เกิดใหม่พร้อมมิติ  ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย

เกิดใหม่พร้อมมิติ ข้าคือแม่ค้าตัวร้าย

last update最終更新日 : 2025-10-07
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
4 評価. 4 レビュー
76チャプター
14.2Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

ทะลุมิติ/ย้อนยุค/ย้อนเวลา

ทําฟาร์ม/ปลูกผัก/ทำสวน

ทำอาหาร

อิสระ

แต่งงานสายฟ้าแลบ

เกิดใหม่

ระบบ

ทูตสวรรค์ผิดพลาด... จับวิญญาณผิดตัว กำลังจะส่งหลินเยว่มาเกิดใหม่ในบทชีวิตรันทด เพื่อชดใช้เวรกรรมที่เจ้าตัวไม่เคยก่อ พวกเขาปิดปากนางด้วยการมอบมิติลับ พร้อมของสี่อย่างที่ใช้เอาตัวรอด หลินเยว่รู้ดี เธอไม่มีทางเอาชนะเจ้าหน้าที่ของสวรรค์ได้ การร้องเรียนไปอาจยิ่งทำให้แย่กว่าเดิม เอาเถอะ... ข้าไม่มีทางก้มหัวให้โชคชะตา ลำบากอีกกี่ชาติ ก็ไม่หวั่น เพราะข้าจะลิขิตทุกอย่างเอง!

もっと見る

第1話

ตอนที่ 1 เงียบ ๆ นะ

Chapter One

NOVA

The first thing Dominic Sterling ever said to me was: "You're overqualified."

The first thing he ever did to me was bend me over his desk and fuck me until I couldn't remember my own name.

Those two things happened five days apart.

Monday was the interview. He sat across from me in a suit that cost more than my rent and read my resume for nine minutes and looked at me for two and in those two minutes his eyes did something that had nothing to do with my qualifications. A slow, complete sweep — face, neck, chest, back up — that landed on my eyes with a heat in his that made my cunt clench right there in the chair.

He hired me on the spot.

I drove home with my underwear soaked and my hands tight on the wheel and that night I lay in bed and pushed three fingers into my cunt and thought about his eyes and came so hard I saw white.

That was Monday.

---

Tuesday I arrived early. Pressed navy dress, hair pinned, the full armor of a woman determined to be professional. His office smelled like leather and his cologne — something dark and expensive that hit the back of my throat and went straight between my legs — and he was at the window when I walked in, jacket off, shirt sleeves rolled to the elbow, forearms that made my mouth water in a way I had no clinical explanation for.

He turned around.

Said good morning.

Looked at my mouth for one second too long.

I sat at my desk and crossed my legs and told my cunt to behave itself.

My cunt was not interested in behaving itself.

By Wednesday I was changing my underwear at lunch because every time he leaned over my desk to point at something on my screen his cologne hit me and I soaked through in thirty seconds flat. By Thursday his hand on the small of my back when he guided me through doorways — brief, warm, deliberate — had me pressing my thighs together through three consecutive meetings.

Friday morning he put a black coffee on my desk before I arrived. No note. No acknowledgment. Just left it there like he'd been paying attention since day one which he had, which was the problem, which was why by Friday afternoon when he said *stay late, there's a contract crisis* I said yes knowing it had nothing to do with any contract.

---

Eleven pm. Everyone gone. Just us and the city dark outside his glass walls.

He sat back from the documents and looked at me and the professional distance dropped off his face like a coat he was done wearing.

"Nova." First name. First time.

Something happened to my breathing.

"Come here," he said.

I walked to him. Stopped in front of his chair. He was still seated and I was standing and he reached up and put one hand flat on my stomach through my dress and looked up at me with dark eyes and said: "I've been thinking about your cunt since Monday."

The words hit me like a fist.

"Since Monday," I repeated.

