MasukShare
ตอนที่ 6 ยุ่งยากอีกขั้น
Terakhir Diperbarui:
2025-08-08 09:31:30ตอนที่ 6 ยุ่งยากอีกขั้น
เสียงฝีเท้าม้าหยุดลงตรงจุดที่กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งในอากาศ จ้าวเทียนควบม้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว เบื้องหน้าคือร่างไร้ลมหายใจห้าร่างกระจัดกระจายอยู่ในพงหญ้า ท่ามกลางร่องรอยการต่อสู้ที่ยังใหม่สด
เขากระโดดลงจากหลังม้า ก่อนกวาดตามองโดยรอบอย่างชำนาญ
“ตรวจสอบให้ละเอียด” เสียงสั่งเด็ดขาดดังขึ้น ทหารติดตามแยกย้ายกันตรวจสอบ จ้าวเทียนเข้ามาดูศพอย่างละเอียด ทหารที่กำลังตรวจบาดแผลกล่าวขึ้น
“ใต้เท้า...ร่องรอยอาวุธลับเช่นนี้ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนขอรับ...ผู้ใช้ต้องเป็นคนที่กำลังภายในสูงผู้หนึ่ง...จึงจะสามารถดันมันเข้ามาในร่างกายแบบนี้ได้”
กระสุนปืนเป็นเหล็ก ย่อมเป็นของผิดแปลกสถานที่มันเลยหายไปเรียบร้อยแล้วพวกเขาเห็นเพียงร่องรอยที่ร่างกายถูกเจาะเป็นรู
“ใต้เท้าจ้าว...มีร่องรอยคนหนีไปทางนั้นขอรับ”
จ้าวเทียนพยักหน้าก่อนออกคำสั่ง “เก็บรายละเอียดให้หมด”
แล้วเขาก็ควบม้าตามรอยอย่างรวดเร็ว
ส่วนหลินเยว่วิ่งออกไปยังถนน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเปื้อนและเลือด ทว่าใบหน้างดงามยังคงแฝงความเด็ดเดี่ยว
ทว่าพอคนรถม้าคันหนึ่งกำลังเคลื่อนมา สีหน้านางก็ปรับเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนก
คนขับรถม้า เห็นร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งวิ่งออกจากแนวป่าด้วยท่าทางร้อนรน
“คุณชาย มีแม่นางน้อยคนหนึ่งวิ่งอยู่ข้างทาง นางเหมือน...กำลังหนีบางอย่างขอรับ”
ลู่เผยที่อยู่ในรถม้าเหลือบตามองขึ้นก่อนจะเลิกม่านผ้าไหม สายตาคมดั่งกระบี่กวาดไปยังต้นเสียงทันทีและในวินาทีนั้นเอง เขาก็สบตากับนาง
มันสะกดใจอย่างประหลาด
แม้เสื้อผ้านางจะฉีกขาดและคราบเลือดเปื้อนเต็มตัว แต่แววตานั้นยังส่องประกายแวววาว ชั่วพริบตาก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกสมบทบาท
“ช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ! มีคนร้าย...” นางร้องด้วยเสียงสั่นเครือ
ลู่เผยหรี่ตาลงเล็กน้อย พินิจสีหน้าที่ดูเหมือนหวาดกลัว ทว่ากลับไม่สามารถหลอกดวงตาอันคมกริบของเขาได้หมด มันช่างน่าสนใจ
“หยุดรถ” เสียงทุ้มต่ำเปล่งออกมาอย่างสงบเย็น ลู่เผยพับผ้าคลุมบนตักก่อนจะก้าวลงจากรถม้า
หญิงสาวในชุดเปรอะเปื้อนรีบวิ่งตรงเข้ามา ใบหน้าหวาดหวั่น มือบางยึดแขนเขาไว้แน่น
“คุณชายผู้นี้ ได้โปรดช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ” น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกปนวิงวอน
คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยขีดข่วนและเสื้อผ้าที่เกือบไม่อาจเรียกได้ว่าสวมใส่ได้อีกแล้ว ลู่เผยก้มลงใช้ผ้าคลุมคลี่ลงบนร่างหญิงสาวอย่างเงียบงัน
ยังไม่ทันเอ่ยถามสิ่งใด เสียงฝีเท้าหนักแน่นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ชายหนุ่มรูปร่างองอาจในชุดขี่ม้าควบเข้ามาหยุดตรงหน้า
หลินเยว่เบิกตากว้าง รีบส่ายหน้าและผงะเล็กน้อยก่อนกล่าวเสียงเร่ง “ไม่ใช่คนผู้นี้เจ้าค่ะ”
ลู่เผย จดจำเครื่องหมายของทหารของตระกูลไป๋ได้ เขาหันไปยกมือประสานคารวะอีก
บุรุษผู้นั้นคือจ้าวเทียน นายกองคนสนิทของแม่ทัพใหญ่ ไป๋จิ้งหาน
ดวงตาคมปลาบของจ้าวเทียนกวาดมองหญิงสาวอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นสภาพนาง เขาก็เข้าใจว่าคงเป็นคนนี้ที่เขาตามมา
แต่ดูเหมือนว่านางไร้วรยุทธ์ เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยถาม
“เจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับศพห้าศพตรงนั้น”
หลินเยว่เงยหน้าขึ้นมองบุรุษตรงหน้า นัยน์ตาไหวระริกด้วยความตระหนกปนตื่นกลัว
“ขะข้า… ข้าชื่อหลินเยว่เจ้าค่ะ” หญิงสาวสูดหายใจเฮือกหนึ่ง ราวกับพยายามกลืนความหวาดกลัวลงคอ ก่อนจะเอ่ยต่อ
“ข้า… ข้าเพิ่งจะถูกส่งตัวเพื่อเข้าจวนนายอำเภอโจวเจ้าค่ะ ระหว่างเดินทาง ข้ารู้สึกปวดท้องอย่างหนักจึงขอหยุดพัก ป้าคนที่ดูแลข้าก็พาเข้าไปในป่าข้างทาง… แล้วจู่ ๆ ก็มีชายแปลกหน้าสองคนโผล่มา ข้าตกใจมากตะโกนให้คนช่วย พวกเขาเริ่มต่อสู้กันข้าถือโอกาสหนีออกมา”
นางหยุดหายใจเฮือกหนึ่ง น้ำตาคลอเบ้าอย่างง่ายดาย ราวกับความกลัวกำลังกัดกินหัวใจ
“ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาเป็นใคร ข้าแค่… วิ่งหนีออกมา วิ่งมาจนเกือบจะหมดแรง แล้วก็… มาเจอกับคุณชายท่านนี้เจ้าค่ะ”
ดวงตากลมโตฉายแววขอความเห็นใจอย่างเต็มเปี่ยม ร่างเล็กสั่นเทาเล็กน้อย มือบางจิกแน่นชายเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อน
จ้าวเทียนมองหญิงสาวเงียบ ๆ “แล้วอาวุธที่ใช้… เจ้าเคยเห็นมาก่อนหรือเปล่า” เขาถามอีกครั้ง ดวงตาเข้มจับจ้องไม่ละไปทางอื่น
หลินเยว่เม้มริมฝีปากแน่นก่อนส่ายหน้า “ข้าไม่รู้เลยเจ้าค่ะ… ข้าตกใจจนไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ ข้าแค่อยากหนีให้รอดเท่านั้น…”
จ้าวเทียนทบทวนชื่อที่ได้ยินด้วยสีหน้าครุ่นคิด ก่อนเอ่ยเสียงเข้ม
“เจ้าชื่อหลินเยว่หรือ...บิดาเจ้าคือใคร?”
หลินเยว่หลุบตาลงเล็กน้อยก่อนตอบ “หลินอันเจ้าค่ะ”
ทันทีที่ได้ยินชื่อ จ้าวเทียนนิ่งไปครู่หนึ่ง สีหน้าท่าทางคล้ายตกอยู่ในภวังค์ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นคล้ายคนลำบากใจ
“เรื่องชักจะวุ่นเสียแล้ว...”
