Partager

บทที่ 5 : องค์ชาย?

Auteur: MIN-G
last update Date de publication: 2024-04-03 21:41:05

หลังจากนั้นเป้าหมายของอาคุมุที่คิดไว้ล่วงหน้าก็ไม่ได้มีเพียงแค่การฆ่าเพราะความแค้นในอดีต แต่เป็นการที่ได้ขึ้นไปอยู่ในจุดสูงสุดของโลกใบใหม่นี้ ในดินแดนอันกว้างใหญ่แห่งนี้ และเป็นจอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกนี้!

“ออกไปสูดอากาศข้างนอกก่อนแล้วกัน” ว่าแล้วอาคุมุก็ลุกออกจากเตียงและเปิดผ้าม่าน พร้อมกับเดินไปยังประตูห้องที่ปิดอยู่

เขาเอื้อมมือไปจับลูกบิดประตูแต่ทันใดนั้นก็ได้มีสิ่งที่แปลกประหลาดเกิดขึ้น

“นี่มันอะไร?!” เขารู้สึกได้ถึงพลังที่มีความแข็งแกร่งยากเกินจะเปรียบเทียบ และแรงกดดันที่มหาศาลราวกับว่ามันกำลังจะกดทับร่างกายของเขาให้จมลงไปภายใต้แรงกดดันนี้

“ความแข็งแกร่งของพลังนี้มันเป็นของใครกันแน่?”

ทันใดนั้นเอง อิซามุก็เปิดประตูเข้ามาซึ่งมันเป็นเวลาเดียวกันกับที่แรงกดดันอันมหาศาลนั้นหายไป ราวกับว่าถูกเขาหยุดเอาไว้

“เอ๊ะ.. พ่อ?”

“อาคุมุ ร่างกายและพลังของลูกฟื้นตัวดีแล้วใช่ไหม? มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?” อิซามุเอ่ยถาม

“เอ่อ.. ร่างกายและพลังของผมกลับมาเป็นปกติแล้วครับ ไม่มีอะไรผิดปกติ” อาคุมุตอบกลับไปด้วยความงุนงง เพราะเมื่อครู่นี้เขายังรู้สึกถึงแรงกดดันนั้นอยู่เลย แต่ทำไมมันถึงหายไปพร้อม ๆ กันกับตอนที่อิซามุเปิดประตูเข้ามา

‘แปลกแฮะ’

“พ่อมีอะไรหรือเปล่าครับ?” อาคุมุถามกลับไป

“พ่อแค่เป็นห่วงลูกน่ะ เกรงว่าจะมีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้นกับร่างกายหรือว่าทำให้พลังเวทมีความปั่นป่วน แต่ถ้าเป็นอย่างนั้นพ่อก็สบายใจแล้วล่ะ การฝึกหลังจากนี้ขึ้นอยู่กับลูกเลยว่าต้องการอะไรก่อน แต่ถ้ามีข้อสงสัยก็มาถามพ่อได้” เมื่อพูดจบ อิซามุก็เดินออกไปจากห้องนอนของอาคุมุในทันทีพร้อมกับปิดประตูด้วยความแผ่วเบา อาคุมุก็ไม่ได้มีท่าทีที่จะถามอะไรต่อแต่อย่างใด

“มันจะเป็นอย่างที่เราคิดหรือเปล่านะ ทำไมถึงรู้สึกแปลกขึ้นทุกครั้งในตอนที่ได้คุยกับเขาเกี่ยวกับเรื่องของเวทมนตร์..” อาคุมุก็ยังคงคิดไม่ตกเกี่ยวกับตัวตนของพ่อ.. ชายคนนี้เขาคือใครกันแน่?