"Every meeting. Every document. Every time you walked into this office." His hand slid down. Slow. Over my stomach, over my hip, to the hem of my dress. "I've been thinking about what it looks like. What it tastes like." His fingers found the hem and pushed underneath. "What it sounds like when you cum."

I grabbed the back of his chair.

His fingers found my underwear and pressed against the soaked fabric and he inhaled sharply. "Christ, Nova."

"I told you," I managed. "Since Monday."

He pulled my underwear aside and ran two fingers through my cunt — slow, parting me, feeling how slick I was — and the sound that came out of me bounced off every glass wall in his corner office. He pushed both fingers inside me and curled them and my knees buckled and his free arm caught me around the waist and held me up.

"Stand," he said.

"I'm trying—"

"Stand, Nova." His fingers drove deeper and I cried out and grabbed his shoulder and he watched my face fall apart above him with an expression that was the most undone I'd seen from a controlled man in my life. "That's it. Let me hear it."

I came standing in front of his chair with his fingers knuckle-deep in my cunt and his eyes on my face and his name tearing out of my throat so loud the windows rattled.

He stood.

Unzipped me from behind, dress to the floor, bra gone in one motion. Stepped back and looked at me naked and shaking in the low light of his office with the city spread out behind me and said one word: "Perfect."

I reached for his belt. Got it open. Freed his cock and wrapped both hands around it and felt how thick and hard he was, already leaking at the tip, and I squeezed and he grabbed my wrist.

"On the desk," he said. "Now."

He lifted me himself. Set me on the edge of his mahogany desk and stepped between my legs and I watched him roll the condom on with steady hands while I was still shaking from cumming and the sight of him — suit trousers open, shirt half-undone, cock hard and ready — made my cunt clench so visibly he saw it and made a sound low in his chest.

He lined himself up.

Looked at me.

"Eyes on me," he said.

He pushed his cock into my cunt in one long, deep, merciless stroke.

I screamed.

Not loud — swallowed it, bit it back — but the sound came out broken and desperate and raw and he buried himself to the hilt and held there while I shook around him and my nails dug into his forearms hard enough to leave marks.

Full. Thick. Deep in a way I felt in my stomach.

"Breathe," he said.

I breathed.

He pulled back and drove in again and I stopped breathing entirely.

He fucked me on that desk like he'd been planning it since Monday. Like he'd mapped every stroke in advance and intended to execute them with the same precision he brought to nine-figure investment decisions. Long and deep at first, his cock driving into my cunt with a rhythm that made the desk knock against the window and made my eyes roll back, and then harder, his grip bruising on my hips, his cock hammering into me while I held the desk edge and took it and took it and begged for more.

"Cum for me again," he said against my ear. Low. Certain. The voice he used in boardrooms when he wanted something and intended to have it. "Now, Nova. Cum on my cock right now."

I came so hard I bit through my lip.

Clenching and shaking and crying out against his shoulder while he fucked me through every wave of it and then drove in deep one final time and came with a rough broken sound against my neck that I felt in every bone.

After.

Silence.

His office. The city. Both of us wrecked and breathing.

His hand found my hair somehow. Heavy. Warm.

"Monday," he said. His voice had nothing left in it. No edges. No composure. Just sound.

"What about Monday?" I said.

He lifted his head. Looked at me with something cracked open in his expression that I understood would be composed again by morning and was being given to me right now in the dark.

"Monday," he said, "I want you in my office at seven am. Door locked. Before anyone else arrives." His thumb moved against my jaw. "I have things I didn't get to tonight."

I looked at the scattered contracts. The overturned coffee cup. The city.

"What things?" I said.

He looked at my mouth.

"I haven't tasted you yet," he said simply.

My cunt clenched around nothing.

