บทที่ 6

6

          เช้ามืดของวันใหม่ จางลี่ตื่นมาเตรียมของเพื่อที่จะนำของมาขายบริเวณหน้าบ้านซึ่งอีกไม่นานนี้ก็จะมีชาวบ้านออกจากบ้านเพื่อไปทำงานของตนเองหรือไม่ก็ออกมาสูดบรรยากาศยามเช้า

          ทัศนวิสัยและบรรยากาศของเมืองเสฉวนนั้นสดใสไม่มีมลพิษ หากเทียบกับยุคปัจจุบันแล้วให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

          บริเวณหน้าบ้านที่มีแคร่ไม้ไผ่ตั้งอยู่นี้จะกลายเป็นสถานที่ขายของของจางลี่ แล้วพอมาถึงเวลาช่วงเช้าแดดออกส่องถึงพื้น จางลี่ก็นำเนื้อแดดเดียวทอดกรอบและถังหูลู่มาวางไว้บนถาดก่อนจะยกออกไปตั้งบนโต๊ะที่เตรียมเอาไว้หน้าบ้าน

          “เอาล่ะ แค่นี้ก็เสร็จแล้ว”

          จางลี่พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะนั่งลงที่แคร่หน้าบ้าน รอลูกค้าเข้ามาซื้อของคาวและของหวานที่ทำสดใหม่

          กลิ่นหอมของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจจนชาวบ้านที่อยู่บริเวณนั้นต้องเหลียวมองมาที่ต้นกำเนิดของกลิ่น พอรู้ว่ากลิ่นหอมนี้มาจากกลิ่นของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบ ชาวบ้านจึงตามกลิ่นเพื่อมาดูให้แน่ใจ

          หญิงสาวร่างบางที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตานี้เป็นเจ้าของของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบ

          “สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า รับอะไรดีคะ”

          ถึงจะไม่ได้ถามออกไปตามมารยาท แต่จางลี่ก็รู้ว่าพวกชาวบ้านให้ความสนใจกับอะไรตอนนี้ ใช่แล้ว เนื้อแดดเดียวทอดกรอบที่น่ากินนี้ดึงดูดชาวบ้านให้มารวมตัวกันได้ราวกับเป็นเรื่องเหนือธรรมชาติ

          “เนื้อแดดเดียวนี้ขายยังเหรอจ๊ะหนู”

          “ขีดละสองหยวนค่ะคุณป้า”

          ราคาขายนี้จางลี่กำหนดเอาไว้ก่อนตั้งร้านขายเรียบร้อยแล้ว

          จางลี่สืบเสาะหาข้อมูลมาจากตลาดสดแล้วว่าราคาเนื้อหนึ่งกิโลกรัมนั้นราคาเท่าไหร่ ซึ่งทำให้รู้ราคาซื้อขายเนื้อที่ตลาดในเมือง แต่จางลี่ขายถูกกว่าตลาดที่ทำเนื้อแดดเดียว เธอขายถูกกว่าครึ่งหนึ่งจากปกติขีดละสี่หยวน เหลือเพียงขีดละสองหยวนเท่านั้น เป็นราคาขายให้สำหรับชาวบ้านที่มีเงินน้อยนิดโดยเฉพาะ

          “ป้าขอซื้อสองขีดนะ”

          “ได้ค่ะคุณป้า”

          “ลุงซื้อห้าขีดนะหนู”

          “ได้ค่ะคุณลุง”

          ถึงจะไม่รู้ว่ารสชาตินั้นเป็นอย่างไร แต่ชาวบ้านอย่างคุณลุงคุณป้าสนใจที่ราคาขายมากกว่า แล้ววันนี้จางลี่ก็ได้เป็นแม่ค้าขายเนื้อแดดเดียว วันแรกอะไรอะไรมันก็เกิดขึ้นได้เหมือนอย่างตอนนี้ พวกชาวบ้านที่ตามกลิ่นของเนื้อแดดเดียวทอดกรอบนั้นกำลังแย่งกันซื้อเนื้อแดดเดียวทอดกรอบที่เหลืออยู่น้อยนิด ส่วนของหวานอย่างขนมถังหูลู่ก็มีชาวบ้านบางคนซื้ออยู่บ้าง

          (วันแรกของการเป็นแม่ค้าก็คงเป็นแบบนี้สินะ)

          .

          .

          .