“เราอาจจะคิดไปเองก็ได้” หลังจากนั้นอาคุมุจึงเปิดประตูแล้วเดินออกไปจากห้องนอน ในตอนนี้เขาไม่รู้สึกถึงพลังหรือแรงกดดันแบบนั้นแล้ว และพ่อของเขาเองก็เช่นกันที่ไม่รู้ว่าออกไปที่ไหนแล้ว ในบ้านนั้นไม่มีอะไรเลยนอกจากความเงียบสงัดและตัวของอาคุมุที่อยู่เพียงลำพัง

“เป็นคนบอกเองแท้ ๆ ว่าถ้ามีอะไรสงสัยก็ให้ไปถาม แต่ไม่อยู่อย่างนี้จะถามยังไงกันล่ะ? แต่ช่างเถอะ คงไม่น่าจะมีอะไรต้องถาม” 

พูดจบอาคุมุก็เดินไปยังพื้นที่โล่งทางหน้าบ้าน เขาตั้งใจที่จะรวบรวมสมาธิเล็กน้อย แต่ก็เกิดสิ่งที่ทำให้เขานั้นแปลกใจอีกครั้ง เพราะเขายังไม่ทันได้รวบรวมสมาธิเพื่อสัมผัสถึงการไหลเวียนของพลังเวทในร่างกายเลยด้วยซ้ำ แต่ก็สามารถสัมผัสถึงพลังเวทได้แล้ว

มากไปกว่านั้นคือเขาสามารถมองเห็นออร่าสีขาวที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเขาได้ ดังนั้นเขาจึงหันฝ่ามือไปข้างหน้าแต่เอียงต่ำลงพื้นเล็กน้อย พร้อมกับพูดออกไปในทันที

“หรือว่า.. แสงอัสนีบาต!”

ตู้มม!!

สายฟ้าแบบเดิมที่เคยใช้นั้นออกมาจากฝ่ามือของเขา พื้นดินบริเวณนั้นที่ถูกความรุนแรงของสายฟ้าเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่พอสมควร แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาตกใจ เพราะสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ในครั้งนี้คือเขาไม่จำเป็นต้องรวบรวมสมาธิก่อนที่จะใช้พลังอีกต่อไป เขาสามารถปล่อยแสงอัสนีบาตออกมาได้ในทีนทีเมื่อต้องการ

“เห็นออร่ารอบตัวแล้ว และปล่อยพลังได้โดยที่ไม่ต้องรวบรวม นี่มันอาจจะเป็นการพัฒนาครั้งสำคัญของฉันก็เป็นได้” ว่าแล้วเขาก็ลองใช้มันซ้ำอีกครั้ง เขาหันฝ่ามือไปทางหลุมใหญ่จุดเดิมที่ยังคงอยู่

“แสงอัสนีบาต”

ตู้มมม!!

แน่นอนว่าผลลัพธ์ดีเยี่ยม อาคุมุรู้สึกได้ถึงความรุนแรงของแสงอัสนีบาตที่เพิ่มมากขึ้น เดิมทีหลุมที่พื้นดินหลุมนั้นก็มีความกว้างอยู่แล้ว แต่ในครั้งนี้มันทำให้หลุมมีขนาดใหญ่กว่าเดิมอีกเล็กน้อย

“นี่อาจจะเป็นข้อดีของนักเวทในชนบท.. หรือว่าพ่อคิดเรื่องนี้ไว้อยู่แล้วกันแน่นะ?” สิ่งที่อาคุมุคิดก็คือนักเวทในชนบทนั้นมีพื้นที่ค่อนข้างที่จะกว้างขวางเช่นเดียวกันกับบริเวณรอบบ้านของเขา แถมโดยรอบก็ไม่ได้มีผู้คนพลุกพล่าน จึงเป็นสถานที่ที่เหมาะแก่การฝึกฝนพลังเวท

แต่ในขณะที่อาคุมุกำลังจะฝึกฝนและค้นหาทักษะอื่น ๆ ต่อไป ทันใดนั้นแขกไม่ได้รับเชิญก็ปรากฏตัวขึ้น

“ว้าว! ผมทำได้แล้วล่ะ พวกท่านเห็นไหม? ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอ๋?” เด็กหนุ่มผมสีขาว รูปงาม ภายนอกดูมียศฐาบรรดาศักดิ์คนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าอาคุมุ เขามาที่นี่โดยการใช้ทักษะของวงแหวนเวท

“หืม?...” อาคุมุจ้องเขม็งมองไปด้วยสายตาที่ดูแปลกใจ

‘หมอนี่มันคงจะเพิ่งใช้การเคลื่อนที่ด้วยวงแหวนเวทได้สินะ แล้วก็ออร่าสีขาว..’

