Se connecterPartager
บทที่ 7
Dernier chapitre
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 9
ในที่สุดความฝันในวัยเด็กของฉันก็เป็นจริงแล้วได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่ออกแบบเอง แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักที่สุดขณะที่เราสองคนกำลังกล่าวคำสัญญาว่าจะซื่อสัตย์และอยู่เคียงกันตลอดชีวิตจู่ๆ กู้เป่ยเฉินก็โผล่มา“ฉันไม่ยอม!”ลุงกู้ตั้งสติได้เป็นคนแรก รีบสั่งบอดี้การ์ดไปจับตัวเขาไว้“พาเขากลับไปเดี๋ยวนี้! อย่ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่!”“กู้เป่ยเฉิน! ถ้านายยังไม่เลิกสร้างความวุ่นวาย นายก็ไสหัวออกไปจากตระกูลกู้ซะ!”เมื่อก่อนลุงกู้พูดแค่ประโยคเดียว กู้เป่ยเฉินจะเงียบทันทีแต่ครั้งนี้เขาเถียงกลับด้วยความโมโห“ฉันไม่อยู่ในตระกูลก็ได้! แต่สามีของจิ่นเหยาต้องเป็นฉันเท่านั้น!”“จิ่นเหยา! ฟังฉันพูดก่อน ชาติที่แล้วฉันแต่งงานกับเธอ”“เราสองคนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาหลายสิบปี นั่นคือชีวิตที่แท้จริงของเราสองคน!”ฉันในอดีตคงเชื่อคำพูดของเขา แล้วก็แต่งงานกับเขาแน่ๆแต่ฉันกลับมาเกิดใหม่แล้วฉันเข้าใจความรู้สึกในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาดีกว่าเขาแน่นอนฉันไม่เข้าใจว่าทำไมชาตินี้กู้เป่ยเฉินถึงดึงดันจะแต่งงานกับฉันให้ได้แต่ทุกอย่างไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วฉันมองเขาอย่างเฉยเมย ปล่อยให้บอดี้การ์ดกดตัวเขาลงบนพื้น
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 8
จู่ๆ เสิ่นเจียวเจียวถือมีดปอกผลไม้วิ่งเข้ามา เธอเอามีดชี้ฉันแล้วด่าลั่น“เสิ่นจิ่นเหยา! ทำไมเธอต้องทำให้ชีวิตฉันพังพินาศ!”“พี่เป่ยเฉินรับปากว่าจะจดทะเบียนสมรสกับฉัน จะแต่งงานกับฉัน แต่ทุกอย่างพังเพราะเธอ!”“ชาติก่อนเธอทำให้ชีวิตฉันพังพินาศแล้ว ยังไม่พอใจอีกหรือไง! ชาตินี้เธอจะทำให้ชีวิตฉันพังพินาศอีกใช่ไหม! ตายซะเถอะ!”เธอพูดแล้วถือมีดวิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันตกใจจนยืนช็อกอยู่ที่เดิมจู่ๆ ก็มีใครบางคนมายืนบังอยู่ข้างหน้าฉัน เขายิ้มแล้วพูดปลอบฉัน“ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้ว”เสียงกรี๊ดของเสิ่นเจียวเจียวดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าเขาที่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเธอกลัวจนโยนมีดในมือลงบนพื้นเสื้อเชิ้ตสีขาวของกู้เป่ยเฉินเปื้อนเลือดจนกลายเป็นสีแดง โชคดีที่เป็นแผลแค่เล็กน้อยเขาหันมามองเธอด้วยสีหน้าโมโหสุดขีด“เสิ่นเจียวเจียว! เธอมันจิตใจอำมหิต! ฉันโง่จริงๆ ที่รักคนอย่างเธอ!”เขาพูดจบแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาเสิ่นเจียวเจียวทีละก้าว เสิ่นเจียวเจียวถอยหลังอย่างหวาดกลัว เธอสะดุดเก้าอี้จนล้มลงบนพื้นหญิงสาวล้มกระแทกพื้นอย่างแรง มีเลือดไหลออกมาจากส่วนล่างของร่างกายเยอะมากเธอเจ็บจนเหงื่อท่วมตัว พยายามยื่นม
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 7
ฉันมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อใช้ชีวิตมาสองชาติ ฉันไม่เคยเข้าใจคนอย่างกู้เป่ยเฉินเลยความไร้ยางอายของเขาทำให้ฉันต้องเปลี่ยนมุมมองครั้งใหญ่ ทำให้ฉันช็อกทุกครั้งฉันสะบัดตัวเองออกจากสองมือใหญ่ ใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกไป“คนที่ควรจะเลิกงี่เง่าคือนายต่างหาก! ฉันคือว่าที่น้าสะใภ้ของนาย ช่วยให้เกียรติฉันด้วย!”กู้เป่ยเฉินเห็นว่าฉันดื้อด้านมาก เขาพยายามรั้งท้ายทอยฉันเข้าไปจูบ“ฉันไม่อนุญาตให้เธอแต่งกับเขา! เธอเป็นของฉันคนเดียว!”