          จางลี่ไม่คิดว่าตนเองนั้นจะกลายมาเป็นแม่ค้า แล้วก็ไม่คิดว่าจะได้เงินที่ขายมากกว่าที่คิดเอาไว้ เงินที่ได้มาจากการขายของวันแรกทำให้หญิงสาวร่างบางอย่างจางลี่ต้องอมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เพราะนี่เป็นเงินที่เธอหามาได้ด้วยตัวเอง

          “เงินหลายร้อยหยวนเลย”

          ถึงอย่างนั้นมันก็ยังไม่พอใช้จ่ายหลายเดือนข้างหน้า จางลี่จะต้องหาเงินให้ได้มากกว่านี้เพื่อที่จะใช้จ่ายในการเรื่องของค่าเช่าและค่ากินแต่ละวัน

          หลังจากนั้นจางลี่ก็ขายของได้เงินทุกวัน บางวันก็ได้เยอะ บางวันก็ได้น้อย แล้ววันที่ขายของได้เงินเยอะขนาดที่ว่าต้องทำเพิ่มก็คือช่วงวันเทศกาลในเมืองเสฉวน ซึ่งวันนั้นจะได้เงินเยอะเป็นพิเศษ

          จางลี่อาศัยอยู่เมืองเสฉวนได้เกือบจะเดือนหนึ่งเห็นจะได้ เธอกำลังครุ่นคิดอยู่ว่าถ้าหากวันไหนไม่ได้ขายของเธอก็อยากให้อะไรทำค่าเวลา อย่างเช่น ปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ซึ่งบริเวณข้างบ้านและหลังบ้านที่จางลี่เช่าอาศัยอยู่นั้นมีพื้นที่พอที่จะใช้ปลูกผักสวนครัวและเลี้ยงสัตว์เอาไว้กิน

          วันนี้จางลี่ไม่ได้ขายของ แต่เธอออกมาจากบ้านเพื่อที่ดูพื้นที่ข้างบ้านและหลังบ้านว่าจะทำอะไรได้บ้าง

          “คุณยายอี้ค่ะ หนูปลูกผักแล้วก็เลี้ยงสัตว์ได้ไหมคะ”

          “ได้สิ จางลี่ทำตามใจตัวเองเลย พื้นที่ตรงนี้เป็นของยายเอง ปล่อยเอาไว้ยายก็ไม่ได้ทำอะไรด้วย”

          “ค่ะ คุณยายอี้”

          คุณยายอี้เป็นเจ้าของห้องเช่าที่จางลี่อาศัยเช่าอยู่ตอนนี้ แล้วคุณยายอี้ก็อาศัยอยู่บ้านที่ติดอยู่กับบ้านเช่า เธอเป็นหญิงชราที่ใจดีมากและใจดีกับจางลี่ตั้งแต่ที่เธอเข้ามาเช่าอยู่ด้วย ส่วนเรื่องประวัติที่มีคนตายในบ้านเช่าที่จางลี่อาศัยอยู่นั้นคุณยายอี้บอกว่าสามีของเธอป่วยตายก็เลยปล่อยบ้านหลังนั้นเอาไว้ แล้วลูกหลานที่หลงเหลืออยู่ก็ไม่เคยมาเยี่ยมเยียนเลย ปล่อยให้คุณยายอี้อยู่คนเดียวตามลำพัง การที่มีจางลี่อยู่ด้วยนั้นทำให้เธอรู้สึกเหมือนมีลูกสาวคนหนึ่ง ถึงจะไม่ใช่ลูกสาวในสายเลือดแต่เธอดูแลดียิ่งกว่าลูกเสียอีก

          หลังจากเดินไปส่งคุณยายอี้กลับเข้าไปในบ้าน จางลี่ก็ใช้เวลาถางหญ้าข้างบ้านและหลังบ้านเพื่อที่จะทำพื้นที่ปลูกผักและเลี้ยงสัตว์ เธอคิดแล้วว่าจะปลูกพืชผักสวนครัวอย่างพวก พริก กระเทียม ต้นหอมผักชี ขิง ข่า ตะไคร้ ส่วนพื้นที่เลี้ยงสัตว์ก็หนีไม่พ้นสัตว์ปีกอย่างเช่นไก่หรือไม่ก็เป็ด

          จางลี่ใช้เวลาครึ่งวันในการถางหญ้าพื้นที่เพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์

          “เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วนะ”

          …