“เอ๋? นี่ฉันมาโผล่ตรงไหนล่ะเนี่ย ดูท่าน่าจะไกลมากเลยนะ” เด็กหนุ่มคนนั้นพูดพึมพำอยู่คนเดียว แล้วจึงหันหน้ามาทางอาคุมุ

“เอ่อ... เพิ่งจะพัฒนาวงแหวนเวทได้เหรอครับ?” อาคุมุกล่าวถามไป

“ใช่แล้วล่ะน้องชาย ก็ใช้คล่องขึ้นมาพอสมควรอยู่ กับขนาดของวงแหวนที่ใหญ่มากน่ะนะ” เด็กหนุ่มคนนั้นตอบกลับมา พร้อมกับที่เขาค่อยปล่อยพลังเวทออกมาที่ฝ่ามือ ซึ่งท่าทางของเด็กหนุ่มคนนั้นดูไม่ค่อยจะเหมือนคนที่เพิ่งหัดใช้ได้เลยแม้แต่น้อย

‘เวทน้ำแข็ง?’

สิ่งที่ปรากฏให้เห็นคือแท่งน้ำแข็งที่มีความแหลมคมและผิวเรียบเนียนจนเงาวับ

“กระสุนน้ำแข็ง” เด็กหนุ่มคนนั้นหันฝ่ามือไปทางต้นไม้พร้อมกับพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา แต่ทันใดนั้นก็ได้มีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นมา และได้ทำการหยุดการโจมตีนั้นเอาไว้ในทันที

“องค์ชายโปรดระงับโทสะ” ชายคนนั้นได้พูดออกมาทั้งที่ยังไม่ทันได้ลืมตา พร้อมกับจับแขนของเด็กหนุ่มไว้ พลังที่ฝ่ามือก็เริ่มเลือนลางและหายไป

‘อะไรล่ะนั่น? แล้วก็องค์ชาย?’

“ท่านผู้นี้คือผู้ที่มีเชื้อพระวงศ์ในองค์จักรพรรดิ เป็นบุตรขององค์ชายรัชทายาทนามว่า "มาโมรุ ชูยะ" มาที่นี่ด้วยประการบางอย่าง ไม่อยากอยู่ที่นี่นานนัก นายก็รีบกลับเข้าบ้านไปซะเถอะ” ชายวัยกลางคนผู้นั้นบอกกล่าวให้อาคุมุได้รับรู้พร้อมกับลืมตาขึ้น แต่อาคุมุก็ยังไม่ทันได้ไปไหน ชูยะก็เอ่ยขึ้นมาในทันที

“นี่ท่านลุง ก่อนจะทำตัวเป็นพระเอกก็ดูก่อนสิครับว่าผมทำอะไรอยู่” 

“เอ่อ... เอ๋?!! โธ่องค์ชาย ว่าแต่ท่านไม่ได้คิดจะโจมตีเด็กนั่นหรอกเหรอครับ? พลังท่านปะทุออกมาค่อนข้างที่จะมากพอสมควรเลยนะ แต่เรารีบกลับไปน่าจะดีกว่านะองค์ชาย” ชายคนนั้นกล่าวถามกับองค์ชายชูยะ ก่อนที่จะหันมาทางอาคุมุ

“ผมไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่อยากรู้ว่าเวทน้ำแข็งมันพัฒนาไปแบบไหนหลังจากพัฒนาวงแหวนเวทครั้งนี้” องค์ชายชูยะตอบกลับไป

