แชร์

บทที่ 4

ผู้เขียน: ห้วงคำนึง
โปรเจกต์โดนลบไปแล้ว ความอาลัยอาวรณ์สุดท้ายที่ฉันมีต่อกู้เป่ยเฉินก็หมดสิ้นลงแล้วเหมือนกัน

ฉันถอนหายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก สะกดกลั้นความเจ็บปวดในใจ

คืนนี้ฉันจะได้เจอกู้ถิงโจวอย่างเป็นทางการ

ฉันอดประหม่าไม่ได้ เพราะชาติที่แล้วเขาก็เป็นน้าชายฉันเหมือนกัน

ฉันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด

ถึงไม่สามารถทำให้เขารักฉันได้ อย่างน้อยก็อย่าทำให้เขาเกลียดฉันก็พอ

ฉันจัดการอารมณ์เรียบร้อย หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกรอบจนพอใจแล้วก็ออกจากบ้าน

เพิ่งมาถึงโรงจอดรถใต้ดิน ฉันก็ได้ยินเสียงหอบหายใจดังอย่างต่อเนื่อง

ฉันหันไปมองตามเสียง รถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังสั่นไปมา

ฉันปรายตามองทะเบียนรถ

เหอะ รถของกู้เป่ยเฉิน

มองผ่านกระจกรถที่เลื่อนลงครึ่งหนึ่งเข้าไปในรถ เสิ่นเจียวเจียวกำลังตอบรับการกระทำของกู้เป่ยเฉินด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม

กู้เป่ยเฉินขยับตัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แถมยังพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆ

แม้ฉันไม่สนใจเขาแล้ว แต่ภาพนี้ก็ทำให้ฉันอยากอ้วกอยู่ดี

เสิ่นเจียวเจียวสังเกตเห็นฉัน เธอยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย กอดกู้เป่ยเฉินแล้วจูบอย่างเร่าร้อน

เสียงครางและเสียงน้ำลายของเธอดังก้องอยู่ในตัวรถโล่งกว้าง

ฉันสะกดกลั้นความรู้สึกขยะแขยงแล้วรีบเดินหนีไป เตรียมตัวขับรถไปที่งานเลี้ยง

ได้ยินเสียงครางในลำคอ จากนั้นทั้งสองคนก็ลงมาจากรถ

“ว้าย! พี่จิ่นเหยา!”

เสิ่นเจียวเจียวทำเป็นพูดด้วยความตกใจ หน้าเธอยังแดงไม่หาย

เมื่อได้ยินชื่อฉัน นัยน์ตากู้เป่ยเฉินฉายแววอึดอัดใจเล็กน้อย

ฉันไม่ได้หยุดรอพวกเขา รีบเหยียบคันเร่งออกไปทันที

ตอนฉันขับรถผ่านเขา เห็นเต็มตาว่ามีชุดชั้นในลูกไม้ห้อยอยู่ที่เข็มขัดของเขา

ระหว่างทางฉันตั้งใจแวะไปที่ห้างสรรพสินค้า

ซื้อของไปฝากผู้หลักผู้ใหญ่ในตระกูลกู้สักเล็กน้อย

แล้วก็เตรียมของขวัญแยกไว้ให้กู้ถิงโจวอีกหนึ่งชิ้น

เมื่อฉันมาถึงตระกูลกู้ บังเอิญเจอกู้เป่ยเฉินพอดี

เขาจะเดินเข้ามาอธิบาย

วินาทีที่เขาเห็นกล่องของขวัญในมือฉัน สีหน้าลำบากใจแปรเปลี่ยนเป็นได้ใจ แล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นสีหน้าดูหมิ่น

“ฉันก็นึกว่าเธอโกรธ ที่แท้ก็ไปซื้อของขวัญให้ฉันนี่เอง”

“เธอทำได้แค่นี้เองเหรอ”

เขาพูดแล้วจะยื่นมือมาเอาของขวัญ ฉันรีบเอียงตัวหลบ “ไม่ได้ซื้อมาให้นาย”

เขาจุดบุหรี่แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “เมื่อกี้เธอคงเห็นแล้วสินะ”

“เหอะ เจียวเจียวคือภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของฉัน จริงๆ ทุกอย่างควรเป็นของเจียวเจียว”

“ถ้าเธอไม่งี่เง่า ฉันอาจจะเมตตาทำให้เธอมีความสุขสักรอบสองรอบก็ได้”

เขาจ้องร่างกายฉันด้วยสายตาลามก ฉันรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว

น่าขยะแขยงจริงๆ!

