Share

บทที่ 3

Author: ห้วงคำนึง
ชาติที่แล้วแม้ว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ล้ำเส้นกับกู้เป่ยเฉินแต่ก็ไม่กล้าเปิดเผย ทำได้แค่แอบกินกันลับ ๆ

มิน่าล่ะเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน แต่คนรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนกันเกือบหมด

เมื่อคิดถึงชาติที่แล้ว สายตาฉันเย็นชาโดยไม่รู้ตัว

หลังจากฉันแต่งเข้าตระกูลกู้ ธุรกิจของกู้กรุ๊ปก็เฟื่องฟูอย่างต่อเนื่อง จนอยู่ในการจัดอันดับของนิตยสารด้านธุรกิจและการเงินอย่างฟอร์บส์

ผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้ถูกใจฉันมาก บอกว่าฉันเป็นคนมีบุญบารมี

แม้กู้เป่ยเฉินจะเย็นชากับฉันมาก แต่ความอบอุ่นจากผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้ทำให้ฉันมีความสุขมาก

จนกระทั่งฉันทำกล่องใบนั้นแตก

ภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นมาก็ถูกทำลายไปด้วย

ประตูห้องถูกคนผลักเข้ามา แม่บอกว่ากู้ถิงโจวจะกลับมาแล้ว

มือฉันชะงักไป แต่ไม่ได้พูดตอบ

เหมือนแม่อยากพูดอะไรอีก แต่สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจแล้วเดินออกไป

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแม่ในชาติที่แล้วจะไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น

แต่แม่กลับไม่เคยพูดถึงมันเลย

แม้ผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้จะชอบฉัน แต่ก็ไม่ได้รักฉันขนาดนั้น

ไม่งั้นพวกเขาคงไม่ช่วยกู้เป่ยเฉินปิดบังเรื่องนี้

มีแค่กู้ถิงโจว เขาเป็นเพียงคนเดียวที่ต่างจากทุกคนในตระกูลกู้

เมื่อชาติที่แล้ว เขาครองตัวเป็นโสดอยู่ที่ต่างประเทศตลอดชีวิต

ฉันไม่ค่อยมีความทรงจำเกี่ยวกับเขามากนัก

จำได้แค่ว่าเขาคอยดูแลเอาใจใส่ฉันตลอด แถมยังช่วยตำหนิกู้เป่ยเฉิน บอกให้เขาทำตัวดี ๆ กับฉันบ้าง

ฉันก็เลยตัดสินใจแต่งงานกับเขา

ฉันคิดว่าถ้าเป็นเขา อย่างน้อยก็ดีกว่าคนแปลกหน้าที่ไหนก็ไม่รู้

จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้มั่นใจกับเรื่องนี้มากขนาดนั้น

เขาเป็นถึงผู้กุมอำนาจในตระกูลกู้ ฉันไม่คิดว่าเขาจะตอบตกลงเรื่องการแต่งงานที่มักง่ายแบบนี้

แต่ในความเป็นจริงมันง่ายกว่าที่ฉันคิดไว้เยอะ

แม่บอกว่ากู้ถิงโจวเงียบไปแค่แป๊บเดียวก็ตอบตกลงเรื่องแต่งงานทันที

วันต่อมา ฉันมาถึงบริษัทตั้งแต่ตั้งแต่เช้า กะว่าจะเคลียร์โปรเจกต์ที่รับผิดชอบให้เสร็จ

โปรเจกต์นี้คือของขวัญแต่งงานที่ฉันจะมอบให้กู้ถิงโจว

นายทุนของโปรเจกต์นี้คือ MI กรุ๊ป บริษัทอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ

ถ้าแย่งโปรเจกต์นี้มาได้ การขึ้นไปเป็นบริษัทท็อปสามของเมืองเจียงก็ไม่ใช่เรื่องยาก

ฉันทำโปรเจกต์นี้มานานมาก เดิมทีฉันจะเอาโปรเจกต์นี้ให้กู้เป่ยเฉิน

การวางแผนและรายละเอียดทั้งหมดจึงยึดตามสถานการณ์ปัจจุบันของกู้กรุ๊ป

ตอนนี้คู่หมั้นของฉันคือกู้ถิงโจว

แน่นอนว่าต้องปรับปรุงโปรเจกต์ตามรูปแบบบริษัทของเขา

ฉันทนอดหลับอดนอนสองสามคืนติด ๆ กัน จนในที่สุดก็แก้ไขโปรเจกต์เสร็จ

ฉันใช้นิ้วนวดบริเวณหัวตาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า จากนั้นจึงลงไปซื้อกาแฟด้านล่าง