‘ครั้งนี้? พัฒนาไปกี่รอบแล้วล่ะนั่น แต่ดูเหมือนว่าลุงคนนี้จะดูไม่ธรรมดาแฮะ’

“ฉันคือ "ฟุโด อากิระ" ตระกูลของฉันเป็นตระกูลที่ได้รับหน้าที่อารักขาองค์ชายชูยะ แต่ตอนนี้พวกเราพลัดหลงกับกลุ่มใหญ่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เราต้องรีบกลับไปแล้ว นั่นคือทางที่ดีที่สุด”

ชายวัยกลางคนผู้นั้นมีนามว่า "ฟุโด อากิระ" เขาคือหัวหน้าตระกูลฟุโด หนึ่งในตระกูลใหญ่ซึ่งเป็นตระกูลที่อยู่ภายใต้ความดูแลของตระกูลมาโมรุ ได้รับหน้าที่อารักขาและดูแลความปลอดภัยให้กับชูยะ

‘เมื่อครู่นี้ยังนิ่ง ๆ อยู่เลยนะ ทำไมตอนนี้เขาดูร้อนรนแล้วล่ะ เกิดอะไรขึ้นหรือไงกัน?’

“องค์ชาย เรารีบไปกันเถอะ ไม่งั้นเด็กคนนี้เขาจะ...” สิ่งที่อากิระพูด ยิ่งตั้งใจฟังอาคุมุก็เริ่มไม่ได้ยิน นั่นจึงทำให้เขาไม่สามารถรับรู้ได้ว่ามันคืออะไรกันแน่

‘อะไรเนี่ย? ไม่เข้าใจเลย’

“คือว่า.. มีอะไรหรือเปล่าครับ ผมทำอะไรผิดไปไหม?” อาคุมุถามกลับไป แต่ก็ยังไม่ทันได้คำตอบอะไรกลับมา อากิระหรือชูยะก็ยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดอะไร ทันใดนั้นก็ได้มีกลุ่มคนปรากฏตัวขึ้นมารอบทิศทางที่อาคุมุนั้นยืนอยู่ และได้มีชายที่อายุดูไล่เลี่ยกับอากิระปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าอาคุมุ

“เฮ้ย ๆ ...เด็กตัวกระเปี๊ยกอย่างแก ได้แตะต้ององค์ชายน้อยหรือเปล่าห๊ะ?!” ชายคนนั้นตะโกนด้วยเสียงที่ดังพอสมควร แต่ในทางกลับกันอากิระกลับพูดด้วยเสียงที่เรียบ ๆ

“เรื่องนี้มันจบไปแล้ว ท่านพี่อย่าใช้แต่อารมณ์จะได้ไหม?”

“แกเป็นแค่น้องฉัน! ถึงแกจะเป็นหัวหน้าตระกูลได้เพราะความสามารถรอบด้านก็เถอะ แต่แท้จริงแล้วตำแหน่งนี้มันต้องเป็นของฉันไม่ใช่หรือไง?!!”

‘อืม แบบนี้นี่เอง ฉันพอจะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วล่ะ.. เฮ้ย ๆ เดี๋ยวนะ!’

“ฉันจะแสดงให้เห็นเองนี่แหละ ว่าฉันสมควรจะได้รับมัน!!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด [จบเล่ม 2]