Monday could not come fast enough.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Nattery
Nattery
เนื้อเรื่องสนุก ไอเทมน้อยก็ยิ่งใหญ่ได้ แต่งได้ดี ขอบคุณที่อัพเดทจนจบ
2025-12-24 15:44:55
0
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ อ่านจบแล้วแต่เหมือนจะปูไว้ให้มีต่อ รึเปล่า
2025-11-29 11:59:12
0
0
Triple Great
Triple Great
อีกกี่ตอนจะจบคะ
2025-11-04 17:42:34
1
1
Magic Muffin
Magic Muffin
65บท ยังไม่จบหวังว่าเรื่องนี้จะไม่เทกันนะ รอให้จบแล้วจะกลับมาอ่านทีเดียว
2025-09-22 09:51:56
3
3
76 チャプター
ตอนที่ 1 เงียบ ๆ นะ
ตอนที่ 1 เงียบ ๆ นะหลินเยว่เดินตามหลังทูตผู้มาเก็บวิญญาณของเธอ เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะพลาดท่าเสียชีวิตอย่างน่าอัปยศถึงเพียงนี้ น่าขายหน้าชะมัด! ความรู้สึกขมขื่นเอ่อท้นอยู่ในอกขณะที่สายตาเธอกวาดมองรอบตัวในดินแดนที่พร่าเลือนและไร้ขอบเขต เสียงก้าวเท้าของทูตที่เดินนำหน้าแผ่วเบาราวกับกระซิบกับลมหนาวทันใดนั้น เสียงสนทนาของผู้เก็บวิญญาณสองคนดังขึ้น ลอยมากระทบโสตประสาทอย่างชัดเจน“ผิดแล้ว… ไม่ใช่หลินเยว่คนนี้”คิ้วเรียวของหลินเยว่ขมวดเข้าหากัน นัยน์ตาของเธอฉายแววสงสัยและหวาดหวั่นนี่เธอไม่ใช่คนที่ควรตายงั้นหรือ?ความหวังริบหรี่ทอประกายในหัวใจ แต่ทูตทั้งสองยังคงสนทนากันต่อไปด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น“ส่งกลับไปก็ไม่ได้… ชะตากรรมของพวกเขาต่างกันอยู่ดี”“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ไปเกิดใหม่เถอะ”หนึ่งในทูตเหลือบตามองเธอ สายตานั้นนิ่งสงบจนน่าขนลุกริมฝีปากเขาคลี่ยิ้มแผ่วราวกับทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องชวนขนลุก“เธอเงียบ ๆ ไว้ อย่าได้ปริปากถาม”“เราจะส่งเธอไปเกิดใหม่… และจะให้มิติไปด้วย”“ในมิตินั้นจะมีสิ่งของที่เธอเพียงนึกก็สามารถใช้ได้ แต่จำกัดเพียงสี่อย่างเท่านั้น...จำไว้เลือกได้แค่สี่อย่างเลือกให้ดี”
続きを読む
ตอนที่ 2 ข่าวร้าย