ฉันกำลังจะเดินไป แต่โดนเขารั้งไว้ เขาขมวดคิ้วแล้วกำชับว่า

“คืนนี้น้าคนเล็กมาด้วย เธออย่าก่อเรื่อง”

“ฉันจะพาเธอไปขอโทษเจียวเจียวหลังจบงาน”

“ถ้าเธอยังอยากแต่งงานก็ทำตัวดีๆ หน่อย”

กู้เป่ยเฉินพูดจบแล้วเดินออกไป โดยที่ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ

ฉันมองแผ่นหลังของเขาแล้วแค่นหัวเราะ

เดี๋ยวเขาก็รู้ว่าจะได้แต่งงานหรือเปล่า

ฉันเดินเข้าไปในห้องอาหาร ผู้หลักผู้ใหญ่คนอื่นนั่งกันหมดแล้ว ยกเว้นกู้ถิงโจวที่ยังไม่มา

ข้างกู้เป่ยเฉินมีที่ว่างอยู่หนึ่งที่ แต่ฉันเดินผ่านโดยไม่สนใจ

ฉันมานั่งตรงที่ว่างที่อยู่ถัดมาจากตำแหน่งหัวโต๊ะ

เมื่อเห็นฉันนั่งลง กู้เป่ยเฉินเดินมานั่งตรงที่ว่างข้างๆ ฉันอย่างไม่สบอารมณ์

“เสิ่นจิ่นเหยา ที่นั่งข้างๆ เธอเป็นที่ของน้าคนเล็ก!”

“รีบกลับไปนั่งกับฉัน! อย่าหาเรื่องใส่ตัว!”

ฉันสะกดกลั้นความหงุดหงิดในใจ ขณะที่กำลังจะอธิบาย จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงทุ้มต่ำของผู้ชาย

“ขอโทษที่มาช้า”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 9

    ในที่สุดความฝันในวัยเด็กของฉันก็เป็นจริงแล้วได้ใส่ชุดเจ้าสาวที่ออกแบบเอง แต่งงานกับคนที่ตัวเองรักที่สุดขณะที่เราสองคนกำลังกล่าวคำสัญญาว่าจะซื่อสัตย์และอยู่เคียงกันตลอดชีวิตจู่ๆ กู้เป่ยเฉินก็โผล่มา“ฉันไม่ยอม!”ลุงกู้ตั้งสติได้เป็นคนแรก รีบสั่งบอดี้การ์ดไปจับตัวเขาไว้“พาเขากลับไปเดี๋ยวนี้! อย่ามาทำเรื่องน่าอายที่นี่!”“กู้เป่ยเฉิน! ถ้านายยังไม่เลิกสร้างความวุ่นวาย นายก็ไสหัวออกไปจากตระกูลกู้ซะ!”เมื่อก่อนลุงกู้พูดแค่ประโยคเดียว กู้เป่ยเฉินจะเงียบทันทีแต่ครั้งนี้เขาเถียงกลับด้วยความโมโห“ฉันไม่อยู่ในตระกูลก็ได้! แต่สามีของจิ่นเหยาต้องเป็นฉันเท่านั้น!”“จิ่นเหยา! ฟังฉันพูดก่อน ชาติที่แล้วฉันแต่งงานกับเธอ”“เราสองคนร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาหลายสิบปี นั่นคือชีวิตที่แท้จริงของเราสองคน!”ฉันในอดีตคงเชื่อคำพูดของเขา แล้วก็แต่งงานกับเขาแน่ๆแต่ฉันกลับมาเกิดใหม่แล้วฉันเข้าใจความรู้สึกในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมาดีกว่าเขาแน่นอนฉันไม่เข้าใจว่าทำไมชาตินี้กู้เป่ยเฉินถึงดึงดันจะแต่งงานกับฉันให้ได้แต่ทุกอย่างไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วฉันมองเขาอย่างเฉยเมย ปล่อยให้บอดี้การ์ดกดตัวเขาลงบนพื้น