    บทที่ 60 : มอบรางวัลด้วยเลือด [จบเล่ม 2]การต่อสู้จบลง สนามประลองแบบจำลองก็ได้หายไป อาคุมุลืมตาขึ้นมาก็พบว่าเขาอยู่ที่สนามประลองของจักรวรรดิไดจิเสียแล้ว เขามองไปรอบ ๆ ขณะเดียวกันกับเสียงตอบรับที่ดังมาจากผู้ชมทั่วทั้งสนามประลองอย่างครึกครื้น“อาคุมุชนะจริง ๆ ด้วย?!!”“เขาสู้แบบนั้นได้ยังไงกันนะ? โดนรุมนั่นน่ะ”“เจ้าเด็กคนนี้ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกันเนี่ย?! แน่ใจนะว่าไม่ใช่นักเวทของจักรวรรดิ?”“ตามดูเจ้าหนูนี่มาตั้งแต่วันแรก ไม่ทำให้ผิดหวังเลย!”…“ในรอบนี้เราสามารถหาผู้ชนะเลิศได้เลยล่ะครับทุกท่าน! ผู้ชนะการประลองของจักรวรรดิไดจิในครั้งนี้คือ… คาอิคะ อาคุมุ!!!” ผู้คุมสนามประกาศออกไปอย่างเป็นทางการด้วยผลการต่อสู้ที่เป็นเอกฉันท์กลางสนามประลองที่มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก คู่ต่อสู้ทั้งหกคนของอาคุมุนั้นนอนบาดเจ็บอยู่ที่พื้น โดยมีอาคุมุยืนอยู่ท่ามกลางคนเหล่านั้น แม้การบาดเจ็บจะไม่ได้สาหัสมากนัก แต่ร่องรอยบาดแผลตามที่เห็นคงต้องใช้เวลาพอสมควร‘ไม่มีใครตายเพราะเมื่อพลังชีวิตแบบจำลองหมดไปก็จะถูกส่งออกมาทันทีสินะ’ อาคุมุที่ไม่ได้เข้าใจเกี่ยวกับทักษะสร้างภาพลวงตาของราชันจอมเวทอาวุโสนี้มากนัก ทำได้เพียงวิเ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 59 : หนึ่งรุมหก

    บทที่ 59 : หนึ่งรุมหกการโจมตีที่รุนแรงและรวดเร็วของรินนั้นทำให้ฮิบาริไม่สามารถหลบหลีกหรือป้องกันได้ทั้งหมด ทำให้เขาต้องรับการโจมตีไปอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งพลังชีวิตแบบจำลองเป็นศูนย์ในตอนนี้ฮิบาริได้ถูกคัดออกจากการประลองแบบกลุ่มแล้ว ซึ่งทำให้กลุ่มของอาคุมุนั้นเหลือเพียงสามคน และภายในทักษะหมอกเพลิงสีชาดของรินนี้… เหลือเพียงอาคุมุและรินเท่านั้น“นายจะทำยังไงดีล่ะเจ้าหนูอาคุมุ? สู้กับฉันตัวต่อตัวไหวไหมนะ? อืม… ฉันมีสมาชิกอยู่ข้างล่างทั้งหมด 5 คนเนี่ยสิ คงจะเอาชนะฉันได้ไม่ง่ายหรอกมั้ง” รินพูดขึ้นมา ซึ่งนั่นทำให้อาคุมุแปลกใจในทันที“ว่าไงนะ? ทั้งหมดห้าคนนี่หมายความว่าอะไร?” อาคุมุถามกลับไป“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! นายนี่น่าขำจริง ๆ เลย คิดว่าเจ้าพวกที่เหลืออยู่จะมั่นใจในตัวนายแล้วไม่สนผลประโยชน์หรือไงกัน?” รินตอบกลับมา“หรือว่านั่นคือ…”“ใช่แล้วล่ะ! ฉันแค่เสนอให้พวกมันมาร่วมมือกับฉัน ข้อแลกเปลี่ยนคือการเข้าร่วมกลุ่มจันทราแดง ถึงจะถูกคัดออกและไม่ชนะเลิศในการประลอง แต่มีเงินใช้ง่าย ๆ ต่อจากนี้… ใครจะไม่ชอบกันล่ะ ลองดูนั่นสิ” รินพูดจนจบและชี้ลงไปยังข้างล่าง ซึ่งสิ่งที่เห็นนั้นคือสมาชิกกลุ่มของอาคุมุที