เขาคือผู้ที่ได้รับคำสั่งจากรองแม่ทัพให้มารับหญิงสาวชื่อหลินเยว่นี้เข้าจวน เพื่อเป็นอนุของนายท่านโดยตรง
เมื่อมั่นใจว่าหญิงสาวตรงหน้าคือคนเดียวกับที่ต้องรับตัว สีหน้าของเขาก็ลดตัวตนลง “ข้าจะให้คนพาคุณหนูไปพักก่อน ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นตรงนี้ ข้าจะจัดการเอง”
เสียงของจ้าวเทียนนั้นเรียบ นัยน์ตาเข้มพินิจหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาอีกแบบ
ลู่เผยที่เฝ้ามองอยู่เงียบ ๆ พลันเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สีหน้าของจ้าวเทียนที่เปลี่ยนไปราวพลิกฝ่ามือนั้น ย่อมไม่อาจหลุดพ้นจากสายตาเขาไปได้
“ดูเหมือนนางจะมิใช่คนธรรมดาเสียแล้ว…”
เขาพลันครุ่นคิด ใจหนึ่งก็ยังหวั่นเรื่องบิดาที่ถูกคุมตัว อีกใจก็รู้ว่าในเวลานี้... ทุกโอกาสล้วนมีค่า
“ใต้เท้า ในเมื่อข้าลงมาช่วยคุณหนูแล้ว เช่นนั้น... ข้าขออาสาไปส่งนางที่โรงเตี้ยมก็แล้วกันขอรับ”
จ้าวเทียนหันมองลูกน้องที่ตามครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมา เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“เช่นนั้นรบกวนคุณชายด้วย”
หลินเยว่เหลือบมองชายทั้งสอง แววตาฉายแววแปลกใจเพียงชั่วครู่ แต่ก็รวบรวมสีหน้าให้กลับเป็นหญิงสาวผู้ตื่นกลัวอับจน ไร้ที่พึ่ง
นางค้อมศีรษะเล็กน้อย พลางกล่าวเสียงแผ่ว
“ขอบคุณคุณชาย ขอบคุณใต้เท้าทั้งสองเจ้าค่ะ…”
จ้าวเทียนให้คนของตัวเองติดตามไปคุ้มกันหลินเยว่สองคน ก่อนจะกำชับทั้งสองหลายประโยคแล้วขอตัว
Bab terbaru
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 67 เริ่มต้นบทใหม่
ตอนที่ 67 เริ่มต้นบทใหม่ในสวรรค์ เกิดความปั่นป่วนขึ้นเงียบ ๆทูตนำส่งวิญญาณชุดดำขมวดคิ้ว “นี่...เจ้ารู้หรือไม่ มิติลับของนางสร้างเรื่องใหญ่แล้ว”ทูตวิญญาณชุดขาวส่ายหน้า “จะสร้างเรื่องใดได้เล่า นางก็แค่ใช้มันเอาตัวรอดมิใช่หรือ”“ตามข้ามาดูเองเถิด”เมื่อพวกเขาปรากฏกายเหนืออ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ ทูตชุดดำเอ่ยเสียงต่ำ “ดูเถิด...นางเลือก น้ำ และถึงขั้นเลือกในระดับเขื่อนมาวางไว้”ชุดขาวเลิกคิ้ว “ผู้ใดจะคาดคิด...แต่ก็ใช่ว่าจะเสียหายอันใดมิใช่หรือ”ทูตวิญญาณชุดดำเพียงยกมือชี้ไปยังเบื้องล่าง กลุ่มผู้คนมากมายกำลังทำไร่ทำนา ปลูกต้นไม้และเด็ก ๆ หัวเราะเล่นน้ำอย่างแข็งแรง “คนเหล่านั้น...เดิมตามชะตาจะอดอยาก ล้มตายจากความหิวโหยและหนาวเหน็บ เด็กเหล่านี้ก็คงไม่รอดมากนัก แต่เพราะเขื่อนนี้ ทุกอย่างเปลี่ยนไปหมด”เขากล่าวต่อ “นอกจากน้ำเขือน นางยกถังน้ำนมมาจากแจกจ่ายให้เด็กเหล่านั้นดื่มทุกวัน ดูเอาเถอะไม่มีเค้าโครงความยากเข็ญสักนิด”เสียงเขาเข้มขึ้น “ที่สำคัญ...สถานที่นี้ ไม่ควรมีฝน ทว่าผ่านไปเพียงหนึ่งปี เมฆฝนกลับก่อตัว...และโปรยปรายลงมา”ทูตวิญญาณชุดขาวเบิกตากว้าง “เช่นนั้นย่อมหมายถึงเทพบนสวรรค์ย่อมสังเก