ตอนที่ 2 ข่าวร้ายเสียงประตูไม้เก่าดังขึ้น หลินเยว่หันขวับไปตามเสียงโดยสัญชาตญาณและสบตากับน้องชายของเธอ หลินอวี่เด็กหนุ่มร่างเล็ก หน้าตาซีดเซียวแต่แฝงรอยยิ้มอ่อนโยนที่เธอคุ้นเคยมาตั้งแต่จำความได้“พี่สาว… วันนี้อาการเป็นอย่างไรบ้าง?”เสียงของเขาแผ่วเบาแต่เปี่ยมด้วยความห่วงใย หลินเยว่ลอบถอนหายใจเบา ๆ ก่อนเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“ดีขึ้นมากแล้ว… แล้ว… ท่านแม่เล่า?”หลินอวี่ยกยิ้มบาง ๆ ดวงตาสีดำหม่นยังคงฉายแววอบอุ่น “ท่านแม่ไปซักผ้าก่อน…ท่านคงหิวแล้วมาสิ ข้า… ได้หมั่นโถวมาด้วยนะ”เด็กหนุ่มพูดจบก็ยื่นหมั่นโถวลูกกลมสีขาวนวลออกมาให้พี่สาว มือของเขาสั่นน้อย ๆ จากความอ่อนแรง แต่น้ำใจกลับมั่นคงหลินเยว่เห็นหมั่นโถวแล้วก็รู้ทันที นี่คงเป็นของที่น้องชายได้รับตอนออกไปช่วยทำนากับคนอื่นๆ หญิงสาวยิ้มจาง ๆ ส่ายหน้าน้อย ๆ ก่อนตอบเสียงอ่อน“ท้องข้ายังปั่นป่วนอยู่มาก… เจ้ากินเถอะ”ดวงตาของน้องชายสะท้อนความเป็นห่วงลึกซึ้ง แต่ก็พยักหน้าเบา ๆ ยอมรับคำของเธอ หลินเยว่มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกอบอุ่นเจือเศร้า…เด็กหนุ่มร่างเล็กที่สวมเสื้อผ้าเก่าและบางจนเห็นได้ชัดว่าต้องทนกับความหนาวเย็นอย่างยากลำบาก ฤดูหน
続きを読む
ตอนที่ 3 ฝันร้าย
ตอนที่ 3 ฝันร้าย หลิวเยว่ลืมตามองเพดานในความมืด นางรู้ดีว่าอนาคตคงไม่ราบเรียบนักแต่ยังไม่คาดคิดว่าตัวเองจะถูกขายให้เป็นอนุผู้อื่น นางไตร่ตรองครู่หนึ่งก่อนจะหลับตาลงแล้วก็แสร้างร้องเสียงสะอื้น “ท่านพ่อ… ท่านพ่อ… ทำไมท่านถึงทิ้งข้าไป…”เสียงสะอึกสะอื้นนั้นปลุกชุนเสวี่ยให้สะดุ้งตื่น นางลุกขึ้นอย่างตื่นตระหนก “เยว่เอ๋อร์.. เจ้าฝันร้ายหรือ…”หลินเยว่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสร้งให้ดวงตาฉ่ำน้ำตา ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นเครือ “ท่านแม่… ข้าฝันเห็นท่านพ่อ… ท่านมาในฝัน บอกว่าเป็นห่วงพวกเรา กลัวว่าพวกเราจะลำบาก… ท่านเลยมอบของบางอย่างให้”ชุนเสวี่ยขมวดคิ้วอย่างสงสัย แต่หลินเยว่ไม่รอช้า เธอหลับตาครู่หนึ่งแล้วเอื้อมมือไปคว้ากล่องเล็ก ๆ จากอากาศบะหมี่พรีเมี่ยมรสทะเล ปรากฏขึ้นในมือของเธอราวกับปาฏิหาริย์หลินอวี่ที่พึ่งตื่นขึ้นมาเบิกตากว้าง ตะลึงพรึงเพริด“พี่สาว… มันคืออะไรน่ะ…”หลินเยว่แสร้งทำเป็นแปลกใจพอกัน ก่อนบอกด้วยเสียงแผ่ว ๆ“ท่านพ่อบอกว่า… ขอเพียงใส่น้ำ ก็จะกลายเป็นอาหารที่ทำให้เราอิ่มท้อง…” จากนั้นนางก็ลุกขึ้นเทน้ำใส่ไม่นานไอร้อนหอมกรุ่นลอยขึ้นมา กลิ่นทะเลสดใหม่ปะทะจมูก สองแม่
続きを読む
ตอนที่ 4 ไม่ยินยอม