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 58 : ผู้ที่ถูกคัดออกคนแรก

    บทที่ 58 : ผู้ที่ถูกคัดออกคนแรกในตอนนี้ สถานการณ์ของอาคุมุและฮิบารินั้นไม่สู้ดีนัก พวกเขาถูกปิดล้อมไปด้วยทักษะหมอกเพลิงสีชาดของริน อีกทั้งยังถูกล้อมไปด้วยสมาชิกคนอื่น ๆ ในกลุ่มของรินจากภายนอก ซึ่งสามารถโจมตีเข้ามาได้โดยตรง เรียกได้ว่าถูกบีบให้จนมุมทั้งอย่างนั้น‘ซวยจริง ๆ แล้วไง’“ออกไปเฉย ๆ ไม่ได้เลย!” ฮิบาริกำลังพยายามจะดันตัวเองออกไปจากทักษะของริน‘ไอ้บ้านี่มันแกล้งทำเป็นไม่รู้เหรอ?’“ถ้าออกไปได้ง่าย ๆ เขาจะสร้างขึ้นมาทำไมล่ะครับคุณฮิบาริ?” อาคุมุถามกลับไป“พวกนายฟังฉันนะ! ทักษะหมอกเพลิงสีชาดนี้จะสามารถใช้ได้ 30 นาที หลังจากนั้นจะสามารถใช้ทักษะนี้ได้อีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปอีก 30 นาที” รินพูดขึ้นมา“แล้ว... บอกทำไมเหรอครับ?” อาคุมุที่ได้ยินอย่างนั้นจึงถามกลับไป“เพราะว่า... ฉันสามารถเอาชนะพวกนายได้ใน 30 นาทีนี้ไงล่ะ!! กระสุนเพลิงสีชาด!!!” รินตอบกลับมาพร้อมกับยิงกระสุนเพลิงเข้าใส่อาคุมุและฮิบาริด้วยความเร็ว“ตาข่ายอัสนี!”ตู้มมมม!!!“อึ่ก! บ้าจริง”ถึงแม้อาคุมุจะใช้ทักษะป้องกันไว้ได้ทัน แต่ความเสียเปรียบนั้นปรากฏขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน เพราะตาข่ายอัสนีของอาคุมุนั้นถูกทำลายได้โดยการ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 57 : ความได้เปรียบเป็นศูนย์

    บทที่ 57 : ความได้เปรียบเป็นศูนย์รินและสมาชิกอีกสามคนได้มาถึงที่ตำแหน่งของอาคุมุ ซึ่งรินนั้นปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกับอาวุธคู่กายอย่างปืนพกเช่นเดิม ส่วนอีกสามคนนั้นก็คือนักเวทชุดขาวเป็นผู้ชายสองคนและผู้หญิงอีกหนึ่งคน โดยทุกคนนั้นมีกระเป๋าสะพายอยู่ข้างหลัง“อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดเลยล่ะครับ... ทุกอย่างเลย” สิ่งที่อาคุมุคิดไว้นั้นเป็นจริงทุกอย่าง ซึ่งก็คือการที่นักเวทชุดขาวทั้งสามนั้นเปลี่ยนชุดก่อนจะเข้ามายังสนามประลองแบบจำลองนี้“แต่ว่า... จะทำไปเพื่ออะไรเหรอครับ? เตรียมชุดมาเปลี่ยนตอนเข้ามาในนี้แล้วเนี่ย?” อาคุมุถามออกไป“ก็ถ้าพวกฉันอยู่ในบทบาทของนักเวทชุดขาวตั้งแต่ตอนที่อยู่ข้างนอกล่ะก็... คงจะโดนประท้วงพอดีน่ะสิ” หนึ่งในนักเวทชุดขาวตอบกลับมา“ฉันควรจะแนะนำตัวอีกครั้งไหมนะ? ฉันคือ อากาเนะ ริน เป็นเพียงคนที่กำลังจะได้เป็นจอมเวทระดับ 3 แล้วล่ะนะ!!” รินพูดขึ้นมาพร้อมกับจับปืนพกทั้งสองกระบอกไว้แน่น ลมจากแรงของพลังเวทปะทะเข้ากับร่างของอาคุมุโดยตรง‘กำลังจะได้เป็นจอมเวทระดับ 3 งั้นเหรอ? สีของออร่าพลังเวทกำลังจะเป็นสีแดงแล้วสินะ แข็งแกร่งขึ้นมากจริง ๆ ด้วย’“สุดยอดไปเลยนะครับ สมแล้วกับตำแหน่งรอ