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 66 ความผิดพลาด
ตอนที่ 66 ความผิดพลาด หลังมื้ออาหาร หลินเยว่นั่งพิงซบไหล่ลู่เผยบนสันเขื่อน ลมกลางคืนพัดอ่อนโยนคล้ายจะโอบล้อมทั้งสองไว้ ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก“พวกเขาคงอยู่ที่นี่ไม่นานนัก...อีกไม่นานคงรีบกลับไปบอกเล่าทุกสิ่งที่เมืองหลวง”หลินเยว่ยิ้มอ่อน แววตาเจือความขบขัน “พวกเขาบอกว่าข้าคือคนที่สวรรค์เลือก...แต่ท่านรู้หรือไม่ จริง ๆ แล้ว ข้าคือข้อผิดพลาดของสวรรค์ต่างหาก”ขณะนั้นหลินเยว่ก็ดึงน้ำปั่นสีแดงออกมา“ดื่มนี้สิ...น้ำแตงโมปั่นสดชื่นนัก”ลู่เผยรับจากหลินเยว่มาอีกมือก็กระชับอ้อมกอด ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นคง “เรื่องอื่นอาจผิดพลาดได้...แต่สำหรับฮูหยิน ข้าจะไม่มีวันเป็นความผิดพลาดเด็ดขาด หลังเสร็จสิ้นเรื่องนี้...พวกเรามีบุตรด้วยกันสักคนดีหรือไม่”หลินเยว่เงยหน้ามองเขา ดวงแก้มระเรื่อขึ้นโดยไม่รู้ตัว “บุตรหรือ...ข้าไม่เคยคิดถึงเลย”ลู่เผยหัวเราะเบา ๆ ลูบเส้นผมเธออย่างอ่อนโยน “หากเจ้ามิพร้อม เราก็ยังไม่ต้องรีบร้อน...ข้าเข้าใจพวกเราอาจจะยังต้องการท่องเที่ยวอีก”หญิงสาวส่ายหน้าช้า ๆ รอยยิ้มอบอุ่นผุดบนริมฝีปาก “มิใช่ไม่อยาก เพียงแต่...ข้าไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน อีกอย่างตอนนี้...ข้าเพ
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 65 สวรรค์ล้วนเมตตา
ตอนที่ 65 สวรรค์ล้วนเมตตา เสียงขุดดินและเสียงตะโกนประสานงานของชาวบ้านยังคงดังระงมรอบบริเวณ เสนาบดีเสิ่นก้าวลงจากหลังม้า เดินไปยังกลุ่มชาวบ้านที่กำลังขุดคลองด้วยท่าทีสงบมั่นคง ดวงตาคมกริบกวาดมองบรรยากาศอย่างถี่ถ้วนไม่นานนัก ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งรีบวางมือจากงานคุมคนงานก้าวออกมาคารวะ เขาก้มศีรษะต่ำกล่าวด้วยความเกรงใจ“คารวะใต้เท้า...ผู้น้อยสายตาตื้นเขิน ไม่ทราบนามของท่านคือ”ขุนนางผู้ติดตามก้าวออกมากล่าวเสียงดังฟังชัด “ท่านผู้นี้คือเสนาบดีเสิ่น ได้รับราชโองการให้มาตรวจสอบพื้นที่กันดารแห่งนี้ด้วยตนเอง”ชายผู้นั้น รีบก้มตัวโขกศีรษะ “คารวะท่านเสนาบดีเสิ่น! ผู้น้อยไม่ทราบว่าท่านจะมาเยือน จึงไม่ได้จัดการต้อนรับเสียมารยาทแล้ว”เสนาบดีเสิ่นโบกมือเบา ๆ แย้มรอยยิ้มเมตตาน้ำเสียงอ่อนโยน “ไม่อาจตำหนิเจ้าได้ ข้าได้ยินว่า...