เมื่อฉันขึ้นมาด้านบนและกำลังจะแก้ไขรายละเอียดในสัญญา โปรเจกต์ในคอมพิวเตอร์ก็ดันหายไปแล้ว

ฉันเอามือถือออกมาดูกล้องวงจรปิด คนที่อยู่ในกล้องวงจรปิดใส่แมส์กับหมวก ไม่เห็นหน้าแม้แต่น้อย

แต่เพชรสีชมพูที่นิ้วมือดันเปิดเผยตัวตนของเธอ

ฉันโมโหจนตัวสั่น รีบตรงไปที่ห้องทำงานของเสิ่นเจียวเจียว

เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน ก็เห็นกู้เป่ยเฉินกำลังกอดเสิ่นเจียวเจียวที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน

น้ำลายยืดออกเป็นสายเมื่อทั้งสองคนผละริมฝีปากออกจากกัน

ฉันไม่สนใจภาพลักษณ์อะไรแล้ว กระชากข้อมือเสิ่นเจียวเจียวแล้วตวาดเสียงดัง

“เสิ่นเจียวเจียว ใครใช้ให้เธอแตะต้องคอมพิวเตอร์ของฉัน!”

กู้เป่ยเฉินผลักฉันออกแล้วพูดด้วยความโมโห “เสิ่นจิ่นเหยา เธอเป็นบ้าเหรอ!”

เสิ่นเจียวเจียวหลบด้านหลังกู้เป่ยเฉิน ร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนเด็กโดนรังแก

“ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะลบมัน”

“ฉันขอโทษ ฉันกราบเท้าขอโทษก็ได้ พี่ยกโทษให้ฉันได้ไหม...”

ยังพูดไม่ทันจบ เธอก็ทรุดลงไปนั่งบนพื้น กำลังจะก้มกราบ

กู้เป่ยเฉินดึงเธอเข้าไปกอดด้วยความสงสารจับใจ ไม่ยอมให้เธอกราบฉัน

“เสิ่นจิ่นเหยา เธอจะโวยวายทำไมเนี่ย!”

“นั่นคือของขวัญแต่งงานที่ฉันจะมอบให้คู่หมั้นของฉัน!”

ฉันตวาดเสียงดัง โกรธจนแทบจะขาดสติ

กู้เป่ยเฉินหัวเราะอย่างดูหมิ่น “คู่หมั้นเธอคือฉันไม่ใช่หรือไง”

“ฉันรับความหวังดีของเธอไว้แล้ว พอใจหรือยัง!”

“ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเธอจะโวยวายทำไม”

สายตาฉันมองไปที่คอมพิวเตอร์ของเสิ่นเจียวเจียว ในนั้นมีรายงานที่เธอเพิ่งทำได้ครึ่งหนึ่ง

ฉันหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะเทใส่คอมพิวเตอร์ ทันใดนั้นก็มีควันสีดำลอยขึ้นมาจากคอมพิวเตอร์พร้อมกับเสียงช็อต

เสิ่นเจียวเจียวกระทืบเท้าด้วยความโมโห เขย่าแขนกู้เป่ยเฉินแล้วพูดว่า “พี่เป่ยเฉิน! รายงานของฉัน!”

ฉันแสยะยิ้ม “ก็แค่รายงาน ฉันไม่เข้าใจจริง ๆ ว่าเธอจะโวยวายทำไม”

กู้เป่ยเฉินจ้องฉันเขม็ง เขารู้สึกว่ามีอะไรแปลก ๆ แต่บอกไม่ถูกว่าคืออะไร

ตอนฉันเดินออกไป เขาจะยื่นมือออกมาหมายจะรั้งฉัน แต่โดนเสิ่นเจียวเจียวดึงชายเสื้อไว้

“พี่เป่ยเฉิน เหมือนฉันจะโดนน้ำร้อนลวก เจ็บมากเลย......”

“ขอโทษนะ ฉันผิดเอง พี่ไปหาพี่จิ่นเหยาเถอะ......”