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 56 : เริ่มการประลองแบบกลุ่ม

    บทที่ 56 : เริ่มการประลองแบบกลุ่มในตอนนี้ ผู้คุมสนามได้ทำการสร้างสนามประลองแบบจำลองเสร็จสิ้นแล้ว เป็นทักษะที่มีความเหมือนจริงเป็นอย่างมาก ถึงได้ชื่อว่าเป็นภาพลวงตา และด้วยความแข็งแกร่งระดับราชันจอมเวทอาวุโส การที่สิ่งนี้เกิดขึ้นได้ก็คงจะไม่เกินจริงนัก...ที่สนามประลอง ภายนอกทักษะภาพลวงตา“สิ่งที่ทุกคนเห็นอยู่ตรงหน้านี้... คือสิ่งที่เกิดขึ้นภายในนั้นครับ” เสียงของผู้คุมสนามได้ดังกึกก้องไปทั่วทั้งสนามประลองด้วยทักษะพลังเวทของพิธีกร เสียงตอบรับจากคนดูก็เกิดขึ้นในทันที“น... นี่เหมือนฉันดูการประลองผ่านจอเลยนะ”“ข้างในนั้นจะไม่เป็นอะไรแน่เหรอ?”“ดูนั่นสิ! อาคุมุอยู่นั่นล่ะ!!”“ที่นั่นมันคือจำลองเมืองไหนหรือเปล่า? ที่ไหนในจักรวรรดิหรือเปล่านะ?”...สิ่งที่ทุกคนเห็นอยู่ตรงหน้านั้น คือลูกบาศก์ขนาดใหญ่ที่ปกคลุมไปด้วยออร่าของพลังเวทสีม่วง ลอยอยู่ในอากาศตรงกลางสนามประลอง ทั้งสี่ด้านนั้นเผยให้เห็นภาพจากมุมมองของแต่ละคนและมุมมองภาพรวมภายในนั้น ราวกับว่ากำลังดูผ่านจอขนาดยักษ์“สถานที่ภายในนั้นคือเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในจักรวรรดิ มีชื่อว่าเมืองชิโตเสะครับ... ขอให้ทุกคนเพลิดเพลินไปกับการประลองในครั้ง

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 55 : ราชันจอมเวทอาวุโส?

    บทที่ 55 : ราชันจอมเวทอาวุโส?กฎและกติกาการแข่งขันในรอบ 8 คนสุดท้ายนั้น ได้ถูกเปลี่ยนแปลงอย่างกระทันหันโดยไม่ได้มีการประกาศล่วงหน้า ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่เข้ารอบหรือผู้ชมทั่วทั้งสนามประลอง ไม่เคยมีใครคิดไว้ว่าจะถูกเปลี่ยนเป็นการประลองแบบกลุ่ม“เริ่มจากการจัดกลุ่ม กลุ่มที่ 1 จะมีผู้ชนะจากสายการต่อสู้เดิมก็คือสาย A, B, C และ D ส่วนกลุ่มที่ 2 ก็จะมีผู้ชนะจากสายการต่อสู้เดิมคือสาย E, F, G และ H ครับ”พิธีกรได้ประกาศวิธีการแบ่งกลุ่มให้กับทั้ง 8 คน‘ฉันพอเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงแบ่งกลุ่มง่าย ๆ แบบนี้...’‘...เพราะรินอยู่ในกลุ่มที่ 2 สินะ? การคาดเดาของฉันถูกต้องอย่างแน่นอน!’สิ่งที่อาคุมุคิดไว้นั้นมีเพียงความได้เปรียบของฝั่งตรงข้าม ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นมาโดยตลอด และในสถานการณ์ตรงหน้านี้ ความได้เปรียบที่ว่าก็คงจะหนีไม่พ้นการที่กลุ่มนั้นมีคนอย่างรินอยู่ด้วยนั่นเอง“ก่อนที่จะเข้าสู่ลำดับถัดไป...” พิธีกรพูดยังไม่ทันจบประโยค เสียงจากแท่นด้านบนก็ดังขึ้นมาในทันทีตึ้ง!!ซึ่งเป็นเสียงขององค์จักรพรรดิที่ใส่พลังเวทเข้าไปในแท่นข้าง ๆ ตัว สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนี้ทำให้ทุกคนต่างก็ตกใจกันไปตาม ๆ กัน“องค์จักร