ที่แห่งนี้มีอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ใช่หรือไม่ คลองเหล่านี้...จะรับน้ำจากอ่างนั้นมาหรือ”เขารีบตอบด้วยความนอบน้อม “ขอรับใต้เท้า อ่างเก็บน้ำอยู่ห่างจากที่นี่ราวห้าสิบลี้ หากเดินตามคลองไปก็จะถึง... ทุกวันนี้พวกเราขยันกันนัก วันหนึ่งขุดคลองได้เกือบหนึ่งลี้ ทว่าที่ตรงนี้จึงยังไม
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 64 เห็นด้วยตาตัวเอง
ตอนที่ 64 เห็นด้วยตาตัวเอง หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ไป๋จิ้งหานกับซูเหยียนก็ขอตัวออกเดินทางกลับเมืองหลวง ในขณะเดียวกันกลุ่มขุนนางตรวจการนำโดยเสนาบดีเสิ่นก็กำลังเดินทางมา ท้องฟ้าเหนือดินแดนกันดารเป็นสีหม่นมัว เมฆฝุ่นคลุ้งกระจายไปทั่วผืนดิน เสียงลมหวีดหวิวเสียดผ่านพงหญ้าแห้งเหมือนเสียงคร่ำครวญที่ไร้จบสิ้นขบวนเสนาบดีเสิ่นกำลังเคลื่อนตัวช้า ๆ ผ่านเส้นทางกันดาร รถม้าและม้าศึกหลายสิบตัวเคลื่อนตามเป็นแถว ขุนนางผู้ติดตามแต่ละคนต่างใช้ผ้าเช็ดหน้าปิดจมูก กันไม่ให้ฝุ่นทรายเข้าไปอุดอู้พวกเขาต่างกระซิบคุยกัน “ดูแล้วน่าจะเป็นเรื่องลวงกระมัง”ทว่าในเส้นการเดินทางหาได้มีแค่กลุ่มของขุนนางนี้เสนาบดีเสิ่นเลิกผ้าม่านมองไปข้างหน้า เห็นกลุ่มคาราวานพ่อค้ากำลังมุ่งหน้าไปในทิศเดียวกัน หีบห่อและเกวียนสินค้าถูกบรรทุกเต็มจนแทบเอียง เสียงโห่ร้องของคนงานดังเซ็งแซ่“พ่อค้าอีกแล้วหรือ...” ขุนนางใหญ่เอ่ยถาม สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ“เหตุใดดินแดนกันดารเช่นนี้ถึงได้มีพ่อค้ามากมายแห่มา” พวกเขาต่างมีคำถามในใจเสียงเกวียนไม้ครืดคราดผสมเสียงฝีเท้าม้าโหม่งพื้นดินแห้งกรัง กลายเป็นท่วงทำนองอึดอัดท
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 63 คุกเข่า
ตอนที่ 63 คุกเข่า รุ่งอรุณแรกของวันใหม่ แสงอาทิตย์สาดผ่านม่านหมอกบาง ๆ เหนืออ่างเก็บน้ำ เสียงนกป่าดังแว่วคลอไปกับเสียงผู้คนที่เริ่มทยอยออกมาจากกระโจม เตรียมแรงกายสำหรับการขุดคลองต่อในวันนี้ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังคึกคัก เสียงเกือกม้าดัง ตึกตัก ตึกตัก ดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ขบวนม้าหลายสิบตัวแล่นมาตามเส้นทางดินฝุ่นตลบ เมื่อใกล้ถึงค่าย คนทั้งหลายต่างหยุดมือหันไปมองไป๋จิ้งหานปรายตามองดูพื้นดินกันดารที่เปลี่ยนไปมาก ระหว่างทางยังคงมีผู้คนเดินเท้ามาตลอดทางเขากระโดดลงจากม้า