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 8

    จู่ๆ เสิ่นเจียวเจียวถือมีดปอกผลไม้วิ่งเข้ามา เธอเอามีดชี้ฉันแล้วด่าลั่น“เสิ่นจิ่นเหยา! ทำไมเธอต้องทำให้ชีวิตฉันพังพินาศ!”“พี่เป่ยเฉินรับปากว่าจะจดทะเบียนสมรสกับฉัน จะแต่งงานกับฉัน แต่ทุกอย่างพังเพราะเธอ!”“ชาติก่อนเธอทำให้ชีวิตฉันพังพินาศแล้ว ยังไม่พอใจอีกหรือไง! ชาตินี้เธอจะทำให้ชีวิตฉันพังพินาศอีกใช่ไหม! ตายซะเถอะ!”เธอพูดแล้วถือมีดวิ่งเข้ามาหาฉัน ฉันตกใจจนยืนช็อกอยู่ที่เดิมจู่ๆ ก็มีใครบางคนมายืนบังอยู่ข้างหน้าฉัน เขายิ้มแล้วพูดปลอบฉัน“ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้ว”เสียงกรี๊ดของเสิ่นเจียวเจียวดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าเขาที่ซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเธอกลัวจนโยนมีดในมือลงบนพื้นเสื้อเชิ้ตสีขาวของกู้เป่ยเฉินเปื้อนเลือดจนกลายเป็นสีแดง โชคดีที่เป็นแผลแค่เล็กน้อยเขาหันมามองเธอด้วยสีหน้าโมโหสุดขีด“เสิ่นเจียวเจียว! เธอมันจิตใจอำมหิต! ฉันโง่จริงๆ ที่รักคนอย่างเธอ!”เขาพูดจบแล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหาเสิ่นเจียวเจียวทีละก้าว เสิ่นเจียวเจียวถอยหลังอย่างหวาดกลัว เธอสะดุดเก้าอี้จนล้มลงบนพื้นหญิงสาวล้มกระแทกพื้นอย่างแรง มีเลือดไหลออกมาจากส่วนล่างของร่างกายเยอะมากเธอเจ็บจนเหงื่อท่วมตัว พยายามยื่นม

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 7

    ฉันมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อใช้ชีวิตมาสองชาติ ฉันไม่เคยเข้าใจคนอย่างกู้เป่ยเฉินเลยความไร้ยางอายของเขาทำให้ฉันต้องเปลี่ยนมุมมองครั้งใหญ่ ทำให้ฉันช็อกทุกครั้งฉันสะบัดตัวเองออกจากสองมือใหญ่ ใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกไป“คนที่ควรจะเลิกงี่เง่าคือนายต่างหาก! ฉันคือว่าที่น้าสะใภ้ของนาย ช่วยให้เกียรติฉันด้วย!”กู้เป่ยเฉินเห็นว่าฉันดื้อด้านมาก เขาพยายามรั้งท้ายทอยฉันเข้าไปจูบ“ฉันไม่อนุญาตให้เธอแต่งกับเขา! เธอเป็นของฉันคนเดียว!”ขณะที่ฉันหลับตาปี๋ พยายามขัดขืนสุดชีวิต จู่ๆ ฉันก็ถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดแสนอบอุ่นกู้ถิงโจวเอาสูทคลุมตัวฉัน จากนั้นเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินจนดั้งจมูกหัก“กู้เป่ยเฉิน นายอยากตายใช่ไหม!”เลือดไหลออกมาจากจมูกกู้เป่ยเฉิน เปื้อนไปทั่วใบหน้า ดูน่ากลัวเป็นอย่างมากเขายกมือขึ้นมาเช็ดเลือดแล้วแสยะยิ้มออกมา“ฉันคิดไม่ถึงว่าคนเก่งๆ อย่างน้าจะชอบใช้ของต่อจากคนอื่น”“แถมยังเป็นของเหลือเน่าๆ แบบนี้ด้วย”กู้ถิงโจวโดนยั่วโมโหจนตาแดงก่ำ เขาเหวี่ยงหมัดใส่กู้เป่ยเฉินอีกรอบ“วันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนพี่สาวกับพี่เขยฉัน”“ถ้านายไม่อยากทำงานที่กู้ซื่อแล้ว ฉันจะช่วยให้นายสมหวังเอง