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 18 : พันธมิตรชั่วคราว?

    “กำลังจะถึงเมืองไดอิกิแล้วครับ” นายทหารที่อาสาเป็นคนขับรถม้าได้พูดประกาศบอกกับคนข้างหลัง“สร้างวงแหวนเวท” อาคุมุพูดขึ้นมา วงแหวนของเขาค่อย ๆ ขยายวงกว้างออกไป‘ตอนนี้สร้างได้ยังไม่แปลก’“เอ๋? ทำอะไรน่ะเจ้าหนู...” ทันทีที่เรย์ถาม อาคุมุก็หายไปจากตรงหน้าเขาทันทีอาคุมุนั้นใช้การเคลื่อนที่ด้วยวงแหวนเวท

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 17 : สู่เมืองหลวง

    “เราไปกันเถอะครับ” อาคุมุกล่าว เรย์และเหล่าทหารจึงเอามือลงและหันกลับมา“เรียบร้อยแล้วสินะ งั้นเราก็เริ่มเดินทางได้” ว่าแล้วก็หันกลับไปหาทหารในหน่วยของเขา“อาสา 3 คน มาขับรถม้า!!”“รับทราบครับ!” ทหารหนุ่ม 3 นายได้เดินออกมาจากแถว และขึ้นไปนั่งข้างหน้าเตรียมควบคุมรถม้า อาคุมุและคนอื่น ๆ ก็เดินขึ้นไปบร

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 16 : สิ้นสุดข้อเสนอ

    ทั้งที่อาคุมุเป็นต่อทุกอย่างไม่ว่าจะพลังเวทหรือแต้ม B แต่สาเหตุที่เขาไม่อยากจะต่อสู้ในตอนนี้ ก็เพราะว่าเขาไม่ได้ฝึกอะไรเพิ่มเลยหลังจากมีแต้ม B ที่มากขึ้น ทักษะการโจมตีก็มีเพียงแสงอัสนีบาตเพียงอย่างเดียว ถ้าไม่นับมีดในกระเป๋าและก็ยังไปไม่ถึงเมืองหลวงเสียที ไม่มีความคืบหน้าอะไรเลยแม้แต่น้อย“กระสุนว

  • เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย!   บทที่ 15 : ผิดแผน

    “เหลวไหลชะมัด! พลังเวทของแกมันจะไม่ใช่มังกรไฟได้ไงกัน?!” หนึ่งในสามคนนั้นพูดขึ้นมา“ก็พลังเวทของผม... มันคือมังกรสายฟ้าไงล่ะครับ” อาคุมุตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่แสดงให้เห็นว่าตนคือผู้ชนะ“สายฟ้า? อย่ามาอำพวกฉันเล่นนะโว้ย! ตระกูลของแกมันเป็นตระกูลมังกรไฟ ตระกูลมังกรสายฟ้าน่ะได้หายสาบสูญไปราว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status