ทหารหลายคนจำเขาได้ต่างหยุดมือยืนคารวะ ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย มีคนเดินเข้ามาหลังผู้นั้นคารวะเสร็จเขาจึงเอ่ยถาม “ซูเหยียนอยู่ที่ใด”“อยู่บนอ่างเก็บน้ำขอรับ ผู้น้อยจะนำทางท่านไป”บนสันอ่างเก็บน้ำ สายลมยามเช้าพัดแรงพอให้ชายเสื้อสะบัด เสียงผู้คนเบื้องล่างยังคงคึกคัก แต่บรรยากาศตรงนี้กลับสงบกว่าซูเหยียนยืนรออยู่แล้ว เมื่อเห็นไป๋จิ้งหานก้าวเข้ามา เขาแค่มองด้วยแววตาลึกซึ้งเชิดเล็กน้อยกล่าว “เป็นอย่างไรบ้าง...ตกตะลึงเลยใช่หรือไม่?”ไป๋จิ้งหานหัวเราะเฮอะในลำคอ แววตาคมกริบฉายแววจริงจัง “ข้ายอมรับว่าสั่นสะท้านจริ
เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย ตอนที่ 62 ตรวจสอบข้อเท็จจริง
ตอนที่ 62 ตรวจสอบข้อเท็จจริง หลินเยว่มองเห็นซูเหยียนก็เอ่ยเรียกทันที…“คุณชายซู...มาถึงพอดีเลย ข้าเพิ่งย่างปลาเสร็จใหม่ ๆ” ซูเหยียนปรายตามองโต๊ะไม้ชั่วคราวที่ตั้งอยู่ใกล้กองไฟ สายตาสะดุดเข้ากับแท่งแก้วสีเหลืองทองที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยถามเสียงเรียบ “นี่...คืออะไรหรือ?”หลินเยว่ยิ้มบาง พลางโบกมือเชิญ “นั่งลงก่อน ๆ ข้าจะรินให้เอง” นางหยิบภาชนะขึ้นรินของเหลวสีเหลืองทองลงในถ้วยไม้ กลิ่นหอมเฉพาะตัวลอยออกมาอวลตัดกับกลิ่นควันปลา“นี่คือน้ำหมักสุรา ชื่อว่า เบียร์ …ท่านลองชิมดูสิว่าถูกปากหรือไม่”ฟองละเอียดสีขาวลอยบนผิวถ้วย ซูเหยียนมองด้วยความแปลกใจ ไม่เคยเห็นสุราใดในแคว้นเยี่ยนโจวมีลักษณะเช่นนี้ เขารับถ้วยจากมือนาง ลองยกขึ้นดื่มเพียงอึกเล็ก ๆ ก่อนชะงักไปเล็กน้อยรสชาติขมแปลกแต่กลับสดชื่นอย่างน่าประหลาดซูเหยียนจิบเบียร์ไปอีกเล็กน้อย คราวนี้สีหน้าเริ่มผ่อนคลายขึ้น ดวงตาที่เคยเยือกเย็นฉายแววสงสัยปนพอใจอยู่ราง ๆลู่เผยที่นั่งพิงอยู่ข้างกองไฟหันมามอง ยกยิ้มบางพลางเอ่ยขึ้น“สุรานี้แปลกดี...ขมตอนแรก แต่กลับชุ่มคออย่างน่าประหลาด ราวกับซ่อนความสดชื่นไว้ข
Anda juga akan menyukai
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่125.7K Dibacaทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์20.1K Dibacaเซี่ยชิงหลี ดรุณีเปลี่ยนชะตาพลิกอนาคต
zuey23.5K Dibacaปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว180.6K Dibacaบุปผาพิทักษ์แผ่นดิน
ภาดา กัลป์82 Dibacaสตรีหลังจวนของท่านแม่ทัพ
วอลจู3.0K Dibacaท่านเทพส่งข้ามาปลูกผักทำฟาร์ม
พิมพ์สีทอง1.9K Dibacaสตรีงดงามเช่นข้า จะหย่าสามีชั่วช้าเอง
หนูเหมยจ้า393 Dibaca