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 6

    คนที่ไม่รู้อะไรเลยคือเขาต่างหากวินาทีต่อมาฉันสัมผัสถึงสายตาที่มองมาอย่างเคียดแค้นไม่ต้องดูฉันก็เดาได้ว่าใครขณะนั้นลุงกู้ยกแก้วเหล้าขึ้นมา เขายิ้มแล้วพูดว่า“ตระกูลกู้ของเรากำลังจะมีข่าวดีเร็วๆ นี้”“งานรวมญาติวันนี้ หลักๆ คือมาคุยเรื่องงานแต่งของบ่าวสาว”ลุงกู้ยังพูดไม่ทันจบ กู้เป่ยเฉินก็พูดแทรกขึ้นมา“เรื่องนี้พ่อไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องจดทะเบียนสมรส...เราจดเรียบร้อยแล้ว”“ใช่ไหม จิ่นเหยา”เขาส่งสายตาให้ฉันตามน้ำไปกับเขาฉันจิบชาในแก้ว ไม่พูดอะไรสักคำ คำพูดเมื่อกี้ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขากับเสิ่นเจียวเจียว......จดทะเบียนสมรสกันแล้วเหรอ?!เมื่อเห็นว่าฉันไม่ให้ความร่วมมือ สีหน้าเขาขุ่นมัวเล็กน้อย ความโมโหในดวงตามากขึ้นกว่าเดิมมือถือดังอีกครั้ง กู้เป่ยเฉินส่งข้อความมาไม่หยุด“เสิ่นจิ่นเหยา เธอเป็นใบ้เหรอ? พูดสิ!”“จะเงียบทำไม! อย่ามาท้าทายความอดทนฉันนะ!”ฉันขมวดคิ้วเบาๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ฉันกดปุ่มบล็อกทันทีในที่สุดโลกก็สงบสักทีกู้เป่ยเฉินยังส่งข้อความอยู่ ทันใดนั้นเขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันอย่างรวดเร็วความโมโหในดวงตาถูกแทนที่ด้วยความตกตะลึง แต่เส้นเลือด

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 5

    เขาดูเป็นผู้ใหญ่และสุขุมกว่าเมื่อก่อนคนตระกูลกู้เคารพเขามาก พากันลุกขึ้นไปต้อนรับเขากู้ถิงโจวกับป้ากู้สูญเสียพ่อแม่ไปตั้งแต่เด็กๆ พวกเขาสองคนใช้ชีวิตมาด้วยกัน ดูแลกันและกันมาตลอดคุณย่ากู้เป็นคนรับพวกเขามาเลี้ยงพอโตขึ้น ป้ากู้แต่งงานกับลุงกู้ ส่วนกู้ถิงโจวไปทำธุรกิจที่ต่างประเทศสองสามปีมานี้ตระกูลกู้ดูดีแค่เปลือกนอก ต้องอาศัยความช่วยเหลือจากกู้ถิงโจว พวกเขาถึงมีทรัพย์สินและตั้งตัวได้อีกครั้งหลังจากแม่ของกู้เป่ยเฉินเสียชีวิต เพื่อไม่ให้กู้ถิงโจวห่างเหินกับตระกูลกู้ พวกเขาเชื่อฟังกู้ถิงโจวยิ่งกว่าเดิม ไม่กล้าขัดใจบ่อเงินบ่อทองอย่างเขาทุกคนมองไปทางเขา นัยน์ตาแฝงรอยยิ้มแต่ใบหน้าเขายังเย็นยะเยือกเหมือนเดิม มีแค่ตอนที่มองมาทางฉัน ถึงจะมีรอยยิ้มตรงมุมปากเล็กน้อยเขาเดินมาตรงที่นั่งข้างฉัน ปรายตามองกู้เป่ยเฉินอย่างเย่อหยิ่งฉันทำตัวไม่ถูกเหมือนเด็กที่ทำผิด ขณะที่กำลังจะพูดอธิบายจู่ๆ กู้เป่ยเฉินลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวออกไปข้างนอกส่วนเขาก็นั่งลงตรงที่ว่างข้างๆ ฉันทันที“วันนี้เป็นวันรวมญาติ ทุกคนไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมาย ทานอาหารกันได้เลย”เขาพูดจบแล้วตักอาหารและแกะกุ้งให้ฉ