ขณะที่ฉันหลับตาปี๋ พยายามขัดขืนสุดชีวิต จู่ๆ ฉันก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแสนอบอุ่นกู้ถิงโจวเอาสูทคลุมตัวฉัน จากนั้นเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินจนดั้งจมูกหัก“กู้เป่ยเฉิน นายอยากตายใช่ไหม!”เลือดไหลออกมาจากจมูกกู้เป่ยเฉิน เปื้อนไปทั่วใบหน้า ดูน่ากลัวเป็นอย่างมากเขายกมือขึ้นมาเช็ดเลือดแล้วแสยะยิ้มออกมา“ฉันคิดไม่ถึงว่าคนเก่งๆ อย่างน้าจะชอบใช้ของต่อจากคนอื่น”“แถมยังเป็นของเหลือเน่าๆ แบบนี้ด้วย”กู้ถิงโจวโดนยั่วโมโหจนตาแดงก่ำ เขาเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินอีกรอบ“วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนพี่สาวกับพี่เขยฉัน”“ถ้านายไม่อยากทำงานที่กู้ซื่อแล้ว ฉันจะช่วยให้นายสมหวังเอง
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 6
คนที่ไม่รู้อะไรเลยคือเขาต่างหากวินาทีต่อมาฉันสัมผัสถึงสายตาที่มองมาอย่างเคียดแค้นไม่ต้องดูฉันก็เดาได้ว่าใครขณะนั้นลุงกู้ยกแก้วเหล้าขึ้นมา เขายิ้มแล้วพูดว่า“ตระกูลกู้ของเรากำลังจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้”“งานรวมญาติวันนี้ หลักๆ คือมาคุยเรื่องงานแต่งของบ่าวสาว”ลุงกู้ยังพูดไม่ทันจบ กู้เป่ยเฉินก็พูดแทรกขึ้นมา“เรื่องนี้พ่อไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องจดทะเบียนสมรส...เราจดเรียบร้อยแล้ว”“ใช่ไหม จิ่นเหยา”เขาส่งสายตาให้ฉันตามน้ำไปกับเขาฉันจิบชาในแก้ว ไม่พูดอะไรสักคำ คำพูดเมื่อกี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขากับเสิ่นเจียวเจียว......จดทะเบียนสมรสกันแล้วเหรอ?!เมื่อเห็นว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ สีหน้าเขาขุ่นมัวเล็กน้อย ความโมโหในดวงตามากขึ้นกว่าเดิมมือถือดังอีกครั้ง กู้เป่ยเฉินส่งข้อความมาไม่หยุด“เสิ่นจิ่นเหยา เธอเป็นใบ้เหรอ? พูดสิ!”“จะเงียบทำไม! อย่ามาท้าทายความอดทนฉันนะ!”ฉันขมวดคิ้วเบาๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ฉันกดปุ่มบล็อกทันทีในที่สุดโลกก็สงบสักทีกู้เป่ยเฉินยังส่งข้อความอยู่ ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างรวดเร็วความโมโหในดวงตาถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง แต่เส้นเลือด
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 5
เขาดูเป็นผู้ใหญ่และสุขุมกว่าเมื่อก่อนคนตระกูลกู้เคารพเขามาก พากันลุกขึ้นไปต้อนรับเขากู้ถิงโจวกับป้ากู้สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ พวกเขาสองคนใช้ชีวิตมาด้วยกัน ดูแลกันและกันมาตลอดคุณย่ากู้เป็นคนรับพวกเขามาเลี้ยงพอโตขึ้น ป้ากู้แต่งงานกับลุงกู้ ส่วนกู้ถิงโจวไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศสองสามปีมานี้ตระกูลกู้ดูดีแค่เปลือกนอก ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากกู้ถิงโจว พวกเขาถึงมีทรัพย์สินและตั้งตัวได้อีกครั้งหลังจากแม่ของกู้เป่ยเฉินเสียชีวิต เพื่อไม่ให้กู้ถิงโจวห่างเหินกับตระกูลกู้ พวกเขาเชื่อฟังกู้ถิงโจวยิ่งกว่าเดิม ไม่กล้าขัดใจบ่อเงินบ่อทองอย่างเขาทุกคนมองไปทางเขา นัยน์ตาแฝงรอยยิ้มแต่ใบหน้าเขายังเย็นยะเยือกเหมือนเดิม มีแค่ตอนที่มองมาทางฉัน ถึงจะมีรอยยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อยเขาเดินมาตรงที่นั่งข้างฉัน ปรายตามองกู้เป่ยเฉินอย่างเย่อหยิ่งฉันทำตัวไม่ถูกเหมือนเด็กที่ทำผิด ขณะที่กำลังจะพูดอธิบายจู่ๆ กู้เป่ยเฉินลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวออกไปข้างนอกส่วนเขาก็นั่งลงตรงที่ว่างข้างๆ ฉันทันที“วันนี้เป็นวันรวมญาติ ทุกคนไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมาย ทานอาหารกันได้เลย”เขาพูดจบแล้วตักอาหารและแกะกุ้งให้ฉ