ตอนที่ 4 ไม่ยินยอมรุ่งเช้าวันต่อมา หลินเยว่รู้สึกว่าร่างกายฟื้นตัวเต็มที่แล้ว นางตั้งใจจะออกไปช่วยงานตามปกติจะได้รู้สึกสถานการณ์เบื้องต้นของตัวเองด้วย ขณะที่ก้าวเท้าออกจากเรือนเล็ก เสียงของป้าสะใภ้ใหญ่ ซือซินก็ดังขึ้นแผ่วแต่ฟังแล้วเจือความเย็นชา“เยว่เอ๋อร์… พึ่งหายป่วยได้ไม่นาน อย่าเพิ่งออกไปตากแดดตากลมเลย… ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวป่วยขึ้นมาอีก จะต้องเสียเงินเสียทองไปหาหมออีกนะ” ถ้อยคำที่ฟังเหมือนความห่วงใย แต่หลินเยว่รู้ดีว่ามันไม่ใช่ นางเม้มริมฝีปากก่อนตอบเสียงเรียบ“ข้าหายดีแล้ว… ขอบคุณท่านป้าที่เป็นห่วง”พูดจบ นางก็ไม่รอให้ใครพูดอะไรต่อ ก้าวเดินต่อไปซือซินเห็นท่าทางดื้อดึงของอีกฝ่าย ก็เผยแววไม่พอใจทันตา เอ่ยน้ำเสียงเริ่มแฝงความตำหนิ “นี่ข้าพูดสิ่งใด… เจ้าก็ไม่เชื่อฟังเลยหรือ...น้องสะใภ้… เจ้าอบรมบุตรสาวอย่างไร”คำพูดนั้นทำให้ดวงตาของหลินเยว่ลุกวาวขึ้นทันที นางสูดหายใจลึกเพื่อระงับอารมณ์ ขณะที่มารดาชุนเสวี่ยรีบพูดแทรกเสียงอ่อนแรง“ขออภัยพี่สะใภ้…เยว่เอ๋อร์เพียงแต่ห่วงจะไปช่วยงาน หาได้ตั้งใจขัดคำสั่งท่าน…เยว่เอ๋อร์…ในเมื่อป้าสะใภ้เป็นห่วงเจ้าก็อยู่แต่ในเรือนเถิดนะ”น้ำเสียงนั้นอ่อ
続きを読む
ตอนที่ 5 เรียกความสนใจ
ตอนที่ 5 เรียกความสนใจชายแดนตะวันออก ค่ายทหารแคว้นเยี่ยวโจว แม่ทัพใหญ่ ไป๋เจี้ยน ฟื้นคืนสติจากอาการบาดเจ็บกลางสมรภูมิ ความเจ็บปวดในกายยังแล่นอยู่ แต่สิ่งแรกที่เขานึกถึงคือผู้ใต้บังคับบัญชาที่รับดาบและปกป้องเขา เขาเอ่ยเสียงแหบแผ่ว “หลิวอัน…ตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง…”ทหารรับใช้ขานตอบเสียงเรียบ “นายกองหลิวอัน… ได้ทำหน้าที่ของตนสมบูรณ์แล้วขอรับ…”ไป๋เจี้ยนหลับตาลงชั่วครู่ ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “เขาได้ฝากข้า…ให้ช่วยดูแลครอบครัว…ขอให้ข้ารับบุตรสาวของเขาเข้าจวน…”ตอบแทนบุญช่วยชีวิตนี่ไม่นับว่าหนักเกินไป “อายุข้ามากแล้ว… หากรับนางเป็นอนุ คงเป็นเวรกรรมเสียมากกว่า…ทว่าข้ารับปากไปแล้ว”ไป๋เจี้ยนหันไปมองบุตรชายของตน“ไป๋จิ้งหาน... เจ้าก็รับนางเป็นอนุเถิด”ไป๋จิ้งหานรองแม่ทัพหนุ่ม หน้าตาคมคาย เขาพยักหน้ารับคำอย่างไม่เห็นเป็นเรื่องใหญ่ ชายหนุ่มยกมือประสานรับคำสั่ง“ขอรับ…ข้าจะรีบให้คนไปจัดการ” ชายหนุ่มหันไปพยักหน้าให้ทหารคนสนิท จากนั้นพวกเขาก็จัดคนเตรียมไปรับคนไปไว้ที่จวนในเมืองหลวงเจียงหนิงในยามดึกสงัด หลังจากทุกคนหลับสนิท หลินเยว่ค่อยก้าวเท้าเบาออกจากเรือนขึ้นไปนั่งบนหลังค