กู้เป่ยเฉินลังเลเพียงเสี้ยววินาที มือที่ยื่นออกไปพลันตกลงข้างตัวเหมือนเดิม

“เธอไม่ผิดหรอก เสิ่นจิ่นเหยาหาเรื่องเองต่างหาก”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 9

    ในที่สุดความฝันในวัยเด็กของฉันก็เป็นจริงแล้วได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่ออกแบบเอง แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักที่สุดขณะที่เราสองคนกำลังกล่าวคำสัญญาว่าจะซื่อสัตย์และอยู่เคียงกันตลอดชีวิตจู่ๆ กู้เป่ยเฉินก็โผล่มา“ฉันไม่ยอม!”ลุงกู้ตั้งสติได้เป็นคนแรก รีบสั่งบอดี้การ์ดไปจับตัวเขาไว้“พาเขากลับไปเดี๋ยวนี้! อย่ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่!”“กู้เป่ยเฉิน! ถ้านายยังไม่เลิกสร้างความวุ่นวาย นายก็ไสหัวออกไปจากตระกูลกู้ซะ!”เมื่อก่อนลุงกู้พูดแค่ประโยคเดียว กู้เป่ยเฉินจะเงียบทันทีแต่ครั้งนี้เขาเถียงกลับด้วยความโมโห“ฉันไม่อยู่ในตระกูลก็ได้! แต่สามีของจิ่นเหยาต้องเป็นฉันเท่านั้น!”“จิ่นเหยา! ฟังฉันพูดก่อน ชาติที่แล้วฉันแต่งงานกับเธอ”“เราสองคนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาหลายสิบปี นั่นคือชีวิตที่แท้จริงของเราสองคน!”ฉันในอดีตคงเชื่อคำพูดของเขา แล้วก็แต่งงานกับเขาแน่ๆแต่ฉันกลับมาเกิดใหม่แล้วฉันเข้าใจความรู้สึกในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาดีกว่าเขาแน่นอนฉันไม่เข้าใจว่าทำไมชาตินี้กู้เป่ยเฉินถึงดึงดันจะแต่งงานกับฉันให้ได้แต่ทุกอย่างไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วฉันมองเขาอย่างเฉยเมย ปล่อยให้บอดี้การ์ดกดตัวเขาลงบนพื้น

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 8

    จู่ๆ เสิ่นเจียวเจียวถือมีดปอกผลไม้วิ่งเข้ามา เธอเอามีดชี้ฉันแล้วด่าลั่น“เสิ่นจิ่นเหยา! ทำไมเธอต้องทำให้ชีวิตฉันพังพินาศ!”“พี่เป่ยเฉินรับปากว่าจะจดทะเบียนสมรสกับฉัน จะแต่งงานกับฉัน แต่ทุกอย่างพังเพราะเธอ!”“ชาติก่อนเธอทำให้ชีวิตฉันพังพินาศแล้ว ยังไม่พอใจอีกหรือไง! ชาตินี้เธอจะทำให้ชีวิตฉันพังพินาศอีกใช่ไหม! ตายซะเถอะ!”เธอพูดแล้วถือมีดวิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันตกใจจนยืนช็อกอยู่ที่เดิมจู่ๆ ก็มีใครบางคนมายืนบังอยู่ข้างหน้าฉัน เขายิ้มแล้วพูดปลอบฉัน“ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้ว”เสียงกรี๊ดของเสิ่นเจียวเจียวดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าเขาที่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเธอกลัวจนโยนมีดในมือลงบนพื้นเสื้อเชิ้ตสีขาวของกู้เป่ยเฉินเปื้อนเลือดจนกลายเป็นสีแดง โชคดีที่เป็นแผลแค่เล็กน้อยเขาหันมามองเธอด้วยสีหน้าโมโหสุดขีด“เสิ่นเจียวเจียว! เธอมันจิตใจอำมหิต! ฉันโง่จริงๆ ที่รักคนอย่างเธอ!”เขาพูดจบแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาเสิ่นเจียวเจียวทีละก้าว เสิ่นเจียวเจียวถอยหลังอย่างหวาดกลัว เธอสะดุดเก้าอี้จนล้มลงบนพื้นหญิงสาวล้มกระแทกพื้นอย่างแรง มีเลือดไหลออกมาจากส่วนล่างของร่างกายเยอะมากเธอเจ็บจนเหงื่อท่วมตัว พยายามยื่นม