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 4
โปรเจกต์โดนลบไปแล้ว ความอาลัยอาวรณ์สุดท้ายที่ฉันมีต่อกู้เป่ยเฉินก็หมดสิ้นลงแล้วเหมือนกันฉันถอนหายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก สะกดกลั้นความเจ็บปวดในใจคืนนี้ฉันจะได้เจอกู้ถิงโจวอย่างเป็นทางการฉันอดประหม่าไม่ได้ เพราะชาติที่แล้วเขาก็เป็นน้าชายฉันเหมือนกันฉันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดถึงไม่สามารถทำให้เขารักฉันได้ อย่างน้อยก็อย่าทำให้เขาเกลียดฉันก็พอฉันจัดการอารมณ์เรียบร้อย หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกรอบจนพอใจแล้วก็ออกจากบ้านเพิ่งมาถึงโรงจอดรถใต้ดิน ฉันก็ได้ยินเสียงหอบหายใจดังอย่างต่อเนื่องฉันหันไปมองตามเสียง รถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังสั่นไปมาฉันปรายตามองทะเบียนรถเหอะ รถของกู้เป่ยเฉินมองผ่านกระจกรถที่เลื่อนลงครึ่งหนึ่งเข้าไปในรถ เสิ่นเจียวเจียวกำลังตอบรับการกระทำของกู้เป่ยเฉินด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มกู้เป่ยเฉินขยับตัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แถมยังพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆแม้ฉันไม่สนใจเขาแล้ว แต่ภาพนี้ก็ทำให้ฉันอยากอ้วกอยู่ดีเสิ่นเจียวเจียวสังเกตเห็นฉัน เธอยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย กอดกู้เป่ยเฉินแล้วจูบอย่างเร่าร้อนเสียงครางและเสียงน้ำลายของเธอดังก้องอยู่ในตัวรถ
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 3
ชาติที่แล้วแม้ว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ล้ำเส้นกับกู้เป่ยเฉินแต่ก็ไม่กล้าเปิดเผย ทำได้แค่แอบกินกันลับ ๆมิน่าล่ะเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน แต่คนรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนกันเกือบหมดเมื่อคิดถึงชาติที่แล้ว สายตาฉันเย็นชาโดยไม่รู้ตัวหลังจากฉันแต่งเข้าตระกูลกู้ ธุรกิจของกู้กรุ๊ปก็เฟื่องฟูอย่างต่อ
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 2
พวกเขากอดกันกลมเหมือนตรงนี้มีแค่พวกเขาสองคน แถมตอนสุดท้ายยังจูบกันต่อหน้าทุกคนด้วยเขาโอบเอวบางของเธอไว้ ส่วนเธอก็ควงแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติพวกเขาดูเหมือนแฟนกันมากกว่าฉันอีกสีหน้าคนรอบ ๆ ดูอยากรู้อยากเห็นมาก แถมยังซุบซิบอยู่ข้างหูฉันอย่างสนุกปาก“ถ้าฉันเป็นเสิ่นจิ่นเหยาคงอายจนแทบมุดแผ่นดินหนี”
เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้ บทที่ 1
วันต่อมาหลังจากข่าวการแต่งงานถูกปล่อยออกมาฉันบังเอิญเจอกู้เป่ยเฉินเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ กู้เป่ยเฉินเห็นฉันแล้วจงใจตะโกนเรียกเขาที่กำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่“เป่ยเฉิน คู่หมั้นนายมาแล้ว”ทันใดนั้น ทุกคนก็หันมาโฟกัสฉันกับเขาทันทีกู้เป่ยเฉินเลิกคิ้วขึ้น ปรายตามองฉันอย่างไม่สบอารมณ์“เสิ่นจิ่นเห
Vous vous intéresseriez aussi à
หลังคู่หมั้นไปมีลูกกับผู้หญิงอื่น ฉันก็อุทิศตัวให้กับการวิจัย
Anonymous12.7K Vuesมิอาจหวนคืน
ฝนพรำ11.7K Vuesเมื่อรักวันวานไม่อาจหวนคืน
ทานตะวัน6.8K Vuesกุหลาบเฉาในฤดูหนาวที่สอง
ขนนกสง่างาม9.1K Vuesดอกไม้ร่วงโรยยากจะรั้งฤดูใบไม้ผลิไว้ได้
ช็อกคลิส6.2K Vuesฤดูใบไม้ผลิปีที่เจ็ด ไร้เงาหิมะ
หิมะ1.1K Vuesจดหมายรักกลายเป็นกล่องสุ่ม ฉันถอยเขากลับคลั่ง
ลั่วหู1.9K Vuesชีวิตที่เคยวาดกรอบเพราะคุณ
หลินเซี่ย10.2K Vues