続きを読む
ตอนที่ 6 ยุ่งยากอีกขั้น
ตอนที่ 6 ยุ่งยากอีกขั้นเสียงฝีเท้าม้าหยุดลงตรงจุดที่กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งในอากาศ จ้าวเทียนควบม้าเข้ามาอย่างรวดเร็ว เบื้องหน้าคือร่างไร้ลมหายใจห้าร่างกระจัดกระจายอยู่ในพงหญ้า ท่ามกลางร่องรอยการต่อสู้ที่ยังใหม่สดเขากระโดดลงจากหลังม้า ก่อนกวาดตามองโดยรอบอย่างชำนาญ“ตรวจสอบให้ละเอียด” เสียงสั่งเด็ดขาดดังขึ้น ทหารติดตามแยกย้ายกันตรวจสอบ จ้าวเทียนเข้ามาดูศพอย่างละเอียด ทหารที่กำลังตรวจบาดแผลกล่าวขึ้น“ใต้เท้า...ร่องรอยอาวุธลับเช่นนี้ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนขอรับ...ผู้ใช้ต้องเป็นคนที่กำลังภายในสูงผู้หนึ่ง...จึงจะสามารถดันมันเข้ามาในร่างกายแบบนี้ได้”กระสุนปืนเป็นเหล็ก ย่อมเป็นของผิดแปลกสถานที่มันเลยหายไปเรียบร้อยแล้วพวกเขาเห็นเพียงร่องรอยที่ร่างกายถูกเจาะเป็นรู“ใต้เท้าจ้าว...มีร่องรอยคนหนีไปทางนั้นขอรับ”จ้าวเทียนพยักหน้าก่อนออกคำสั่ง “เก็บรายละเอียดให้หมด”แล้วเขาก็ควบม้าตามรอยอย่างรวดเร็วส่วนหลินเยว่วิ่งออกไปยังถนน ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเปื้อนและเลือด ทว่าใบหน้างดงามยังคงแฝงความเด็ดเดี่ยวทว่าพอคนรถม้าคันหนึ่งกำลังเคลื่อนมา สีหน้านางก็ปรับเปลี่ยนเป็นตื่นตระหนกคนขับรถม้า เห็นร่างของหญิงสาว
続きを読む
ตอนที่ 7 ช่วยสะสางคดีแลกเปลี่ยน 1
หลินเยว่ก้าวขึ้นมานั่งด้วยท่าทีประหม่า สายตาเธอไม่กล้าสบชายหนุ่มตรงหน้าโดยตรงนัก ภายในรถม้าอบอุ่นด้วยกลิ่นชาจาง ๆ และเสียงล้อที่กลิ้งไปบนเส้นทางดินกรัง ลู่เผยยื่นถ้วยชาหอมกรุ่นมาตรงหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม “คุณหนูหลินคงตกใจไม่น้อย ดื่มชาสักหน่อยเถิด จะช่วยให้จิตใจสงบขึ้น”หลินเยว่รับถ้วยมาด้วยสองมือ เอ่ยเบา ๆ“ขอบคุณเจ้าค่ะ” ตอนนี้เหมือนจะผิดแผนนางค่อนข้างตกใจอยู่บ้างจริงๆ ชาที่อุ่นกรุ่นปล่อยกลิ่นหอมจาง ๆ แตะจมูก รสขมนิด ๆ ปลายลิ้นช่วยให้นางสงบใจได้บ้าง พอเริ่มได้ไตร่ตรอง“บุรุษผู้นี้ดูไม่ใช่คนธรรมดา ทั้งกิริยาและวาจาล้วนสำรวมสุภาพ… แต่นั่นแหละยิ่งอันตราย...