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 7

    ฉันมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อใช้ชีวิตมาสองชาติ ฉันไม่เคยเข้าใจคนอย่างกู้เป่ยเฉินเลยความไร้ยางอายของเขาทำให้ฉันต้องเปลี่ยนมุมมองครั้งใหญ่ ทำให้ฉันช็อกทุกครั้งฉันสะบัดตัวเองออกจากสองมือใหญ่ ใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกไป“คนที่ควรจะเลิกงี่เง่าคือนายต่างหาก! ฉันคือว่าที่น้าสะใภ้ของนาย ช่วยให้เกียรติฉันด้วย!”กู้เป่ยเฉินเห็นว่าฉันดื้อด้านมาก เขาพยายามรั้งท้ายทอยฉันเข้าไปจูบ“ฉันไม่อนุญาตให้เธอแต่งกับเขา! เธอเป็นของฉันคนเดียว!”ขณะที่ฉันหลับตาปี๋ พยายามขัดขืนสุดชีวิต จู่ๆ ฉันก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแสนอบอุ่นกู้ถิงโจวเอาสูทคลุมตัวฉัน จากนั้นเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินจนดั้งจมูกหัก“กู้เป่ยเฉิน นายอยากตายใช่ไหม!”เลือดไหลออกมาจากจมูกกู้เป่ยเฉิน เปื้อนไปทั่วใบหน้า ดูน่ากลัวเป็นอย่างมากเขายกมือขึ้นมาเช็ดเลือดแล้วแสยะยิ้มออกมา“ฉันคิดไม่ถึงว่าคนเก่งๆ อย่างน้าจะชอบใช้ของต่อจากคนอื่น”“แถมยังเป็นของเหลือเน่าๆ แบบนี้ด้วย”กู้ถิงโจวโดนยั่วโมโหจนตาแดงก่ำ เขาเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินอีกรอบ“วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนพี่สาวกับพี่เขยฉัน”“ถ้านายไม่อยากทำงานที่กู้ซื่อแล้ว ฉันจะช่วยให้นายสมหวังเอง

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 6

    คนที่ไม่รู้อะไรเลยคือเขาต่างหากวินาทีต่อมาฉันสัมผัสถึงสายตาที่มองมาอย่างเคียดแค้นไม่ต้องดูฉันก็เดาได้ว่าใครขณะนั้นลุงกู้ยกแก้วเหล้าขึ้นมา เขายิ้มแล้วพูดว่า“ตระกูลกู้ของเรากำลังจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้”“งานรวมญาติวันนี้ หลักๆ คือมาคุยเรื่องงานแต่งของบ่าวสาว”ลุงกู้ยังพูดไม่ทันจบ กู้เป่ยเฉินก็พูดแทรกขึ้นมา“เรื่องนี้พ่อไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องจดทะเบียนสมรส...เราจดเรียบร้อยแล้ว”“ใช่ไหม จิ่นเหยา”เขาส่งสายตาให้ฉันตามน้ำไปกับเขาฉันจิบชาในแก้ว ไม่พูดอะไรสักคำ คำพูดเมื่อกี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขากับเสิ่นเจียวเจียว......จดทะเบียนสมรสกันแล้วเหรอ?!เมื่อเห็นว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ สีหน้าเขาขุ่นมัวเล็กน้อย ความโมโหในดวงตามากขึ้นกว่าเดิมมือถือดังอีกครั้ง กู้เป่ยเฉินส่งข้อความมาไม่หยุด“เสิ่นจิ่นเหยา เธอเป็นใบ้เหรอ? พูดสิ!”“จะเงียบทำไม! อย่ามาท้าทายความอดทนฉันนะ!”ฉันขมวดคิ้วเบาๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ฉันกดปุ่มบล็อกทันทีในที่สุดโลกก็สงบสักทีกู้เป่ยเฉินยังส่งข้อความอยู่ ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างรวดเร็วความโมโหในดวงตาถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง แต่เส้นเลือด

