๋องไม่หยุดหย่อนไม่นานหย่งสือก็ยกหม้อยาเข้ามา หมอหลวงจงไม่รอช้ารีบเทใส่ชาม แล้วประคองให้อีกฝ่ายดื่มจนหมด รอจนกระทั่งครบหนึ่งก้านธูป ก็ดึงเข็มเงินออก“เลือดหยุดไหลแล้ว ประคองท่านอ๋องนอนพักไปก่อน”“นานหรือไม่กว่าท่านอ๋องจะฟื

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่  97 ถือสิทธิ์อันใด

    ตอนที่ 97 ถือสิทธิ์อันใด“ทูลพระชายา ท่านอ๋องฟื้นแล้วเพคะ” หลี่หมิงซีที่กำลังอุ้มทารกน้อยได้ยินเสียงรายงานของชิงหลิงก็เงยหน้าขึ้น“เร็วถึงเพียงนี้” นางมองออกไปนอกกระโจม แม้จะเห็นเพียงสายฝนที่ซัดกระหน่ำ แต่ก็รู้ว่าเพิ่งจะผ่านไปไม่นานไม่ใช่หรือ เหตุใดตื่นเร็วนัก“ท่านอ๋องทรงถามหาพระชายา”น่าจะมีเรื่องพูดคุยกับนางกระมัง จึงทำให้นอนได้ไม่เต็มที่หลี่หมิงซีส่งทารกน้อยให้แม่นมหลัวรับไปดูแลต่อ ก่อนจะหมุนตัวก้าวเดินออกจากกระโจม ตรงไปยังที่พักของเซียวจิ่งถิงภายในกระโจมมีแสงสว่างจากตะเกียงที่ถูกจุดเอาไว้ แม้จะอยู่ในยามกลางวัน ทว่าท้องฟ้ากลับมืดมิดราวกับกลางคืน สายฝนก็ดูท่าจะไม่หยุดง่าย ๆ เซียวจิ่งถิงนอนอยู่บนเตียงเช่นเดิม ใบหน้าหล่อเหลายังคงซีดเซียวจากพิษบาดแผล ทว่าดวงตากลับเปิดขึ้นและจ้องมองมาที่ประตู ครั้นเห็นร่างบางเดินเข้ามา แววตาของเขาก็เปล่งประกาย ริมฝีปากยกยิ้มออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง“ท่านอ๋อง เพิ่งจะพักไปเอง เหตุใดจึงรีบตื่นเล่าเพคะ” หลี่หมิงซีเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปใกล้ มือเรียวยกขึ้นวางที่หน้าผากของชายหนุ่ม “ตัวไม่ร้อนเท่าใดแล้ว แต่ยังต้องดื่มยาอยู่ดี”นางรับชามยาจากหย่งเต๋อ ก่อนจะทรุด

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 96 ความเข้าใจผิดของพี่รอง

    ตอนที่ 96 ความเข้าใจผิดของพี่รอง“ได้ เดี๋ยวข้าจะออกไปดู” หลี่หมิงซีสั่งการให้หย่งเต๋อเฝ้าจิ้งอ๋องเอาไว้ ก่อนที่ตนเองจะเดินออกไปนอกกระโจม นางรับทารกน้อยมาอุ้มแนบอก มือเรียววางลงบนหน้าผากเล็กที่ร้อนราวเปลวไฟ สีหน้าก็เคร่งเครียดขึ้นมา“เรียกหย่งซานมาพบข้า” หลี่หมิงเวยอ้าปากจะพูดอยู่หลายครั้ง ทว่าน้องสาวตัวดีไม่เปิดโอกาสให้ตนเองพูดแม้แต่ครึ่งคำพระชายาวางทารกน้อยลงบนเตียงอย่างเบามือ นางหยิบขวดกระเบื้องสีขาวออกมา เทผงยาลงในอ่างน้ำอุ่น จากนั้นก็นำมาเช็ดตัวให้กับเด็กน้อยด้วยตนเองหลี่หมิงเวยเดินไปหยิบขวดยาขึ้นมาดม คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน ก่อนจะวางขวดยาเอาไว้ตามเดิม“จินอิ๋นฮวาผสมปั๋วเหอหรือ”“เจ้าค่ะ จินอิ๋นฮวาช่วยขับพิษร้อนถอนพิษไข้ ส่วนปั๋วเหอมีฤทธิ์เย็นช่วยระบายความร้อนออกจากร่างกาย จึงไม่เหมือนกับของที่ใช้กับท่านอ๋อง” หลี่หมิงซีเอ่ยตอบพลางเช็ดตัวให้ทารกน้อย ก่อนจะช้อนตาขึ้นมองพี่ชาย“พี่รอง ครั้งที่อยู่ชายแดน ท่านไม่ตั้งใจจดจำเรื่องสมุนไพรหรอกหรือ”หลี่หมิงเวยยังไม่ทันได้ตอบ หย่งซานก็เดินเข้ามาเสียก่อน“คารวะพระชายา พระนางเรียกหากระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ”“ลุกขึ้นเถิด หย่งซานเจ้าได้รับบาดเจ็

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 95 การมาของพระชายา

    ตอนที่ 95 การมาของพระชายาเซียวจิ่งถิงถูกหามกลับมาในค่ายอพยพอย่างเร่งด่วน หมอหลวงจงรีบเข้าไปถวายการรักษา หลี่หมิงเวยเห็นน้องสาวตนเองมาก็ตกใจเป็นอย่างมาก เขารีบวิ่งเข้ามาหา พลางจับตัวนางหมุนไปมา“พี่รอง ข้าไม่เป็นอะไร เลือดนี้เป็นของท่านอ๋อง”คุณชายรองหันไปมองในกระโจม “ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว เจ้ารอตรงนี้ ข้าจะไปดูท่านอ๋องสักครู่”ครั้นเห็นว่าน้องสาวปลอดภัยก็รีบเข้าไปในกระโจม เซียวจิ่งถิงนอนนิ่งบนเตียงสนาม ร่างกายด้านบนเปลือยเปล่า ไม่นานหลี่หมิงซีก็เดินตามเข้ามา ครั้นเมื่อดวงตาเห็นตอไม้ที่ยังเสียบคาเนื้อเอาไว้ สีหน้านางก็ซีดเผือดลง“พี่รอง พาซีเอ๋อร์ออกไปรอด้านนอกเถิด ให้หมอจงทำแผลก่อน ประเดี๋ยวพวกท่านค่อยเข้ามา”“ท่านอ๋อง เป็นกระหม่อมที่ปกป้องพระองค์ไม่ได้”“ไม่ใช่ความผิดพี่รอง”เซียวจิ่งถิงเปลี่ยนไปมากจริง ๆ หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะต้องกล่าวโทษพี่ชายนาง จากนั้นก็พาลมาด่าคนสกุลหลี่ บัดนี้นอกจากจะไม่ด่าแล้ว ยังให้กำลังใจอีกด้วย“ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนท่านก่อน ท่านหมอลงมือเถิด”หลี่หมิงซีเดินไปนั่งข้างเตียง สายตานางมองไปยังบาดแผล จากนั้นก็ดึงผ้าเช็ดหน้าตนเองออกมาพับเป็นผืนเล็ก “กัดเอาไว้เพคะ”“

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status