เขาช่วยข้าเพราะอะไรกัน ต้องเกี่ยวกับทหารเมื่อสักครู่แน่ ๆ และคนเหล่านั้นก็น่าจะเกี่ยวข้องกับบิดา”หญิงสาวก้มหน้าดื่มชาอีกคำแสดงท่าทีไม่อยากเอ่ยอะไรลู่เผยเองก็เข้าใจไม่เอ่ยวาจาอีก เพียงแค่ขมวดคิ้วเพราะกลิ่นจากหญิงสาวเป็นกลิ่นที่เขาไม่แน่ใจว่าคือสิ่งใดรถม้าเคลื่อนตัวอย่างมั่นคงบนเส้นทางสายเล็ก มุ่งหน้าสู่โรงเตี้ยมเซิ่งฟง ขณะฟ้ายามย่ำเย็นเริ่มคลี่เงาเทาทับลงมาทีละน้อยโรงเตี้ยมเซิ่งฟง ลู่เผยพา
続きを読む
ตอนที่ 7 ช่วยสะสางคดีแลกเปลี่ยน 2
ตระกูลลู่ เช้าตรู่ แสงแรกของวันยังไม่ทันเล็ดลอดพ้นยอดไม้ เสียงล้อที่บดผ่านลานหินกรวดในยามเงียบสงบ รถม้าหรูคันหนึ่งก็มาหยุดอยู่หน้าประตูใหญ่ของจวนสกุลลู่ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์อื้อฉาวในร้านอาหารหลงฮวา จวนสกุลลู่ก็ตกอยู่ในความเงียบเหงาไร้แขกเหรื่อมาเยือน ครานี้รถม้าคันงามมาหยุดอยู่หน้าบ้านพ่อค้าตกอับ ยิ่งดึงดูดสายตาของผู้คนฮูหยินลู่ก็เก็บตัวเงียบอยู่แต่ในเรือน ไม่ออกไปพบปะใคร สีหน้าหม่นหมอง เมื่อสาวใช้เข้ามาแจ้งว่า“คนจากจวนแม่ทัพไป๋เจ้าค่ะ” สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันทีมึนงง สับสน ไม่แน่ใจว่าฝันร้ายกำลังจะจบ หรือเพิ่งเริ่มต้นกันแน่“เจ้าว่าอะไรนะ?”นางถามซ้ำอีกครั้ง สีหน้าเคร่งเครียดบ่าวหญิงค้อมศีรษะต่ำ “เป็นคนจากจวนแม่ทัพไป๋มาเยือนเจ้าค่ะ ตอนนี้คุณชายใหญ่กำลังต้อนรับอยู่ห้องโถงรับแขกเจ้าค่ะ” “พวกเขามาด้วยเรื่องอะไร” น้ำเสียงของนางหวาดหวั่น“บ่าวก็ไม่ทราบ”ฮูหยินลู่รีบบอกสาวใช้ “รีบมาช่วยข้าแต่งตัวไปรับแขก” ที่เรือนรับแขกลู่เผยฟังคำพูดของอีกฝ่าย ก็เข้าใจนัยแฝงทันที ไป๋ฮูหยินต้องการให้สกุลลู่ส่งแม่สื่อไปสู่ขอหลินเยว่สตรีผู้นั้นคนที่เขาช่วยเหลือ โดยมีข้อแลกเปลี่ยนจะช
続きを読む
ตอนที่ 8 เป็นเรื่องน่ายินดี
ตอนที่ 8 เป็นเรื่องน่ายินดีในขณะนั้น หลิวเยว่ที่พักอยู่โรงเตี้ยมเซิ่งฟง ไม่ได้รับรู้ถึงเรื่องราวที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ที่นี่นางได้รับการดูแลรับรองอย่างดี ทำให้นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องฆ่าคนครั้งนี้ นางรอดแล้ว ตอนนี้คงต้องรอให้ทหารผู้นั้นกลับมา สาวใช้เดินเข้ามา “คุณหนู