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 5

    เขาดูเป็นผู้ใหญ่และสุขุมกว่าเมื่อก่อนคนตระกูลกู้เคารพเขามาก พากันลุกขึ้นไปต้อนรับเขากู้ถิงโจวกับป้ากู้สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ พวกเขาสองคนใช้ชีวิตมาด้วยกัน ดูแลกันและกันมาตลอดคุณย่ากู้เป็นคนรับพวกเขามาเลี้ยงพอโตขึ้น ป้ากู้แต่งงานกับลุงกู้ ส่วนกู้ถิงโจวไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศสองสามปีมานี้ตระกูลกู้ดูดีแค่เปลือกนอก ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากกู้ถิงโจว พวกเขาถึงมีทรัพย์สินและตั้งตัวได้อีกครั้งหลังจากแม่ของกู้เป่ยเฉินเสียชีวิต เพื่อไม่ให้กู้ถิงโจวห่างเหินกับตระกูลกู้ พวกเขาเชื่อฟังกู้ถิงโจวยิ่งกว่าเดิม ไม่กล้าขัดใจบ่อเงินบ่อทองอย่างเขาทุกคนมองไปทางเขา นัยน์ตาแฝงรอยยิ้มแต่ใบหน้าเขายังเย็นยะเยือกเหมือนเดิม มีแค่ตอนที่มองมาทางฉัน ถึงจะมีรอยยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อยเขาเดินมาตรงที่นั่งข้างฉัน ปรายตามองกู้เป่ยเฉินอย่างเย่อหยิ่งฉันทำตัวไม่ถูกเหมือนเด็กที่ทำผิด ขณะที่กำลังจะพูดอธิบายจู่ๆ กู้เป่ยเฉินลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวออกไปข้างนอกส่วนเขาก็นั่งลงตรงที่ว่างข้างๆ ฉันทันที“วันนี้เป็นวันรวมญาติ ทุกคนไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมาย ทานอาหารกันได้เลย”เขาพูดจบแล้วตักอาหารและแกะกุ้งให้ฉ

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 4

    โปรเจกต์โดนลบไปแล้ว ความอาลัยอาวรณ์สุดท้ายที่ฉันมีต่อกู้เป่ยเฉินก็หมดสิ้นลงแล้วเหมือนกันฉันถอนหายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก สะกดกลั้นความเจ็บปวดในใจคืนนี้ฉันจะได้เจอกู้ถิงโจวอย่างเป็นทางการฉันอดประหม่าไม่ได้ เพราะชาติที่แล้วเขาก็เป็นน้าชายฉันเหมือนกันฉันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดถึงไม่สามารถทำให้เขารักฉันได้ อย่างน้อยก็อย่าทำให้เขาเกลียดฉันก็พอฉันจัดการอารมณ์เรียบร้อย หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกรอบจนพอใจแล้วก็ออกจากบ้านเพิ่งมาถึงโรงจอดรถใต้ดิน ฉันก็ได้ยินเสียงหอบหายใจดังอย่างต่อเนื่องฉันหันไปมองตามเสียง รถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังสั่นไปมาฉันปรายตามองทะเบียนรถเหอะ รถของกู้เป่ยเฉินมองผ่านกระจกรถที่เลื่อนลงครึ่งหนึ่งเข้าไปในรถ เสิ่นเจียวเจียวกำลังตอบรับการกระทำของกู้เป่ยเฉินด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มกู้เป่ยเฉินขยับตัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แถมยังพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆแม้ฉันไม่สนใจเขาแล้ว แต่ภาพนี้ก็ทำให้ฉันอยากอ้วกอยู่ดีเสิ่นเจียวเจียวสังเกตเห็นฉัน เธอยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย กอดกู้เป่ยเฉินแล้วจูบอย่างเร่าร้อนเสียงครางและเสียงน้ำลายของเธอดังก้องอยู่ในตัวรถ

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 2

    พวกเขากอดกันกลมเหมือนตรงนี้มีแค่พวกเขาสองคน แถมตอนสุดท้ายยังจูบกันต่อหน้าทุกคนด้วยเขาโอบเอวบางของเธอไว้ ส่วนเธอก็ควงแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติพวกเขาดูเหมือนแฟนกันมากกว่าฉันอีกสีหน้าคนรอบ ๆ ดูอยากรู้อยากเห็นมาก แถมยังซุบซิบอยู่ข้างหูฉันอย่างสนุกปาก“ถ้าฉันเป็นเสิ่นจิ่นเหยาคงอายจนแทบมุดแผ่นดินหนี”

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 1

    วันต่อมาหลังจากข่าวการแต่งงานถูกปล่อยออกมาฉันบังเอิญเจอกู้เป่ยเฉินเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ กู้เป่ยเฉินเห็นฉันแล้วจงใจตะโกนเรียกเขาที่กำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่“เป่ยเฉิน คู่หมั้นนายมาแล้ว”ทันใดนั้น ทุกคนก็หันมาโฟกัสฉันกับเขาทันทีกู้เป่ยเฉินเลิกคิ้วขึ้น ปรายตามองฉันอย่างไม่สบอารมณ์“เสิ่นจิ่นเห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status