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 4

    โปรเจกต์โดนลบไปแล้ว ความอาลัยอาวรณ์สุดท้ายที่ฉันมีต่อกู้เป่ยเฉินก็หมดสิ้นลงแล้วเหมือนกันฉันถอนหายใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก สะกดกลั้นความเจ็บปวดในใจคืนนี้ฉันจะได้เจอกู้ถิงโจวอย่างเป็นทางการฉันอดประหม่าไม่ได้ เพราะชาติที่แล้วเขาก็เป็นน้าชายฉันเหมือนกันฉันสูดหายใจลึก ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดถึงไม่สามารถทำให้เขารักฉันได้ อย่างน้อยก็อย่าทำให้เขาเกลียดฉันก็พอฉันจัดการอารมณ์เรียบร้อย หลังจากแต่งหน้าแต่งตัวใหม่อีกรอบจนพอใจแล้วก็ออกจากบ้านเพิ่งมาถึงโรงจอดรถใต้ดิน ฉันก็ได้ยินเสียงหอบหายใจดังอย่างต่อเนื่องฉันหันไปมองตามเสียง รถยนต์สีดำคันหนึ่งกำลังสั่นไปมาฉันปรายตามองทะเบียนรถเหอะ รถของกู้เป่ยเฉินมองผ่านกระจกรถที่เลื่อนลงครึ่งหนึ่งเข้าไปในรถ เสิ่นเจียวเจียวกำลังตอบรับการกระทำของกู้เป่ยเฉินด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มกู้เป่ยเฉินขยับตัวขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะ แถมยังพ่นลมหายใจออกมาทางปากเบาๆแม้ฉันไม่สนใจเขาแล้ว แต่ภาพนี้ก็ทำให้ฉันอยากอ้วกอยู่ดีเสิ่นเจียวเจียวสังเกตเห็นฉัน เธอยกยิ้มมุมปากอย่างท้าทาย กอดกู้เป่ยเฉินแล้วจูบอย่างเร่าร้อนเสียงครางและเสียงน้ำลายของเธอดังก้องอยู่ในตัวรถ

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 3

    ชาติที่แล้วแม้ว่าเธอจะมีความสัมพันธ์ล้ำเส้นกับกู้เป่ยเฉินแต่ก็ไม่กล้าเปิดเผย ทำได้แค่แอบกินกันลับ ๆมิน่าล่ะเพิ่งผ่านไปแค่ไม่กี่วัน แต่คนรู้เรื่องความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนกันเกือบหมดเมื่อคิดถึงชาติที่แล้ว สายตาฉันเย็นชาโดยไม่รู้ตัวหลังจากฉันแต่งเข้าตระกูลกู้ ธุรกิจของกู้กรุ๊ปก็เฟื่องฟูอย่างต่อ

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 2

    พวกเขากอดกันกลมเหมือนตรงนี้มีแค่พวกเขาสองคน แถมตอนสุดท้ายยังจูบกันต่อหน้าทุกคนด้วยเขาโอบเอวบางของเธอไว้ ส่วนเธอก็ควงแขนเขาอย่างเป็นธรรมชาติพวกเขาดูเหมือนแฟนกันมากกว่าฉันอีกสีหน้าคนรอบ ๆ ดูอยากรู้อยากเห็นมาก แถมยังซุบซิบอยู่ข้างหูฉันอย่างสนุกปาก“ถ้าฉันเป็นเสิ่นจิ่นเหยาคงอายจนแทบมุดแผ่นดินหนี”

  • เกิดใหม่ทั้งทีขอเป็นน้าสะใภ้   บทที่ 1

    วันต่อมาหลังจากข่าวการแต่งงานถูกปล่อยออกมาฉันบังเอิญเจอกู้เป่ยเฉินเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ กู้เป่ยเฉินเห็นฉันแล้วจงใจตะโกนเรียกเขาที่กำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่“เป่ยเฉิน คู่หมั้นนายมาแล้ว”ทันใดนั้น ทุกคนก็หันมาโฟกัสฉันกับเขาทันทีกู้เป่ยเฉินเลิกคิ้วขึ้น ปรายตามองฉันอย่างไม่สบอารมณ์“เสิ่นจิ่นเห

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status