มีสตรีผู้หนึ่งมาขอพบท่าน บอกว่าตนเป็นมารดาเจ้าค่ะ” หลินเยว่ที่กำลังนั่งจิบน้ำชาหันขวับ สีหน้าเปลี่ยนไปทันทีนางลุกขึ้นด้วยความรวดเร็ว “ข้าจะลงไปเดี๋ยวนี้”หลินเยว่แต่งกายด้วยอาภรณ์ใหม่ด้วยผ้าไหมราคาแพง ผมถูกรวบเป็นทรงเรียบง่าย มีปิ่นปักผมสีเงินแวววาวแต่ไม่ฉูดฉาด ชุดทั้งหมดดูสุภาพ เรียบสง่าเหมือนหญิงสาวจากจวนขุนนางสาวใช้ผู้หนึ่งเดินตามหลังอย่างสุภาพ ห่างออกไปไม่ไกลมีทหารสองนายของจวนแม่ทัพเดินคุ้มกันอยู่เมื่อหลินเยว่ปรากฏตัวที่หน้าห้องรับรอง ชุนเสวี่ยผู้เป็นมารดาที่เฝ้ารออยู่ถึงกับชะงัก ดวงตาเบิกโพลง ริมฝีปากสั่นระริกลูกสาวของนาง… เปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคน“เจ้า… เยว่เอ๋อร์ เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง!”หญิงสาวผงกศีรษะเล็กน้อยก่อนตอบด้วยเสียงนุ่ม“ท่านแม่ ข้าปลอดภัยดีเจ้าค่ะ”“แล้ว แล้ว...ทำไมเจ้าได้มาอยู่ท
続きを読む
ตอนที่ 9 รีบเร่ง
ตอนที่ 9 รีบเร่งการจัดพิธีแต่งงานของหลินเยว่เป็นไปอย่างเร่งรีบ ภายในสามวัน นางก็ถูกส่งตัวขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวอย่างสมเกียรติณ ตอนนี้หลินเยว่กำลังขึ้นเกี้ยวเจ้าสาวไปแล้วจ้าวเทียนเพิ่งกลับจากการไปเมืองหลวง เมื่อทราบข่าวก็ได้แต่ถอนใจ พอนึกถึงใบหน้าของหลินเยว่ก็พลันเข้าใจ หญิงงามเช่นนั้นบิดาย่อมต้องคิดมากหลูเจินฮูหยินเอกแห่งจวนแม่ทัพก็ส่งคนมาบอกความ“ในเมื่อแม่นางหลินขึ้นเกี้ยวไปเป็นเจ้าสาวของสกุลลู่แล้ว วิญญูชนเช่นพวกเราย่อมไม่อาจแย่งเจ้าสาวของผู้อื่นได้ ข้าจะมอบสินเดิมแก่นางแทนการรับเข้าจวน”เมื่อเป็นเช่นนี้ จ้าวเทียนย่อมไม่เอ่ยค้าน ถือว่าตนเองได้ทำหน้าที่อย่างเต็มที่แล้วณ ริมถนนสายหนึ่ง ขบวนเกี้ยวเจ้าสาวของตระกูลลู่กำลังเคลื่อนตัวผ่านไปนับว่าเอิกเกริกเหล่าชาวบ้านต่างออกมามุงดู พากันซุบซิบไม่ขาดสาย“เจ้าสาวคนนี้ใช่หรือไม่ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนขึ้นเกี้ยวเข้าจวนนายอำเภอโจว”“ใช่แล้ว...คดีที่คนร้ายลอบสังหารนั่นไง ข้าก็ได้ยินมา”“เฮ้อ ได้ยินว่าเหตุเพราะคนร้ายหมายตานางไว้ โชคดีที่ทหารของตระกูลไป๋ผ่านมา นางจึงรอดมาได้”“แต่เหตุใดคุณชายลู่ถึงแต่งนางเป็นฮูหยินล่ะ?”“ได้ข่าวว่าเขาก็ผ่านมาเห็
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status